The Girl Who Wore a Boy’s Shadow เด็กชายในเงาของเธอ

The Girl Who Wore a Boy’s Shadow เด็กชายในเงาของเธอ

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-12-23
Oleh:  Ophelia foxgloveTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
63Bab
667Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

ลอนดอน ค.ศ. ๑๘๘๘ มหานครที่รุ่งโรจน์ด้วยแสงตะเกียงแก๊ส แต่กลับเน่าเฟะด้วยคราบเลือดในย่านไวท์แชปเพิล เมื่อฆาตกรต่อเนื่องฉายาแจ็ค เดอะ ริปเปอร์ เริ่มออกล่าท้าทายกฎหมาย ทิ้งไว้เพียงศพที่ถูกเฉือนอย่างวิจิตรและความหวาดกลัวที่กัดกินหัวใจผู้คน เอวาลิน นักข่าวสาวผู้ยึดมั่นในความยุติธรรมรู้ดีว่าในฐานะผู้หญิง เธอไม่มีสิทธิ์ส่งเสียงในโลกที่ชายเป็นใหญ่ เธอจึงต้องละทิ้งกระโปรงลูกไม้ แล้วสวมรอยเป็นเด็กหนุ่ม เพื่อแทรกตัวเข้าไปในตรอกมืดที่ตำรวจไม่เคยย่างกราย และบันทึกสิ่งที่โลกไม่เคยได้รับรู้ แต่แผนการของเธอกลับสะดุดลง เมื่อเธอต้องเผชิญหน้ากับอีธานนาย ตำรวจหนุ่มผู้เฉียบคมจากสกอตแลนด์ยาร์ด ผู้มาพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและดวงตาสีเทาที่คอยจ้องจับผิดทุกการเคลื่อนไหวของเธอ จากการไล่ล่าในฐานะผู้ต้องสงสัยกลับกลายเป็นการเดิมพันด้วยชีวิต เมื่อทั้งคู่ต่างถลำลึกเข้าสู่เกมของฆาตกรที่เฝ้ามองพวกเขาอยู่ในเงามืด หนึ่งคนออกล่าเพื่อปิดคดี หนึ่งคนเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อเปิดโปง ท่าม กลางหมอกหนาที่พันธนาการความจริงและหัวใจ เอวาลินจะรักษาตัวตนของเธอไว้ได้นานแค่ไหน? เมื่อศัตรูที่ร้ายกาจที่สุดอาจไม่ใช่ฆาตกรที่ถือมีด แต่อาจเป็นความเชื่อใจที่เธอมีให้แก่นายตำรวจผู้ครองถือกุญแจไขความลับของเธอไว้ในมือ

Lihat lebih banyak

Bab 1

รอยจารึกในม่านหมอก

"Paman, aku datang ke sini karena aku ingin .... "

​"Aku akan membantumu, dengan satu syarat."

​Kalimat Diego memutus kata-kata Freya. Mata Freya membulat sempurna. Bagaimana mungkin pria ini tahu maksud kedatangannya sebelum ia sempat mengucapkannya?

Freya Xania seorang spesialis kandungan, tidak pernah menyangka pasien yang datang ke kliniknya tadi pagi adalah selingkuhan Dani_calon suaminya.

Wanita bernama Nadia itu bahkan sudah hamil dua bulan. Lalu, dengan bangganya dia memamerkan cincin tunangan yang sama persis seperti cincin pernikahan yang Freya desain sendiri.

Lebih parahnya, Dani justru memberikan cincin berlian palsu dengan desain serupa padanya.

Mungkin Dani lupa, sebelum orang tua Freya bangkrut karena penipuan, mereka adalah pemain besar di bisnis perhiasan.

Freya tumbuh besar dengan melihat perbedaan antara berlian murni dan zircon murahan.

Tidak ingin diam saja saat harga dirinya diinjak-injak, Freya nekat menemui Diego_paman kekasihnya sendiri untuk meminta bantuan.

Diego Foster adalah pemilik imperium Gold Dragon dan penguasa industri batu bara yang dikenal sebagai orang paling berkuasa di negara ini.

