Semua Bab ประธานฮั่ว คุณนายฟ้องหย่าแล้วครับ: Bab 51 - Bab 60

ในรูปถ่าย มือของฮั่วซือเหนียนกำลังวางอยู่บนหน้าท้องน้อยของเธอ แววตาที่ก้มลงภายใต้แสงอุ่นดูอ่อนโยนเป็นพิเศษซ่งหว่านเพิ่งเปลี่ยนเป็นชุดนอน เตรียมจะเข้านอนโทรศัพท์สั่นขึ้นหนึ่งครั้งเมื่อกดเปิดหน้าจอ ก็เห็นรูปถ่ายที่ทั้งคลุมเครือและเต็มไปด้วยความอบอุ่นนิ้วของซ่งหว่านชะงักค้างอยู่กลางอากาศทันทีผู้ชายที่แต่งงานกับเธอมาสี่ปีแล้วยังไม่เคยอบอุ่นกับเธอได้ แต่กลับอ่อนโยนเอาใจใส่ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนถึงเพียงนี้ข้อความที่สองเด้งขึ้นมาติดกัน[อุ๊ย ส่งผิดคนแล้ว~]เครื่องหมาย ~ ท้ายประโยคให้ความรู้สึกเหมือน “ยิ่งปิดก็ยิ่งชัด”ซ่งหว่านสูดลมหายใจลึก วางโทรศัพท์ลงสายตาไปหยุดอยู่ที่หลอดยาทาข้างเตียง เธอหยิบมันขึ้นมาแล้วโยนลงถังขยะโดยไม่ลังเลเมื่อถูกทำร้ายซ้ำ ๆ จนชินแล้วความหวานเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็มีแต่ทำให้เธอรู้สึกจอมปลอมและน่าขยะแขยงซ่งหว่านปิดโคมไฟหัวเตียง แล้วมุดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่มเช้าวันถัดมาซ่งหว่านกับสวีจื่อหมิงยืนรอลิฟต์อยู่หน้าลิฟต์ลิฟต์ส่งเสียง “ติ๊ง” แล้วเปิดออก ข้างในมีฮั่วซือเหนียน ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยน และลู่อิ๋นยืนอยู่อากาศเหมือนหยุดนิ่งทันทีสวีจื่อหมิงดึงแขนเสื้อของซ่งหว่านเ

“คุณชายเสิ่น มองอะไรอยู่ถึงได้ใจลอยขนาดนั้น?”เสียงของลู่อิ๋นดังขึ้นจากด้านหลังอย่างกะทันหันเสิ่นเจวี้ยนหันกลับไป เห็นฮั่วซือเหนียนกับพวกเพิ่งเดินออกมาจากลิฟต์“ไม่มีอะไร”เสิ่นเจวี้ยนละสายตากลับมา“ในเมื่อมากันครบแล้ว พวกเราลองมาแข่งเจ็ตสกีกันหน่อยไหม?”ลู่อิ๋นกวาดตามองทุกคน ก่อนจะเสนอขึ้นด้วยสีหน้าตื่นเต้น“ใครแพ้ บริจาคเงินห้าล้านในนามผู้ชนะให้กับองค์กรการกุศล”ฮั่วซือเหนียนตอบอย่างไม่ใส่ใจ“ได้”เสิ่นเจวี้ยนรับกาแฟแก้วใหม่ที่พนักงานเพิ่งยกมาให้“ฉันก็ไม่มีปัญหา”ดวงตาของซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนเป็นประกาย ก่อนจะแสร้งทำเป็นลังเลเล็กน้อย“ฉันก็อยากเล่นนะ แต่ฉันเล่นไม่ค่อยเป็น…”“ผมพาคุณไปเอง”คนที่เอ่ยคือฮั่วซือเหนียนหัวใจของซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนพองโตทันที“จริงเหรอ?”ลู่อิ๋นผิวปากเบา ๆ“คุณชายฮั่วเป็นคนแรกในพวกเราสามคนที่ได้ใบขับขี่เจ็ตสกี ฝีมือเขาดีที่สุด ต่อให้พาคุณไปด้วยก็อาจจะไม่แพ้”เสิ่นเจวี้ยนลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยขึ้น“ซือเหนียน เมื่อกี้ฉันเหมือนจะเห็นภรรยาของนายนะ จะพาเธอไปด้วยไหม?”“เธอไม่ได้มากับคุณชายฮั่วหรอก”ลู่อิ๋นพูดด้วยน้ำเสียงมีนัย“เธอมาร่วมกิจกรร

ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนถูกแทงใจดำเข้าอย่างจัง“เธอ—!”“หุบปาก!”ซ่งหว่านตัดบทเธออย่างเย็นชา ทุกคำพูดหนักแน่น ชัดถ้อยชัดคำ“ถ้าเป็นสมัยโบราณ เธอยังไม่คู่ควรแม้แต่จะเป็นอนุภรรยา ต่อให้ต้องคุกเข่าคารวะภรรยาหลวงก็ถือว่าสมควรแล้ว ฉันแค่ช่วยตระกูลฮั่วจัดระเบียบกฎบ้าน สั่งสอนคนที่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง!”ซ่งหว่านโกรธจนตัวสั่น“เธอ! เธอคอยดูเถอะ!”“ฉันจะไปหาซือเหนียนเดี๋ยวนี้ ให้เขาจัดการเธอให้รู้เรื่อง!”“เชิญเลย”ซ่งหว่านไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อยเรื่องมันมาถึงขั้นนี้แล้ว เธอยังจะกลัวฮั่วซือเหนียนมาหาเรื่องอีกเหรอ?ซ่งหว่านไม่แม้แต่จะมองซ่งเฉี่ยนเฉี่ยน หันหลังเดินเข้าไปในลิฟต์ตบครั้งนี้ อย่างน้อยก็ถือว่าเอาคืนเรื่องที่เมื่อวานอีกฝ่ายทำให้เธอโดนลวกแล้วซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนโกรธจนแทบคลั่ง เตรียมจะไปฟ้องฮั่วซือเหนียนแต่พอมือกำลังจะเคาะประตู ก็ชะงักลงไม่ได้จะให้ซือเหนียนรู้ว่าเธอโดนซ่งหว่านตบไม่ได้แบบนั้นมีแต่จะทำให้เธอดูไร้ความสามารถ หรืออาจทำให้ซือเหนียนคิดว่าเธอทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่เธอสูดหายใจลึก ๆ ก่อนจะกลับเข้าห้องตัวเอง แววตาวูบไหวด้วยความอาฆาตซ่งหว่าน เธอคอยดูเถอะบัญชี

