All Chapters of ลำนำจอมนาง: Chapter 41 - Chapter 50

170 Chapters

บทที่ 41

ทันทีที่หญิงสาวที่อยู่บนรถม้าก้าวเท้าลงมา ก็มีเสียงอื้ออึงดึงความสนใจของคนทั้งหมดไป รูปหน้าที่งดงามนั้น สามารถดึงดูดสายตาของคนที่มอง จนไม่สามารถมองผ่านไปได้ นางมีความงดงามที่แฝงไปด้วยความชดช้อย อ่อนหวาน แต่ขณะเดียวกันแววตาที่ดูเข้มแข็งเด็ดเดี่ยว แถมนางยังอยู่ในเสื้อผ้าและเครื่องแต่งกายที่แสนจะธรรมดาไม่โดดเด่น ทว่ากลับได้รับความสนใจขนาดนี้ แม้แต่กับเหยียนหว่านเอ๋อร์ที่เป็นหญิงด้วยกันเองยังมองนางจนตาค้าง“ท่านว่านางชื่ออะไรนะ”“ท่านหญิงจางเยว่ชิงเจ้าค่ะ” เป็นซิ่วอิงจินที่เป็นคนตอบ“นางเป็นหญิงสาวที่ทั้งสวยทั้งงดงาม สมชื่อเยว่ชิงที่แปลว่าดวงจันทร์จริงๆ สมคำร่ำลือนับถือๆ” ซิ่วจินหลินเอ่ย“สมแล้วที่เป็นบุตรีรองแม่ทัพ” มู่หรงเซียวเสริม“นั่นสิ” เหยียนหว่านเอ๋อร์เองยังเห็นด้วย คนรอบข้างเองก็เหมือนจะพากันกระซิบกระซาบต่อๆ กัน เมื่อเห็นท่านหญิงจางเยว่ชิงเดินผ่าน“นั่นไงท่านหญิงจางเยว่ชิง”“เขาลือว่ากันว่านางนี่แหละที่จะได้เป็นพระชายาองค์รัชทายาท”“ก็จริงนะ นางออกจะสวยและเก่งรอบด้าน”“ได้เห็นแล้วก็สมคำร่ำลือนะ”“แต่ว่านางสนิทสนมกับองค์ชายสามนี่ ข้าว่านางอาจจะได้เป็นพระชายาองค์ชายสามนะ”“ไม่หรอกไ
last updateLast Updated : 2026-01-14
Read more

บทที่ 42

“เช่นนั้นเจ้าก็ให้นางเข้ารับการคัดตัวแข่งกับข้าดูสิ หรือว่านางขี้ขลาดไม่มีดีอะไรสักอย่าง ถึงได้ไม่กล้าปรากฏตัวพิสูจน์” หยินเสี่ยวเกี้ยวตวาดลั่น“ได้ นางจะเข้ารับการคัดตัว จะได้รู้กันไปเลยว่าท่านหญิงใจแคบขี้อิจฉาอย่างเจ้าหรือจะคู่ควรเป็นชายาองค์ชายสาม”เหยียนหว่านเอ๋อร์โกรธที่ตนเองกำลังโดนปรามาส จนไม่รู้ว่าตัวเองได้พูดอะไรออกไปท่ามกลางคนมากมาย“ดี แล้วเราจะได้เห็นกัน ข้าจะรอดูว่าน้องสาวของเจ้า จะกล้าโผล่หน้ามาที่การคัดเลือกนางในหรือไม่ หากนางไม่มา เท่ากับเป็นคนขี้ขลาดเช่นลูกเต่าหัวหด” หยินเสี่ยวเกี้ยวเดินจากไปด้วยความขัดเคืองเหยียนหว่านเอ๋อร์เองเพิ่งจะรู้ตัวว่าทำอะไรลงไป จึงหันหน้ามาหาสหายทั้งสาม และก็มองเห็นเหล่าชาวบ้านคุณหนูสกุลต่างๆ รวมไปถึงเหล่าสาวงามและเจ้าหน้าที่ ขันทีกับนางกำนัลอาวุโสที่ต่างก็มองมาเป็นตาเดียวกัน“จริงหรือ ที่ว่าท่านหญิงเหยียนหว่านเอ๋อร์จะเข้ารับการคัดตัว”“จริงสิพี่ชายของนางยืนยันด้วยตัวเองเลยนะ”“ก็ดีน่ะสิเราจะได้เห็นว่านางเป็นอย่างไร”“ใช่ๆ จะได้รู้กันว่านางมีดีอะไรที่ทำให้องค์ชายสามเปลี่ยนไปขนาดนี้”“นี่ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย ทำไมฉันถึงได้โง่อย่างนี้นะ โง่จริงๆ”
last updateLast Updated : 2026-01-15
Read more

