เสียงที่ดังขึ้นพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่เดินเข้ามาใกล้ ทำให้จูเสวี่ยหลินตื่นขึ้นจากภวังค์ก่อนจะหันไปมองยังทิศทางของต้นเสียง“อย่ายุ่งกับของที่ไม่ใช่ของเจ้า” สตรีนางนั้นเอ่ยก่อนจะหยิบหยกไปจากมือของจูเสวี่ยหลิน“ขออภัยข้าเห็นมันวางอยู่จึงไม่ทันได้คิดอะไร” ในยามนั้นเองหญิงสาวเพิ่งจะสังเกตว่าตนนั้นนอนอยู่บนแคร่ไม้ไผ่ที่ถูกต่อเติมขึ้นง่ายๆ อีกทั้งเมื่อมองไปรอบกายนางก็มองเห็นเพียงห้องโล่งๆ ภายในกระท่อมที่ทำจากไม้หลังย่อมเท่านั้น“ที่นี่ที่ไหน”หญิงสาวเอ่ยถาม ในขณะที่ดวงตายังกวาดมองสำรวจไปทั่ว พยายามหลีกเลี่ยงการจ้องมองไปยังใบหน้าของอีกฝ่ายตรงๆ เพราะแผลเป็นน่าเกลียดน่ากลัวนั้น แต่หลังจากกวาดสายตาผ่านอีกฝ่ายไปหนึ่งรอบ บวกกับหลังจากที่ได้ยินเสียงของอีกฝ่ายชัดเจน จูเสวี่ยหลินก็พอจะเดาอายุของอีกฝ่ายได้ไม่ยากนัก สตรีผู้นี้น่าจะอายุราวๆ ยี่สิบเจ็ดยี่สิบแปด...“ไม่สำคัญ”สตรีผู้นั้นยื่นบางอย่างให้ กลิ่นคาวของมันทำให้จูเสวี่ยหลินขมวดคิ้ว อาการคลื่นเหียนตามมาอย่างไม่อาจห้าม ยิ่งในยามที่สตรีผู้นั้นยื่นชามของเหลวสีดำเข้ามาใกล้“ยาของเจ้า ดื่มเสีย”จูเสวี่ยหลินยกมือขึ้นบีบจมูก แต่มือหนึ่งก็รับชามยาที่มีกลิ
최신 업데이트 : 2026-01-29 더 보기