Todos los capítulos de กับดักร้ายพ่ายรักคุณอา : Capítulo 41 - Capítulo 50

ตอนที่27รอยร้าวในหัวใจซาตาน (18+)แสงรำไรของเช้าวันใหม่พยายามลอดผ่านม่านไหมเนื้อละเอียดเข้ามาภายในห้องนอนที่กว้างขวาง บรรยากาศภายในยังคงคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นอายของกิจกรรมรักที่ดุดันตลอดทั้งคืนทิ้งร่องรอยความยับย่นไว้บนผ้าปูเตียงและรอยสีกุหลาบจางๆ บนผิวเนียนละเอียดของเพลินตา เธอประคองร่างกายที่หนักอึ้งและปวดร้าวจากการเคี่ยวเข็ญอย่างไม่รู้อิ่มของซาตานในคราบมนุษย์ที่นอนนิ่งอยู่ข้างกายเธอมองแผ่นหลังกว้างของพายุ ชายผู้กุมอำนาจเหนือชีวิตเธอ ทั้งความเป็นสามีทางพฤตินัยที่เขาใช้กำลังยัดเยียดให้และพิกัดที่ซ่อนของใบพลูเพื่อนรัก ความชิงชังยังคงอัดแน่นอยู่ในอก แต่เมื่อไม้แข็งใช้ไม่ได้ผล เธอจึงต้องจำใจขุดมารยาหญิงที่เคยรังเกียจขึ้นมาใช้เป็นอาวุธเพลินตาขยับกายเข้าหาความอบอุ่นจากร่างหนา มือเรียวสั่นเทาเล็กน้อยขณะที่ลูบไล้ไปตามมัดกล้ามแผ่นหลังแกร่งอย่างแผ่วเบา ผิวสัมผัสที่ร้อนผ่าวของเขาทำให้เธอใจสั่น“พายุคะ” เสียงของเธอแหบพร่าและสั่นพร่า แต่มันกลับฟังดูหวานล้ำและออดอ้อนอย่างจงใจในความเงียบพายุไม่ได้ลืมตา แต่รอยยิ้มหยันผุดขึ้นที่มุมปาก เขารู้ทันเกมของแม่เสือสาวที่กำลังจะแปลงร่างเป็นแมวยั่วสวาทเพื่

ตอนที่28รอยยิ้มในกรงขังสายลมพัดระลอกหนึ่งหอบเอาความเย็นเยียบของบ้านป่า เข้ามาทางหน้าต่างบานใหญ่ ใบพลูนั่งทอดถอนหายใจอยู่บนม้านั่งไม้บุนวมหนานุ่ม ดวงตากลมโตที่เคยเปล่งประกายบัดนี้กลับหม่นแสงลงอย่างเห็นได้ชัด เธอจ้องมองออกไปที่ทิวไม้หนาทึบที่ล้อมรอบคฤหาสน์หลังนี้ไว้ราวกับกำแพงธรรมชาติที่มองไม่เห็นทางออกสี่วันแล้วที่เธอถูกขังอยู่ที่นี่ สี่วันที่ไม่มีเสียงของนุ่มนิ่ม ไม่มีเสียงหัวเราะและไม่มีเงาของผู้ชายใจร้ายอย่างคิมหันต์ใบพลูลุกขึ้นเดินสำรวจรอบห้องกว้างเป็นรอบที่ร้อยของวัน เธอพยายามคิดหาทางหนีทุกวิถีทาง ไม่ว่าจะเป็นการแอบออกทางประตูหลัง หรือการปีนรั้วลวดหนามที่กั้นอยู่รอบบริเวณ แต่ทุกครั้งที่เธอขยับตัวเข้าใกล้เขตหวงห้าม สายตาของบอดี้การ์ดร่างกำยำในชุดดำที่ยืนประจำการอยู่ทุกมุมบ้านก็จะจ้องมองมาอย่างกดดันเสมอ“ยิ่งคิดก็ยิ่งมืดแปดด้าน” เธอพึมพำกับตัวเองพลางทรุดตัวลงนั่งอย่างหมดแรง“ต่อให้หนีพ้นป่านี้ไปได้ แล้วพ่อล่ะถ้าคุณอาคิมทำอย่างที่พูดจริงๆ พ่อจะเหลืออะไร แล้วเราก็ต้องไปแต่งงานกับพี่อาทิตย์”หลายสิ่งหลายอย่างกลายเป็นโซ่ตรวนที่แน่นหนายิ่งกว่ารั้วเหล็ก ใบพลูกอดเข่าตัวเอง ความอ้างว้า

