องค์หญิงเชื่อมสัมพันธ์เช่นข้าแอบรักสวามี のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

บทที่ 41 ภาวนาเมื่อวานหลังจากที่เทพทั้งสองกลับไป ทุกคนก็กลับมาเคลื่อนไหวร่างกายได้อีกครั้งเช่นคนไม่รับรู้สถานการณ์ก่อนหน้านี้ ดีว่าชิงหลิงเดินกลับเรือนหอก่อน มิเช่นนั้นแขกเหรื่อได้มีความสับสนเกิดขึ้นอย่างแน่นอน“ฮูหยินท่านเซี่ยตื่นได้แล้ว ชิงหลิงเป็นฮูหยินของเราอย่างเป็นทางการแล้วนะ”แม้จะผ่านการเข้าหอกันมานักต่อนัก ทว่าทั้งสองก็ยังใช้ช่วงเวลาเข้าหอตามพิธีการอย่างคุ้มค่าที่สุด ทำเอาบ่าวที่รอรับใช้อยู่นอกเรือนหอหน้าแดงกันไปแถบ ๆ“วันนี้เราไปศาลที่ตั้งของเทพทั้งสองดีหรือไม่เจ้าคะ ชิงหลิงอยากผูกด้ายแดงของเราเอาไว้”“เผื่อว่าชาติสุดท้ายของเราอาจจะได้ครองคู่เคียงกันเช่นนั้นหรือ ชิงหลิงอยากผูกมัดเราไปทุกชาติเลยล่ะสิ”อิงจากสิ่งที่เทพแห่งดวงชะตากล่าวเมื่อวาน เซี่ยจือหมินจะต้องใช้ชีวิตโดยการเป็นมนุษย์อีกหนึ่งชาติ ชิงหลิงไม่แน่ใจว่าในยามนั้นตนจะได้เลื่อนขั้นเป็นเทพเซียนหรือไม่ หรือว่านางจะต้องหาท่านเซี่ยให้เจอในฐานะภูติ แล้วค่อยทำพันธะสัญญากันอีกครั้ง“ได้ เราจะพาไป แต่ชิงหลิงเคยสงสัยหรือไม่ว่าเหตุใดชิงหลิงถึงต้องได้ทำพันธะสัญญากับพระชายาแทนเรา”ชิงหลิงเข้าใจความนัยน์นี้ เซี่ยจือหมินต้องการจะ

บทที่ 2น้องหญิงสามมีบุรุษในใจชุนซือหนิงอยากทราบใจจะขาดว่าตำราที่ตนแอบหยิบของน้องสาวมาจะมีสิ่งใดบันทึกเอาไว้บ้าง ดวงตาคมจดจ่ออยู่กับชายเสื้อ แอบสะดุ้งเล็กน้อยเมื่ออยู่ ๆ ชุนเล่อเวยก็เอ่ยถามขึ้นมา“น้องจะไปกรมอาลักษณ์เพคะ เสด็จพี่จะไปด้วยหรือไม่”ชุนซือหนิงยิ้ม กลบเกลื่อนท่าทางตกใจเป็นกระแอมแทน “น้องหญิงสามก็ทราบว่าตำรากับพี่ไม่ถูกกัน น้องไปเถอะ”แปลก! หรือข้าจะคิดไปเอง“ได้ยินจากเจ้ากรมอาลักษณ์ว่าหอตำรามีหนังสือเล่มใหม่มา มิรู้ว่าซื่อจื่อ ไปหยิบยืมมาหรือยัง”“เล่มใหม่หรือเพคะ”ชุนซือหนิงแอบดีใจเมื่อสามารถเบี่ยงเบนความสนใจของน้องสาวได้ พยักหน้าตอบรับพร้อมเอ่ยเสริมข้อมูล“ใช่ ซื่อจื่อเป็นหนอนหนังสือแค่ไหนน้องหญิงสาวก็ทราบ”ได้ยินเช่นนั้นร่างบางก็ลุกขึ้นยืนในทันที เอ่ยเสียเบาเรียกให้นางกำนัลขันทีทั้งหลายมาช่วยเก็บของ“เปิ่นกงจู่ จะไปหอตำรา มี่หรูเอาของไปเก็บ เหมิ่งจีกับเหลียงคุนตามเปิ่นกงจู่ไปกรมอาลักษณ์ด้วย”“เพคะองค์หญิง”“พ่ะย่ะค่ะองค์หญิง ให้ท่านองครักษ์ฮุ่ยไปด้วยหรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”ฮุ่ยฝางคือองครักษ์ฝีมือดีวัย 23 หนาว ที่องค์ชายใหญ่ฝึกเขาเองกับมือ ฉะนั้นเรื่องฝีมือแล้วยังเหนือกว่าองค

