Semua Bab รังสิมันตุ์ไร้ใจ: Bab 31 - Bab 40

หนึ่งเดือนผ่านไปหัวหน้าคนงานที่ดูแลไร่โซนที่ห้าพร้อมพรรคพวกก็ถูกจับกุมพร้อมกับหลักฐานที่เป็นคลิปเสียงของมารี ส่วนคนงานในไร่ที่เป็นผู้เสียหายกว่าสามร้อยคน ก็ส่งหลักฐานการได้รับเงินเดือนที่ไม่เต็มจำนวน ซึ่งหลักฐานที่เป็นคลิปเสียงและหลักฐานจากคนงานก็แน่นหนาพอที่จะมัดตัวคนที่ทำการทุจริตจนดิ้นไม่หลุดได้ทั้งหมด จนนำไปสู่การสืบสาวและจับกุมหัวหน้าคนงานกับผู้ร่วมกระบวนการทั้งหมดได้ โดยมีจำนวนทั้งสิ้นสามสิบคน ผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งสามสิบคน ถูกจับกุมตัวได้ที่ลานกว้างสำหรับพบปะพูดคุยกันของคนงานในไร่ ซึ่งพ่อเลี้ยงรังสิมันตุ์ก็ได้แกล้งออกมาดูงานตามปกติ แล้วได้วางแผนกับตำรวจไว้ล่วงหน้า โดยที่ทุกอย่างก็ดำเนินไปตามปกติเหมือนทุกวัน เพื่อให้คนกลุ่มนั้นชะล่าใจ แต่หลังจากนั้นไม่นานก็มีรถตำรวจจำนวนหลายสิบคัน ก็ได้เข้ามาจับกุมกลุ่มคนที่ทำการทุจริตเงินเดือนของคนงานในไร่ที่ทำมานานเกือบสิบปีได้สำเร็จ"จบสักทีสินะ สุดท้ายแล้วพวกเราคนงานโซนห้าก็จะได้หลุดพ้นจากวงจรอุบาทว์นี้ไปสักที""นั่นสิ มันยาวนานมากเหลือเกินนะ กว่าจะมีวันนี้ได้ มันยาวนานจนไม่คิดเลยด้วยซ้ำว่าจะมีวันที่พวกเราได้เห็นพวกคนเลวระยำไปชดใช้กรรมตามกฎ

"ของขวัญ วันนี้แม่ขอสั่งว่าไม่ให้ไปกวนพ่อเลี้ยง นะคะลูก""ไม่เอาค่ะ ก็หนูอยากจะไปหาพ่อจ๋านี่นา" เพลงขวัญก็รีบอุ้มบุตรสาวไว้ในอ้อมแขน เพราะวันนี้ก็เป็นอีกวันที่เจ้าของไร่จะต้องมาตรวจความเรียบร้อยของไร่ด้วยตัวเอง ซึ่งช่วงนี้รังสิมันตุ์ก็จะเข้ามาที่นี่แทบทุกวันเพราะยังหาหัวหน้าคนใหม่มาแทนคนเก่าไม่ได้ จึงต้องทำหน้าที่ดูแลไปก่อน โดยมีเลขาส่วนตัวมาช่วยอย่างใกล้ชิด"ยังไงก็ไม่ได้ค่ะ พ่อเลี้ยงงานยุ่งอยู่นะคะลูก เราจะไปรบกวนพ่อเลี้ยงทุกวันไม่ได้นะคะ หนูเข้าใจที่แม่พูดใช่ไหมลูก"ของขวัญก็ไม่ได้พูดอะไรต่ออีก แต่ก็หันหน้าไปทางอื่นและทำใบหน้าเศร้าด้วยความเสียใจ ถ้าของขวัญแสดงอาการแบบนี้โดยการหันหน้าไปทางอื่นและไม่พูดจาอะไร นั่นหมายถึงของขวัญกำลังงอนมารดาอยู่วันนี้รังสิมันตุ์เองก็รู้สึกแปลกใจเช่นกันที่ไม่เห็นของขวัญเดินออกมาข้างหน้าเหมือนทุกครั้ง ถ้าเป็นเวลานี้ เวลาที่เขามาตรวจงานที่นี่ทุกครั้ง ก็มักจะมีเด็กหญิงตัวเล็กวิ่งมาต้อนรับเขาตั้งแต่ยังไม่ลงจากรถด้วยซ้ำ แต่วันนี้กลับไร้วี่แวว ก่อนสายตาคมจะกวาดมองไปทั่วบริเวณลานกว้างที่คนงานยืนอยู่ ก่อนจะเห็นเพลงขวัญที่กำลังอุ้มบุตรสาว ซึ่งเขาก็เข้าใจในทันท