บทที่ 43

“กลัวอะไรหรือ ท่านไม่ใช่เพิ่งบอกหรือว่าพี่หว่านเอ๋อร์ไม่กลัวองค์ชายสาม”“ข้าไม่ได้บอกว่านางกลัวองค์ชายสาม แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสิ่งที่นางกลัวคืออะไร ในแววตาของนางมีความกลัวและความสับสนแฝงอยู่” ซิ่วจินหลินเองออกจะมั่นใจในสิ่งที่ตนเห็น แววตาของเหยียนหว่านเอ๋อร์ที่บางครั้งก็ฉายออกมาหมด ไม่ว่านางจะคิดอะไร ทว่ากับเรื่องนี้กลับที่ยากจะอ่านและไม่อาจเข้าใจได้ว่ามันคืออะไรข่าวการที่เหยียนหว่านเอ๋อร์จะเข้ารับการคัดเลือก ทำให้จ้าวเหยียนเจี๋ยเป็นกังวลมากกว่าจะดีใจ เพราะหากหญิงสาวเข้าไปอยู่ในวังหลวง นั่นหมายถึงเขาจะไม่สามารถเข้าไปคุ้มครองได้เต็มที่นัก เขตพระราชฐานด้านในเป็นเขตของเหล่าสนมนางในเป็นเขตรับผิดชอบของฮองเฮาทั้งหมด แต่นั่นยังไม่น่ากังวลเท่ากับเรื่องภัยมืดซึ่งเป้ามาคือตัวเขามีต้นตอมาจากวังหลวงเหยียนหว่านเอ๋อร์ที่กำลังใช้ความคิด เอาแต่หลบหน้าจ้าวเหยียนเจี๋ย เพราะหากว่าตัวเองยังไม่อาจหาเหตุผลว่าทำไมถึงตอบรับการเข้ารับการคัดเลือกเป็นพระชายาครั้งนี้แล้ว การพบกันรั้งแต่จะทำให้เกิดความสับสนขึ้นไปอีก ดังนั้นจากการใช้ความคิดอยู่หลายหลายวัน ภาพต่างๆ ซึ่งปรากฏเข้ามาซ้ำไปซ้ำมา มีเพียงภาพของเขาคนเ
last updateLast Updated : 2026-01-15
Read more

