All Chapters of เคหาสน์ผีหื่น: Chapter 31 - Chapter 40

"จะ จริงดิ.."ทิศเหนือเบิกตาโพลงพูดเสียงตะกุกตะกักอย่างไม่สามารถควบคุมได้ทันทีที่พบว่าตัวเองสามารถเดินผ่านประตูห้องออกมาโดยไม่มีสิ่งขวางกั้น ไม่มีม่านอาคมกำบัง และตัวเขาไม่ได้รู้สึกเจ็บปวดทรมานเจียนตายอย่างเช่นทุกครั้งที่พยายามดันทุรังออกไป ไม่ว่าจะผ่านประตู หายตัวทะลุกำแพงหรือแม้แต่ระเบียงก็ไม่เคยกระโดดลงไปได้ มันมีม่านอาคมหรืออะไรบางอย่างคล้ายกระจกใสแต่ให้ความเจ็บปวดทุกครั้งที่เข้าใกล้"ไง ก็ออกมาได้หนิ""ชะ ใช่ พี่ออกมาได้แล้ว" ก้มสำรวจแขนขา ยกมือขึ้นสัมผัสใบหน้าตัวเองว่ามีส่วนใดของร่างกายหายไปหรือไม่ กลัวออกมาไม่ครบสามสิบสองแล้วจะมีบางชิ้นส่วนติดอยู่ในห้องคงเป็นเพราะเธอจริงๆที่ทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนไป อาคมเริ่มสลาย หวังว่าสักวันเขาจะหลุดพ้นจากคำสาปพวกนี้ไปได้"ซึ้งพอละเนอะ ไปได้ละ" ยาหยีดับฝันผีร่างสูงที่กำลังทำหน้าทำตาราวกับตัวเองเพิ่งถูกรางวัลที่หนึ่งมาก็ไม่ปาน แล้วเดินห่างออกไปทิศเหนือเร่งเดินตามเธอ ใบหน้าหล่อคมคายระบายยิ้มกว้างที่สุดในรอบร้อยปีมานี้ เป็นเพราะยาหยีที่ทำให้ประตูห้องที่ปิดสนิทมานานได้เปิดออก เขามองเห็นเธอและเธอก็สามารถมองเห็นเขา ได้ยินเสียง พูดคุยกัน ได้สัมผัสกัน

วิ่งออกกำลังกายรีดเหงื่อจนพอใจแล้วยาหยีกลับขึ้นมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าใหม่บนห้องเตรียมออกไปข้างนอก แต่ก็ยังไม่วายโดนเบรกเอาไว้อีกจนได้"นั่นจะไปไหนอีก" คราวนี้เสียงทุ้มหนักเริ่มแสดงความดุดันเสียงแข็งแสดงออกชัดเจนถึงความไม่พอใจใส่ชุดวิ่งออกกำลังกายก็โป๊เผยเนื้อโชว์หนังจนแทบเห็นน้องสาวขาวเนียนอันนั้นอยู่แล้ว แต่พอเข้าใจและหย่อนให้ได้เพราะเขาแวบหายตัวไปสำรวจมาก่อนแล้วว่าเส้นทางรอบคฤหาสน์ที่ยาหยีวิ่งไม่มีคนหรือผีผู้ชายที่ไหนอยู่สักตัว เลยไม่อยากขัดใจ ปล่อยให้เธอวิ่งได้อย่างสบายใจแต่นี่มันอะไร!แต่งตัวแต่งหน้าเสียสวยเชียว สะพายกระเป๋าพร้อมหยิบกุญแจรถขนาดนี้จะออกไปข้างนอกแน่ๆ แล้วแต่ละชุดมันไม่มีที่ยาวเลยง่ามดากเกินคืบแล้วหรือยังไง!"ยุ่งไรด้วย" ยาหยีตอบแบบขอไปที เธอดูไม่ได้ใส่ใจกับคำถามและท่าทางจริงจังของเขาสักเท่าไหร่"จะ ไป ไหน" ทิศเหนือถามย้ำอีกครั้งเสียงดังฟังชัดหนักแน่นมาก มาพร้อมกับสายตาพิฆาตที่กำลังบ่งบอกว่าพร้อมเกรี้ยวกราดได้ตลอดเวลาจนหญิงสาวยอมตอบ ซึ่งเธอก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงได้ยอมผีตนนี้จังหากเป็นคนอื่นเธอคงด่ากราดไปแล้วว่าสาระแน พ่อแม่ก็ไม่ใช่"ข้างนอก หาข้าวกิ

"อยากลองกินอะไร เคยเห็นอาหารอะไรบ้างเอาที่อยากลอง บอกมาสักอย่าง" เธอกลับมาโฟกัสที่เมนูอาหารอีกครั้ง"ที่อยากลองเหรอ.."ทิศเหนือหันไปมองหน้ายาหยี นี่สินะเป็นอีกอย่างของเธอที่แม้จะเปลี่ยนภพชาติก็ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน ข้างนอกดูกระด้างหากแต่จิตใจข้างในก็ยังโอบอ้อมอารี ใจดีเห็นหกเห็นใจคนอื่นเสมอ'กีรติของทิศเหนือน่ารักฉิบหาย'เขาละสายตาจากทิวทัศน์นอกระมามองเสี้ยวหน้าของเธอจากมุมข้าง หญิงสาวกำลังมองถนนหนทางและขับรถต่อไป"ว่าไง อยากจะกินอะไร?" เธอรอคำตอบจากเขา ท่าจะประสาทเล่นมองกันแล้วทำตาหวานอยู่ได้ ขนลุก ไม่ใช่ว่าก่อนตายเคยเป็นไอ้โรคจิตที่ไหนมาหรอกนะ"พี่อยากกิน.. ยาหยี ได้ไหม" ใบหน้าหล่อคมคายเลื่อนมากระซิปใกล้ใบหูขาว เขายกยิ้มร้ายและมองเธอด้วยสายตาแพรวพราวส่วนหญิงสาวก็หันกลับมายกยิ้มมุมปากให้ก่อนจะหักพวงมาลัยเลี้ยวไปขับเทียบกับข้างทางเอี๊ยดดด!! เท้าเรียวเหยียบเบรกจนล้อลากเป็นทางยาว รถจอดสนิทแล้วยาหยีปลดเข็มขัดนิรภัยของตนก่อนเคลื่อนตัวในท่าคลานเข่าไปกระซิปใส่ใบหน้าหล่อในระยะที่จมูกเชิดรั้นกับจมูกโด่งคมสันแทบจะชิดกัน"อยากกินหยีเหรอคะ หืม.." เสียงหวานแหบพร่า สายตาเย้ายวนที่ส่งให้ทำเอา