"ของขวัญลูก ของขวัญเป็นอะไร ของขวัญ! แย่แล้ว! ทุกคนไปงานเลี้ยงที่คฤหาสน์กันหมดเลย แล้วจะมีใครเฝ้าอยู่หน้าไร่ไหมเนี่ย แถมตอนนี้ก็ดึกมากแล้วด้วย"เพลงขวัญก็รีบอุ้มของขวัญแนบลำตัว แล้วเอาศีรษะพาดไหล่ไว้ ก่อนจะรีบวิ่งลงบันไดอย่างเร่งด่วน พอเห็นแสงไฟตรงป้อมยามหน้าห้องพักคนงานเปิดอยู่ เพลงขวัญก็ใจชื้นขึ้นทันที ก่อนจะรีบวิ่งไปที่ป้อมยามอย่างรวดเร็ว"ช่วยด้วยค่ะ ลุงยามช่วยพาหนูไปส่งโรงพยาบาลหน่อยนะคะ ตอนนี้ของขวัญเป็นอะไรไม่รู้ ปวดท้องจนหมดสติไปแล้ว" ใบหน้าใสของเพลงขวัญก็เต็มไปด้วยคราบน้ำตา ก่อนที่พนักงานรักษาความปลอดภัยจะตกใจมาก เพราะเขาก็เป็นหนึ่งในคนงานที่ได้พูดคุยกับสองแม่ลูกอยู่เสมอ"แย่ล่ะสิ ตอนนี้รถยนต์ไม่มีเลยน่ะสิหนู งั้นเอาเป็นมอเตอร์ไซค์ได้หรือเปล่า เพราะรถยนต์น่าจะเอาไปที่งานกันหมดเลยนะลูก""ไม่เป็นไรค่ะลุง อะไรก็ได้ค่ะ ขอแค่ให้ของขวัญไปถึงโรงพยาบาลให้เร็วที่สุดก็พอ""โรงบาลที่ใกล้ที่สุดก็น่าจะเป็นโรงบาลเอกชนที่ใกล้ตัวเมืองนะ งั้นไปที่นั่นเลยไหม""ค่ะลุง เอาที่นั่นเลยค่ะ" เพลงขวัญในตอนนี้ไม่มีเวลาที่จะมาคิดกังวลเรื่องค่าใช้จ่ายแล้ว ยังไงตอนนี้บุตรสาวก็ต้องปลอดภัยก่อนเป็นอันดับแรก

