บททั้งหมดของ The Devil In Him: บทที่ 21 - บทที่ 30

"Bata pa lang ako, pamilya namin ang pinakamahirap sa aming magkakamag-anak. Mangingisda si Papa mula pagkabata niya, hindi siya pinaaral. Ang sabi ayaw niya raw, pero duda ako ron. Hindi siya nakatapos ng Grade 6, bata pa lang siya nagtatrabaho na siya sa laot para makatulong kay lola." Hinila niya ako at pinasandal sa dibdib niya. Nakaupo kami sa kama habang nakayakap siya sa akin habang nakatalikod ako sakanya. "Sa sobrang hirap namin nag-abroad si Mama, wala naman din kaming ibang malapitan dahil mahirap lang din ang mga tao rito. Ang side ni Papa kahit papano may kaya, kaso matapobre ang Lola namin doon. Lagi kaming pinapahiya at sinasabihan ng kung ano-ano si Mama. Nanganganak na lang daw siya noon sa akin nagappakalat pa ng chismis si Lola para raw 'wag sila bigyan ng pera Tita naming nasa abroad," nagpunas ako ng luha at nagpatuloy, "Nung nag-abroad na si Mama, doon na nag-iba si Papa. Nalu

Miko's POV Napakaraming pinapagawa ng mga lintik. Ayaw naman magtaas ng sahod, puro na kang utos. Napadami kong bitbit at halos magkalaglagan na nang buksan ko ang pinto papasok ng bahay. Tatawagin ko sana si Mama pero pagpasok ko ay nakatipon pala sila sa sala. Nandito pala si Edwina mukhang pera. "Paano mo nakilala si Gov?" tanong ni Edwina. "Tauhan siya ng Papa ko." Napatingin kaming lahat kay Clark. Alam kong mayaman siya. Pero tauhan ng Papa niya si Gov? Gaano ba kayaman ang taong ito? Ang sabi ni Claire direktor ang Tatay niya at nang hanapin ko mukhang hindi naman ganon kasikat. "May problema ho ba roon? Kung meron tatawagan ko si Dequilla para maayos natin." Akmang kukunin niya ang cellphone

Claire's POV "Sige naman na ngayon lang naman ako lalapit eh. Parang ibang tao naman ako nyan sa 'yo." Nakatayo kaming magkakapatid sa upuan at pilit pinakikinggan ang usapan ni Papa at ni Tito June sa labas, nakikinig kami sa bintana habang nagsisiksikan. "Ano ba, wag kang magulo!" pabulong na sita ni Kuya Von. "'Wag kayong maingay wala tayong marinig." "Eto eh!" Panay away pa silang tatlo kaya lalo akong naiirita. "Eh alam mo naman at mahina na ang pangingisda ko ngayon. Noong kasagsagang meron alam mo naman di ko kayo pinababayaan." Himas-himas ni Papa ang manok niya at halatang hindi na siya kumportable kausap ang kapatid ni Mama.

Clark's POV "Palagi naming inaasar si Clara, pero mahal namin 'yan." Bigla silang sumeryoso, "Nung nagpunta siya ng Pampanga alam naming ayaw niya, pero wala siyang choice," yumuko si Miko habang nagkukwento. His voice, sincere, His annoying smile, gone, "Wala kaming ibang maaasahan, kaming mga kuya niya hindi pa mahanap ng trabaho. Kaya siya ang umakonng lahat." "Tapos kahit na siya tong maraming sakripisyo, siya pa 'tong laging ginagawan ng kwento ng mga kamag-anak namin. Kita mo 'to?" Itinaas ni Carlo ang sleeve ng t-shirt niya and revealed a scar on his shoulder, "Nataga yan." "What?" Wala naman sa itsura niya na makikipag pisikalan siya. He's the type of guy na puro dada pero duwag, at least that's what I thought. "Nataga yan ng Tito namin. Ayaw tumigil ng asawa niya sa kaka chismis eh, napuno na

'Clarky' 'Clarky' "Clarky?!" "Ay! Anak teteng ka nakakagulat ka naman!" angal ni Kuya sabay punas sa natapon niyang kape. "Sorry, sorry." Tinulungan ko siyang punasan 'yon. "Ano bang problema mo?" "Wala, wala. Aalis na 'ko. Bilisan mo na dyan late ka na naman sa work mo." Iniwan ko na sila, hahabol pa sana ng utos si Mama pero sinara ko na k