All Chapters of คุณชายเต้าหู้คุณหนูพริก: Chapter 81 - Chapter 90

บทที่ 83ฝึกโหดกับล่าซูซูเช้าวันต่อมาโต้วฟุตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดเนื้อปวดตัว ด้วยนอนบนเปลถักซึ่งพลิกตัวไปมาไม่สะดวก เขาพลันมีความรู้สึกว่า แผ่นหลังในตอนนี้ได้ขึ้นรอยช้ำแดงเป็นเส้น ๆ แล้ว“ตื่นแล้วก็มาฝึกเร็ว”โต้วฟุคิดว่าตนตื่นเป็นคนแรกด้วยยังเห็นล่าเจียวยังนอนอยู่บนเปลไม่ไกลกัน ไม่คิดว่าล่าซูซูจะตื่นเช้ากว่า ทั้งยังอยู่ในชุดพร้อมฝึกวรยุทธ์ ในมือถือไม้พลองลำยาว“ฝึกด้วยไม้พลองหรือขอรับ”“ไม่ ดัดหลัง สีตลหฤทัยเป็นวิชาเน้นความคล่องแคล้วมิใช่หรือ ก่อนจะเริ่มวิชานั้นมาดัดหลังกันก่อน”โต้วฟุปรับท่าทางให้กระฉับกระเฉงขึ้นในทันที ล่าซูซูชี้มือไปยังโต๊ะท่อนไม้สี่ที่นั่ง“หยิบชุดนั้นมาสวมแทน”โต้วฟุเดินไปหยิบชุด ใบหน้างามหันซ้ายแลขวา ดูว่าตนจะเปลี่ยนชุดที่ไหนได้บ้างระหว่างนั้นล่าเจียวก็ค่อย ๆ งัวเงียลุกขึ้นมาจากเปลด้วยท่าทางไม่สบายร่างเช่นกัน ดวงตากลมโตปรืบขึ้นมองแวดล้อมเล็กน้อย พบว่าตอนนี้ยังไม่สว่างเต็มที่ ทว่ามารดากับพี่ชายที่กำลังดูใจกลับเตรียมซ้อมยุทธ์กันแล้ว“ฟิตกันแท้”ล่าซูซูหันไปให้ความสนใจบุตรสาว บอกนางเช่นเดียวกับที่บอกโต้วฟุ “ตื่นแล้วก็มาฝึกเร็ว”ล่าเจียวมีความคิดที่จะประท้วงด้วยเ

บทที่ 85รับวางเดิมพัน (พนัน)“จอมยุทธ์ล่าซูซูสอนพวกเจ้าอย่างไรกัน เหตุใดจึงพัฒนาได้เร็วถึงเพียงนี้”สองหนุ่มสาวหันมามองหน้ากันแล้วยิ้มมุมปาก เรื่องนี้เป็นความลับระหว่างพวกเขาสามคนศิษย์อาจารย์ แน่นอนว่าไม่อาจนำมาบอกคนนอกสำนักได้“บอกไม่ได้หรอกขอรับ หากต้าเกออยากทราบจะต้องถวายตัวเป็นศิษย์กับกูกูเท่านั้น เราไม่เผยความลับของสำนักเราเป็นอันขาด”ไช่หลุนทำสีหน้าปั้นยาก “ตั้งสำนักเป็นของตนเองกันแล้วหรือ จะเลิกทำให้ต้าเกอคนนี้ตกใจยามใด”ล่าเจียวยกมือขึ้นปิดริมฝีปากเพื่อไม่ให้ใครเห็นรอยยิ้ม เพราะในหัวแปลงคำพูดเมื่อครู่ของไช่หลุนเป็นกี่โมง! จะเลิกทำให้ต้าเกอคนนี้ตกใจตอนกี่โมง!!“แล้วอาจารย์ของพวกเจ้าไม่ออกมาด้วยหรือ”“กูกูกล่าวว่าจะตามมาทีหลังขอรับ”ไช่หลุนพยักหน้ารับ ดวงตาจ้องมองเด็กทั้งสองสลับกันอีกครั้ง ก่อนที่จะยื่นมือขอตรวจชีพจรน้องชาย“อันใดกันขอรับเกอเกอ”ไช่หลุนยังไม่ตอบ นิ่งเงียบวัดชีพจรให้น้องชายอย่างตั้งใจ จนกระทั่งตรวจชีพจรให้เสร็จแล้วจึงค่อยเอ่ยขึ้น“ชีพจรแปรปรวนไม่น้อย ในสองวันนี้เตรียมตัวเดินทางไปเมืองจั้งเถิด ร่างกายของพวกเจ้าต้องการความหนาวแล้ว”โต้วฟุได้ยินเช่นนั้นก็ใจเสียไปเ