แสงแดดลอดผ่านใบไม้โปรยลงมา ตกกระทบลงบนร่างของทั้งสองคน อบอุ่นราวกับภาพวาดฝีเท้าของเขาชะงักไปเล็กน้อย จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าภาพตรงหน้ามันช่างบาดตาอย่างประหลาดหลังมื้อกลางวัน คุณย่าฮั่วเริ่มอ่อนเพลีย ป้าหวังจึงประคองกลับห้องไปพักในห้องนั่งเล่นเหลือเพียงฮั่วซือเหนียนกับซ่งหว่านซ่งหว่านเก็บรอยยิ้มบนใบหน้า น้ำเสียงกลับมาเรียบนิ่งอีกครั้ง“ตอนนี้คุณย่าออกจากโรงพยาบาลแล้ว สุขภาพก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร เราเริ่มขั้นตอนหย่าได้แล้ว”ฮั่วซือเหนียนกำลังเล่นจี้หยกอยู่ในมือ นิ้วของเขาชะงักกึก ก่อนเงยหน้ามองเธอ“ทำไม รีบร้อนขนาดนั้นเลย? อยากหย่าเร็ว ๆ จะได้เปิดทางให้รุ่นพี่ของคุณงั้นเหรอ?”ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยการเย้ยหยันอย่างไม่ปิดบังซ่งหว่านขมวดคิ้ว น้ำเสียงเย็นลงเล็กน้อย“ฮั่วซือเหนียน ฉันกับรุ่นพี่สวีบริสุทธิ์ใจต่อกัน”เธอมองเขา เอ่ยทีละคำอย่างชัดถ้อยชัดคำ“แต่ซ่งเฉี่ยนเฉี่ยนของคุณต่างหาก คงรอไม่ไหวแล้วที่จะได้นั่งตำแหน่งคุณนายฮั่ว”ฮั่วซือเหนียนมองใบหน้าที่สงบนิ่งไร้คลื่นอารมณ์ของเธอ ความหงุดหงิดในใจก็พลุ่งพล่านขึ้นมาอีกครั้ง น้ำเสียงเย็นเฉียบขึ้นทันที“คุณพูดถูก ตำแหน่งนั้น คุณควรยกให้

เสิ่นเจวี้ยนเลิกคิ้วขึ้น อยากฟังเหมือนกันว่าเธอจะพูดอะไรซ่งหว่านเริ่มพูดอย่างเป็นลำดับชัดเจน ทุกถ้อยคำหนักแน่น ชัดถ้อยชัดคำ“หมิงรุ่ยเลือกพันธมิตร ดูอยู่แค่สามข้อเท่านั้นค่ะ”“หนึ่ง เป้าหมายเชิงกลยุทธ์ของทั้งสองฝ่ายสอดคล้องกันหรือไม่ ช่วงนี้เสิ่นซื่อโฟกัสไปที่ตลาดเวชสำอาง ซึ่งไม่สอดคล้องกับแผนผลักดันยาต้านมะเร็งระยะยาวของเรา”“สอง รูปแบบความร่วมมือเท่าเทียมกันหรือไม่ สิทธิ์ตัวแทนจำหน่ายแบบผูกขาดที่เสิ่นซื่อต้องการ จะจำกัดขอบเขตการนำยาไปใช้ในอนาคต ซึ่งไม่ตรงกับเจตนารมณ์ตั้งต้นของงานวิจัยเรา”“สาม ระบบรักษาความลับทางเทคโนโลยีรัดกุมหรือไม่ ปีที่แล้วบริษัทของคุณเคยเกิดเหตุข้อมูลวิจัยรั่วไหล ระดับการประเมินความเสี่ยงด้านการควบคุมภายใน ยังไม่ถึงมาตรฐานความร่วมมือของเรา”“อีกอย่างค่ะ”ซ่งหว่านเสริม“ราคาที่เสิ่นซื่อเสนอ ต่ำกว่าค่าเฉลี่ยอุตสาหกรรม 15% แต่กลับเรียกร้องสัดส่วนกำไรสูงกว่า เงื่อนไขที่ไม่สมดุลแบบนี้ ต่อให้เป็นบริษัทที่มีศักยภาพรายใด ก็ไม่มีทางยอมรับ”คำพูดทั้งหมดมีเหตุผลครบถ้วน ตรรกะแน่นหนา ตรงประเด็นทุกจุด เป็นการวิเคราะห์เชิงธุรกิจล้วน ๆ ไม่มีเรื่องอารมณ์ส่วนตัวปะปนแม้แ