All Chapters of เคหาสน์ผีหื่น: Chapter 21 - Chapter 30

94 Chapters

21

"หะ หายไปไหน?" จะว่าผีมาเก็บให้คงเป็นไปไม่ได้ ผีจะมีทำอะไรแบบนี้ได้อย่างไรในเมื่อเป็นแค่ดวงจิตเท่านั้น หรือจะว่าแม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดให้ ก็ไม่น่าใช่อีก ที่นี่ไม่น่าจะมีแม่บ้าน ถึงมีก็คงไม่เข้ามาทำอะไรให้คนที่เข้าพักแบบนี้หากไม่มีการเรียกใช้ และที่สำคัญ ตั้งแต่เข้ามา นอกจากยามหนึ่งคนกับคนที่พาเธอเข้ามาพัก และเด็กสาวชื่อว่านคนเมื่อครู่ เธอก็ยังไม่เคยเจอใครอื่นเลยทั้งสิ้นถ้าเช่นนั้น เป็นฝีมือของใครกัน..ก็คนไม่เคยเชื่อเพราะไม่เคยเจอ พอได้เจอเรื่องแบบนี้ก็อดหวั่นใจขึ้นมาหน่อยๆไม่ได้ไม่ได้กลัว แค่ตื่นเต้นมากราวกับว่ากำลังพบเจอกับเรื่องประหลาด"อยู่ในนี้เหรอ.. ผี ยังอยู่ไหม ถ้าอยู่จริงก็ออกมาให้เห็นหน่อยสิ เฮ้!" ร้องเรียกอยากให้ผีออกมาให้เห็นหน้าค่าตาถ้าจะอยู่ร่วมกันจริงๆ ถ้าหากจะสิงห้องที่เธอเป็นคนจ่ายเงินเช่าก็ต้องมาให้เธอเห็นว่าเป็นใคร เป็นผีผู้หญิงหรือผู้ชาย หน้าตาเป็นแบบไหน แล้วตายยังไง อายุเท่าไหร่ ออกมาให้สัมภาษณ์เสียดีๆ"หลบทำไมเล่า ออกมาหน่อย อย่าให้ต้องโมโหนะจะพาไปปล่อยทิ้งจริงๆด้วย!" ยาหยีเดินเรียกผีลั่นห้องอย่างคนสนอกสนใจมาก กลัวเสียที่ไหน!แต่ในขณะเดียวกัน ร่างสูงที่ยืนอย
last updateLast Updated : 2026-01-23
Read more

22

"เออๆ ไม่ถามละ ช่วยลดแอร์ก่อนเถอะพ่อคุณ หนาวจะตายชัก!" ยาหยีตะโกนลั่นแข่งกับเสียงลมพายุที่กำลังซัดสาด เปลี่ยนเรื่องคุยสองมือยกมากอดอกโอบตัวเองไว้แล้วลูบต้นแขนปอยๆ ตอนนี้ไม่ได้อยู่ในชุดยีนส์แขนขายาวแล้วแต่เธอเปลี่ยนเป็นชุดเดรสสั้นสายเดี่ยวสีแดงตั้งแต่ในห้องเสื้อหรูที่ห้าง สองแขนเรียวและขายาวสวยไม่มีอะไรปิดบัง เนื้อตัวมีเพียงผ้าชิ้นเล็กๆบางๆบดบังเพียงเท่านั้น"เย็นจนกีสั่นแล้วแม่เอ้ย!"พรึ่บ!สิ้นเสียงหวาน ของที่กำลังปลิวว่อนทั่วห้องก็พลันตกลงสู่พื้นทันใด ลมพายุหยุดซัดสาด อุณหภูมิที่เคยติดลบกลับมาเป็นปกติ หลงเหลือไว้แค่เศษซากข้าวของเกลื่อนกราดกระจัดกระจายที่ยอมหยุดอารมณ์คุกรุ่นให้ชะงักลงไม่ใช่เพราะกลัวหรือเชื่อฟังคำสั่งหญิงสาว แต่ผีร่างสูงตาแดงก่ำเพียงแค่กำลังไม่เข้าใจ แสดงอิทธิฤทธิ์ขนาดนี้แล้วไม่คิดจะกลัวกูหน่อยเลยหรือไง!ร้อยปีเพิ่งได้เจอคนสักทีแต่กลับเสียชาติผีฉิบหาย ดีนะที่ไม่มีใครเห็นไม่อย่างนั้นคงเป็นเรื่องโคตรน่าอับอาย"เก็บของด้วยนะ!"ยาหยีใช้สองมือเรียวสวยจัดผมยาวดำขลับที่พันกันจนยุ่งเหยิงให้กลับเข้าที่พลางออกคำสั่งเสียงกร้าว คราวนี้ไม่โกรธเท่าไหร่เธอเข้าใจว่าคงเป็นเพราะพ่อผ
last updateLast Updated : 2026-01-23
Read more

