جميع فصول : الفصل -الفصل 40

63 فصول

เหรียญตราแห่งเกียรติยศ และแสงจันทร์ที่งดงามเหนือลอนดอน

ขบวนรถม้าของตระกูลฮาร์โรว์เคลื่อนตัวออกจากคฤหาสน์อย่างสง่างาม ล้อเหล็กกระทบพื้นหินเป็นจังหวะมั่นคง แสงเช้าสีทองอาบผ่านกระจกใส เข้าตกกระทบแก้มอมชมพูทำให้ประกายตาเธอยิ่งชัดและงดงามยิ่งขึ้น อีธานซึ่งนั่งตรงข้าม เอาแต่ลอบมองเธอเงียบๆ เวลานี้เธอดูสง่าเยี่ยงนักรบหญิง ส่วนเอวาร์เองก็รู้สึกปลื้มเขาเสียจนต้องกำชายกระโปรงแน่น อีธานในชุดข้าราชการไหล่กว้าง รูปร่างสง่า ดูเด่นกว่าทุกวัน ทำให้เอวาร์ต้องแอบเบือนหน้าหนี เมื่อบังเอิญสบตา แต่ทว่าใบหน้าของเธอบอกทุกความรู้สึกที่มีภายในหอประชุมหลวง ธงประจำเมืองถูกแขวนสูงเหนือแท่นพิธี แสงจากคบไฟที่ติดตั้งบนผนังหินอ่อนสีขาวสว่างจ้า สะท้อนกับแผ่นหินอ่อนขัดมันวาวจนทั้งห้องสว่างราวกับมี แสงดาวร่วงลงมา ผู้คนแน่นขนัดในชุดทางการเต็มยศ หลากสีสันแต่เคร่งขรึม เสียงกระซิบกระซาบและเสียงฮือฮาอื้ออึง ก่อนจะถูกกลบด้วย เสียงกลองหลวงที่ดัง 'ตึง! ตึง!' ก้องกังวาน เป็นจังหวะประกาศยศศักดิ์อีธานก้าวขึ้นแท่นเพื่อรับการประดับเลื่อนชั้นยศ เสียงชื่นชมจากทหารและข้าราชการดังขึ้น เขายืนตัวตรงสง่างาม แต่ทว่าสายตาที่ควรจดจ่อหน้าพิธีกลับเหลือบมองเอวาร์อยู่ทุกครู่และเมื่อพบเธอยืนอยู่ด้า
last updateآخر تحديث : 2025-12-23
اقرأ المزيد

เวลาที่เหมาะสม และความในใจที่ยังไม่ได้เอ่ย

“เจ้าหน้าที่ อี. ฮาร์โรว์ ยืนยันว่า หากปราศจากสติปัญญาและความกล้าหาญของหญิงสาวผู้ร่วมสืบคดีเหตุการณ์นี้อาจไม่จบลงเช่นนี้”ดัชเชสเซราฟีนาเอื้อมมือขอหนังสือพิมพ์จากลูกชายเพื่อเอาไปใส่กรอบ ก่อนที่มันจะขาดเสียก่อน เพราะลูกชายไม่ยอมวางลงบนโต๊ะเสียที“เช้านี้ลูกชายของแม่เห็นที่จะไม่อยากกินซุปข้าวโพดฝีมือเอวาร์ของเราเสียแล้วสิ” ดัชเชสเซราฟีนาหัวเราะเย้าอีธานจนเอวาร์หัวเราะไปด้วยหลังมื้อเช้าแสนอบอุ่นจบลง ทุกคนยังคงแซวอีธานเรื่องซุปข้าวโพดฝีมือเอวาร์ไม่หยุด บรรยากาศเต็มไปด้วยความสุขและเสียงหัวเราะในครอบครัว เอวาร์กำลังจะลุกขึ้นช่วยเก็บถ้วยชาเช่นทุกวันทันใดนั้นเสียงประตูบานใหญ่ก็ถูกผลักออกเต็มแรง ราวกับ พายุบุปผาโหมเข้าใส่ “พวกเจ้าทั้งหมดหลบทางให้ฉัน! หลานสะใภ้ฉันอยู่ไหน?”หญิงสูงศักดิ์ในชุดกำมะหยี่สีม่วงเข้ม เดินปราดเข้ามาอย่างคนที่ไม่รอให้ใครอนุญาต ใบหน้าเฉียบคม งามสง่า ตามแบบสตรีสูงศักดิ์ยุคเก่า แต่ดวงตาวาวกลับมีแวว ขี้เล่นเจ้าเล่ห์ ราวกับกำลังตามล่าสมบัติดัชเชสเซราฟีนาหัวเราะเบาๆ ด้วยความคุ้นเคย “วิเวียนน์ เพิ่งถึงก็เสียงดังเชียว”“จะให้เบาได้ยังไงล่ะเซราฟีนา! ได้ข่าวว่าที่คฤหาสน์หลังนี้
last updateآخر تحديث : 2025-12-23
اقرأ المزيد

