All Chapters of กรงรักกับดักมาเฟีย : Chapter 81 - Chapter 90

“นุ้ยพาแม่ไปหลาดก่อนนะลูก ไปหาซื้อกับข้าวกับปลาหิด” (หนูพาแม่ไปตลาดก่อนนะลูก ไปหาซื้อกับข้าวหน่อย)“ได้แม่ ขึ้นมาเลยเดี๋ยวพาซิ่ง” “ไอ้ลูกคนนี้” แม่ยิ้มเอ็นดูลูกสาว ใจชื้นขึ้นเป็นกองเมื่อเห็นท่าทีของลูกกลับมาเป็นมุกดาคนเดิมรถมอเตอร์ไซค์พ่วงข้างขับลัดเลาะไปตามเส้นทางต่างๆ จนพาทะลุออกสู่ถนนดำ ชาวบ้านอย่างเราๆ ถือคติที่ว่ารีบตื่นก่อนไก่โห่มาทำมาหากิน บ้านไหนลูกสาวนอนขี้คร้านบ้านนั้นไม่มีใครอยากได้เป็นลูกสะใภ้ เช้านี้มุกดาถึงได้เห็นผู้คนหลากหลายอาชีพขี่รถสัญจรผ่านไปมา บ้างเป็นคนรู้จักก็จะตะโกนทักทายแม่และเธอ ความอัธยาศัยดีอย่างหนึ่งของคนบ้านนอกอย่างเราๆ ที่แทบจะรู้จักทุกหลังคาเรือนมุกดาและแม่มาถึงตลาด ต่างพากันจับจ่ายซื้อกับข้าว ซื้อไปซื้อมาของเต็มมือ แม่เกรงลูกสาวมือจะช้ำเพราะถือของหนักก็ให้เอาของไปไว้ที่รถก่อน “ไปตะลูก แม่ยังเดินแลของต่ออีกหิด” (ไปเถอะลูก แม่ยังเดินดูของต่ออีกหน่อย)“แล้วไปพร้อมกัน ไม่พรือไม่หนักมาก” (ไปพร้อมกัน ไม่เป็นไรของไม่หนักเท่าไรค่ะ) มุกดายิ้มสู้สบายๆ จนเดินตามแม่ใกล้ถึงแผงขายหมู ทันทีทันใดนั้นหญิงสาวรีบเปลี่ยนความคิดในทันที “แม่..นุ้ยไปรอที่รถนะ

มุกดาจนหนทางแล้วจริงๆ กับการไล่คิเรย์ให้ออกไปจากชีวิตเธอ ทั้งไล่ ทั้งเกลี้ยกล่อมหรือแม้แต่พูดดีด้วย คนหัวดื้อดันทุรังก็ยังยืนกรานคำเดิมว่าจะเอาชนะใจเธอรวมไปถึงคนในครอบครัวให้จงได้ และอย่างที่เห็น หญิงสาวทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่าง คิเรย์และพ่อเธอเดินเข้าสวนติดภูเขาไปพร้อมกัน มุกดาจนปัญญาที่จะตามไปด้วยเพราะโดนห้าม เหนื่อยกับความเอาแต่ใจอยากเอาชนะของคิเรย์ ไม่หวาดกลัวบ้างว่าอยู่สองต่อสองกับพ่อของเธออาจโดนตีหัวกับจอบเมื่อไรก็ได้ มุกดารู้ว่าพ่อไม่มีทางทำแบบนั้นเพราะอารมณ์กรุ่นโกรธของท่านลดลงเยอะแล้ว อีกอย่างเมื่อวานเธอก็เพิ่งพูดให้พ่อเข้าใจว่าความผิดครึ่งหนึ่งของความสัมพันธ์นี้มันก็เกิดจากลูกสาวพ่อด้วย แต่ที่พ่อยื่นข้อตกลงให้คิเรย์มันเป็นเพราะท่านต้องการแกล้งและดัดสันดานเขาน่ะสิ คราวนี้คงได้เหลือแต่ชื่อแน่ๆ“นุ้ยหวังเหวิดเขาเห้อ” (หนูเป็นห่วงเขาเหรอ) แม่ตามเข้ามาในห้องหลังเห็นว่าลูกสาวทานข้าวเช้าแค่นิดเดียว มิหนำซ้ำยังยืนชะโงกหน้ามองไปทางสวนด้วยสีหน้าเป็นกังวล“ไม่ได้หวังเหวิดอะไรหรอกแม่ นุ้ยแค่กลัวเราต้องหามเขาส่งโรงบาลนั่นแหละ” (ไม่ได้เป็นห่วงหรอกค่ะแม่ หนูแค่กลัวเราต้องหามเขา