23

"ไร้ยางอาย! " เขาว่าสมัยก่อนแม่หญิงต้องรักนวลสงวนตัว วางตัวดี เรียบร้อยราวกับผ้าพับไว้ ต่อให้ภายในใจจะร้ายกาจขนาดไหนก็ต้องไม่แสดงออกจนเกินงาม ไม่เช่นนั้นจะดูไร้ราคาปัง!"ร้อน! เหนียวตัวจะอาบน้ำ งงอะไร?" ยาหยีพูดหลังจากปิดประตูเสียงไม่ดังมากหลังจากนั้นก็เปิดถุงกระดาษสกรีนโลโก้แบนด์เสื้อผ้าราคาสูงลิ่วสามสี่ใบแล้วควานหยิบสิ่งที่ต้องการมาวางแผ่ไว้บนเตียง มีเสื้อกล้าม กางเกงขาสั้น ผ้าขนหนู และชุดชั้นในพรึ่บ!"เฮ้ย! ยายบ้าเอ้ย.." เขาร้องเสียงหลงอีกครั้งเมื่ออยู่ๆหญิงสาวก็ถอดเสื้อผ้าออกโต้งๆอย่างไม่อาย เปลือกตาคมรีบปิดลงแล้วหันหลังให้แม่ง! อยากหายตัวไปไกลๆฉิบหาย! ทำไมกูต้องมาเจออะไรแบบนี้ด้วยวะ!"แอบดูอยู่เหรอ เหอะ! ไอ้ผีหื่น" ยาหยีกลั้วหัวเราะก่อนจะหยิบผ้าขนหนูแล้วเดินเปลือยกายเปล่าเข้าไปในห้องน้ำ ก็บอกอยู่ว่าร้อนจะอาบน้ำ ยังมีหน้ามายืนมองอยู่ได้"เธอว่าใครหื่นวะ!"ตะโกนด่าหญิงสาวแล้วหันกลับไปมองอย่างลืมตัวว่าเพิ่งหันหน้าหนีเธอมา ผีก็หัวร้อนเป็นนะยายบ้าเอ้ย!โชคดีที่ยาหยีเดินเข้าห้องน้ำไปแล้วเลยไม่ต้องทนเห็นภาพหน้าอายเพิ่ม แต่ถึงเขาจะมองตรงเลยยายนี่ก็ไม่เห็นรู้สึกรู้สาอะไรเสียหน่อย เธอ
last updateLast Updated : 2026-01-23
Read more