เวลาที่เหมาะสม และความในใจที่ยังไม่ได้เอ่ย

ค่ำวันนั้นห้องหนังสือของคฤหาสน์ฮาร์โรว์เงียบกว่าปกติ ไฟตะเกียงสีทองส่องสว่างเหนือโต๊ะไม้โอ๊กเก่าแก่ บรรยากาศนิ่งจนได้ยินเสียงหัวใจอีธานเต้นชัดเจน ชายหนุ่มยืนรออยู่หน้าประตูอย่างลังเล ก่อนเคาะอย่างอ่อนแรง ก๊อก ก๊อก… เสียงท่านป้าตอบทันที“เข้ามา คุณชายน้อยอีธาน ฮาร์โรว์” อีธานเปิดประตูเข้าไปช้า ๆ ก้มศีรษะ“ท่านป้าผมมาแล้วครับ” ดัชเชสวิเวียนน์นั่งหลังตรง งามสง่า ริมฝีปากแต้มรอยยิ้มที่อีธานรู้ดีว่าไม่ใช่รอยยิ้มแห่งความใจดีแต่เป็นรอยยิ้มของคนที่พร้อมจะเล่นงานเขาเต็มที่“ปิดประตูด้วยจ้ะ ไม่ต้องให้ใครได้ยินเสียงร้องของเจ้า” อีธานแทบสำลักลม“ท่านป้า! ผมไม่ได้”“นั่ง!” เขานั่งทันทีเหมือนตำรวจที่ถูกสั่งคุมแถว ดัชเชสวิเวียนน์เปิดพัดในมือเบา ๆ“อีธานหลานรักของป้า เจ้ารู้ไหมว่าทำไมป้าถึงเรียกเจ้ามาคุยคืนนี้” อีธานกลืนน้ำลาย“เพราะ…ผมอยู่ภายใต้ชายคาเดียวกับเอวาร์โดยไม่เหมาะสม?”“ถูกแค่ครึ่ง!” พัดในมือเธอตีลงที่โต๊ะเบา ๆ“ป้าเรียกเจ้ามาเพราะเจ้าทำตัวไม่สมเป็นชายผู้จะปกป้องหัวใจของสตรีที่ตนรักต่างหาก!” อีธานสะดุ้งจนเก้าอี้ดังเอี๊ยด“ท่านป้า! ผมยังไม่ได้บอกว่า”“หลานรัก แม้แต่คนตาบอดยังรู้เลยว่าเจ้ารั
last updateآخر تحديث : 2025-12-23
اقرأ المزيد

