องค์หญิงเชื่อมสัมพันธ์เช่นข้าแอบรักสวามี의 모든 챕터: 챕터 131 - 챕터 140

91 : เกิดความลังเลใจชาวเมืองแคว้นหนานหนิงในยามนี้ไม่รู้ว่าตนควรตะลึงกับสิ่งใดดีระหว่างจำนวนนักโทษเป็นชายชุดดำกว่าหนึ่งร้อยคนกับอสูรนกไฟตัวใหญ่ที่กำลังบินเหนือฟ้าไปพร้อมกับขบวนเหล่าชายชุดดำเดินไปด้านหน้า ขณะเดียวกันก็เผลอเงยหน้าขึ้นไปมองฮั่วเอ๋อร์ด้วยระหว่างเดินทางมีคนคิดหลบหนี สุดท้ายโดนฮั่วเอ๋อร์เผาไหม้เป็นจุณ ทำเอาทุกคนเดินเท้าไปอย่างว่าง่าย ไม่คิดต่อต้านหรือคิดแผนการใดอีกแล้ว“ถวายพระพรท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ”แม่ทัพพิทักษ์เมืองหลวงรับราชโองการจากฝ่าบาทให้มารับช่วงต่อกับอ๋องหนานหนิงโยวหยา ดังนั้นเมื่อเห็นอ๋องหนุ่มขี่ม้าเข้ามาหน้าประตูเมือง เขาก็รีบทำความเคารพด้วยการประสานมือโค้งกายให้“แม่ทัพเว่ย”“ฝ่าบาทมีพระราชโองการให้กระหม่อมมารับขบวนนักโทษต่อพ่ะย่ะค่ะ”“รบกวนท่านแม่ทัพเว่ยรับช่วงต่อแล้ว”อ๋องหนานหนิงโยวหยายังคงไม่ได้จากไปไหน นั่งอยู่บนม้ามองตามขบวนนักโทษจนสุดทาง ด้านข้างยังมีหลิวหลี่และองครักษ์ฮุ่ยยืนอยู่ข้าง ๆ จับม้าเอาไว้เท่านั้น ไม่ได้นั่งเทียมม้าเสมอเจ้านาย“เช่นนั้นข้าขอตัวไปหาพี่สาวก่อนนะ”หน้าที่ของฮั่วเอ๋อร์คือระวังความปลอดภัยให้เจ้านายหนุ่ม เมื่อมาถึงเมืองหลวงอย่างปลอดภั

93 : จวนเต้าเต๋อสองสามีภรรยานั่งเกี้ยวจากตำหนักเย่ว์หยูมายังพระราชวังส่วนหน้า แล้วนั่งรถม้ากลับมาจวนเต้าเต๋อซึ่งเป็นจวนที่ชายหนุ่มอยู่อาศัยสมัยยังเป็นองค์ชายเมื่ออยู่กันเพียงสองคนในรถม้า โยวหยาก็นึกถึงเรื่องก่อนหน้านี้ออก อาศัยจังหวะนี้เอ่ยถามในทันที“เวยเวยสนทนากับผู้ใดอยู่หรือ นางใช่เป็นพรายน้ำหรือไม่ มองจากฝั่งตำหนักก็รู้ว่านางไม่ใช่คน”เล่อเวยแอบขำสวามีในใจให้กับความถามเองมีคำตอบเองของเขา ขยับร่างเข้าหาร่างแกร่งพร้อมซบหน้าลงกับหัวไหล่“ใช่ ปรกติข้าจะเจอนางที่ตำหนักเหลียนฮวาทุกวันพระจันทร์เต็มดวง ไม่คิดว่าจะเจอนางที่ทะเลสาปแคว้นหนานหนิงด้วย อยากทดสอบดูยิ่งนักว่าระหว่างเรากับนางผู้ใดจะถึงแคว้นชิงชุนก่อนกัน”อ๋องหนุ่มยิ้มให้กับน้ำเสียงแฝงความสนุก ยื่นหน้าจุมพิตหน้าต่างผากนางแผ่วเบา“ไม่เจอกันตั้งหลายชั่วยาม คิดถึงเวยเวยยิ่งนัก”เล่อเวยผละใบหน้าออกจากไหล่แกร่งเพื่อสำรวจดวงตาเขาในยามนี้ ทำเอาชายหนุ่มจับท้ายถอยนางเข้ามาจุมพิตแลกเปลี่ยนความหวานกันอีกครั้ง จนกระทั่งเล่อเวยกลั้นหายใจต่อไม่ไหวแล้ว อ๋องหนุ่มถึงได้ผละริมฝีปากออกไปอย่างเสียดายเขาเปลี่ยนจากจุมพิตริมฝีปากมายังหน้าผากเล็ก เปลื