บทที่ 44

เหยียนหว่านเอ๋อร์ละล้าละลังกำลังก้าวเท้าจะเข้าไปด้านใน ทว่าบทสนทนาก็เริ่มขึ้นอีก เหมือนว่าอู๋อิงสงไม่อยากจะให้เหยียนหว่านเอ๋อร์เข้าไป “หามิได้พะย่ะค่ะองค์ชายรอง ข้าน้อยเพียงแต่เป็นห่วงว่า คุณชายเยี่ยนจะออกมาจากจวนนานเกินไปก็เท่านั้น”“เช่นนั้นก็เข้าไปด้วยกันสิเพียงครู่เดียวเท่านั้น จะได้รอกลับพร้อมกับข้า” เหยียนหว่านเอ๋อร์เดินกลับมาอยู่ข้างอู๋อิงสงและดึงที่แขนเสื้อเขาอย่างคุ้นเคย ท่าทีนั้นทำเอาจ้าวเหยียนอิ่งเลิกคิ้ว “ได้หรือไม่ท่านอ๋อง เขาเองก็เป็นสหายข้าเช่นกัน”“คุณชายเยี่ยน เกรงว่าข้ารับใช้ต่ำต้อยอย่างเขา จะไม่เหมาะที่จะร่วมโต๊ะกับองค์ชายกระมัง” หยางเจียคนที่เป็นราชองครักษ์ พร้อมกับรอยยิ้มเหยียดหยามอันแสนน่าเกลียด“คุณชายเยี่ยน...” อู๋อิงสงจะขยับกายออกแต่เหยียนหว่านเอ๋อร์ไม่ยอมปล่อยแขนเสื้อของเขา“ข้าเองก็เป็นเพียงสามัญชน เช่นนั้นคงไม่เหมาะจะร่วมโต๊ะกระมัง” เหยียนหว่านเอ๋อร์เลิกคิ้วมองไปที่ราชองครักษ์เมื่อครู่ พร้อมกับหันไปมองจ้าวเหยียนอิ่ง คราวนี้แม้แต่อู๋อิงสงเองก็นึกไม่ถึง“เข้ามาด้านในเถิด อิงสง” จ้าวเหยียนอิ่งเอ่ยออกมาในที่สุดเมื่อเข้าไปเห็นด้านในเหยียนหว่านเอ๋อร์ถึงกับต้องสู
last updateLast Updated : 2026-01-15
Read more

บทที่ 45

“แล้วข้าจะตามไป” แววตาอันแสนอบอุ่นที่ส่งตรงมา ทำให้เหยียนหว่านเอ๋อร์ยอมออกมาในที่สุด ระหว่างที่เดินออกมาจากโรงเตี๊ยมหญิงสาวอดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมอง ทั้งยังแอบหวังว่าจะพบร่างสูงของจ้าวเหยียนเจี๋ยเดินตามมา ทว่าจนแล้วจนรอดก็ยังไร้วี่แวว“เขาคือคนที่อยู่เบื้องหลังการลอบสังหารหรือ” เหยียนหว่านเอ๋อร์เอ่ยถามอู๋อิงสงเบาๆ“ท่านหญิงไม่มีหลักฐานอย่าได้เอ่ยเช่นนั้น”“นี่...ข้าไม่ได้โง่ถึงกับฟังไม่เข้าใจนะ ที่พวกเขาสองคนพูดกันเมื่อครู่มันไม่ได้บอกชัดหรอกหรือ เขาเป็นพี่น้องกันแต่เหตุใดกลับดูแล้วเหมือนกับคู่แค้นที่เพิ่งจะกลับมาเจอกันไม่มีผิด”“ท่านหญิง ข้าน้อยอยากขอให้ท่านจงอยู่ห่างจากองค์ชายรองให้มากที่สุด ตอนนี้ไม่ว่าเรื่องอะไรที่เกี่ยวกับท่าน ท่านแม่ทัพจะอ่อนไหวเป็นพิเศษ ข้าเชื่อว่าท่านเข้าใจดี การที่ท่านเข้าไปยังโรงเตี๊ยมซึ่งได้ชื่อว่าเป็นอาณาจักรขององค์ชายรองครั้งนี้ ถือว่าเสี่ยงมาก”“เช่นนั้นทำไมท่านปล่อยให้เขาอยู่ที่นั่นคนเดียว รีบกลับไปสิ” เหยียนหว่านเอ๋อร์ตาโต“ท่านหญิง มาถึงขั้นนี้ท่านยังไม่เข้าใจหรือว่าท่านแม่ทัพต้องการให้ท่านกลับจวนอย่างปลอดภัยก่อน”“ได้เจอพี่น้องของเขาแต่ละคนทำไมข้าถึง
last updateLast Updated : 2026-01-15
Read more