บทที่ 87แม่มาเพื่อฟาดสนามประลองด้านในสมาคมสร้างได้น่าตะลึงคนจากยุคสองพันเป็นอย่างมาก จะว่าเหมือนอินดอร์สตเดี้ยมหรือไม่ก็ไม่เหมือน ด้วยที่นี่ไม่มีเก้าอี้สำหรับผู้ชม ทุกคนต้องยืนล้อมเป็นวงกลมเพื่อมองไปยังชั้นล่างสุดที่มีคู่ประลองทำการต่อสู้กันอยู่วงกลมที่ว่ามีทั้งหมด 15 ชั้น ตั๋วราคาแพงสุดคือชั้นแรกซึ่งสามารถมองเห็นคู่ประลองในระยะประชิดได้ ราคาตั๋วตกอยู่ที่ใบละ 100 ตำลึงเงิน เป็นจำนวนเงินที่สามารถเลี้ยงครอบครัวชาวบ้านธรรมดาได้ทั้งปี เผลอ ๆ อาจจะมากกว่าหนึ่งปีเลยก็มีล่าเจียว โต้วฟุ ช่านจิ่งและฮุ้ยจื้อยืนอยู่ที่ชั้นหนึ่ง ไม่ไกลกันนั้นยังมีไช่หลุนและไท่จื่อถังจินกวงเสด็จมาชมการประลองด้วย“หากท่านแม่ไม่ใช่ผู้ประลอง ข้าจะไม่เสียเงินซื้อตั๋วเข้ามาดูเป็นอันขาด สามคนก็สามร้อยแล้ว”ล่าเจียวเอ่ยขึ้นเสียงเบา ทว่าทุกคนกลับได้ยินคำพูดของนางโดยถ้วนหน้า โต้วฟุยื่นหน้าไปมองคนพูด ตอนนี้เขายืนอยู่ถัดจากฮุ้ยจื้อด้วยโดนบิดาของนางเอามาคั่นกลางบุตรสาวของตนกับเขาไว้“ก็บอกแล้วว่าไม่ต้องจ่ายเงิน เจียวเม่ยเมยรั้นเอง”“มิเป็นไร ตระกูลเราไม่ได้ขาดเงิน มิจำเป็นต้องให้อภิสิทธ์พวกเราในสิ่งที่พวกเรามิได้ลำบาก”โต

