กรงรักกับดักมาเฟีย 의 모든 챕터: 챕터 91 - 챕터 100

งานกินเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่ของญาติคนนี้ใหญ่โตสมฐานะ นอกจากญาติสนิทมิตรสหายที่เจ้าภาพเชิญมา ก็ยังมีการจ้างวงดนตรีลูกทุ่งชื่อดัง ตบท้ายด้วยทีเด็ดของงานคือเหล่าโคโยตี้ มีแต่คนหน้าอกดูมๆ หุ่นเอ็กซ์เซ็กซี่ขยี้ใจ ผิวนี่ขาวจั๊วะเหมือนหยวกกล้วย ฉันเห็นแล้วยังชอบเลย นับประสาอะไรกับผู้ชายในงาน “จ้องตาไม่กระพริบเลยนะคะ” อดแขวะคนข้างตัวไม่ได้เพราะเห็นเขามองไปทางหน้าเวทีบ่อย หุ่นสาวๆ เหล่านั้นคงขยี้ใจพอสมควร “จะลุกออกไปแจมเหมือนคนอื่นๆ ก็ไปเถอะค่ะ ไม่ต้องนั่งเก็บกดหรอก” แจมที่ฉันหมายถึงคือการไปหยอกล้อกับสาวๆ พวกนั้นเหมือนที่ลุงๆ น้าๆ คนอื่นเขาทำกัน เฮียคิเรย์หันมองฉันด้วยสีหน้าสุดงง หัวคิ้วหนากระตุกหากันอย่างไม่เข้าใจ “ทำไมต้องไล่ ไม่ได้อยากไปสักหน่อย” “เหอะ ก็เห็นมอง” “ก็แค่มองไม่ได้คิดอะไรแบบนั้น ของสวยๆ งามๆ ข้างฉันก็มี จะเสียเวลาสนใจผู้หญิงคนอื่นทำไม” หัวเราะประชดคำพูดหยอดของเขาที่หวังให้ฉันคล้อยตาม ผู้ชายนี่ปากหวานทุกคนเลยสินะ “อีนุ้ยลูก ป้าเพ็ญเยียกให้ของ” (อีหนูลูก ป้าเพ็ญเรียกให้ของขวัญ) แม่ส่งเสียงร้องบอกฉัน จำต้องลุกเดินตามออกไป ซึ่งเฮียคิเรย์จะเดินตามมาด้วยกันเพราะไม

เสียงฟ้าฝนข้างนอกร้องโครมครามน่ากลัว ความหนาวเย็นแทรกซึมทั่วร่างยามเมื่อสายลมพัดผ่าน หอบเอาละอองฝนกระเซ็นต้องผิวแก้มจนต้องพ่นลมหายใจอุ่นๆ ออกทางปากเป็นการคลายหนาว“น่าว่าติดฝนกันอยู่เหลย” (สงสัยคงติดฝนกันอยู่) แม่หันมาบอกฉัน คงเห็นลูกสาวเอาแต่ชะเง้อชะแง้แลคอไปทางบันไดเริน (เรือน) ด้วยหวังว่าคนที่กำลังนึกถึงจะโผล่หัวมาสักที “เข้ามารอในบ้านตะนุ้ย เดี๋ยวอิถูกดอกฝนไข้นะลูก” (เข้ามารอในบ้านสิ เดี๋ยวจะโดนฝนไข้เอาได้นะลูก) แม่เตือนเพราะเป็นห่วง ช่วงนี้ฝนตกหนักเป็นบางวัน วันไหนดีหน่อยก็แดดออกจ้า เอาแน่เอานอนไม่ได้กับภาคใต้ซึ่งมีฤดูฝนเยอะกว่าภาคอื่น แม่บอกว่าคงเป็นฝนต้อนรับวันรับตายายหรือก็คือประเพณีสารทเดือนสิบที่ใกล้จะถึงฝนตกกระปริบกระปรอยมาตั้งแต่เช้าตรู่ก่อนค่อยลงเม็ดหนาตาเมื่อจวนเวลาใกล้เที่ยง ตกหนักจนท้องฟ้ามืดครึ้มเหมือนช่วงใกล้ค่ำ แม้อากาศไม่เป็นใจให้เหล่าชาวบ้านอย่างเราๆ ได้กรีดยางหรือออกไปทำงานสะดวก แต่ในอีกแง่นี่ช่วงจังหวะเวลาของการหากินอย่างหนึ่ง ภูมิปัญญาที่อยู่คู่คนชนบทอย่างเรามาอย่างยาวนาน พ่อชวนเฮียคิเรย์ไปยกยอหาปลาในลำห้วยหลังภูเขาร่วมกับลุงๆ น้าๆ ระแวกแถวบ้าน เมฆต