บทที่ 46

“ตระกูลของเขาทำผิด เขาถูกส่งไปยังแดนใต้ จนกว่าจะได้รับอนุญาตเขาจึงจะกลับมายังเมืองหลวงได้ ดังนั้นการกลับมาลับๆ ของเขาจึงเป็นเรื่องที่น่าสงสัย เรื่องราวความบาดหมางระหว่างข้ากับเขามันเกิดขึ้นมานาน นานมากแล้ว อาจจะเริ่มต้นตั้งแต่เมื่อครั้งที่เสด็จพ่อขึ้นครองราชย์ เสด็จแม่ของข้าได้รับการแต่งตั้งเป็นฮองเฮาพร้อมกับสนมเอกสองคน ตอนนั้นสนมทั้งสองตั้งพระครรภ์ก่อนเสด็จแม่ คือองค์รัชทายาทและเขา เสด็จพ่อรักสนมหลินมารดาของเขามาก” เอ่ยพร้อมเอามือไขว้หลังและมองเหม่อออกไปแสนไกล“ตระกูลของเขาทำผิดอะไรหรือ”“ไม่ใช่เขา แต่เป็นมารดาของเขา มีคนสืบพบว่าสนมหลินทำเสน่ห์คุณไสยกับฝ่าบาท นางจึงถูกปลดและส่งไปที่วังเย็นในระหว่างการสอบสวน หลังจากข้าเกิดมาเสด็จแม่ก็ป่วยมาตลอด กระทั่งหาสาเหตุเจอว่าทั้งหมดเป็นเพราะโดนสนมหลินทำการสาปแช่งด้วยมนต์ดำในตำหนักเย็น ข้าเองก็ไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นเพราะข้าเองก็ยังเล็กนัก แม้ว่าฝ่าบาทยังรักสนมหลินอยู่ แต่เพราะความผิดของนางทำให้ต้องสั่งประหารนางในที่สุด หลังจากตอนนั้นแม้แต่ตัวข้าเองหลังจากที่เกิดก็มีอาการป่วย ทั้งยังโดนวางยาพิษจึงถูกส่งไปอยู่กับนักพรตที่สำนักหลงซาน”“นักพรตหรือ”
last updateLast Updated : 2026-01-16
Read more

บทที่ 47

“คืออย่างนี้ ที่ที่ข้าจากมาเวลาคนสองคนกำลังชอบพอกัน พวกเขาก็จะให้เวลาศึกษานิสัยใจคอของกันและกันจนกระทั่งวันที่พวกเขามั่นใจว่ารักกันมากพอและคิดว่าพร้อมที่จะใช้ชีวิตร่วมกัน พวกเขาถึงจะตกลงแต่งงานกัน”“แล้วบรรดาญาติผู้ใหญ่เล่า”“พวกเขาถือคติ ปลูกเรือนตามใจผู้อยู่ ผูกอู่ตามใจผู้นอน” นั่น!!! สุภาษิตไทยไปเที่ยวเมืองจีน แถมเป็นจีนโบราณเสียด้วย“ฟังดูเหมือนโคลงกลอนแต่มันคืออะไรเล่า”“ความหมายของมันก็ประมาณว่า จะทำอะไรก็ต้องถามความต้องการของผู้ที่ได้รับประโยชน์โดยตรง อย่าเอาความคิดของผู้ทำเป็นตัวตัดสินใจหลัก”“ข้าไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย”“แน่ละสิ ถ้าท่านเคยได้ยินก็ผีหลอกแล้ว”“เอาเป็นว่าข้าถือคตินี้ ดังนั้นถ้าจะทำอะไร ทั้งสองฝ่ายต้องต่างเห็นด้วย และสบายใจทั้งยังยินยอม วินวินเข้าใจไหม” นั่น!!! เพิ่มภาษาอังกฤษเข้าไปด้วยเสียอย่างนั้น“วิน” เขายังทวน“ช่างเถิด เอาแต่เฉพาะที่ท่านเข้าใจก็ได้”“ข้าคิดว่าพอจะเข้าใจ แต่ข้าจะมั่นใจได้อย่างไรว่า เจ้าไม่ได้เพียงแต่ประวิงเวลาเพื่อที่สักวันเจ้าจะได้หนีหายไป”แหนะต่อรอง “เชื่อใจข้าหรือไม่” เหยียนหว่านเอ๋อร์มองหน้าเขานิ่งแม้ว่าสิ่งที่ได้ยินนั้น จะฟังดูค่อนข้าง
last updateLast Updated : 2026-01-16
Read more