“เฮีย..” มุกดาไม่อยากปล่อยเลยตามเลยอีกแล้ว เห็นร่างสูงจับช้อนจะตักแกงที่ว่าก็ยื่นมือตัวเองแตะหลังมือเขา กลายเป็นความเงียบที่ดังที่สุดในทันที “ถ้ากินไม่ได้ก็ไม่ต้องฝืน”“ไม่ได้ฝืนแค่อยากลองอะไรใหม่ๆ ไหนๆ ก็จะเป็นเขยใต้ทั้งที ฉันก็ควรปรับตัวไม่ใช่เหรอ” ยิ้มอ่อนมองคนตัวเล็ก ใจแกร่งพองฟูอีกรอบหลังเห็นท่าทีเป็นห่วงเป็นใยของมุกดา ชายหนุ่มกลั้นใจตักแกงปลาไหลนาเข้าปาก คิดว่ารสชาติและเนื้อสัมผัสมันคงอี๋ๆ หน่อย แต่กลับไม่ใช่เลย “หรอยม่าย” (อร่อยมั้ย) แม่ยิ้มถามด้วยเห็นประกายตาวาววับของว่าที่ลูกเขย“อร่อยครับ ไม่คิดว่าปลาไหลเอามาทำแกงจะอร่อยแบบนี้” เคี้ยวโชว์พ่อตาให้รู้ไว้ว่าคนอย่างเขาไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ หลังมื้ออาหารผ่านไป เวลาล่วงเข้าค่ำมืด ถึงเวลาที่คิเรย์ต้องกลับโรงแรมสักที หากแต่ชายหนุ่มมีท่าทีอิดออดเล็กน้อยเพราะทั้งวันมานี้เขาได้คุยกับมุกดาน้อยมาก แล้วจะให้ง้อสำเร็จได้ยังไงในเมื่อพ่อตาดันเล่นใช้งานไม่พัก “ไว้พรุ่งนี้ไปเที่ยวทะเลด้วยกันนะ” เข้ามากระซิบกระซาบคนตัวเล็กในตอนที่ไม่เห็นพ่อตาอยู่ด้วย ไม่อย่างนั้นแล้วคงได้โดนขู่เหมือนตอนกลางวันอีกแน่ๆ“ไม่อยากไป” เธอตอบกลับเสียงนิ่งข

“อ้อออ..ลืมบอกอีกอย่าง” ท่านกำลังจะเดินออกไปจากห้องแต่เหมือนนึกบางอย่างขึ้นได้ก็หันกลับมาเสริมต่ออีกสักหน่อย คิเรย์รอฟังอย่างจดจ่อ“มึงทำว่าไข้ไม่ค่อยเนียนนะ เมียกับลูกกูแลไม่ออก แต่กูแลออก” (มึงแกล้งป่วยไม่ค่อยเนียนนะ เมียกับลูกกูอาจดูไม่ออกแต่กูดูออก)เป็นงั้นไปได้ “พ่อดูออกเหรอครับ” ชายหนุ่มยิ้มแห้งๆ เพราะโดนจับไต๋เข้าจนได้ “เออ ไอ้แบบที่มึงทำ กูเคยใช้กับแม่อีนุ้ยมันมาแล้ว” (เออ ไอ้ที่มึงทำ กูเคยใช้กับแม่อีหนูมาแล้ว)ที่แท้ก็ผู้มีประสบการณ์นี่เอง คิเรย์ยิ้มขำก่อนรีบปรับเปลี่ยนสีหน้าให้เป็นปกติ หลังจากมุกดาเอาเสื้อผ้าให้เปลี่ยน รวมไปถึงแม่ของเธอหาข้าวหายาให้เขากิน ท่านก็ยังถามย้ำจะไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาลอีกสักหน่อยไหมแรกเริ่มเดิมทีในหัวของคิเรย์เตรียมคำตอบปฏิเสธไม่ไปอยู่แล้ว แต่พอนึกขึ้นได้ว่าหากเขาตอบอีกแบบ เขาจะมีเวลาอยู่กับมุกดาสองต่อสองแน่นอนแล้วจะรอช้าอยู่ไย“เฮียขับไหวแน่นะ ไม่เอารถมุกไปจริงๆ เหรอ” หญิงสาวถามย้ำเพื่อความมั่นใจ มองคนข้างกายซึ่งกำลังจับพวงมาลัยรถทั้งที่ตัวเองไม่สบายอยู่ “แค่นี้สบายมาก” “แน่ใจนะ มุกยังไม่อยากเป็นข่าวหน้าหนึ่งนะเฮีย” “เชื่อใจ

มุกดา | Part เฮียบอกเราควรเปิดใจคุยกันสักที จึงกลายเป็นว่ามาลงเอยในห้องพักเขายังโรงแรมหรูติดทะเล ฉันยอมตามมาด้วยเพราะอยากเคลียร์ปัญหาทุกอย่างกับอีกฝ่ายจะได้ไม่มีอะไรติดค้างต่อกันอีกระหว่างเรามันมีหลายเรื่องหลายราว พันกันเหมือนสายไฟประเทศไทยโยงไปโยงมาจนเวียนหัว เฮียเปิดเรื่องแรกด้วยการวิดีโอคอลหาคนชื่อแยมซึ่งเป็นรุ่นน้อง คนที่เฮียบอกว่าขอให้ช่วยมาแกล้งเหมือนมีอะไรกันเพื่อหลอกให้ฉันตัดใจจากเขา(สบายใจได้เลยค่ะคุณมุก เราไม่ได้มีอะไรกับเฮียแน่นอนเราโดนเฮียขอให้ทำแบบนั้นจริงๆ เนี่ย..พอคนนี้จับได้ทะเลาะกันใหญ่เลยค่ะ เป็นเพราะเฮียแท้ๆ) คนในสายชี้ไปยังแฟนสาวและโยนความผิดให้เฮียคิเรย์ ฉันเห็นด้วยนะ เขาผิดเต็มๆ เกือบทำคู่อื่นบ้านแตกแล้วไหมล่ะ จะว่าเชื่อคนง่ายฉันยอมรับ เพราะเท่าที่คุณแยมเล่ามามันก็ไม่มีจุดไหนให้จับผิดได้อีกเลย แถมเท่าที่เขาและแฟนนั่งอยู่ด้วยกันมันคือคู่รักคู่หนึ่ง ไม่ใช่การจัดฉากอย่างแน่นอนจบไปอีกหนึ่งเรื่อง แต่ฉันยังคงไม่หมดคำถามง่ายๆ“เฮียไล่มุกด้วยวิธีที่แย่มากเลยนะ หลอกกันแบบนี้เลยสิ”เขาถอนหายใจก่อนจะเดินมานั่งข้างฉัน ฉันรีบดีดตัวลุกกลับไปนั่งโซฟาตรงข้ามเขาแทน เฮ