All Chapters of เคหาสน์ผีหื่น: Chapter 51 - Chapter 60

"น้องมันพักอยู่ที่นี่ด้วยและชั้นเดียวกันนี่แหละ เคยช่วยขนของมาให้บังเอิญเจอเลยทักทายกัน อ่อ.. ที่สำคัญน้องผู้หญิงนะ เก็ทยัง?" ยาหยีอธิบายอย่างใจเย็นพลางถามคำถามที่ไม่ได้อยากจะฟังคำตอบมากในประโยคสุดท้ายท้ายสุดเอาไว้"ไม่เก็ท ผู้หญิงแล้วไง" เมียเขาเลือกเพศเสียที่ไหน บอกแล้วไงว่าไม่ว่าจะเพศไหนทิศเหนือก็ไว้ใจไม่ได้ ไม่ได้กลัวใจคนอื่นหรอก แต่กลัวใจยาหยีมากกว่าใคร"อะไร.. กับผู้หญิงก็หึง?" ยาหยีหัวเราะร่วน"แล้วสายตาแพรวพราวหยาดเยิ้มกับคำพูดหวานๆนั่นคือ?""หยาดเยิ้มยังไงอ่ะ แบบนี้เหรอคะ~" ยาหยีจงใจมองสบตาสีแดงเลือดของเขาอย่างยั่วยวนและหยาดเยิ้มกว่าที่เคยทำให้ใครเห็นสิบระดับริมฝีปากอิ่มสีเชอรี่ที่มีเพียงลิปมันกลิ่นหอมแต่งแต้มเผยออ้าขึ้นเล็กน้อยก่อนเรียวลิ้นเล็กจะแลบออกมาเลียริมฝีปากบางด้านบนและวนไปเลียไล้ไรฝันในแบบที่ใครได้มองต้องหื่นกระหายกระต่ายป่าน่าขย้ำตัวนี้เออ ใช่ แบบนี้เลย สายตาแบบนี้แหละอย่าให้เห็นเชียวนะว่าไปทำกับใครที่ไหน ยิ่งเห็นก็ยิ่งหื่น ยิ่งหื่นก็ยิ่งกระหาย!พรึ่บ!"ว๊าย!"เสียงหวานหวีดร้องอย่างตั้งใจใช้จริตจะก้านเมื่ออยู่ๆร่างเพรียวสวยก็โดนฝ่ามือใหญ่จับยึดเอวคอดไว้แล้วพลิกตั

ถึงทิศเหนือจะสามารถเห็นได้เพียงวัตถุ สิ่งของ และทรรศนีย์ภาพต่างๆไม่สามารถเห็นหรือได้ยินสิ่งมีชีวิตอื่นได้ หากแค่มียาหยีอยู่ด้วยทุกที่ก็เพียงพอแล้วถึงจะเห็นใครหรือไม่เขาเลิกสนใจไปแล้วแค่ได้มีเธอ สายตาของเขามันเอาไว้มองแต่เธอส่วนตัวเธอก็ใช้ชีวิตสุดเหวี่ยงอย่างไม่นึกแคร์สายตาใคร ในบางจังหวะแอบเผลอหลุดคุยกับทิศเหนือในที่สาธารณะมีคนพลุกพล่านอยู่หลายครั้งจนคนมอง แววตาและสีหน้าคนพวกนั้นมันฟ้องว่ากำลังมองเธอราวกับตัวประหลาดและคนบ้า แต่คนหน้าหนาอย่างยาหยีสนใจที่ไหน จากที่เคยคนที่ขี้รำคาญและรักความสงบซีเรียสเรื่องพื้นที่ส่วนตัวมาก กลับโดนทิศเหนือทะลายกำแพงพวกนั้นลงอย่างง่ายดาย ความรู้สึกดีๆที่มอบให้กันมันกำลังเอ่อล้นอยู่ในหัวใจ คำพูดห้วนห้าว สายตาดุดันเกรี้ยวกราดและนิสัยใจร้อนดันทุรังต่างๆที่เธอเคยใช้ ทิศเหนือกลายเป็นข้อยกเว้นของทุกอย่างที่ทำให้คนอย่างยาหยีอยากปรับปรุงตัวและเปลี่ยนนิสัยคงเป็นเพราะความนุ่มฟูของเขาในบางครั้ง ความเอาใจใส่ในทุกๆครั้ง ความอบอุ่นและคำเตือนคำสอนในแบบฉบับที่เป็นผู้ใหญ่ของทิศเหนือกำลังค่อยๆแทรกซึมทำให้เธอเองเปลี่ยนไปเขาว่ากันว่าหากเราใช้ชีวิตและคลุกคลีกับคนแบบไหน เม