บทที่ 48

“ทำไมถึงเป็นวันสุดท้ายเล่า” เหยียนหว่านเอ๋อร์มองเขางงๆ“นี่ ข้าเป็นเพียงสามัญชน ไม่ใช่ขุนนางอย่างอาหลินนะ ข้าจะมีโอกาสไปเจอเจ้าในวังได้อย่างไร”“ไม่แน่นะเซียว ข้าว่านางอาจจะหนีออกมาจากวังหลวงทันทีที่เข้าไปถึงเลยก็ได้”“ก็เป็นไปได้นะ” ซิ่วจินหลินกระซิบกระซาบกันกับมู่หรงเซียว แล้วหันมามองเหยียนหว่านเอ๋อร์“นี่ ต่อหน้าต่อตา กล้านินทาข้าเรอะ”ทั้งสามยังคงหยอกล้อกันไปอย่างสนิทสนมเรียกเสียงหัวเราะให้กับซิ่วอิ่งจิน และจ้าวเหยียนเจี๋ยที่เดินตามมา ทั้งหมดนั่งรถม้าไปที่ท่าเรือนอกเมือง ก่อนจะขึ้นเรือที่ได้จัดเตรียมเอาไว้แล้วเพื่อล่องเรือเที่ยวชมตลาดน้ำอันแสนคึกคัก จากนั้นก็ตรงไปยังหอจี๋ฮวา“เราสองคน ไปที่ร้านแพรพรรณข้างๆ กันเถิดเจ้าค่ะพี่หว่านเอ๋อร์ ข้าอยากจะไปดูผ้าสักสองสามพับ ข้าอยากจะเย็บชุดให้ท่านพ่อกับท่านแม่ก่อนเข้าวัง” ซิ่วอิ่งจินชี้ไปยังร้านแพรพรรณที่ตั้งอยู่ตรงข้ามหอจี๋ฮวา หลังจากอิ่มหนำจากมื้อกลางวัน ระหว่างที่ทั้งหมดกำลังนั่งจิบชาคุยกันอย่างเพลิดเพลิน“พวกท่านรอที่นี่ก็ได้นะ” เหยียนหว่านเอ๋อร์“พวกเจ้าไปเถิด” ซิ่วจินหลินมองใบหน้ายิ้มแย้มของน้องสาว แล้วมองตามร่างบางทั้งสอง ที่หันหลังเด
last updateLast Updated : 2026-01-16
Read more

