The Billionaire CEO's Great Love (Book 2)

Eunice's POVPagpasok ko sa quarter room, agad akong nanlumo. Tambak ang kung anu-anong gamit—magulo, mabigat sa mata, at nakakadagdag sa pagod na nararamdaman ko. Kung ako lang mag-isa ang maglilinis nito, tiyak na aabutin ako ng dalawang araw. Masakit pa ang buong katawan ko, pagod hindi lang sa pisikal, kundi pati sa mga nangyari ngayong araw—sa lahat ng pinagdaanan ko sa kamay ni Axel.Alam kong simula pa lamang ito ng kalbaryong ipaparanas niya sa akin. Pero hindi ako papayag na magtagal sa ganitong sitwasyon. Hindi ako susuko. Kailangan ako ng tita ko. Siya ang dahilan kung bakit kailangan kong lumaban.Ang kawawa kong tita—nadadamay siya sa kasamaan ng mga magulang ko. Wala na nga sila, pero patuloy pa rin kaming nagdurusa sa mga iniwan nilang kasalanan.“Hmmm… Zelda, saan ko puwedeng ilagay ang mga ito?” tanong ko sa kaniya.“May storage sa likod ng mansion. Sandali lang, kukunin ko ang susi,” sagot niya bago tuluyang umalis.Pagkaalis ni Zelda, sinimulan ko nang buhatin ang i

Eunice's POVDahil sa walang humpay kong pag-iyak noong gabing iyon, nagalit si Axel at pinalabas na lamang ako ng silid niya. Isang bagay na labis kong ipinagpasalamat—parang binigyan ako ng Diyos ng huling hinga bago tuluyang malunod.Kung sa susunod ay muli niya akong tatawagin sa silid niya, ganoon na lamang ulit ang gagawin ko. Iiyak. Iiyak hanggang sa marindi siya.Oh, God… sana’y wala nang susunod pa. Gusto ko nang makaalis sa mansion na ito.Habang naglalakad ako pabalik sa silid ko, bigla kong napagtanto—hindi ko alam kung ano ba talaga ang tawag sa akin dito. Ang mga kasambahay ay may uniporme; malinaw ang papel at lugar nila sa bahay na ito. Ngunit ako, sa ilang araw ko nang pananatili rito, salit-salitan lamang ang dalawang pares ng damit na suot ko—ang damit na suot ko nang dumating ako at ang ibinigay ni Zelda.Maging ang tulugan ng mga kasambahay ay maayos. May kama, may disenteng kumot at unan. Samantalang ako—sa karton ako nakahiga. Isang lumang unan at kapirasong tel

Eunice's POVNagising ako kinaumagahan na tila ba hindi na akin ang katawan kong ito. Hindi ko maigalaw kahit ang isang daliri. Para akong bihag ng sarili kong laman. Sa bawat kirot na dumadaloy sa aking mga ugat, unti-unting luminaw sa akin ang isang katotohanang pilit kong iniignira.Ngayon ko lamang lubos na naunawaan ang galit ni Axel. Ngayon ko lamang naramdaman ang impiyernong matagal na niyang pinasan.Kung ganito ang dinanas niya sa murang edad, kung ganito kabigat ang sakit na kinailangan niyang tiisin habang wala man lang nag-aaruga sa kaniya noon… hindi ko alam kung maaawa ba ako o hahanga. Dahil kinaya niya. Nabuhay siya. Ngunit malinaw ang naging bunga, isang pusong binuo ng galit at sugat.At sa sandaling ito, wala na akong ibang masisisi kundi ang aking ina. Siya ang mitsa ng apoy na patuloy na tumutupok kay Axel.Siya ang ugat ng poot na ngayon ay bumabalik sa akin, parang isang sumpang minana ko kahit wala akong kasalanan.Hindi man ako ang gumawa ng kasalanan, ako an

⚠️ SPG / Mature Content Warning ⚠️This chapter is for mature readers only. It contains sexual content, dark psychological themes, and power dynamics. Not suitable for minors or sensitive readers. Read with caution.Eunice's POVMatagal akong naghintay sa sofa. Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. Nagising na lamang ako nang maramdaman kong may tila may pumapatak na likido sa mukha ko.Napadilat ako at nakita si Austin, nakatayo sa harap ko, nakatitig nang tahimik. Nakatapis lamang siya at basa pa ang buhok niya.“Get up, and massage me,” utos niya sa malakas na boses, hindi puwede tanggihan, dahil bihag ako. Mabilis akong bumangonnhabang, ang katawan ko’y nanginginig sa kaba at kawalan ng kontrol.Kinuha ko kaagad ang massage oil at sumunod sa kanya sa kami. Nakadapa na siya, wala kahit na anong saplot sa katawan.Gaya ng halos gabi-gabi niyang pinagagawa saken, sinimulan ko ng lagyan ng oil ang likod niya at minasahe. Mabuti na lang at magaling ako sa bagay na ito. Palagi ko k

⚠️ SPG / Mature Content Warning ⚠️This chapter is for mature readers only. It contains sexual content, dark psychological themes, and power dynamics. Not suitable for minors or sensitive readers. Read with caution.Eunice's POVDalawang linggo ring hindi nagpakita si Axel sa sarili niyang mansion. Sa wakas ay tuluyan nang gumaling ang mga latay na iniwan niya sa katawan ko. Bumalik na sa ayos ang pakiramdam ko, pisikal. Ngunit sa loob-loob ko, alam kong pansamantala lang ang katahimikang ito.Handa na naman ako sa panibagong pagpapahirap niya.Pero sana… sana’y matagalan pa bago siya muling bumalik.Sa loob ng dalawang linggong iyon, ilang beses ding sumagi sa isip ko ang tumakas. Ngunit tila mas naging mailap pa ang kalayaan kaysa dati. Nagdagdag siya ng mga guwardiya, mas marami, mas mahigpit. Hindi na lamang sa gate may nagbabantay; maging sa paligid ng buong mansion ay may mga nagrorondang armado.Para bang sinisigurado niyang wala akong kahit katiting na tsansang makatakas.Napa