ฉันกลับเข้าห้องโดยที่ยังไม่ล็อคประตู มองเห็นเฮียคิเรย์ล้มตัวนอนหงายมือก่ายหน้าผากแล้วก็ตลกดี มุกดา : ถ้านอนตรงนั้นแล้วไม่สบายตัว จะเข้ามานอนในห้องกับมุกก็ได้ ส่งข้อความหาคนตัวโต เห็นเขาเปิดมือถืออ่านข้อความ และเมื่อรู้ว่าฉันพิมพ์อะไรส่งไป เฮียก็รีบมองมาทางห้องด้วยใบหน้ายิ้มแป้น รีบลุกมาหาในทันที “ล็อคประตูด้วย” บอกเขาเมื่อคนตัวโตเดินยิ้มเผล่เข้าห้อง “ทำไมวันนี้ใจดีจัง” “ก็แค่สงสาร ไม่อยากรับภาระดูแลตอนเฮียป่วย” เขาตากฝนตอนไปยกยอหาปลากับพ่อตั้งหลายชั่วโมง แล้วจะให้นอนตากลมข้างนอกนั่นอีก เกิดป่วยไข้ขึ้นมาฉันคงรู้สึกผิด เฮียไม่พูดอะไรเอาแต่ยิ้มอย่างเดียว เขารีบปีนขึ้นมานอนข้างๆ และสอดตัวลงใต้ผ้าห่มผืนเดียวกัน “แต่พรุ่งนี้ก่อนห้าโมงเช้า เฮียต้องลุกออกไปนอนที่เดิมนะ ขืนให้พ่อกับแม่รู้ว่าเฮียเข้ามานอนกับมุก บ้านแตกแน่” ฉันเตือนเขาด้วยไม่อยากให้คนเอาแต่ใจนอนเผอเรอหลับไหลจนโดนจับได้ “รับทราบครับ แต่คืนนี้ขอนอนกอดเธอนะ” ร่างกายสูงใหญ่กระเถิบตัวเบียดกระแซะแผ่นหลังฉันจนกลายเป็นนอนกอดกันกลมท่ามกลางอากาศหนาวเย็น เราควรนอนหลับไปพร้อมกัน แต่ฉันกลับข่มตาไม่ลงเมื่อรู้สึกได้ถึ

ฉันเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ ท่อนเนื้อครูดเข่าครูดออกโพรงรักอ่อนนุ่มทำเอาสมองพร่าเบลอไปหมด ขืนเฮียคิเรย์ยังเล่นบดเบียดอยู่แบบได้ ฉันต้องทรมานจนขาดใจตายแน่ “เฮียขา~ ตอกมุกแรงๆ ทีนะคะ” ช้อนสายตาอ้อนเขา ดูดเลียนิ้วมือเรียวยาวกระตุ้นอารมณ์ดิบเถื่อนให้พลุ่งพล่าน ร่างเล็กร่อนเอวเข้าหาด้วยความกระสันเสียวและแล้วสิ่งที่ฉันพร่ำขอนักต่อนักก็สัมฤทธิ์ผล เฮียคิเรย์ถอนแท่งร้อนออกเกือบครึ่งก่อนจะทะลวงกลับเข้ามาทีเดียวมิดลำ แรงกระแทกหนักเน้นเป็นจังหวะดังแข่งเสียงฟ้าฝนซึ่งไม่มีท่าจะหยุดลงง่ายๆก็ดีเหมือนกัน..เสียงฝนจะได้ช่วยกลบเสียงบัดสีบัดเถลิงน่าอายอันเกิดจากเราสองคน“อ่าส์..นมใหญ่ล่อตามาก” ปากว่าพร้อมกับมือหนาขยี้ขยำทรวงอกกลมโตเหมือนซาลาเปานุ่ม ก้มตัวทาบทับลงมาใช้ลิ้นร้อนตวัดเลียยอดแข็งชูชัน มืออีกข้างบีบขยำเมามันจนแทบแหลกคามือ เป็นความรู้สึกทั้งเสียวและเจ็บแต่กลับชอบมันมากและอยากได้เรื่อยๆ ฉันแอ่นอกให้เฮียดูดเลียได้ถนัด ร่างเล็กซึ่งนอนขยับขึ้นลงตามแรงกระแทกกระทั้น ขยุ้มฝ่ามือบนเรือนผมอีกฝ่าย จิกทึ้งตามแรงปรนเปรอทั้งบนและล่าง“อ๊า! เสียวจัง เฮียดูดนมมุกแรงไปแล้ว”“จุ๊บ..ของชอบฉันเลย เธอแม่

เฮียคิเรย์ขับรถกลับโรงแรมตั้งแต่เช้าตรู่เพียงเพราะได้ยินแม่บอกว่าจะไปตลาด ตัวเขาจะกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วจึงจะมาใหม่ ไม่วายก่อนออกไปยังแอบย่องเข้าห้องหอมแก้มฉันหลายฟอดอย่างไม่กลัวมีใครมาเห็น หลังจากฉันอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ อยู่ในชุดกางเกงยีนส์ขากระบอก เสื้อกล้ามครอปสีขาว คลุมทับด้านนอกอีกชั้นด้วยคาดิแกนสีชมพูบานเย็น ผมสีน้ำตาลสลวยดัดลอนสวยงาม แต่งหน้าแค่พอดีในลุคน่ารักใสๆ มัดใจแฟนตัวเอง“ไอ้ชาลังก๊ะ! กูตาฝาดม่ายนิ” (โอ้โห! กูตาฝาดมั้ยเนี่ย) เมฆเห็นฉันเดินออกจากห้อง น้องกำลังถือกล่องใส่หนอนนกคงกำลังจะเอาไปให้พวกมันกิน เห็นฉันแล้วมองตาโต ร้องแซวในทันที “ไสอะ ไม่สวยเห้อ” (ทำไมล่ะ ไม่สวยเหรอ)ฉันเท้าสะเอวถาม“ก็สวย แต่เห็นทุกวันหน้าขาววอกม่ายแต่งไหรเลย วันนี้นึกพรือแต่งหน้า” (ก็สวย แต่ที่เห็นทุกวันหน้าขาววอก ไม่แต่งอะไรเลย วันนี้คิดไงแต่งหน้า) เมฆยังคงถามด้วยสีหน้าสงสัย “อ้อออ หรือว่าแต่งไว้ให้แฟนแล เห็นแรกแกเดียวแม่บอกว่าพี่คิเรย์อิมารับพาไปหลาดซื้อของทำบุญ” (อ้อออ หรือว่าแต่งให้แฟนดู เมื่อกี้แม่บอกว่าพี่คิเรย์จะมารับไปตลาด ซื้อของทำบุญ)น้องมองฉันด้วยแววตายิ้มล้อ “ร