Dibandingkan dengan Dani yang baru belajar memimpin dan posisinya hanya sebagai Direktur, Diego adalah Raja Bisnis yang sesungguhnya, sosok yang paling disegani sekaligus ditakuti di dunia korporasi.

Hanya Diego satu-satunya orang berkuasa, yang mampu menghancurkan Dani.

​"Syarat?" Suara Freya nyaris berbisik.

​Diego memajukan tubuh, meraih pulpen emas di atas meja sambil terus mengunci tatapan Freya.

Aura dominannya menyelimuti ruangan itu, membuat Freya merasa kecil.

​"Kamu akan mendapatkan bantuan dariku, apa pun itu. Aku bisa menghancurkan apa pun yang ingin kamu hancurkan. Tapi sebagai gantinya, kamu harus menerima syarat dariku."

​"Paman tahu apa yang aku inginkan?" tanya Freya masih tak percaya.

​"Aku tahu segalanya, Freya." Diego menyandarkan punggung ke belakang, menatap Freya lekat-lekat.

Ditatap sedemikian dalam oleh pria di depannya membuat ​Freya diam membeku. Selama ini yang ia ketahui tentang Diego ... sang Naga Emas dikenal sebagai pria yang belum pernah menikah, tapi kerap bergonta-ganti pasangan kencan.

Banyak wanita cantik di negeri ini berlomba untuk menjadi istrinya, namun tidak ada satu pun dari mereka yang terpilih.

Freya merasa dirinya jauh dari kata sempurna dibandingkan wanita-wanita itu, akan tetapi kenapa tatapan Diego padanya selalu terasa begitu ... berbeda? Dan alasan itu yang membuat Freya berani meminta bantuan pada Paman kekasihnya sendiri.

​"Maaf Paman, tapi apa Paman benar-benar akan membantuku? Paman bahkan belum tahu apa yang ingin kulakukan," tanya Freya pelan.

​Diego tertawa kecil. "Aku tahu kamu ingin membalas sakit hatimu, bukan? Aku akan membantumu meratakan segalanya, asalkan kamu setuju dengan satu syarat."

​Freya kembali terdiam. Jika Diego sudah bicara seperti itu, artinya pengkhianatan Dani memang sudah bukan rahasia lagi?

Apa mungkin Dani sengaja berkhianat hanya untuk menghancurkannya? Karena ia terlalu banyak berhutang budi pada kedua orang tua tunangannya itu?

Freya memejamkan mata sesaat, mengingat masa kelam ketika bisnis orang tuanya hancur. Saat itu, orang tua Dani datang bagai Dewa penyelamat.

Mereka menggelontorkan dana yang tidak sedikit untuk membiayai kuliah kedokteran Freya hingga tuntas, bahkan mendirikan klinik besar untuk mewujudkan mimpi Freya menjadi Dokter Kandungan.

Namun, kini dilema menghantamnya. Jika Dani benar-benar berkhianat, apakah Balas Budi sebanding dengan harga diri yang diinjak-injak?

Freya menghela napas dalam, lalu mengatakan, "Apa syaratnya, Paman?"

​Diego tidak langsung menjawab. Ia berdiri, melangkah perlahan mengitari meja kerja besarnya, lalu berhenti tepat di belakang Freya.

Ia membungkuk, membisikkan kata-kata tepat di telinga Freya.

​Bulu kuduk Freya meremang seketika saat merasakan hembusan napas hangat Diego yang seakan merasuk ke dalam jiwa.

Jantung Freya berdegup liar saat mendengar bisikan rendah itu.

​"Aku ingin memilikimu seutuhnya."

​Freya menelan ludah dengan susah payah. Syarat itu terasa begitu berat. Ia sadar, jika ia mengangguk, ia mungkin hanya akan berakhir menjadi Pemuas Nafsu sang konglomerat.

Tidak mungkin pria sekelas Diego sudi menikahinya. Namun, jika ia menolak, ia akan masuk dalam jebakan licik Dani yang menjijikkan.

​"T-tapi ... apa Paman benar-benar akan membantuku menghancurkan Dani?" Suara Freya bergetar. "Dia keponakanmu."