"เอาล่ะ ค่าเงินแปดหมื่นบาทที่ฉันให้ เธอจะตอบแทนฉันได้แค่ไหนกันล่ะ เรื่องบนเตียงแค่นี้เธอคงไม่ติดหรอกจริงไหม สามีก็เคยมีแล้วนี่ แถมยังมีลูกโตแล้วด้วย แค่นอนด้วยกันครั้งเดียวคงไม่มีอะไรติดค้างต่อกันแล้ว""ค่ะ""งั้นก็เริ่มสิ เฮ้อ...ชักช้าจริง ๆ เลยนะ งั้นฉันจัดการเอง" เพลงขวัญก็ถูกผลักลงเตียงหรูอย่างรวดเร็ว ก่อนที่ร่างสูงจะขึ้นไปคร่อมตัวเธอไว้ เพลงขวัญก็ทำอะไรไม่ถูกเพราะไม่รู้ว่าจะเริ่มต่อไปยังไงดีหลังจากที่ร่างสูงปลดหัวเข็มขัดในขณะที่กำลังคร่อมตัวเธออยู่ เพลงขวัญก็ตัวสั่นจนแทบเก็บอาการไม่ได้ เมื่อเห็นสิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า เธอนึกไม่ออกเลยว่ามันจะสามารถเข้ามาในตัวเธอได้ยังไง“ไม่ต้องสะดีดสะดิ้งทำตัวเหมือนไม่เคยหรอก ลูกก็มีแล้วไม่ใช่หรือไง ยังจะแกล้งตบตาฉันทำไมอีก อยากได้เงินก็ให้ไปแล้วไง คืนนี้ก็ต้องทำให้ฉันพอใจด้วยล่ะ มีลีลาเท่าไหร่ก็ใส่มาให้หมด”สายตาคมก็มองตามคนตัวเล็กที่กำลังตัวสั่นด้วยความแปลกใจ ซึ่งเขาก็ไม่แน่ใจว่าเธอกำลังเสแสร้งหรือตัวสั่นจริง ๆ กันแน่ แต่ดูจากแววตาที่ตื่นตระหนกแล้ว ก็ไม่ผิดคาดว่าเธออาจจะแกล้งทำตัวไร้เดียงสาจริง ๆ แต่ทำไมเธอจะต้องกลัวด้วย ในเมื่อเธอก็เคยผ่านการ

"พะ...พ่อเลี้ยง!" ทั้งเพลงขวัญและใบเฟิร์นต่างก็ตกใจที่จู่ ๆ ก็เห็นเจ้าขอไร่โผล่มาที่โรงพยาบาลแห่งนี้ โดยมีพยาบาลสาวนำทางมาให้ที่ห้องของผู้ป่วยรวมรังสิมันตุ์ก็คุยกับพยาบาลอยู่สักครู่ใหญ่ ก่อนที่จะมีบุรุษพยาบาลสองคนช่วยกันเข็นเตียงของบุตรสาวขึ้นลิฟต์ไปที่ตึกชั้นบน โดยที่ใบเฟิร์นและเพลงขวัญก็รู้สึกแปลกใจว่าพยาบาลจะพาของขวัญไปไหน จึงรีบเดินตามไปไม่ห่างด้วยความเป็นห่วง"พ่อเลี้ยงจะพาของขวัญจะไปที่ไหนเหรอคะ""เดี๋ยวก็รู้เองนั่นแหละ ตามมาเงียบ ๆ เถอะ"หลังจากที่ได้เห็นห้องพักผู้ป่วยห้องพิเศษแล้ว เพลงขวัญกับใบเฟิร์นก็รู้สึกตกใจมาก เพราะห้องพิเศษของโรงพยาบาลที่นี่ราคาต่อคืนก็หลายหมื่นบาท หลังจากที่บุรุษพยาบาลพาของขวัญอุ้มไปนอนที่เตียงแบบปรับระดับได้แล้ว บุรุษพยาบาลก็พากันเข็นเตียงเปล่าออกจากห้องไป"พ่อเลี้ยงคะ คือว่าฉันไม่ได้เป็นคนสั่งย้ายให้ของขวัญมาพักที่ห้องนี้นะคะ คือฉันไม่มีเงินขนาดนั้นมาจ่ายค่าห้องได้หรอกค่ะ พ่อเลี้ยงช่วยบอกพยาบาลให้พาของขวัญกลับไปที่ห้องผู้ป่วยรวมเหมือนเดิมได้ไหมคะ""นี่เธอจะบ้ารึไง จะให้เด็กไปอยู่รวมกับห้องผู้ป่วยคนอื่นเนี่ยนะ ใช้สมองส่วนไหนคิด""ฉันทราบค่ะว่ามันไม่ดี