Beranda / Romance / The Billionaire CEO's Great Love (Book 2) / Bab 1 - Bab 10

Semua Bab The Billionaire CEO's Great Love (Book 2): Bab 1 - Bab 10

12 Bab

Chapter1- A Sin I Didn’t Choose

Eunice’s POV“Please, Axel… let me go! Saan mo ba ako dadalhin?” halos pasigaw kong tanong habang pilit kong hinihila ang braso ko palayo sa mahigpit niyang pagkakahawak. Nanginginig ang buong katawan ko—hindi ko alam kung sa takot o sa matinding kaba.“Shut up,” malamig niyang sagot bago ako titigan nang may nagbabadyang panganib sa mga mata. “Or I’ll break your neck.”Napalunok ako."Austin! Please help me" Nilingon ko pa sila pero tila hindi na ako narinig. Nakita kong pasakay na sila ng sasakayan nila. Lalo akong nawalan ng pag-asa. Hindi ko alam kung ano ang binabalak gawin sa akin ni Axel.“Please… Pa-pakiusap,” halos pabulong na lang. “Hindi na ako lalapit pang muli sa inyo. Pangako. Hinding-hindi mo na makikita ang mukha ko ulit. Kailangan ako ng tita ko… nasa hospital siya.”“I don't care about your aunt,” matigas niyang sagot. “Kasalanan mo ’to. Ikaw ang nagpakita. Salamat na lang at hindi na kita kailangang hanapin.”Bago pa ako makapalag, mariin niya akong itinulak papasok

Baca selengkapnya

Chapter 2- First Night of Captivity

Eunice's POVPagpasok ko sa quarter room, agad akong nanlumo. Tambak ang kung anu-anong gamit—magulo, mabigat sa mata, at nakakadagdag sa pagod na nararamdaman ko. Kung ako lang mag-isa ang maglilinis nito, tiyak na aabutin ako ng dalawang araw. Masakit pa ang buong katawan ko, pagod hindi lang sa pisikal, kundi pati sa mga nangyari ngayong araw—sa lahat ng pinagdaanan ko sa kamay ni Axel.Alam kong simula pa lamang ito ng kalbaryong ipaparanas niya sa akin. Pero hindi ako papayag na magtagal sa ganitong sitwasyon. Hindi ako susuko. Kailangan ako ng tita ko. Siya ang dahilan kung bakit kailangan kong lumaban.Ang kawawa kong tita—nadadamay siya sa kasamaan ng mga magulang ko. Wala na nga sila, pero patuloy pa rin kaming nagdurusa sa mga iniwan nilang kasalanan.“Hmmm… Zelda, saan ko puwedeng ilagay ang mga ito?” tanong ko sa kaniya.“May storage sa likod ng mansion. Sandali lang, kukunin ko ang susi,” sagot niya bago tuluyang umalis.Pagkaalis ni Zelda, sinimulan ko nang buhatin ang i

Baca selengkapnya

Chapter 3 - No Escape

Eunice's POVNagising ako kinabukasan sa mahinang katok sa pinto. Unti-unti akong bumangon para pagbuksan ang kumakatok."Zelda..." bulong ko, parang hindi makapaniwala sa sarili kong nakita. Nanlaki ang mga mata niya nang mapansin niyang nakatapis lang ako ng towel. Para akong biglang naging exposed sa isang sandaling napakatagal."Sandali lang, kukuha ako ng damit para sa’yo," sabi niya, at mabilis na umalis.Pagbalik niya, may dala siyang supot na may lamang damit. Pumasok siya sa kwarto at iniabot sa akin ang mga ito."Pasensiya ka na, Eunice… naisuot ko na ‘tong mga damit na ito, pero itong mga panty, hindi pa. Wala rin akong maibigay na bra—siguradong hindi kakasya sa’yo," paliwanag niya, habang pansin ko na nakatingin siya sa sarili niyang dibdib bago sumulyap sa akin. Tila napapatawa siya sa sitwasyon, at hindi ko maiwasang tumawa rin. Oo, sobra nga ang laki ng dibdib niya—hindi talaga kakasya ang bra niya sa akin."Maraming salamat, Zelda," sabi ko, medyo nanginginig ang bose