​Diego tersenyum tipis, sebuah senyum yang terasa mematikan saraf-saraf Freya.

"Siapa pun itu akan aku hancurkan jika berani menyakiti mainanku."

​Freya terdiam, helaan napasnya terasa kian berat. Jawaban Diego mempertegas posisinya sebagai 'Mainan.'

Ya, hanya sebagai mainan sang Naga Emas, sama seperti wanita lain yang selama ini selalu dianggap rendah oleh orang-orang.

*

*

*

​Di sisi lain gedung, di ruang kerja yang nyaman, Dani baru saja duduk di kursi kebanggaan.

Sebuah panggilan masuk dari kontak bernama 'Melati' nama rahasia yang ia berikan untuk Nadia_selingkuhannya.

​Dani melirik ke arah pintu, memastikan tidak ada staf yang lewat sebelum ia mengangkat telepon itu dengan suara yang sengaja dibuat mesra.

"Sayang, jangan menghubungi di jam segini. Kalau rindu, tunggu aku pulang kerja nanti, hmmm."

​"Iihh! Aku nelepon bukan karena kangen, tapi karena aku punya berita penting untuk kamu. Kamu mau tahu berapa usia kandunganku sekarang?"

​Mata Dani membelalak. Ia pikir mual-mual yang dikeluhkan Nadia beberapa hari lalu hanyalah efek kelelahan karena kegiatan ranjang mereka setiap malam.

"Kamu ... kamu benar-benar hamil?"

​"Iya! Usianya sudah masuk dua bulan. Kamu harus siap-siap jadi ayah, dan jangan lupakan janji kamu. Setelah kamu menikahi wanita itu demi menjaga nama baik keluarga, kamu harus segera menceraikannya dan menikahiku."

​Dani tersenyum lebar, dadanya membusung bangga karena akan segera memiliki penerus.

Selama ini ia memang sudah muak dengan Freya yang selalu menjaga jarak dengan alasan menjaga kesucian. Kini cinta Dani sudah tumpah sepenuhnya pada Nadia, wanita cantik yang selalu memuaskan hasratnya.

​"Tentu, Sayang. Aku janji. Aku hanya menikahi Freya demi nama baik ayahku yang sudah terlanjur menjodohkan kami. Setelah itu, aku akan menceraikannya dengan tuduhan perselingkuhan yang sudah aku siapkan. Kamu tenang saja."

​"Oke ... aku pegang janjimu. Jangan sampai lupa ya."

​"Tentu, Sayang," jawab Dani. "Hmm ... untuk merayakan kebahagiaan kita, bagaimana kalau malam ini kita berdua makan malam romantis di Hotel Raflesia. Kamu mau?"

​"Aku mau banget Sayang! Sampai jumpa nanti malam. I love you."

​"I love you too, Sayang."

​Dani meletakkan ponsel dengan senyuman lebar, merasa rencananya begitu sempurna.

Namun, ia sama sekali tidak menyadari bahwa di balik pintu yang sedikit renggang, Freya berdiri di sana.

Freya mendengar setiap kata, setiap tawa, dan setiap rencana busuk yang keluar dari mulut pria yang masih berstatus tunangannya itu.