เวลาที่เหมาะสม และความในใจที่ยังไม่ได้เอ่ย

เอวาร์แต่งกายด้วย ชุดเดรสยาวฟ้าครามเนื้อผ้าบางเบา ที่ปลายแขนและสาบกระโปรงถูกปักด้วยเส้นไหมสีทองอย่างประณีต ผมยาวนุ่มถูกรวบครึ่งสูงให้ดูสุภาพแต่ยังคงความอ่อนหวานเป็นธรรมชาติ เธอดูทั้งเรียบร้อย อ่อนโยน และสวยจนทำให้หัวใจเขาเกือบหยุดเต้น ส่วนอีธานสวมชุดเครื่องแบบกึ่งพิธีการสีดำสนิท ปรับกระดุมคอเสื้อเรียบร้อยเตะตาด้วยอินซิกเนียเงินบนบ่า ทำให้เขาดูสง่าและน่านับถือยิ่งขึ้น แม้สีหน้าเขาจะยังมีเค้าความเก้ ๆ กัง ๆ จากการโดนอบรม แต่ภาพรวมกลับยิ่งทำให้เขาเหมือนชายหนุ่มที่พยายามเข้มแข็งในแบบเงียบ ๆ จนใจเอวาร์สั่น ทั้งคู่ยืนเผชิญหน้ากันกลางโถงที่เงียบจนได้ยินเสียงลมหายใจของกันและกัน“คุณรอผมอยู่หรือเปล่า...” อีธานเอ่ยขึ้นเบา ๆ เอวาร์พยักหน้า ดวงตาคู่สวยจับจ้องเขาอย่างมั่นคง“อ…อีธาน ท่านป้าเรียกคุณเหรอคะ?” อีธานแทบสะดุดขาตัวเอง เขาสูดหายใจลึก พยายามทำตัวให้ปกติที่สุดซึ่งทำไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว“ก็…แค่คุยเล็กน้อยครับ” เสียงเขาแหบและสูงผิดปกติอย่างน่าอาย เอวาร์ขมวดคิ้ว“เล็กน้อย?” ชายหนุ่มกระแอม ยืดตัวพยายามทำให้ดูสงบและเท่ทว่าไหล่แข็งเกินไป“ใช่ แค่คุยเรื่องทั่วไป…” เอวาร์มองเขานิ่งขึ้น สายตาคู่น
last updateآخر تحديث : 2025-12-23
اقرأ المزيد

เวลาที่เหมาะสม และความในใจที่ยังไม่ได้เอ่ย

หลังจากเอวาร์กล่าวคำขอบคุณและอีธานตอบด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยนเกินกว่าจะเป็นแค่รอยยิ้มธรรมดา ความเงียบอุ่น ๆ ก็ปกคลุมตัวทั้งคู่ ก่อนอีธานผายมือเบา ๆ“ให้ผมเดินไปส่งที่ห้องนะครับ ทางเดินมืดนิดหน่อย” เอวาร์สบตาเขาแค่ชั่วอึดใจ แต่หัวใจกลับเต้นแรงจนน่าอาย“ค่ะ” ทั้งคู่เริ่มก้าวไปตามโถงยาว เสียงรองเท้ากระทบพื้นจังหวะเดียวกันจนน่าขำ แต่ไม่มีใครพูด แม้แต่สายลมยามดึกยังดูเหมือนจะหยุดฟังโมเมนต์นี้ เอวาร์เดินชิดเขากว่าทุกครั้งจนอีธานรู้สึกได้ และรู้สึกมากเกินไปปลายนิ้วของทั้งสองเกือบแตะกัน เมื่อเลี้ยวตรงมุมโถง อีธานเกือบเอื้อมไปกุมมือเธอ แค่กุมไว้เบา ๆ ก็พอเขาจะไม่ทำอะไรเกินเลย… แต่ทันใดนั้น เสียงท่านป้าก็ดังขึ้นในหัวเขาชัดราวกับยืนอยู่ตรงหน้า“อีธาน! ผู้หญิงเขากำลังอ่อนแอ อย่าไปทำให้เขาตกใจหรือคิดว่าหลานฉันเป็นพวกฉวยโอกาสเข้าใจไหม!” เขาชะงักปรายตามองมือตัวเอง ก่อนกำมือแน่นซ่อนมันไว้ในกระเป๋ากางเกงแทน เอวาร์เห็นแวบนั้น แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร เธอเพียงยิ้มบาง ๆ เมื่อถึงหน้าห้องเธอหันกลับมาหาเขาอีกครั้ง ใบหน้าของเธอสว่างขึ้นรับกับแสงโคมไฟนอกประตู“ขอบคุณนะคะ วันนี้ถ้าไม่มีคุณ ฉันคงไม่รู้จะยืนอยู่ตรงนี้
last updateآخر تحديث : 2025-12-23
اقرأ المزيد