ตอนที่ 29 หน้ากากทางสังคม “คุณพูดอะไรของคุณ การกักขังคนอื่นคือการทำให้เขาสบายดีงั้นเหรอ” “พี่ใบพลู พี่เป็นเพื่อนพี่ใบพลูเหรอคะ” เสียงเล็กๆ ของนุ่มนิ่มขัดจังหวะการปะทะคารม เด็กน้อยเดินเข้ามาเกาะแขนเพลินตาด้วยท่าทางสนอกสนใจ “นุ่มนิ่มคิดถึงพี่ใบพลูจังเลยค่ะ คุณพี่ชื่ออะไรคะ” เพลินตาชะงักไป ความโกรธแค้นที่มีต่อคิมหันต์ละลายหายไปทันทีเมื่อเห็นดวงตาใสซื่อของนุ่มนิ่ม เธอย่อตัวลงให้ระดับสายตาเท่ากับเด็กน้อย “พี่ชื่อเพลินตาค่ะ เป็นเพื่อนสนิทที่สุดของพี่ใบพลู นุ่มนิ่มรักพี่ใบพลูมากเลยใช่ไหมคะ” “รักที่สุดในโลกเลยค่ะ” นุ่มนิ่มตอบเสียงใส “พี่ใบพลูใจดี พี่ใบพลูเล่านิทานสนุก นุ่มนิ่มอยากไปหาพี่ใบพลูแต่คุณพ่อบอกว่าพี่ใบพลูพักร้อนอยู่ที่บ้านป่า” เพลินตามองหน้าคิมหันต์ด้วยสายตาเย้ยหยัน “พักร้อนงั้นเหรอ เป็นคำโกหกที่ดูดีจังเลยนะคุณคิมหันต์” เพลินตาพูดท้ายประโยคให้เบาลงจนเธอได้ยินเพียงคนเดียว พริมรตาที่ถูกเพื่อนกลุ่มหนึ่งดึงไปคุยเมื่อครู่ รีบเดินกลับมาด้วยความหงุดหงิดเมื่อเห็นเพลินตากำลังคุยกับนุ่มนิ่ม “นี่เธอมายุ่งอะไรกับหลานฉัน มารยาทน่ะมีบ้างไหม” “รตาไปหาอะไรดื่มก่อนไป ฉันมีเรื่องจะคุยกับพ

ตอนที่ 31แผนลับใต้เงาแค้น บรรยากาศภายในคฤหาสน์ของพลฤทธิ์ดูซบเซาลงอย่างเห็นได้ชัด หลังจากที่กระแสข่าวเรื่องการหายตัวไปของใบพลูเริ่มหนาหูและสถานะทางการเงินของบริษัทที่กำลังสั่นคลอน พลฤทธิ์นั่งกุมขมับอยู่บนโต๊ะทำงานที่มีขวดวิสกี้ตั้งอยู่ข้างๆ สายตาของเขาจ้องมองเอกสารหนี้สินด้วยความเครียดแค้น “คุณอาไม่ต้องกังวลเรื่องหนี้ก้อนนี้หรอกครับ ถ้าผมได้ใบพลูคืนและได้ใบพลูเป็นเมีย เงินแค่ไม่กี่พันล้านผมให้คุณอาได้สบายๆ” เสียงทุ้มต่ำและเยือกเย็นของอาทิตย์ดังขึ้นจากมุมห้อง เขาเดินออกมาจากเงามืด แววตาที่เคยดูเป็นสุภาพบุรุษบัดนี้กลับเต็มไปด้วยเพลิงโทสะและความบ้าคลั่งที่ยากจะปกปิด “แต่ตอนนี้ผมยังหาน้องใบพลูไม่เจอ” “อาทิตย์มั่นใจนะว่าจะหาใบพลูเจอ คิมหันต์มันร้ายกว่าที่เราจะคาดเดาได้ มันซ่อนยัยพลูไว้มิดชิดขนาดที่คนของอายังหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ” พลฤทธิ์เอ่ยด้วยเสียงสั่นเครือ “คิมหันต์มันฉลาดครับ แต่มันมีจุดอ่อน” อาทิตย์เหยียดยิ้มที่ชวนให้คนมองขนลุก “มันคิดว่าการขังใบพลูไว้จะทำให้มันเป็นผู้ชนะ แต่มันลืมไปว่าในสงคราม ใครที่กุมหัวใจของศัตรูไว้ได้ก่อน คนนั้นคือผู้ชนะที่แ

ตอนที่33ลมสงบในบ้านป่าแสงแดดยามบ่ายทอแสงอ่อนๆ ลงบนระเบียงบ้านพักกลางป่า ใบพลูนั่งเหม่อมองยอดไม้เขียวขจีที่สั่นไหวตามแรงลม ความเงียบเหงาเริ่มเข้ามาทักทายเธออีกครั้งหลังจากความสนุกของปาร์ตี้หมูกระทะผ่านพ้นไป แต่แล้วเสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์บ้านที่คิมหันต์ติดตั้งไว้ ซึ่งโทรออกไม่ได้แต่รับสายได้เฉพาะเบอร์ที่เขากำหนดก็ดังขึ้นใบพลูรีบวิ่งไปรับสายทันทีด้วยความสงสัย“ฮัลโหลค่ะ”“พี่ใบพลูขา นุ่มนิ่มเองค่ะ” เสียงเล็กๆ ที่สดใสและเต็มไปด้วยพลังดังลัดฟ้ามาถึงหูใบพลู จนเธอเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว“นุ่มนิ่มพี่ใบพลูคิดถึงจังเลยค่ะเป็นยังไงบ้างคะ สบายดีไหม”“นุ่มนิ่มสบายดีค่ะพี่ใบพลู แต่นุ่มนิ่มมีข่าวดีจะบอกค่ะ วันเสาร์ที่จะถึงนี้ คุณพ่อจะพานุ่มนิ่มไปหาพี่ใบพลูที่บ้านป่าแล้วนะคะ แล้วน้าเพลินตาสวยๆ เพื่อนพี่ใบพลูเขาก็จะไปด้วยค่ะ”ใบพลูหัวใจพองโต ความรู้สึกอัดอั้นที่ถูกกักขังมานานหลายวันถูกปัดเป่าหายไปสิ้น“จริงเหรอคะนุ่มนิ่ม พี่เพลินจะมาด้วยเหรอคะ นุ่มนิ่มไม่ได้หลอกพี่พลูใช่ไหมลูก”“ไม่หลอกค่ะ คุณพ่อสัญญาแล้ว นุ่มนิ่มเตรียมขนมไปให้พี่ใบพลูตั้งเยอะเลย พี่ใบพลูรอนุ่มนิ่มนะคะ เดี๋ยวเสาร์นี้เราเจอกันค