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
63 Bab
รอยจารึกในม่านหมอก
เอวาร์กลืนน้ำลาย ต้องหนี ตอนนี้เลย เพียงวินาทีที่เขาก้าวเท้า เธอก็หันหลังวิ่งสุดแรง ลัดผ่านถังขยะ กองลังหนู เสียงฝีเท้าของเขาตามมาติด ๆ เร็วเกินที่เธอคาด เขาไล่ตามเธอราวกับรู้ว่าทางไหนเธอจะเลี้ยวเธอกระโจนขึ้นกำแพงเตี้ยหนึ่งเส้นใช้ขนาดตัวที่เล็กกว่าเป็นข้อได้เปรียบ ขณะที่ข้ามกำแพง เธอหันไปเห็นเขาเพียงเสี้ยววินาที ชายผู้นั้นหยุดชั่วครู่ ไม่ใช่เพราะเหนื่อย แต่เพราะสงสัยบางอย่างในท่วงท่าของเธอ“เจ้าเป็นใครกันแน่ เด็กหนุ่ม?” เขาพึมพำ เบาแต่ชัดเจน เอวาร์ไม่รอ เธอกลิ้งลงอีกฟากของกำแพงแล้วพุ่งตัวหายไปในความมืด ปล่อยให้ตำรวจหนุ่มผู้เฉียบคมตั้งคำถามกับตัวเองรุ่งเช้าหลังคืนหมอกสังหาร ลอนดอนยังคงตื่นขึ้นพร้อมกลิ่นควันถ่านชื้น ๆ และเสียงคนงานโรงงานเรียกกันโหวกเหวก แต่ในห้องพักแคบขนาดสามคูณสี่เมตรของเอวาลินนั้นภาพเหตุการณ์ระทึกขวัญยังติดอยู่ในอากาศเธอนั่งอยู่ที่โต๊ะไม้เก่า เขียนต้นฉบับข่าวอย่างลืมกินลืมนอนตั้งแต่เช้ามืด ก่อนจะส่งต้นฉบับให้สำนักพิมพ์ เธอเขียนกระดาษอีกใบไม่ใช่เพื่อพิมพ์ลงหนังสือพิมพ์ แต่ส่งตรงถึง “ตำรวจคนนั้น” ใช้ลายมือเปลี่ยนรูปแบบให้เหมือนเด็กผู้ชาย เธอเขียนอย่างเมามันราวกับกล้า
Baca selengkapnya
รอยจารึกในม่านหมอก
ภายในชั้นล่างโถงทางเดินยาวมีพื้นกระเบื้องลายหมากรุกขาวดำ ผนังติดประกาศหมายจับ ป้ายประกาศเตือน และรายชื่อผู้สูญหาย โต๊ะเวรยามทำจากไม้เข้ม มีหมึกดำ ขนนก และสมุดบันทึกเล่มหนาวางอยู่ เสียงโทรเลขดังสะท้อนเป็นระยะ ด้านหลังอาคารคือโรงเก็บม้าและรถม้าเจ้าหน้าที่ ห้องขังเก่า ๆ ทำจากเหล็กหนา บางซี่สนิมเริ่มจับ กลิ่นเหล็ก กลิ่นถ่านจากโรงตีเหล็กของเจ้าหน้าที่สืบสวนลอยอ่อน ๆ อยู่ตลอดสำนักงานหนังสือพิมพ์รุ่งอรุณโครนิคัล ตั้งอยู่บนถนนสายรองอันเงียบสงบ ใกล้ย่านตลาดเช้าที่คึกคัก กลิ่นขนมปังอบใหม่และเสียงผู้คนยามเช้าลอยปะปนกลิ่นหมึกพิมพ์ที่เป็นเอกลักษณ์ของที่นี่ ราวกับทุกเช้ากำลังเริ่มต้นด้วยเรื่องราวใหม่ที่รอถูกบันทึกลงบนกระดาษ อาคารสูงสองชั้นครึ่งสร้างด้วยอิฐสีเทาเข้ม หลังคาทรงจั่วสูงมุงกระเบื้อง เสียงเครื่องพิมพ์กลไกดัง ครึ่ก ครึ่ก! แม้จะยืนอยู่นอกอาคาร ทุกเช้าของวันจะมีเด็กหนุ่มยืนรอรับกองหนังสือพิมพ์เพื่อไปขายตามมุมถนน ป้ายไม้เหนือประตูเขียนว่า THE LONDON DAILY CHRONICLEเมื่อเดินเข้าไปในอาคาร กลิ่นหมึกพิมพ์สด ๆ และกระดาษใหม่ลอยแรงจนรู้สึกเฉพาะตัว โต๊ะทำงานเรียงกันแน่นเต็มพื้นที่ แต่ละโต๊ะมีแผ่นขน