กุหลาบศาสตราที่ผลิบาน และคำอำลาท่ามกลางรุ่งอรุณ

“พร้อมไปโรงเรียนรึยังครับ?” อีธานถามด้วยรอยยิ้มลึกที่มีแต่เธอดูออกว่ามันอบอุ่นกว่าปกติ“ค่ะ ถ้าคุณไปส่งด้วย ฉันก็พร้อมค่ะ” คำตอบนี้ทำให้ผู้กองหนุ่มแทบหายใจไม่ทั่วท้องอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เขายิ้มยิ้มแบบจริงใจที่สุดรถม้าค่อยๆ เคลื่อนผ่าน ประตูเหล็กดัดสูงซึ่งถูกหล่อขึ้นเป็นสัญลักษณ์ของสถาบัน ลวดลายกุหลาบเหล็กกล้าดูสง่างามทว่าแฝงความดุดัน ลมเช้าพัดพาเสียงธงที่โบกสะบัดเบาๆ ดังแผ่วราวกับเสียงทักทาย อาคารหลักตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า เป็นอาคารสไตล์จอร์เจียนผสมโกธิก แฝงกลิ่นอายโบราณสูงศักดิ์ ทุกช่องหน้าต่างกระจกถูกตีตารางอย่างประณีต เสาประดับด้านหน้าเรียงตัวสมมาตรงดงามอย่างน่าเกรงขามประตูไม้โอ๊กขนาดใหญ่ สลักตรากุหลาบศาสตราไว้กลางบาน รายละเอียดวิจิตรจนเอวาร์ถึงกับหยุดมอง หนามกุหลาบที่สลักนั้นบางส่วนทำด้วยเหล็กกล้า ราวกับเตือนทุกคนว่า แม้จะมีความงดงามและความรู้ แต่ก็มีกฎที่ต้องเคารพอย่างเด็ดขาด“ความงามนี้ต้องแลกด้วยวินัยและความเข้มแข็ง”ด้านซ้ายเป็นลานกว้างปูด้วยกรวดสีเทาเข้ม เสาธงสูงกลางลานและวงเวียนสำหรับรวมแถว เอวาร์นึกภาพว่าในอีกไม่กี่ชั่วโมงต่อจากนี้ที่นี่จะเต็มไปด้วยเสียงตะโกนคำสั่งและเ
last updateآخر تحديث : 2025-12-23
اقرأ المزيد

กุหลาบศาสตราที่ผลิบาน และคำอำลาท่ามกลางรุ่งอรุณ

“ท่านผู้กองครับ!” ลีออนเรียกเสียงดัง “เดินตามติดขนาดนี้จะหายใจสะดวกไหมครับ? ปล่อยให้เพื่อนร่วมรุ่นของผมชื่นชมสวนกุหลาบบ้างเถอะ”อีธานหันมามองลีออนด้วยสายตาไม่พอใจนัก “นายยุ่งอะไรกับคนของฉัน”ลีออนเลิกคิ้วมองเอวาร์อย่างสนุกสนาน ก่อนจะกระซิบกับเอวาร์เบาๆ ว่า “เห็นไหมครับ... หวงยิ่งกว่าตราประจำตระกูลเสียอีก”ดัชเชสเซราฟีนาเชิญทุกคนให้นั่งลงบนเก้าอี้ผ้ากำมะหยี่สีแดงเข้ม เพื่อเริ่มเวลาน้ำชาอย่างเป็นทางการ ขบวนพาเหรดของหวานถูกจัดวางอย่างวิจิตรตระการตาเต็มโต๊ะ กระจายตัวอยู่บนถาดเงินขัดเงาที่ส่องประกาย มาการอง ชิ้นเล็กหลากสี เรียงเป็นพีระมิด ดูคล้ายอัญมณีสีพาสเทล เค้กฟองน้ำ ขนาดจิ๋ว เนื้อนุ่มฟูสีเหลืองอ่อน ท็อปด้วยครีมสดและสตรอว์เบอร์รีสีแดงสด สโคน อบใหม่ ส่งกลิ่นหอมกรุ่นของเนยและแป้ง วางเคียงคู่กับโถแยมราสป์เบอร์รีทำเองและครีมคลาวด์ที่ดูนุ่มนวล ทาร์ตลูกเล็กไส้เลมอนสีเหลืองอ่อนโรยหน้าด้วยน้ำตาลไอซิ่ง ชาเอิร์ลเกรย์ร้อน ถูกรินจากกาเซรามิกสีขาวลงในถ้วยกระเบื้องเคลือบอย่างบรรจง ไอน้ำอุ่นลอยขึ้นบางเบา พร้อมกับกลิ่นหอมของมะกรูดที่คละคลุ้งในห้องบรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นและความหรูหราที่ผ่อนคลาย เ
last updateآخر تحديث : 2025-12-23
اقرأ المزيد

กุหลาบศาสตราที่ผลิบาน และคำอำลาท่ามกลางรุ่งอรุณ

ลีออนขึ้นรถม้าอย่างจำใจ ส่วนอีธานก็สั่งคนขับให้นำทางกลับไปยังคฤหาสน์ของลีออน อีธานเองก็เป็นคนกัดไม่ปล่อย ยิ่งรู้ว่าลีออนเป็นเพื่อนคนแรกในโรงเรียนของเอวาร์ด้วยแล้ว เขายิ่งต้องเข้มงวด เพราะฉะนั้น คนที่เขาจะใส่อารมณ์ได้อย่างเต็มที่ก็คงจะมีเพียงแค่ลีออนเท่านั้น ระหว่างเดินทาง ลีออน หูดับทั้งสองข้าง เนื่องจากการบ่นชุดใหญ่ของอีธาน น้ำเสียงดุดันนั้นเต็มไปด้วยคำสั่งและการเตือน ให้รักษาระยะห่างจาก 'คนของเขา' ตลอดทาง“นายเข้าใจที่ฉันพูดไหม ลีออน? เอวาร์ไม่ใช่ของเล่นและนายไม่ควรเข้าไปวุ่นวายในพื้นที่ส่วนตัวของเธอ!”อีธานเน้นย้ำ ลีออนกลอกตาไปมา แต่ก็ยังหาทางกวนประสาทต่อ “พื้นที่ส่วนตัว? โอ้โห! พี่นี่ก็หวงเกินไปแล้วครับ! ผมแค่อยากให้เพื่อนใหม่สบายใจ ไม่ได้จะไปขโมยแหวนหมั้นพี่เสียหน่อย... อ๊ะ! ลืมไปว่าพี่ยังไม่ได้หมั้น” คำพูดนี้แทงใจดำอีธานอย่างจัง อีธานกัดฟันกรอด และหยุดรถม้าทันที “ลงไป!”“อ้าว! ยังไม่ถึงบ้านผมเลยนะครับ!” ลีออนประท้วงเสียงดัง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเจ้าเล่ห์“ลงไปซะ!” อีธานคำราม แววตาคมกริบบ่งบอกว่าความอดทนหมดลงแล้ว“ถ้าพี่ให้ผมลงตรงนี้...” ลีออนยิ้มกวนประสาท “ผมจะกลับไปหาเอวาร์และจะน
last updateآخر تحديث : 2025-12-23
اقرأ المزيد

