Lahat ng Kabanata ng พันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+: Kabanata 41 - Kabanata 50

เคย์เดนนั่งอ่านข่าวและรายงานการประชุมด้วยแท็บเล็ตของตัวเอง ทั้งๆ ที่ในใจของเขากำลังรอสองแม่ลูกนั่นลงมากินข้าว ส่วนตัวเองทำเป็นติดงานเลยยังไม่ได้กิน “โอ้โห...อาหารเช้าน่ากินจังเลยค่ะคุณแม่” เสียงแหลมเล็กของเด็กน้อยนามว่าควีนที่เดินมาเกาะขอบโต๊ะกินข้าว ทำให้เคย์เดนเหลือบตามอง และรู้สึกหัวใจกระตุกอย่างประหลาด ท่าทีที่แสนน่ารักทำเอาเขาอยากจะมองนานๆ “เดี๋ยวเราไปกินในครัวนะคะลูก” นรินดาบอกแล้วชำเลืองมองเคย์เดนที่กำลังนั่งอ่านบางอย่างในหน้าจอแท็บเล็ต “ทำไมนั่งกินตรงนี้ไม่ได้คะคุณแม่” น้องควีนหันไปมองแม่อย่างไม่เข้าใจ “เดี๋ยวไปนั่งกินพร้อมคุณยายนะคะ ไปกันค่ะ” มือน้อยของนรินดาเลื่อนมาจับที่แขนลูกสาวเพื่อพาเดินไป แต่เสียงเข้มของเคย์เดนร้องขัดขึ้นมาก่อน “นั่งกินตรงนี้แหละ ข้างหลังบ้านคนเยอะแยะแล้ว จะไปนั่งเบียดกับคนอื่นอีกหรือไง” เคย์เดนบอกแต่ไม่หันมองนรินดาเลยสักนิด “แต่...” นรินดาทำหน้ากระอักกระอ่วนใจ เพราะไม่เคยนั่งร่วมโต๊ะกับเคย์เดนเลยสักครั้งเดียว “อย่าเรื่องมาก ฉันหิวข้าวแล้ว รีบๆ มานั่งกินได้แล้ว!” เคย์เดน

มือของเคย์เดนโดนมือน้อยๆ ของน้องควีนรั้ง แม้แรงจะน้อยนิด แต่เขากลับเดินตามอย่างไม่เข้าใจตัวเอง ที่ผ่านมาเขาไม่เคยชอบเด็กเลย เพราะทั้งน่ารำคาญและเป็นภาระ และการที่อยากให้นรินดามีลูกกับเขา ก็แค่อยากมีหลานให้แม่เท่านั้น เพราะจะได้ไม่ต้องแต่งงานอย่างที่ผู้ใหญ่ต้องการ รอยยิ้มของน้องควีนทำเอาเคย์เดนจ้องมองอย่างไม่วางตา มันช่างเป็นรอยยิ้มที่สดใส รอยยิ้มที่ปราศจากสิ่งใดมาเคลือบแฝงจนหัวใจแกร่งกลับเต้นอย่างไม่เป็นจังหวะ “สวยจังเลย” “ดูพอแล้วนะคะน้องควีน หนูอยากได้ตุ๊กตาไม่ใช่เหรอคะ เรารีบไปซื้อกันดีกว่า เดี๋ยวจะรบกวนคุณลุงมากเกินไป” เพราะไม่อยากให้เคย์เดนต้องมาเสียเวลากับการเที่ยวเล่นของลูกสาว นรินดาเลยบอกลูกสาวที่เอาแต่ยืนมองน้ำพุให้หันกลับมาสนใจเรื่องตุ๊กตาอีกครั้ง “โอ๊ะ...จริงๆ ด้วยค่ะคุณแม่ ไปดูตุ๊กตากัน” มือของน้องควีนหันมาจับมือของเคย์เดนและนรินดาอีกครั้ง จนเธออดเขินไม่ได้ เพราะภาพแบบนี้มันเหมือนพ่อแม่ลูกมาก แต่เธอกลัวว่าเขาจะไม่พอใจเลยหันไปบอกลูกสาวทันที “น้องควีนปล่อยมือคุณลุงก่อนนะคะ เดี๋ยวคุณลุงจะไม่ชอบนะ”