บทที่ 49

ในตอนที่หญิงสาวกำลังลังเลว่าจะใช้วิชาป้องกันตัวออกมาดีหรือไม่เพราะเขาคือองค์ชาย เสียงตวาดกึกก้องทั้งยังแฝงเอาไว้ด้วยแววคุกคามดังขึ้นด้านหลัง ทำให้ทั้งสามสะดุ้งขึ้นพร้อมกัน “เหวินจิ้ง เอามือของเจ้าออกไปจากตัวนางเดี๋ยวนี้ หากว่าเจ้ายังอยากมีมืออยู่” เสียงบางอย่างแหวกอากาศเข้ามาก่อนที่จ้าวเหวินจิ้งจะปล่อยมือเหยียนหว่านเอ๋อร์ซิ่วอิ่งจินและเหยียนหว่านเอ๋อร์นิ่งไป กระทั่งก้อนหินเล็กๆ ก้อนหนึ่งร่วงลงไปบนพื้นและร่างท้วมของจ้าวเหวินจิ้งงอตัวลงพร้อมกับร้องครวญคราง พร้อมกับที่มือของเขาจับต้นแขนตัวเองเอาไว้ เมื่อเห็นเช่นนั้นหญิงสาวทั้งสองจึงได้รู้ว่าต้นแขนเขาโดนก้อนหินก้อนนั้นกระแทกเข้าไปเรื่องนี้ออกจะคล้ายกับตอนที่อู๋อิงสงทำ ตอนที่เกิดเรื่องที่ศาลาว่าการเมืองอันหนิงอยู่บ้าง ทว่าตอนนั้นเหยียนหว่านเอ๋อร์ยังมองเห็นว่าก้อนหินนั้นลอยเข้ามากระแทกข้อมือของเจ้าหน้าที่ศาลจนหัก แต่คราวนี้กลับได้ยินเพียงเสียงเท่านั้น แสดงว่าจ้าวเหยียนเจี๋ยยังร้ายกาจกว่าอู๋อิงสงอีก จะว่าไปแล้วหญิงสาวยังไม่เคยเห็นตอนที่เขาต่อสู้จริงๆ จังๆ เลยสักครั้งร่างสูงของจ้าวเหยียนเจี๋ยก้าวเข้ามาด้านใน พร้อมกับรังสีบางอย่างที่แผ่ออกม
last updateLast Updated : 2026-01-16
Read more

บทที่ 50

“เอาล่ะ เจ้ากลับไปได้แล้วเสี่ยวจู ต่อจากนี้ข้าจะต้องจัดการทุกอย่างด้วยตัวเอง”“เจ้าค่ะ ท่านหญิงต้องทำได้ดีแน่ ข้าน้อยมั่นใจ” เสี่ยวจูส่งห่อผ้าให้เหยียนหว่านเอ๋อร์ แล้วเดินออกมาดูอยู่ห่างๆ เพราะจากนี้เหล่าสาวงามจะต้องทำทุกอย่างด้วยตัวเอง ตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าไปยังประตูวังหลวง บรรดาศักดิ์ท่านหญิงจะหายไป และกลายเป็นเพียงนางกำนัลที่มีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบเทียบเท่ากันหมด ทุกย่างก้าวที่เดินเหยียนหว่านเอ๋อร์รู้ดีว่ามีคนจ้องมองอยู่ตลอดจึงระมัดระวังเป็นพิเศษ ไม่ใช่เพื่อให้ตัวเองดูดี แต่เพื่อใครบางคนที่อยู่เบื้องหลัง คนที่หญิงสาวต้องรักษาเกียรติให้คนนั้นและเพื่อให้สักวันหนึ่งในภายภาคหน้า หากทุกอย่างชัดเจนแล้ว ตนสามารถก้าวขึ้นไปยืนเคียงข้างเขาโดยที่ไม่มีข้อครหา ไม่ว่าจะในฐานะผู้อุปถัมภ์หรือว่าฐานะอื่น“จะไม่ทรงเข้าไปส่งนางหน่อยหรือ” มู่หรงเซียวเอ่ยกับผู้ที่กำลังจ้องมองเหยียนหว่านเอ๋อร์นิ่ง“นางเข้มแข็งมากพอที่จะสู้เพียงลำพัง”“นั่นน่ะสิ เราก็รู้ว่านางน่ะไม่ธรรมดา วังหลวงเสียอีกที่ต้องเตรียมการรับมือนาง” ซิ่วจินหลินเอ่ย“ต่อจากนี้ต้องเป็นหน้าที่ของเจ้าแล้วนะ เราฝากดูแลนางด้วย”“ท่านอ๋อง หว่านเอ๋อ
last updateLast Updated : 2026-01-16
Read more
PREV
1
...
34567
...
17
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status