"ไปเที่ยว""ที่ไหน""ผับไหนสักที่นี่แหละ เห็นน้องมันบอกอยากดื่ม"ถ้าไปผับก็ต้องมีผู้ชาย แล้วแต่งตัววับๆแวมๆโชว์หุ่นสวยเซ็กซี่ หน้าตาก็ทั้งสวยทั้งยั่วขนาดนี้.."พี่ไม่ให้ไป!"มือเรียวลดลิปสติกสีชมพูนู้ดที่กำลังละเลงปาดลงบนริมฝีปากลงแล้วมองสบตาแดงกำผ่านกระจกเงาด้วยความนิ่งและดุดันไม่ต่างกัน"หยี จะ ไป" หญิงสาวพูดเน้นเสียงชัดถ้อยชัดคำ แต่เขาเถียง"บอกว่าไม่ก็คือไม่!"ถึงไม่อยากขัดใจเธอหากแต่เรื่องนี้จะปล่อยเฉยไม่ได้ เปอร์เซ็นต์ที่จะมีคนมายุ่มย่ามกับยาหยีมีเยอะจนเขาไม่ไว้ใจ ไม่ใช่แค่เรื่องหึงหวง แต่เพราะเป็นห่วงด้วย ห้าวจัด โมโหง่ายแบบยาหยีหากเมาขึ้นมาคงได้ไปมีเรื่องกับใครสักคนเป็นแน่ หากเกิดอะไรขึ้นตัวเขาไม่มีความสามารถอะไรสักอย่างที่จะปกป้องเธอได้เลย.."ทำหน้าให้มันดีๆ" เสียงหวานเอ่ยอย่างขอไปที แล้วผีอีกตนจะไปทำอะไรได้นอกจากนั่งกอดอกอย่างหงุดหงิดหน้างอง้ำและพ่นลมหายใจหนักๆ เพราะสุดท้ายอย่างเขาจะไปห้ามเธอได้เสียที่ไหน"ฮื่อ!" ทิศเหนือถอนหายใจแรงๆแล้วสะบัดหน้าหันไปมองนอกหน้าต่างรถยนต์เพื่อให้ยาหยีรับรู้ว่าเขากำลังไม่พอใจหลังจากประกาศิตสุดท้ายที่เขาบอกกับเธอว่า 'ไม่ให้ไป' แต่ยังไงยาหยีก