24

ผมยาวสลวยโดนรวบเป็นก้อนดังโงะมัดไว้กลางหัวอย่างลวกๆ ส่งผลให้มีปอยผมตกลงมาเล็กน้อย เผยให้เห็นต้นคอขาวยาวระหงและลาดไหลสวยเล่นเอาใจแกร่งที่เคยหยุดเต้นมานานนับร้อยปีพลันตื่นระทึก พากันเต้นโครมครามสนั่นหวั่นไหว จังหวะของมันตอนนี้แม้แต่กลองมโหรีหรือกลองสะบัดชัยก็ไม่อาจเทียบได้ จนเจ้าตัวถึงขั้นต้องยกมือหนาขึ้นมากุมอกข้างซ้ายเอาไว้'นะ นี่ เรากำลังเป็นอะไรไปวะ'วิญญาณหนุ่มรู้สึกราวกับว่ามีเลือดที่กำลังสูบฉีดหล่อเลี้ยงไปทั่วร่างให้หัวใจที่เคยตายด้านมีอะไรให้ทำใหม่อีกครั้ง หนำซ้ำตอนนี้เขายังอยู่ในท่านั่งคุกเขาหย่นก้นลงนั่งบนส้นเท้าอีกข้างเพราะกำลังก้มลงหาสิ่งของที่หญิงสาวว่าและในขณะที่เธอยิ่งเดินใกล้เข้ามาให้หน้าหล่อเหลาก็กำลังอยู่ในระดับที่เท่ากันกับเนินสามเหลี่ยมอวบอูมพอดีพอดี ทั้งขาว ทั้งเรียบเนียน มีเพียงขนอ่อนเส้นเล็กๆขึ้นประปราย บ่งบอกว่าเธอคงดูแลมันมาอย่างดี'สะ สวยจังวะ..'สายตาคมกริบละออกจากเนินสาวล่อตาแล้วเลื่อนขึ้นมองไปยังยอดอกสีชมพูระเรื่อที่เมื่อโดนอากาศเย็นจากเครื่องปรับอากาศก็เริ่มแข็งชันเป็นไต ทั้งเรือนร่างของหญิงสาวไม่มีปราการปกปิดใดๆ ถ้าเปลือยกว่านี้เขาคงจะได้เห็นไปยันไส้ของ
last updateLast Updated : 2026-01-23
Read more

25

"หน้าแดงทำส้นตีนอะไรวะ" หันไปด่าตัวเองในกระจกผู้หญิงอะไรหน้าตาก็สะสวยแต่นิสัยไม่ได้ ห้าวจัด เหวี่ยงเก่ง โมโหร้าย ชอบใช้กำลัง กร้านโลกดูไม่แคร์อะไรทั้งนั้น ปากคอเราะร้ายไม่มีความเป็นกุลสตรีเอาเสียเลย!กว่าจะได้ออกจากห้องน้ำนาฬิกาก็บอกเวลาห้าทุ่มกว่าเกือบเที่ยงคืนแล้ว ยาหยีใช้เวลาแช่น้ำนานเป็นพิเศษเพราะหวังจะให้สายน้ำเย็นๆช่วยขับไล่ความร้อนที่แผ่ซ่านอยู่ทั่วใบหน้าหวานออกไป หัวใจเจ้ากรรมก็ยังคงเต้นตุบๆอยู่ไม่หาย ถึงจะไม่ได้มากหากแต่ครั้งนี้มันต่างจากเดิมไปเธอผู้ที่เคยกร้านโลกเสมอมาเป็นพวกไม่ค่อยแคร์อะไร แต่ทำไมแค่โดนผีจับก้นหน่อยเดียวถึงกับเสียอาการ หน้าตายังไม่เคยเห็นด้วยซ้ำว่าจะน่าหวาดกลัวและพิลึกพอลั่นขนาดไหน ได้ยินเพียงเสียงเท่านั้นถึงเสียงจะทุ้มหล่อมากก็เถอะ หรือว่าที่ใจสั่นเพราะไม่เคยเห็นหน้ากันนะ?อาจเพราะยังไม่รู้ว่าผีตนนั้นรูปร่างหน้าตาเป็นยังไง อายุอานามเท่าไหร่ตายแบบไหน สภาพหน้ากลัวหรือเปล่า"คงตื่นเต้นสินะ อืม.. น่าจะใช่" คิดเองพูดเองและเออเองหญิงสาวแต่งตัวสวมเสื้อกล้ามสีขาวเนื้อบางรัดรูปและกางเกงขาสั้นรัดติ้วที่แทบจะปกปิดอะไรไม่มิด บลาเซียไม่จำเป็นต้องใส่ แก้มก้นขาวอวบปลิ้
last updateLast Updated : 2026-01-23
Read more