ด้วยความที่กำลังตื่นเต้นและหวาดกลัวชายหนุ่มทำให้นรินดาเกิดรู้สึกปวดฉี่ขึ้นมา เธอเลยหันไปมองเคย์เดนและลูกสาวเพื่อขอไปทำธุระส่วนตัวสักครู่ “คะ...คือน้ำตาลขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” เคย์เดนไม่ตอบ แต่มองใบหน้าหวานด้วยสายตาเรียบเฉย ทว่ามันเป็นความเรียบเฉยที่เธอรับรู้ถึงความอำมหิตของเขา “น้องควีนไปกับคุณแม่ไหมคะ...” “เอาลูกไว้ที่นี่ แล้วเธอรีบไปรีบกลับ” เคย์เดนบอก เพราะเขาไม่ไว้ใจนรินดา ถ้าเธอคิดจะหอบลูกหนีไปอีกเขาจะไม่เอาเธอไว้แน่ “คือ” “รีบไป ฉันจะรีบกลับบ้าน” ชายหนุ่มบอกด้วยเสียงเย็นยะเยือกจนนรินดารีบเดินออกมาแล้วไปเข้าห้องน้ำโดยด่วน สายตาของเขาเมื่อครู่มันพร้อมที่จะทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างจนเธออดระแวงไม่ได้ “ค่ะ” นรินดารีบเดินไปเข้าห้องน้ำโดยเร็ว เมื่อจัดการธุระเสร็จเรียบร้อยแล้วร่างเล็กของตัวเองก็บังเอิญชนเข้ากับใครบางคน พลั่ก!! “อุ๊ย! ขอโทษค่ะ” “น้ำตาล...” เสียงเรียกที่คุ้นหูทำให้นรินดาเงยหน้าขึ้นแล้วก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เพราะไม่คิดว่าจะเจอ

“ถึงยังไงน้องควีนก็คือลูกของฉันคนเดียว ฉันเลี้ยงของฉันมาโดยตลอด คุณไม่มีสิทธิ์มาอ้างความเป็นพ่อ!” สิ่งที่เธอกำลังกลัวเดินทางมาถึงแล้ว การที่เคย์เดนพูดแบบนี้มันหมายความว่าเขากำลังจะแย่งลูกสาวของเธอไป “เพราะใคร! มันไม่ใช่เพราะเธอเหรอที่พาลูกของฉันหนีมา ไม่ใช่หรือไง!” เคย์เดนตะโกนลั่นรถจนคนขับรถถึงกับขนลุกด้วยความกลัวแทนนรินดา ไม่รู้ว่าหญิงสาวจะต้องเจอกับอะไรบ้าง “เพราะคนอย่างคุณมันไม่สมควรเป็นพ่อของใคร ที่ฉันต้องหนี เพราะฉันไม่อยากให้คุณมาเป็นพ่อของลูกฉัน และฉันไม่อยากอยู่ในนรกที่คุณสร้างอีกแล้ว!”นี่คือจิตใต้สำนึกของเธอ ที่เธอหนีออกมานั้น เพราะทั้งการกระทำและคำพูดของเขามันเชือดเฉือนหัวใจของเธอหลายครั้ง จนมันกลายเป็นความรู้สึกที่อยากจะหลุดพ้นออกจากตรงนี้ไปได้แล้ว และตอนนั้นเธอเพิ่งอายุ 18 ย่าง 19 ปี ซึ่งวิธีเดียวที่คิดได้ในตอนนั้นคือการหนีจากชายตรงหน้าไปให้ไกลแสนไกล เพราะไม่รู้ว่าถ้าเขารู้ว่าเธอท้อง เขายังจะให้เก็บเด็กเอาไว้ไหม “งั้นมาคอยดูกัน และก็จำใส่สมองของเธอเอาไว้ ว่าหลังจากนี้ต่อให้เธอหนีไปไหน ฉันจะลากเธอกลับมา กลับมาอยู่ในนรกที่เธอบอกรังเกียจเ

“มะ...ไม่นะ” นรินดาถึงกับใจหายวาบเมื่อเขาทำการรูดชั้นในของเธอออกอย่างรวดเร็วจนมันหลุดออกจากเรียวขาไปแล้ว “เอา...ฉันจะลงโทษที่เธอกล้าพาลูกสาวของฉันหนีไป เอากี่ดอกดีล่ะสำหรับความผิดของเธอ” เคย์เดนบอกอย่างหื่นกระหาย จากนั้นเขาก็ทำการถลกกระโปรงชุดเดรสของเธอขึ้น ยิ่งทำให้เขามองเห็นท่อนล่างอันเปล่าเปลือยได้แบบเต็มตา “มะ...ไม่ อย่ามองนะ” มือน้อยพยายามเอากระโปรงของตัวเองไปปิด แต่ก็ถูกมือหนาของเขาห้ามเอาไว้ จนเธอไร้ซึ่งหนทางสู้ “ขอเอาทีเดียว...เดี๋ยวให้ลงไปหาลูก” เสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยบอก ยิ่งเห็นร่องรักของนรินดา มันก็ยิ่งทำให้เขาแทบอดใจไม่ไหวแล้ว เคย์เดนจึงทำการปลดกางเกงตัวใหญ่ของตัวเองออก จนบางอย่างที่อยู่ในนั้นดีดผึงออกมา มันแข็งยาวรอพร้อมสู้ศึก จนหญิงสาวหวาดกลัว “ไม่เอา...” ไม่ทันที่นรินดาจะได้ตอบกลับอะไร เคย์เดนก็สอดเอ็นร้อนของตัวเองเข้าไปในโพรงสาวคราเดียวจนหมดลำ ครั้งนี้เขาต้องไปไวๆ เพราะลูกสาวต้องรอแม่อยู่ข้างล่าง ถ้าเขามัวแต่ลีลาเล้าโลม เกิดน้องควีนร้องไห้โฮขึ้นจะเป็นเรื่อง สวบ!! “กรี๊ด...” นรินดากรีดร้อง