Baca selengkapnya

Chapter 4 - Scars That Spoke Louder Than Words

Eunice's POVDahil sa walang humpay kong pag-iyak noong gabing iyon, nagalit si Axel at pinalabas na lamang ako ng silid niya. Isang bagay na labis kong ipinagpasalamat—parang binigyan ako ng Diyos ng huling hinga bago tuluyang malunod.Kung sa susunod ay muli niya akong tatawagin sa silid niya, ganoon na lamang ulit ang gagawin ko. Iiyak. Iiyak hanggang sa marindi siya.Oh, God… sana’y wala nang susunod pa. Gusto ko nang makaalis sa mansion na ito.Habang naglalakad ako pabalik sa silid ko, bigla kong napagtanto—hindi ko alam kung ano ba talaga ang tawag sa akin dito. Ang mga kasambahay ay may uniporme; malinaw ang papel at lugar nila sa bahay na ito. Ngunit ako, sa ilang araw ko nang pananatili rito, salit-salitan lamang ang dalawang pares ng damit na suot ko—ang damit na suot ko nang dumating ako at ang ibinigay ni Zelda.Maging ang tulugan ng mga kasambahay ay maayos. May kama, may disenteng kumot at unan. Samantalang ako—sa karton ako nakahiga. Isang lumang unan at kapirasong tel

Baca selengkapnya

Chapter 5 - The Weight of Revenge

Eunice's POV“Ah! Axel, tama na! Masakit!” palahaw ko nang simulang humampas ang sinturon niya sa aking likod, bilqng parusa sa pagkakasunog ng polo niyang hindi ko naman sinasadya.“Oh, it hurt? Can you imagine how I feel at my young age, your mother did this to me?” sigaw niya bago ibinigay ang pang-apat na hampas. "I begged, pero napakasama ng ina mo!”Napadapa ako sa sahig, patuloy na umiiyak, hindi lamang sa pisikal na sakit kundi pati sa kirot na bumabalot sa puso ko. Alam kong mas higit pa ang dinanas niya noon sa kamay ng ina ko.Akala ko’y sa salita lamang siya malupit. Oo, nasasaktan niya kami ni Ate Daphnie, ngunit hanggang sampal lang.Ang ginawa niya kay Axel… Lumikha siya ng halimaw. Isang halimaw na ngayon ay handang wasakin ang buhay ko.“A-Axel, wala akong kinalaman sa ginawa sa’yo ni Mommy. Bakit mo ako pinahihirapan nang ganito?”"Your parent's blood runs through your veins, Eunice.” Sigaw niya.“Pero hindi ko kasalanan iyon Axel. Hindi ko hiniling na ipanganak sa m

Baca selengkapnya

Chapter 6 - The Weight of Inherited Anguish

Eunice's POVNagising ako kinaumagahan na tila ba hindi na akin ang katawan kong ito. Hindi ko maigalaw kahit ang isang daliri. Para akong bihag ng sarili kong laman. Sa bawat kirot na dumadaloy sa aking mga ugat, unti-unting luminaw sa akin ang isang katotohanang pilit kong iniignira.Ngayon ko lamang lubos na naunawaan ang galit ni Axel. Ngayon ko lamang naramdaman ang impiyernong matagal na niyang pinasan.Kung ganito ang dinanas niya sa murang edad, kung ganito kabigat ang sakit na kinailangan niyang tiisin habang wala man lang nag-aaruga sa kaniya noon… hindi ko alam kung maaawa ba ako o hahanga. Dahil kinaya niya. Nabuhay siya. Ngunit malinaw ang naging bunga, isang pusong binuo ng galit at sugat.At sa sandaling ito, wala na akong ibang masisisi kundi ang aking ina. Siya ang mitsa ng apoy na patuloy na tumutupok kay Axel.Siya ang ugat ng poot na ngayon ay bumabalik sa akin, parang isang sumpang minana ko kahit wala akong kasalanan.Hindi man ako ang gumawa ng kasalanan, ako an

Baca selengkapnya

Chapter 7- His Control, My Fear

⚠️ SPG / Mature Content Warning ⚠️This chapter is for mature readers only. It contains sexual content, dark psychological themes, and power dynamics. Not suitable for minors or sensitive readers. Read with caution.Eunice's POVGabi na naman. Hindi ko alam kung dapat na ba akong matulog o manatiling gising, baka kasi ipatawag na naman ako ni Axel. Pagod na ang katawang-lupa ko sa maghapong gawaing-bahay. Gayunpaman, kahit papaano’y mapalad ako dahil hindi na niya ako pinagkakaitan ng pagkain.Ilang minutong lumipas. Tahimik ang paligid. Walang kumakatok.Marahil ay oras na para ipikit ko ang mga mata.Hindi ko pa man tuluyang nakukuha ang antok nang biglang bumukas ang pinto ng aking silid. Sa gulat, napabalikwas ako ng bangon.Nakatapis lamang ako. Dalawang pares lang ng damit ang mayroon ako, at kapwa ko pa iyon nilabhan kanina. Plano ko sanang isuot ang isa, kung sakaling ipatawag ako ni Axel.“A-Axel…” nautal kong anas nang maaninag ko ang anyo niya sa liwanag mula sa labas.Susu