26

"ออกไปดิ้!" ยาหยีไล่เมื่อเริ่มรู้สึกได้ว่าหน้าเขาแทบจะวางเกยบนไหล่เธอแล้ว"ชอบผู้หญิงเหรอ?" ผีหนุ่มถามต่อแต่ไม่คิดขยับออก"ถามทำไม?""อยากรู้"เขาก็แค่แปลกใจ สวย ขาว สูงยาวเข่าดี นมใหญ่ก้นกลม หุ่นน่าเอาขนาดนี้ทำไมถึงเป็นเลสเบี้ยนไปได้ หรือเพราะนิสัยหยาบโลนทำให้ไม่มีผู้ชายคนไหนทนไหว ถ้าเป็นเพราะเหตุผลนี้ก็ไม่แปลกใจเท่าไหร่"เป็นผี ขี้เสือกได้ด้วย?""เหอะ! ก็ปากดีแบบนี้สินะ ผู้ชายถึงไม่เอา""อ่าววว!!" ไอ้ผีปากหมา คงอยู่ร่วมห้องกันไม่ได้แล้วสิท่า"อุ๊ก!"เสียงจุกหลังโดนหญิงสาวกระทุ้งศอกกลับหลังเข้าให้ ดีหน่อยที่ไหวตัวทันเขาจึงเกร็งกล้ามหน้าท้องแล้วให้มือรับแรงกระแทกเลยไม่เจ็บเท่าไหร่นักหมับเข้าให้!"ยายบ้า! ทำไมชอบใช้กำลังจังเลยวะฮะ!" วงแขนหนาเผลอโอบกระชับร่างเพรียวสวยเอาไว้ ไม่ให้เธอได้ทำร้ายเขาซ้ำ"หึหึ!" ริมฝีปากหนายกยิ้มร้าย และนี่คือข้อดีของการที่เขาและเธอสามารถสัมผัสตัวกันได้ อยู่ในระยะประชิดแบบนี้เขาได้เปรียบเพราะตัวโตกว่ามาก ไหนจะพละกำลังที่มีมากกว่าเป็นไหนๆ"ไสหัวออกไปสิงห์ที่อื่นเลยไป!" ยาหยีดิ้นขลุกขลักอยู่ในอ้อมกอดแข็งแรงที่เธอไม่สามารถมองเห็นมันได้นึกโมโหมากเพราะการที่เธอม
last updateLast Updated : 2026-01-23
Read more

27

"อืม ก็ได้" เสียงหวานเอ่ยตกลงอย่างง่ายดายจนผีก็ยังตกใจ"อะ อ่าว.. ""อะไร?""ทำไมยอมง่ายจังวะ?""เอ๊า แล้วจะเอายังไง?!" ยอมง่ายๆก็ไม่ดี ท่าจะประสาท เธอเองก็แค่เหนื่อยจะเถียงแล้ว "จะปล่อยได้ยัง.."สิ้นเสียงหวานใบหน้าคมคาดจึงดึงสติตัวเองออกมาจากร่างนุ่มนิ่มที่มีกลิ่นหอมเย้ายวนจนน่าประหลาดใจ เขาผละใบหน้าให้ออกห่างจากกลุ่มผมหอมกรุ่นแล้วยอมปล่อยเธอให้หลุดออกจากวงแขนที่พันธนาการเธอ สองขายาวๆที่กำลังก่ายกอดขาอ่อนขาวนวลน่าสัมผัสอยู่ก็เช่นกันพรึ่บเมื่อรับรู้ได้ถึงอิสระยาหยีก็รีบชันตัวลุกขึ้นยืนอย่างไว ร่างเพรียวสวยรีบก้าวฉับๆมาเปิดประตูระเบียงห้องนอนที่ยังไม่ได้แตะต้องมันเลยตั้งแต่มาถึงแล้วเปิดประตูออกกว้างหวังจะกอบโกยอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดให้ช่วยดับความร้อนรุ่มแปลกๆในช่วงออกลงเสียหน่อยเมื่อครู่คงโดนกอดรัดแน่นจนเกินไปเลยทำให้เธอรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง ออกซิเจนในร่างกายจึงเหลือน้อย หูอื้อหน้ามืดตาลาย ซ้ำหัวใจเต้นแรงมาก สักครู่ก็เหมือนจะหยุดเต้นไปชั่วขณะ "บะ บ้าจริง.." ริมฝีปากอิ่มบ่นพึมพำในขณะที่หลับตาสูดลมเข้าปอดเฮือกใหญ่ฟู่ว~ มือขวายกขึ้นมาลูบสัมผัสกับเนินอกด้านซ้าย ไม่รู้จะตื่นเต้นทำไม ย
last updateLast Updated : 2026-01-23
Read more