กุหลาบศาสตราที่ผลิบาน และคำอำลาท่ามกลางรุ่งอรุณ

“ไม่ต้องขอบคุณหรอก... เด็กน้อย” อีธานพูดเบาๆ กับตัวเองขณะที่รถม้าเคลื่อนออกไป หัวใจของเขาอิ่มเอมไปด้วยความสุข ที่ได้เห็นน้องชายก้าวหน้าขึ้นไปอีกขั้นย่ำรุ่งของวันใหม่ ท้องฟ้าสีครามเข้มเจือด้วยสีชมพูและทองอ่อนๆ บอกถึงการมาเยือนของรุ่งอรุณลมอ่อนของปลายฤดูใบไม้ร่วงพัดผ่านหน้าต่างคฤหาสน์ เอวาร์ยืนอยู่หน้าบันไดหินอ่อน ถือกระเป๋าผ้าสีซีดของตน เธอตัวสั่นเล็กน้อยเพราะนี่คือคืนสุดท้าย ก่อนเธอก้าวเข้าสู่โลกใหม่ อีธานอยากไปส่งเธอมากแต่ทว่าดยุกไคออสห้ามเอาไว้“เอวาร์จะไม่เป็นไร ให้เธอได้เริ่มชีวิตด้วยตัวเองเถอะลูก” อีธานถูกบังคับให้อยู่บ้าน แต่ความขุ่นในดวงตาเขาชัดจนดยุกไคออสต้องเอ่ยขึ้นเพื่อให้ลูกชายสนใจเรื่องอื่น หากให้อีธานไปส่งเกรงว่าจะไม่เป็นผลดีต่อเอวาร์เท่าไหร่นัก“ไปกับพ่อ มีรถม้าตกคลอง เราต้องไปช่วยชาวบ้าน” อีธานลังเลจำใจยอมรับคำสั่งอย่างเสียไม่ได้ แม้สายตาของเขาจะยังคงจับจ้องเอวาร์ไม่วาง ก่อนที่ร่างสูงจะลับสายตา เอวาร์เดินเข้าหาเขาเงียบ ๆ เอ่ยด้วยรอยยิ้มที่ซ่อนความตื่นเต้นและกลัวเอาไว้“คุณอีธานขอบคุณสำหรับทุกอย่างอีกครั้งค่ะ ถ้าไม่มีคุณ ฉันคงไม่มีโอกาสได้เรียนหนังสือแบบนี้” อีธานชะงัก
last updateآخر تحديث : 2025-12-23
اقرأ المزيد

จดหมายรายวัน และขนมปังที่แข็งราวกับหิน

ผู้นำระดับสูงและแขกผู้มีเกียรติ ที่ได้รับเชิญให้เข้าชมพิธี นั่งประจำบนอัฒจันทร์ที่ตกแต่งอย่างหรูหรา ในกลุ่มนั้นมี พันตำรวจเอกอีธาน ฮาร์โรว์ ชายหนุ่มตัวใหญ่สูงสง่าในชุดตำรวจเต็มยศ นั่งร่วมกับดยุกไคออสและดัชเชสเซราฟีนาสายตาของอีธานไล่สำรวจทุกแถว จนกระทั่งพบเอวาร์ เธอยืนอยู่ในแถวหน้าของกลุ่มนักเรียนหญิง แม้จะดูผอมลงเล็กน้อยและมีร่องรอยความเหนื่อยล้า แต่เธอก็ยืนตัวตรงอย่างภาคภูมิ ดวงตาของเขาสื่อถึงความโล่งใจและความรักอย่างที่สุด แม้ใบหน้าจะยังคงเรียบนิ่งตามปกติขณะที่เพลงชาติของสถาบันดังขึ้น เสียงดนตรีบรรเลงอย่างยิ่งใหญ่ แต่ในใจของเอวาร์กลับเต้นไม่เป็นจังหวะ เธอรู้สึกลึกๆ ว่ามีใครบางคนกำลังมองเธออยู่ ความคิดในใจของอีธานยังคงวนเวียนอยู่กับความกังวล เธอจะผอมลงไหม เธอจะเหนื่อยไหม เธอจะกินอิ่มไหม ขนมปังที่นี่แข็งมาก เขาควรสั่งเปลี่ยนพ่อครัวดีหรือเปล่า เธอจะคิดถึงเขาเหมือนที่เขาคิดถึงเธอหรือเปล่านะ…อีธานยืนบนแท่น กล่าวเปิดงานด้วยเสียงทุ้มหนักและทรงอำนาจ “การฝึกของสถาบันแห่งนี้สร้างอนาคตของผู้พิทักษ์เมือง...” วาจาของเขาสง่างามและสมบูรณ์แบบ แต่ในขณะเดียวกัน สายตาก็ทำหน้าที่ของมันได้เป็นอย่างดี
last updateآخر تحديث : 2025-12-23
اقرأ المزيد
السابق
1234567
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status