Baca selengkapnya
รอยจารึกในม่านหมอก
คำเตือนนั้นทำให้อีธานหรี่ตา ใจของเขาเริ่มเต้นแรงขึ้นสัญชาตญาณตำรวจบอกทันทีว่า เรื่องนี้เกี่ยวกับคดีฆาตกรรมริมแม่น้ำที่เขาสืบอยู่แน่นอน อีธานหยิบปากกาเหล็กจากกระเป๋าเซ็นชื่อในสมุดบันทึกการส่ง ก่อนคืนให้บุรุษไปรษณีย์ เมื่อบุรุษไปรษณีย์ปิดสมุด เขาโน้มตัวเล็กน้อยอย่างเคารพ“ยังมีอีกหนึ่งฉบับครับ ขอให้โชคดีนะครับ ผู้กองฮาร์โรว์ เมืองนี้น่าเป็นห่วงเหลือเกินช่วงนี้”อีธานไม่พูดอะไร ได้แต่พยักหน้า ก่อนหมุนตัวกลับเข้าไปในสถานีตำรวจ ซองลับนั้นกำอยู่ในมือ เมื่อเขาปิดประตูไม้โอ๊คลง ความเงียบหนักแน่นกว่าหมอกภายนอก อีธานสูดลมหายใจลึก ใช้ปลายเล็บแซะครั่งอย่างระมัดระวัง เมื่อผนึกแตกออกนั่นคือจุดเริ่มต้นของอะไรบางอย่างที่ไม่อาจย้อนกลับได้THE LONDON DAILY CHRONICLEหนังสือพิมพ์ลอนดอนเดลี่ โครนิเคิล“คดีสยองสะเทือนลอนดอน แจ็ค เดอะ ริปเปอร์ ลงมือล่าอีกศพ! พบขี้เมาชายถูกเฉือนคอทิ้งในตรอกอีสต์เอ็นด์”ลอนดอนเช้าตรู่วันนี้ หมอกหนาทึบเหนือย่านไวท์แชปเพิลถูกกรีดขาดด้วยเสียงร้องของหญิงทำความสะอาดโรงเตี๊ยม เมื่อเธอพบร่างชายขี้เมาวัยกลางคน นอนจมกองเลือดอยู่ในตรอกแคบด้านหลังร้านเหล้า ตำรวจเชื่อว่าเป็นฝีมือของฆาตก
Baca selengkapnya
ฝีเท้าที่เปลี่ยนไป
บาดแผลที่ “ลึกเกินกว่าขี้เมาจะโดนแค่แทง” จากการตรวจศพโดยแพทย์เวร แผลที่ลำคอนั้นไม่ใช่การแทงแบบคนเมาธรรมดาทะเลาะกัน แต่เป็นการ “กรีด” อย่างแม่นยำ ลึกเป็นเส้นตรง ระดับแรงสม่ำเสมอราวกับใช้มีดสำหรับงานเฉือนชิ้นเนื้อชั้นดีนักข่าวหนุ่มกล่าวว่า “ถ้าเขาเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดา เขาคงทำแผลแบบนี้ไม่ได้ นี่! คือฝีมือของคนที่เคยจับมีดมาก่อนและมีความใจเย็นน่ากลัวในระหว่างลงมือ”ตรอกเกิดเหตุถูกเลือก ไม่ได้เกิดขึ้นโดยบังเอิญ ตามข้อมูลที่เด็กหนุ่มเก็บมาจากคนในท้องถิ่น ตรอกที่พบศพขึ้นชื่อเรื่อง “เสียงดังยามดึก” เพราะอยู่หลังโรงเตี๊ยมหลายแห่ง นั่นหมายความว่าหากมีเสียงขว้างขวดหรือทะเลาะกัน จะไม่มีใครเอะใจกับ “เสียงความตาย” ที่เกิดขึ้นเลย เป็นการเลือกสถานที่อย่างเจาะจง ไม่ใช่การลงมือสุ่มวู่วามแจ็คกำลัง “ส่งข้อความ” ศพถูกจัดวางให้มองเห็นได้ง่าย เหมือนตั้งใจให้ค้นพบ เหมือนกำลังประกาศว่าเขายังอยู่และพร้อมลงมืออีกเมื่อไหร่ก็ได้ นักข่าวหนุ่มให้ความเห็นว่า “นี่! ไม่ใช่ฆาตกรที่ต้องการซ่อนศพแต่เป็นคนที่ต้องการให้เราเห็นต้องการให้ลอนดอนรู้ว่าความกลัวคืออาวุธของเขา”ตำรวจเริ่มประสานกับหัวหน้าแผนกพิเศษ เจ้าหน้าที่ระ
Baca selengkapnya
ฝีเท้าที่เปลี่ยนไป
ข้อสรุปลับสุดท้าย แจ็ค เดอะ ริปเปอร์ ไม่ใช่ฆาตกรเลือดร้อน แต่เป็นนักล่า เขาเลือกเหยื่อ เลือกเวลา เลือกสถานที่และเลือกให้เราเห็นศพ เพื่อสร้างความหวาดหวั่นจากหลักฐานทั้งหมด ฆาตกรน่าจะเฝ้าดูตำรวจอยู่ตลอด รวมถึงเฝ้าดู นักข่าวหนุ่มคนนั้น อย่างใกล้ชิดเช่นกันลอนดอนสถานีตำรวจไวท์แชปเพิล อีธานเปิดจดหมายด้วยคิ้วขมวด เพื่อนตำรวจยืนดูเขาอ่านด้วยความระแวง เพราะไม่เคยเห็นสีหน้าเขาเปลี่ยนไปมากเท่าตอนนี้“เด็กบังอาจนี่!” เขาพึมพำ แต่ประโยคต่อมาทำให้คู่สนทนาต้องเบิกตากว้าง เมื่อเขาวางรองเท้าหนังมันวาวคู่แพงที่สุดของตัวเองลงบนโต๊ะ“ผู้กอง” เจ้าหน้าที่คนหนึ่งถาม“ท่านจะเปลี่ยนรองเท้าจริงเหรอครับ?” อีธานตอบโดยไม่เงยหน้า“ใช่ เอาคู่ที่พื้นนิ่มที่สุดแบบคนงานใช้ ไม่ใช่ของตำรวจ”“แต่มันไม่สมฐานะของท่าน”“ทำตามที่บอก” เพื่อนตำรวจเงียบงัน บางคนแอบคิด เด็กหนุ่มปริศนาคนนั้น อาจสำคัญกว่าที่คิด อีธานลุกจากเก้าอี้ หยิบโค้ทขึ้นมาสะพายไหล่“เด็กคนนี้รู้จังหวะเท้าของฉัน หมายความว่าเขาอยู่ใกล้ผู้ร้ายมากกว่าฉันเสียอีก” เขาไม่รู้ว่าเหตุใดจึงรู้สึกว่าต้องเข้าใจเด็กคนนั้นก่อนใคร ไม่ใช่เพื่อจับกุมบ่ายวันเดียวกันเอวาลินยื
Baca selengkapnya
ฝีเท้าที่เปลี่ยนไป
ร่างสูงใหญ่ของชายผู้สวมหมวกดึงต่ำปิดหน้า เสื้อโค้ทยาวสีกาแฟเปียกน้ำฝนชื้น เขายืนเฉยแต่เฉยแบบผิดธรรมชาติ ผิดมนุษย์ ผิดวิธีหายใจ นี่! คือเขา แจ็ค เดอะ ริปเปอร์ ฆาตกรที่ทั้งลอนดอนหวาดกลัวเอวาร์ไม่กล้าขยับแม้แต่ปลายนิ้ว ถ้าเธอขยับ เขาอาจ “เลือก” เธอเป็นเหยื่อรายต่อไปทันที ด้านหลังเธอมีเพียงตรอกตัน ด้านหน้ามีฆาตกรที่ยืนราวกับกำลังฟังลมหายใจของเธอหญิงโสเภณีอีกสองคนที่เดินอยู่ไม่ไกลต่างส่งสัญญาณให้กันแล้วค่อย ๆ ถอยหนี