"ไอ้อะไรพูด ให้ดีๆนะยาหยี" เขาผละใบหน้าออกเพียงนิดแล้วขู่ด้วยสายตาที่จ้องเขม็งให้เธอรับรู้ว่าคำที่กำลังพูดอยู่มันแรงเกินไปหน่อย ฝ่ามือหนาบีบสะโพกงอนหนักๆเป็นการสั่งให้เธอพูดใหม่"ไอ้ผีมือไว! ไอ้ ไอ้.. โว้ย!"ถ้าตัดคำหยาบออกไปแล้วจะเหลืออะไรให้ด่าได้กันล่ะทีนี้ สิ้นท่าเสียที เสียชื่อยาหยีกีรติหมด อยากจะร้องไห้!"นอกจากมืออย่างอื่นพี่ก็ไวนะครับ ลองดูไหม หืม"ริมฝีปากหยักเอ่ยกระซิปเสียงแหบพร่าชิดริมฝีปากนุ่ม จนเขารับรู้ได้ถึงลมหายใจร้อนถี่หนักของยาหยี ที่ไม่รู้ว่ามาจากความโกรธกรุ่นหรือความหวั่นไหวจนใจสั่นกันแน่ทิศเหนือยกยิ้มก่อนจะกอดหญิงสาวแน่นแล้วฟัดแก้มเธออีกหนึ่งฟอดใหญ่ มันเป็นการกระทำที่แสนเนิบช้าแต่หนักหน่วงกว่าปกติเหมือนจะมีนัยแอบแฝง สะโพกสอบขยับเข้าหาบั้นท้ายงอนงามแนบแน่นเพื่อให้เธอรับรู้ว่าส่วนไหนที่เขาบอกว่า 'ไว'แต่ที่ยาหยีต้องเบิกตาโพรงไม่ใช่เพราะกอด หอม หรือเพราะคำที่เขาเคลมว่าไว ทว่าเพราะกำลังตกใจกับขนาดที่สัมผัสได้ว่ามันต้อง 'ใหญ่' แต่จะใหญ่จนเรียกว่าขาที่สามได้ไหมยังไม่มั่นใจทิศเหนือทำทุกอย่างได้เป็นธรรมชาติมากโดยไม่รู้สึกกระดากอายต่างจากยาหยีที่ทั้งหน้าแดงทั้งตกใจทั้งทำ

"อืมม.. ซี้ดด" เธอกัดปากแล้วเปล่งเสียงครางในตอนที่โดนริมฝีปากหนาดูดเม้มสร้างรอยประทับจนรู้สึกเจ็บจี๊ดเป็นครั้งแรกที่โดนใครมาทำรอยแสดงความเป็นเจ้าของไว้บนร่างกาย แต่กระนั้นก็ไม่ได้คิดว่ากล่าวเจ้าของการกระทำแต่อย่างใดเพราะความเสียวซ่านมันมีมากล้นจนเธอไม่มีสติจะไปต่อว่าอะไรใครได้เมื่อทำรอยแสดงความเป็นเจ้าของจนพอใจ ใบหน้าหล่อเหลาจึงเคลื่อนต่ำลงไปพร้อมกับปลดชุดเดรสตัวบางให้ลงมากองตรงเอวคอดเผยสองเต้าอวบใหญ่ จนยอดถันที่ตั้งยอดชันชูเด่นหลาล่อตาล่อใจจนคนตัวสูงอดย้อนกลับไปตวัดเลียไม่ได้"ฮืมม"สองมือหนาสอดใต้ข้อพับเรียวขาขาวแล้วยกอ้าขาให้แยกกว้างออกจากกันก่อนที่จะใช้ฟันคมขบแพนตี้ตัวเล็กจิ๋วลากไล้ลงไปตามเรียวขาสวยจนถอดมันออกพ้นทาง เผยให้เห็นกุหลาบขาวเนียนไร้ขนที่มีกลีบดอกสีหวานยังไม่ทันบานสะพรั่งสวย.. เป็นดอกไม้ที่สวยมาก น้ำหวานจากเกษรดอกหยาดเยิ้มจนชุ่มฉ่ำไปหมด ผีหนุ่มมองมันด้วยสายตาลึกล้ำแต่อ่านไม่ยากเพราะมันส่อถึงความอยากชัดเจนที่สุดเขากลืนน้ำลายเหนียวหนืดลงคอแห้งผาก ก่อนจะจู่โจมลงไปใช้กลีบปากหนาจุมพิษเนินเนื้อสวยนั่น"อ๊า~" ยาหยีที่กำลังกัดปากเพื่อข่มกลั้นเสียงครางน่าอายเอาไว้ หลุดเสียงร้