Baca selengkapnya

Chapter 8 - Tears Behind Closed Doors

⚠️ SPG / Mature Content Warning ⚠️This chapter is for mature readers only. It contains sexual content, dark psychological themes, and power dynamics. Not suitable for minors or sensitive readers. Read with caution.Eunice's POVMatagal akong naghintay sa sofa. Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. Nagising na lamang ako nang maramdaman kong may tila may pumapatak na likido sa mukha ko.Napadilat ako at nakita si Austin, nakatayo sa harap ko, nakatitig nang tahimik. Nakatapis lamang siya at basa pa ang buhok niya.“Get up, and massage me,” utos niya sa malakas na boses, hindi puwede tanggihan, dahil bihag ako. Mabilis akong bumangonnhabang, ang katawan ko’y nanginginig sa kaba at kawalan ng kontrol.Kinuha ko kaagad ang massage oil at sumunod sa kanya sa kami. Nakadapa na siya, wala kahit na anong saplot sa katawan.Gaya ng halos gabi-gabi niyang pinagagawa saken, sinimulan ko ng lagyan ng oil ang likod niya at minasahe. Mabuti na lang at magaling ako sa bagay na ito. Palagi ko k

Baca selengkapnya

Chapter 9 - A Month in Hell

Eunice's POVIsang buwan ang mabilis na lumipas. Isang buwang puno ng iba’t ibang klase ng pagpapahirap ang tiniis ko sa kamay ni Axel.May mga araw na ipinagkakait niya pa rin sa akin ang pagkain, lalo na kapag may kahit kaunting pagkakamali akong nagagawa.Mabuti na lamang at naroon si Zelda, palihim akong tinutulungan, pinupuslitan ako ng pakain, minsan ay tinapay, kung minsan nama’y prutas. Sapat para lamang maitawid ang gutom.Tunay na ginhawa sa akin kapag wala siya sa sarili niyang mansion. Doon ko lamang nararamdaman ang bahagyang paghinga, na para bang pansamantalang naaalis ang batong nakadagan sa aking dibdib.Katulad ngayon, wala siya buong araw kaya magaan kong nagawa ang mga nakaatang na gawain sa akin. Nagawa kong makipag-usap at makipagbiruan sa mga kasama ko.Pagsapit ng hapon, kabado na naman ako dahil alam kong pauwi na siya.Habang naglilinis ng swimming pool, iyon lamang ang umiikot sa isip ko. Ano na naman kaya ang ipagagawa niya sa akin ngayong gabi? Sana’y maka

Baca selengkapnya

Chapter10 - What I Could Never Take Back

⚠️ SPG / Mature Content Warning ⚠️This chapter is for mature readers only. It contains sexual content, dark psychological themes, and power dynamics. Not suitable for minors or sensitive readers. Read with caution.Eunice's POVDalawang linggo ring hindi nagpakita si Axel sa sarili niyang mansion. Sa wakas ay tuluyan nang gumaling ang mga latay na iniwan niya sa katawan ko. Bumalik na sa ayos ang pakiramdam ko, pisikal. Ngunit sa loob-loob ko, alam kong pansamantala lang ang katahimikang ito.Handa na naman ako sa panibagong pagpapahirap niya.Pero sana… sana’y matagalan pa bago siya muling bumalik.Sa loob ng dalawang linggong iyon, ilang beses ding sumagi sa isip ko ang tumakas. Ngunit tila mas naging mailap pa ang kalayaan kaysa dati. Nagdagdag siya ng mga guwardiya, mas marami, mas mahigpit. Hindi na lamang sa gate may nagbabantay; maging sa paligid ng buong mansion ay may mga nagrorondang armado.Para bang sinisigurado niyang wala akong kahit katiting na tsansang makatakas.Napa

Baca selengkapnya

Sebelumnya

1 2

Selanjutnya

Pindai kode untuk membaca di Aplikasi