แต่เอวาร์ติดในระยะที่ถอยไม่ได้ เธอกะลมหายใจพยายามคิดหาเส้นทางหนี แต่ก่อนจะได้ก้าวไป กึก…กึก…กึก เสียงรองเท้าพื้นนิ่มดังเบา ๆ เข้ามาทางด้านซ้ายเอวาร์สะดุ้ง เธอจำเสียงนี้ได้ คุณตำรวจ แต่เขาไม่ควรมา ไม่ตอนนี้เธออยู่ในคราบโสเภณีที่ไม่มีทางอธิบายฆาตกรหันศีรษะเพียงเล็กน้อยไปทางเสียงเท้าของอีธาน เพียงเสี้ยววินาทีที่สายตาเขาเบี่ยงออก เอวาร์ก็ใช้โอกาสนั้นพุ่งหลบเงาด้านข้าง ทิ้งร่างออกจากระยะตาย เธอตั้งใจจะหนีไปยังเสาตะเกียงอีกฝั่งหนึ่งที่มีคนพลุกพล่านกว่าแต่ยังไม่ทันก้าว มือใหญ่เย็นเฉียบของฆาตกรก็เอื้อมมาคว้าชายกระโปรงเธอไว้แน่น“อ๊ะ!” เอวาร์เกือบกรีดร้องด้วยความตกใจ แต่เสียงในลำคอถู
Baca selengkapnya
ฝีเท้าที่เปลี่ยนไป
เธอพิงกำแพงอิฐที่เย็นเฉียบ สารเคมีจากถังขยะริมทางลอยคลุ้งจนแสบจมูก แต่นั่นยังไม่ทำให้เธอกล้าหายใจแรงเกินไป เอวาร์ล้วงมีดเล็กในถุงน่องข้างขา มือสั่น แต่สายตานิ่งราวกระจกขุ่นที่กำลังแตกทีละเส้น เธอไม่ได้ถูกฝึกมาเพื่อร้องไห้ เธอถูกฝึกมาเพื่อรอดเสียงฝีเท้าอีกคู่ใกล้เข้ามา คราวนี้ไม่ใช่ของฆาตกร เอวาร์กัดริมฝีปากจนเจ็บ เธอเห็นเงาวาดผ่านแสงไฟถนนที่กะพริบ ร่างสูงใหญ่กำลังตามหาเธอจริงๆ ดวงตาของเธอไหววูบหนึ่ง ก่อนที่อีกจังหวะเสียงเหล็กครูดพื้นจากด้านหลังทำให้เลือดในกายเธอเย็นเฉียบลงทันที ฆาตกรยังไม่ไปไหนเธอขยับมีดแนบลำตัวและเอียงหน้าไปมองเงาที่เริ่มยืดยาวบนพื้นข้างหลัง มันอยู่ห่างเธอไม่ถึงสองเมตร ตอนนี้มีเพียงทางเลือกเดียว เธอต้องให้ตำรวจเจอตัวเธอ ก่อนที่ฆาตกรจะถึงตัว แม้แรงกระชากของเขาเมื่อครู่จะทำให้ไหล่เธอชา แต่เธอก็ไม่มีเวลาสนใจมัน เธอตะโกนออกไปกึ่งเสียงจริงกึ่งบังคับให้สั่น เหมือนหญิงขายบริการที่กลัวตาย“ช่วยด้วย! มีคนตามฉัน!”เงาของอีธานหยุดชะงัก ตามด้วยเสียงดึงปืนขึ้นจากซองอย่างรวดเร็ว เขาโผล่มาที่ปากตรอกและเห็นเธอในสภาพกระโปรงขาด รอยถลอกเต็มแขน แต่ทว่าดวงตาแข็งแกร่งอย่างคนที่ไม่ควรจะเ
Baca selengkapnya
ฝีเท้าที่เปลี่ยนไป