28

เขาเองก็กำลังมองเธออยู่เช่นกัน หากแต่แววตานั้นกลับเต็มไปด้วยความอ่อนโยน โหยหา และคิดถึงจนแทบบ้า"เป็นเธอจริงๆใช่ไหม?" ชายหนุ่มคนนั้นพูดขึ้นอีกครั้งพลางก้าวเข้ามาใกล้ทำให้ยาหยีดึงสติตัวเองขึ้นมาจากความน่าหลงไหลพวกนั้นและรีบถอยห่างออกไปเธอต้องเหม่อและสับเพร่าขนาดไหนถึงปล่อยให้ผู้ชายตัวใหญ่เข้ามาในห้องจนถึงระเบียงได้แล้วเธอที่เขาว่า.. เธอไหน ตัวเธอเองเหรอ แล้วเมื่อครู่เขารู้จักชื่อจริงของเธอได้อย่างไร แต่เดียวก่อนนะ.. ทำไมเสียงคุ้นหูจังและความรู้สึกคุ้นเคยนี้ทำให้เธอประหลาดใจ"นะ นี่นายคือ.. ผีเหรอ?"ยาหยีถามและก่อนจะสบถลั่นทันทีเมื่อชายหนุ่มร่างสูงใหญ่พยักหน้าแทนคำตอบว่าใช่"เชี่ย! จริงดิ?" ไม่เพียงเท่านั้นแต่อยู่ๆเขาก็น้ำตาไหล"เฮ้ย! ระ ร้องไห้ทำไม" ยาหยีเลิ่กลั่กมากชีวิตนี้ไม่เคยเจอผีร้องไห้ใส่ แค่เห็นผีได้นี่ก็นับว่าเป็นสิ่งมหัศจรรย์ใจมากพออยู่แล้ว ยังมาเจอขั้นกว่าอีกเหรอ"นาย คุณผี เป็นอะไร" ผีเบ้าหน้าหล่อขนาดนี้ทำให้สรรพนามที่ยาหยีใช้เรียกเริ่มเปลี่ยนไป จากน้ำเสียงดุดันหยาบโลนก่อนหน้าก็อ่อนลงหนึ่งระดับ เปลี่ยนจากไอ้ผีเหี้ยเป็นคุณผีเป็นนายแทนได้ทันทีทันใดเห็นห้าวแบบนี้ก็ไม่เลือกน
last updateLast Updated : 2026-01-23
Read more