95 : รับราชโองการเล่อเวยเห็นสวามีคุกเข่านิ่ง ไม่ออกไปห้องโถงเพื่อรับราชโองการตามที่หลิวกงกงเอ่ยนาม นางก็สะกิดเขาเบา ๆ ให้ลุกไปรับราชโองการตรงกลางห้องโถงเมื่อนั้นขันทีจึงได้เปิดม้วนพระราชโองการสีเหลืองทองออกแล้วอ่านในสิ่งที่อยู่บนกระดาษประทับตราราชลัญจกร“ด้วยอ๋องหนานหนิงโยวหยาจัดการดูแลเมืองเค่อได้เจริญก้าวหน้า สามารถจัดการขุนนางผู้ทุจริตและควบคุมขุนนางน้ำดีได้อย่างมีประสิทธิภาพจึงเห็นสมควรแต่งตั้งอ๋องหนานหนิงโยวหยาขึ้นเป็นองค์รัชทายาท เสด็จขึ้นครองราชย์ได้ทันทีเมื่อรัชกาลปัจจุบันสวรรคต จบราชโองการ”สิ้นขันทีประกาศก้าว ภายในท้องพระโรงพลันตกอยู่ในความนิ่งเงียบ เล่อเวยขยับกายมายืนข้างสวามีก่อนที่จะกระซิบบอกให้อีกฝ่ายรับราชโองการ“ขอบพระทัยฝ่าบาท ขอทรงพระเจริญหมื่นปีหมื่นหมื่นปี”มือหนายื่นมือออกไปรับม้วนพระราชโองการจากหลิวกงกง เมื่อไร้ร่างหลิวกงกงบดบังเสด็จปู่ของตนแล้วเขาจึงเห็นใบหน้าเปื้อนยิ้มของชายชรายามนี้ชินอ๋องต้องโทษ เว่ยหวางถูกถอดถอนฐานันดรศักดิ์ ยามนี้คนที่เหมาะสมจะเป็นองค์รัชทายาทมากที่สุดก็คืออ๋องหนุ่มแล้ว ดังนั้นเหล่าขุนนางจึงกล่าวแสดงความยินดี ยังไม่คิดแบ่งฝักแบ่งฝ่ายในตอ

97 : ความจริงทั้งหมดเพราะพระสวามีของนางได้รับตำแหน่งใหม่เป็นองค์รัชทายาท เล่อเวยจึงย้ายจากจวนเต้าเต๋อมายังตำหนักบูรพา ภายในเดือนแรกของการอภิเษก สถานะของนางก็เปลี่ยนเป็นว่าที่มารดาแห่งแผ่นดินแล้วยามนี้เล่อเวยนั่งอยู่ในห้องบรรทมใหญ่นั่งอ่านตำราที่โต๊ะเขียนหนังสือ ขณะนั้นเองฮั่วเอ๋อร์ก็บินผ่านหน้าต่างเข้ามา ในปากคาบบางอย่างเอาไว้ด้วย“พี่สาวขอรับ ฮั่วเอ๋อร์ได้รับสารจากองค์ชายใหญ่ขอรับ”ใบหน้างดงามฉายรอยยิ้มในทันที ตอนแรกนางกำลังหาอะไรทำแก้เบื่อ เมื่อจะได้ตอบจดหมายพี่ชายแบบยาวเหยียด นางจึงรู้สึกตื่นเต้น รับจดหมายมาเปิดอ่านทันทีโดยมีฮั่วเฮ๋อร์ที่อ่านตัวอักษรออกแล้วยืนมองข้อความในกระดาษอยู่ข้าง ๆเมื่ออ่านจดหมายจบ เล่อเวยก็เงยหน้าขึ้นมองฮั่วเอ๋อร์ในทันที ผู้ที่เอ่ยขึ้นมาก่อนคือฮั่วเอ๋อร์“ไม่คิดว่าซื่อจื่อจะรักพี่สาวถึงเพียงนี้ ถึงขั้นยอมแต่งกับนางเลยหรือขอรับ”เล่อเวยเองก็พูดไม่ออก เรื่องแต่งงานสำหรับนางคือเรื่องใหญ่ ในใจตั้งคำถามว่าเขารักนางมากเพียงใดถึงได้แต่งงานกับสตรีที่ตนไม่ได้รัก เพราะกลัวว่าสตรีผู้นั้นจะมาเป็นพระชายารองสามีของสตรีที่ตนรักอะ ปวดหัว!“พี่สาว น้ำตาพี่สาวไหลแล้วขอรับ

99 : กลับมาแล้วฮั่วเอ๋อร์บินโฉบลงบนพื้นหินอ่อนของสวรรค์ชั้นนภาท่ามกลางสายตาของเทพเซียนชายหญิงการที่อสูรนกไฟกลายเป็นหงส์เพลิงได้ไม่ใช่เพราะแค่ทำพันธะสัญญาก็สามารถกลายเป็นหงส์เพลิงได้เลยแต่เป็นเพราะผ่านการจำศีลร่วมกันมานาน บารมีทัดเทียมกันจนสามารถกลายเป็นสัตว์เทพชั้นสูงได้ ความหมายคือเทพเซียนผู้เป็นเจ้าของพันธะกำลังเลื่อนขั้นขึ้นเป็นเทพในเร็ววันนี้“กลิ่นอายเซียนระดับนี้เพิ่งเลื่อนขั้นจากภูตมาเป็นแน่ เหตุใดจึงเลื่อนขั้นได้เร็วนัก ข้ามจากเซี้ยเซียนกับซ่างเซียนเป็นซ่างจวินได้ อีกไม่นานคงได้เลื่อนขั้นขึ้นเป็นเสิ่นจวินแน่”สวรรค์มีลำดับชั้น เริ่มจากเซี้ยเซียน [1] ซ่างเซียน [2] ซ่างจวิน [3] เสิ่นจวิน [4] ซ่างเสิน [5] เหนือไปกว่านั้นคือเทียนจวิน [6] ตี้จวิน [7] สัจจเทพ [8] และเทพบรรพกาล [9]“นั่นมิใช่ธิดาแห่งเผ่าวารีหรือ ก็ไม่แปลกหากนางจะข้ามขั้นจากเซี้ยเซียนมาเป็นซ่างจวิน”ชิงหลิงซ่างจวินได้ยินคำพูดของซ่างเซียนเหล่านั้นชัดนางไม่สนใจจะแนะนำตัวเองกับใคร มุ่งหน้าขึ้นบันไดกว่าสามร้อยขั้นพร้อมกับฮั่วเอ๋อร์ในร่างขนาดย่อส่วนเพื่อขึ้นไปยังตำหนักของเทพชั้นสูงเทพแห่งดวงชะตาและเฒ่าจันทราอยู่ในตำแห