“คุณเข้าใกล้มันได้จริงหรือ?” น้ำเสียงของเขาแผ่วต่ำ แต่เต็มไปด้วยความเข้มข้นฝนตกหนักหมอกยามดึกหนาทึบยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ เอวาร์พาอีธานเข้ามาหลบในโกดังเก่า สายตาของเขาจับจ้องครึ่งกระโปรงที่ขาดในมือ ทุกรอยฉีก ทุกเส้นด้าย“นี่! อาจเป็นเบาะแสสำคัญ มันชี้ว่าคุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อความบันเทิง หรือแค่ปลอมตัว” เขาพูดเสียงต่ำ มือสั่นเล็กน้อยขณะจับผ้าครึ่งนั้นเอวาร์สบตาเขาไม่กะพริบ “ใช่ ฉันต้องเข้าไปเสี่ยงตายเพื่อหาความจริง” เสียงเธอสั่น แต่ความเด็ดเดี่ยวซ่อนอยู่ลึกจนมองเห็นได้ผ่านแววตา เขาใช้คำว่าเบาะแสนั้นหมายความว่าเขาคิดจะจับกุมเธอด้วยหรือเปล่า“คุณยังหายใจอยู่ใช่ไหม?” เสียงของอีธานแผ่วต่ำจนเกือบเป็นกระซิบ แต่ความหนักแน่นในดวงตาของเขาเหมือนคำถามที่แทงลึกกว่าแค่ความเป็นห่วง มันคือคำถามที่ต้องการ “ความจริงทั้งหมด” จากเธอเอวาร์ยืนหอบ ริมฝีปากสั่นจากความหนาวและความกลัวปนกัน แต่หัวใจกลับเต้นแรงเพราะแววตาของเขา ฝนพรำลงที่ข้างแก้มของเธอผสมกับเศษเลือดแห้ง ความร้อนจากการต่อสู้ยังคงอยู่ที่ฝ่ามือเธอพยักหน้าเบา ๆ “ฉันยังไหวค่ะ” อีธานมองลึกลงในดวงตาคู่สวยลึกจนเธอรู้สึกเหมือนเขาเห็นทุกความลับในหัวใจ ทุกโ
Baca selengkapnya
ฝีเท้าที่เปลี่ยนไป
ก่อนก้าวออกไปเผชิญโลกภายนอก เธอเริ่มพิธีกรรมอันพิถีพิถันที่ทำให้เธอกลายเป็น “เขา” อย่างสมบูรณ์แบบ เอวาร์รวบผมยาวสีเข้มทั้งหมดไปด้านหลังบิดเป็นเกลียวแน่นแล้วม้วนซ่อนขึ้นไปเหนือท้ายทอย จากนั้นใช้หวีซี่ถี่บรรจงเก็บเส้นผมที่รุ่ยออกมาอย่างประณีต ก่อนจะตรึงด้วยกิ๊บโลหะเล็กๆ หลายตัว เป็นการปิดบังรูปกายที่แท้จริงจากนั้นเธอหยิบ หมวกข่าวพับปีกสีดำ ที่มีน้ำหนักพอจะกดเส้นผมให้แนบสนิทกับศีรษะมาสวมทับ เมื่อหมวกเข้าที่ เสื้อเชิ้ตผ้าฝ้ายแข็งสีดำสนิท ก็ถูกติดกระดุมขึ้นไปจนถึงคอ ห่อหุ้มลำคอระหงให้หายไปภายใต้เนื้อผ้า ก่อนจะสวมทับด้วย เสื้อกั๊กทวิลสีดำไร้ลวดลาย ซึ่งให้ความรู้สึกเป็นทางการทว่ายังคงไว้ซึ่งความคล่องตัวยามเคลื่อนไหวเธอสวมโค้ทชายยาวทรงผู้ชาย เนื้อผ้าหนา ทิ้งชายโค้ทให้แกว่งไกวตามจังหวะลมอย่างสง่างาม ขั้นตอนสุดท้ายคือการ ผูกเนกไทสีดำเข้ม เธอจงใจผูกให้แน่นเกินกว่าปกติเล็กน้อย เพื่อให้รู้สึกถึง “ภาระ” และความหนักอึ้ง อันเป็นลักษณะเฉพาะของบุรุษเพศในยุควิกตอเรีย ปลายแขนเสื้อโค้ทที่ยาวคลุมหลังมือเล็กๆ ของเธอ ทำให้มองผ่านๆ แล้วดูเหมือนเป็นมือของ นักข่าวหนุ่มผู้เงียบขรึมและมีไหวพริบ ที่พร้อมจะเผชิญก
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status