บทที่ 89จมทุกคนดื่มกินกันเท่าที่ไหว ไม่มีใครดื่มหนักจนไม่สามารถประคองตัวได้ เมื่อถึงเวลางานเลี้ยงเลิกราก็แยกย้ายกันกลับ ยามนี้ทุกคนได้มาอยู่หน้าเหลาอาหาร เตรียมส่งเสด็จไท่จื่อถังจินกวง“ขอบพระทัยไท่จื่ออีกครั้งพ่ะย่ะค่ะ ครั้งหน้าได้โปรดทรงอนุญาตให้พวกเราได้เป็นฝ่ายต้อนรับพระองค์บ้าง”ช่านจิ่งเป็นตัวแทนของทุกคนเอ่ยขอบคุณไท่จื่อ ส่วนไช่หลุนและโต้วฟุเองก็ยังไม่ได้ไปไหน รอส่งเสด็จด้วยเช่นกัน“ถือเป็นการฉลองชัยชนะให้คู่ค้า ไม่ถือเป็นสิ่งติดค้างใด ๆ ต่อกัน นกที่มาจาตระกูลช่านทำประโยชน์ด้านการสื่อสารให้กับพวกเราได้มากจริง ๆ ขอชมเชยจากใจ”“ขอบพระทัยพ่ะย่ะค่ะ”เมื่อได้รับคำชมอย่างจริงใจเช่นนี้ ช่านจิ่งก็เก็บความดีใจเอาไว้ไม่ได้ โค้งกายผสานมือทำความเคารพอีกครั้ง“เอาเถอะ งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา เราแยกย้ายกันตรงนี้” เนตรคมกวาดสายตามองทุกคนก่อนที่จะไปหยุดที่สหายคนสนิท “อย่าลืมนัดของเรา”ไช่หลุนไม่ตอบ แต่เพียงพยักหน้ารับกลับไปเท่านั้น ล่าเจียวที่เห็นเช่นนั้นพลันรู้สึกเส้นเรื่องคุ้น ๆ มุ่นคิ้วคิดอยู่เพียงครู่ก็อ้าปากค้าง จากที่ดวงตากลมโตอยู่แล้วยิ่งเบิกกว้างขึ้นกว่าเดิม“ก็ว่าอยู่…”“ชู่!”คำพูด

บทที่ 91เกอเกอคืนให้สิบเท่าทุกคนแยกย้ายกันตามหาล่าเจียวทุกห้องในจวนแห่งนี้ เมื่อไร้เงานางทุกคนก็ออกไปตามหานางด้านนอก ฮุ้ยจื้อไปกับโต้วฟุและผู้ติดตาม ช่านจิ่งกับล่าซูซูไปด้วยกันสองคน โดยแยกไปตลาดทางด้านตะวันตกและตลาดด้านตะวันออก“เมื่อคืนมีเรื่องอันใดกันหรือไม่ เหตุใดชู่ชูจึงดูร้อนใจเช่นนี้”โต้วฟุถามขึ้นในตอนที่ขึ้นมานั่งรถม้ากันเพียงสองคนแล้ว ระหว่างทางโต้วฟุได้กำชับให้คนบังคับรถม้าช่วยมองระหว่างทางด้วย ส่วนเขาก็จะมองผ่านหน้าต่างรถม้าไปด้วยเช่นกัน“เมื่อคืนท่านพ่อตำหนิเจี่ยเจียเรื่องพนันขอรับ ข้าไม่เคยเห็นเจี่ยเจียเศร้าขนาดนี้มาก่อนเลย น่าสงสารนัก”โต้วฟุเห็นฮุ้ยจื้อเศร้าตามเช่นนี้ก็ยิ่งกังวลใจ เอ่ยสั่งติงตงให้เพิ่มกำลังคนออกตามหา ในใจเขาตอนนี้เดือดยิ่งกว่าภูเขาไฟที่กำลังปะทุแค่ไม่ได้เห็นหน้าเจ้าก็ร้อนใจจะแย่อยู่แล้ว หากในสองชั่วยามหาเจ้าไม่พบ เกอเกอได้ขาดใจตายแน่เจียวเม่ยเมย เจ้าอยู่ไหนนะทางด้านล่าซูซูและช่านจิ่งยามนี้สองสามีภรรยากำลังเดินไปตามตลาดเช้าซึ่งอยู่ใกล้กับท่าเรือ สายตากวาดมองโดยทั่วเพื่อหาสตรีร่างเล็กอันเป็นเลือดเนื้อเชื้อไขล่าซูซูไม่ได้กลุ้มใจมาก ด้วยตอนนี้บุตรสาวข