29

สองขาเรียวจ้ำอ้าวก้าวสลับกันอย่างว่องไวเพื่อพาเรือนร่างอรชรวิ่งหนีไปให้ไกล ไม่รู้ว่าจะต้องวิ่งอีกนานสักเท่าไหร่ ไม่สามารถล่วงรู้ได้ว่าตนกำลังอยู่สถานที่แห่งไหน หันซ้ายแลขวามันช่างมืดมิดมากมองไม่เห็นแม้แต่แสงอันใด บวกกับว่าไม่มีเวลาให้เธอหันไปสนใจทิวทัศน์ด้านข้างสักเท่าไหร่ และยิ่งเบื้องหลังเธอไม่สามารถจะหันกลับไปมองได้ มีเพียงแสงของดวงจันทร์ที่สาดส่องกระทบกับพื้นทรายเบื้องหน้าจนเม็ดกรวดก้อนเล็กใหญ่เปล่งประกายให้สามารถมองเห็นทางที่ทอดยาวไปข้างหน้าตึก! ตึก! ตึก! ตึก!แฮ่ก แฮ่ก..'นี่เราอยู่ที่ไหน แล้วเรากำลังวิ่งหนีอะไร' เป็นคำถามที่ดังก้องอยู่ในโสตประสาท ไม่มีเสียงตอบกลับใดๆทั้งนั้น เสียงที่ได้ยินอยู่ตอนนี้มีเพียงเสียงฝีเท้าตนกับเสียงหอบหายใจถี่แรงเหมือนคนวิ่งมาราธอนระยะไกลดังสลับควบคู่กัน และเสียงสูดลมเข้าปอดเฮือกใหญ่ ในบางจังหวะก็มีเสียงหวีดร้องสั่นเครือสลับกับร้องไห้ ไหนจะเสียงฝีเท้าหลายสิบคู่ที่ไล่ตามมาให้ได้ยินแต่ไกล"หยุด!"'นั่นเสียงใครน่ะ?' มันดังมาจากข้างหลัง เป็นเสียงของผู้ชายหญิงสาวกลัวมาก เธอกลัวจนเผลอร้องไห้ เสียงทุ้มเกรี้ยวกราดพวกนั้นยิ่งเป็นแรงกระตุ้นให้เธอว
last updateLast Updated : 2026-01-23
Read more

30

ยาหยีมักจะฝันแปลกๆ แบบนี้เสมอ ฝันส่วนใหญ่ของเธอมักวังเวง น่ากลัว ฝันเรื่องเดิมๆซ้ำๆวนไปอย่างนั้น บางคืนก็เปลี่ยนฉากบ้าง เปลี่ยนสถานที่สลับหมุนเวียนกัน แต่ยังอยู่ในรั้วคฤหาสน์หลังเดิมเสียส่วนใหญ่ ชัดบ้างไม่ชัดบ้าง ส่วนใหญ่มักจะไม่ชัดเจนเท่าไหร่และเมื่อตื่นมาก็จำรายละเอียดไม่ค่อยได้ มีพักหลังมานี้ที่เธอฝันถึงคฤหาสน์หลังนั้นบ่อยมาก บ่อยจนเกินไป ไหนจะฝันถึงผู้ชาย..ผู้ชายคนหนึ่ง เอ๊ะ.. หรือสองคนกันนะ ไม่เคยเห็นหน้าแต่ว่ารู้สึกได้ว่ามีผู้ชายสองคนซึ่งก็ไม่รู้ว่าเป็นใคร กับคนหนึ่งเธอขยาดเขาแต่ก็ไว้ใจด้วย แต่อีกคนเธอรู้สึกไม่กลัวเหมือนเขาเป็นหลุมหลบภัย ทว่าเสี้ยวความคิดหนึ่งมันกลับมีทั้งความน้อยอกน้อยใจและความไม่ไว้เนื้อเชื่อใจ ความรู้สึกมันย้อนแย้งกันไปหมดเลยสองมือเรียวกวักน้ำสาดใส่ใบหน้าเพื่อให้ตาสว่าง สร่างจากความปวดหัวและง่วงงุน อีกอย่างก็เพราะอยากให้สติหลุดพ้นจากความสงสัยความฝันพวกนั้น เธออยากสลัดทุกความวุ่นวายใจออกไปยาหยีเป็นคนขี้รำคาญที่สุด ไม่ชอบเรื่องปวดหัวและเกลียดความวุ่นวายมาก ไม่ชอบเสียงดังและเรื่องน่ารำคาญทุกประเภทที่จะทำให้ชีวิตไม่สงบ หากตัดได้เธอจะตัดออกไปอย่างไม่ใยดีทันที
last updateLast Updated : 2026-01-23
Read more
PREV
123456
...
10
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status