"ขอบคุณจ้ะพี่ยาหยี แต่ว่านเกรงใจจัง""เกรงใจทำไม ผู้ใหญ่ให้อะไรเราต้องรีบรับไว้นะพี่ไม่งั้นจะเป็นการเสียมารยาท" ก้านพูดขัดยาหยีส่ายหน้าแล้วยิ้มน้อยๆให้กับความแสบของสาวน้อยที่เพิ่งรู้จักกันวันนี้เอง แล้วหันไปบอกสาวน้อยขี้เกรงใจอย่างก้าน"หึ อย่างที่ก้านมันว่า สั่งไปเถอะ"สองสาวดูต่างกันเป็นคนละขั้ว คนหนึ่งดูอ่อนหวานน่ารักน่าหยิกสดใสส่วนอีกคนดูแสบซ่าบ้าบิ่นถึงขั้นชวนคนไม่รู้จักมาดื่มมาเที่ยวได้ ทว่าพอนี้มาอยู่ด้วยกันทำไมมันกลับลงตัว นิสัยบางอย่างของว่านและก้านดันไปคล้ายกับ... ใครบางคนที่เธอคิดถึงอยู่ตอนนี้ยาหยีเงียบหายไร้การติดต่อกลับไปและไม่ได้ตอบข้อความใครเสียหลายวันคนทางนั้นเป็นยังไงบ้างก็ไม่รู้ ว่าแล้วมือเรียวก็หยิบเครื่องมือสื่อสารส่วนตัวที่นอกจากติดต่องานกับเลขาแล้ว นานๆทีเธอถึงจะได้เปิดแอพพลิเคชั่นโซเชียลต่างๆดูสักครั้งขึ้นมาเปิดมันไม่ทันที่นิ้วเรียวจะไถมันขึ้นลงเพื่อให้ได้สำรวจว่ามีข้อความจากใครบ้าง ดวงตาคมสวยก็พลันหยุดชะงักกับข้อความหนึ่งจากน้องสาวต่างมารดาส่วนต้นของข้อความที่โชว์หราให้เห็นเพียงไม่กี่คำก็ทำเอายาหยีอดที่จะกดเข้าไปดูไม่ได้และเมื่อได้กวาดสายตาอ่านข้อความตั้งแ

ยาหยีใช้ปลายลิ้นเรียวตอบคำถามนั้น เธอแตะมันลงบนหัวเห็ดบานใหญ่ ลากสัมผัสผ่านเม็ดมุกสี่เม็ดที่ล้อมอยู่รอบลำกายชาย เกี่ยวกระหวัดทีละเม็ดจนมันชุ่มฉ่ำก่อนจะครอบริมฝีปากลงกลืนกินท่อนลำอย่างเต็มปากเต็มคำ"อืมมม ยาหยีครับ ซี้ด"พยายามกลืนกินเข้าไปให้สุดลำแต่ของเขาใหญ่มากเกินกว่าที่เธอจะรับไหว ผีหนุ่มอยากจะสอดมือหนาเข้าใต้กลุ่มผมนุ่มสลวยแล้วออกแรงกดหัวเธอให้ขยับจนเขาปริแตก นี่เป็นสัมผัสแปลกใหม่ที่ยาหยีมอบให้ เขาแทบแตกพร่าแต่อยากให้เธอคุมเกมส์เองตามความพอใจอ๊อก! อ๊อก! ป๊อก~เสียงถอดถอนริมฝีปากออกจากลำใหญ่ดังขึ้นหลังจากไม่กี่วินาทีผ่านไป ยาหยีรีบหยัดกายลุกขึ้นมานั่งในท่าเดิมแล้วสอดความแข็งขึงเข้าร่องรักฉ่ำน้ำให้ร่องสาวกลืนกินเขาเข้าไปสุดลำอย่างง่ายดายโดยที่ทิศเหนือไม่ต้องทำการเล้าโลมให้เธอแต่อย่างใดเธอพรั่งพร้อมจนชุ่มฉ่ำตั้งแต่เขาบอกรักในรถแล้วยิ่งได้มานั่งตักกอดอิงแอบแนบชิดกัน เขาลูบไล้หน้าท้องแบนราบหนักๆราวกับจะทำให้เสื้อเธอขาดติดมือไป ปากหนาพรมจูบซอกคอขาวซ้ำๆเพียงเท่านั้นเธอก็แทบอยากจะขับรถกลับหอพัก หากไม่ติดตรงที่ดันรับปากกับสองสาวไว้ว่าจะพามาเที่ยว ไม่สามารถทิ้งสองสาวแล้วกลับไปก่อนได้ร