บทที่ 4สิ่งที่ทำให้องค์หญิงสามยิ้มได้ชุนเล่อเวยไม่ได้อยู่ที่หอตำราแล้ว นางขึ้นรถม้าออกมานอกวังหลวงมุ่งไปยังจวนชินอ๋องเพื่อดูสิ่งที่ทำให้นางรู้สึกตื่นเต้นเป็นที่สุด นั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้นางยิ้มได้ ทั้งยังมีท่าทางน่ารักจนคนที่นั่งตรงข้ามมองเพลิน มุมปากคลี่เป็นรอยยิ้มอ่อนโยน“องค์หญิงตื่นเต้นถึงเพียงนั้น”ชุนเล่อเวยพยักหน้ารับอย่างไม่ปิดบัง เอ่ยด้วยน้ำเสียงสดใสจนคนฟังรู้สึกเคลิบเคลิ้ม“เสด็จอาเก็บไข่ใบนั้นมาได้ตั้งนานแล้ว นานกว่าอายุพวกเราเสียอีก กล่าวตามตรงข้าค่อนข้างคาดหวังกับสิ่งที่อยู่ด้านในมาก”“พี่เองก็ตื่นเต้นเช่นกัน เราเคยเดาว่าด้านในจะเป็นนกประเภทไหนเมื่อสิบปีก่อน องค์หญิงจำได้หรือไม่”ชุนชูถงถือโอกาสย้อนความทรงจำให้หญิงงามตรงหน้าที่จริงเขากับนางเคยสนิทกันมาก ทว่ายิ่งโตขึ้นยิ่งไม่อาจไปมาหาสู่กันได้บ่อยถึงเพียงนั้น กอปรกับเคยมีประเด็นเรื่องการหมั้นหมาย ชุนเล่อเวยจึงหลบหน้าเขาอยู่ช่วงหนึ่ง พอได้กลับมาสนทนากันอีกคราก็ไม่ได้สนิทสนมกันดั่งเช่นก่อนหน้านี้แล้ว“ข้าเคยเดาว่าเป็นไข่มังกร ส่วนท่านกล่าวว่าเป็นไข่นก เอาจริง ๆ หากเป็นสิ่งใดก็น่าหวาดหวั่นพอกัน เพราะด้านในจะต้องเป็นสัตว์อส

บทที่ 6ไข่อสูรถือกำเนิดแล้วชินอ๋องยิ้มเมื่อเห็นว่าหลานสาวหลานชายทั้งสามก็มาร่วมดูการถือกำเนิดของไข่อสูรด้วย เขาอยู่ชั้นสามชั้นบนสุดของอัฒจันทร์ เมื่อได้ยินเสียงขุนนางกล่าวทำความเคารพ ร่างสูงก็ยืนขึ้นต้อนรับอย่างให้เกียรติในฐานะ“ถวายพระพรเสด็จอาเพคะ”“ถวายพระพรเสด็จอาพ่ะย่ะค่ะ”ชินอ๋องผงกศีรษะตอบรับ มือผสานไว้ที่หน้าตักด้วยความสำรวม ภาพลักษณ์ของเขาคือชายวัยกลางคนที่ดูไม่ได้อ่อนโยนดั่งสายน้ำ ทว่าก็ไม่ได้ห้าวหาญดั่งนักรบ“หลังจากรอมานานหลายปี ในที่สุดเราก็จะได้ทราบกันแล้วว่าด้านในเป็นสัตว์อสูรประเภทใดกันแน่ เชิญองค์หญิงประทับตรงนี้”ไม่เพียงซื่อจื่อที่ชอบองค์หญิงสามเท่านั้น ชินอ๋องและพระชายาก็โปรดชุนเล่อเวยมากด้วยอยากได้บุตรีมาโดยตลอด แต่เมื่อชินอ๋องที่มีพระชายาเพียงคนเดียวเห็นพระชายาคลอดบุตรคนแรกยากแล้ว เขาเลยคุมกำเนิดตัวเองไม่ให้พระชายาตั้งครรภ์อีก“หลานตื่นเต้นนัก”แม้จะเอ่ยเช่นนั้น แต่สีหน้ายังคงเรียบเฉยไม่เปลี่ยน ชินอ๋องชินชากับลักษณะนิสัยของนางแล้ว ผายมือเชิญหลานสาวนั่งข้างตน ส่วนองค์ชายทั้งสองนั้นนั่งถัดไปจากองค์หญิงสามอีกที“เสด็จอารู้สึกถึงความร้อนหรือไม่”หลังจากที่นั่งจ้องม

บทที่ 8ฮั่วเอ๋อร์ชอบสาวงามองค์ชายใหญ่เห็นน้องสาวมีท่าทีสนใจในตัวอสรูนกไฟเป็นอย่างมาก ในใจตะโกนคำว่า ‘แย่แล้ว’“น้องหญิงสามอย่าได้แต่จะคิด”ชุนซือหนิงไม่เห็นด้วยเป็นอันขาด ส่ายหน้าให้น้องสาว ท่าทางรับไม่ได้เป็นอย่างมาก ส่วนชินอ๋องนั้นดวงตาเป็นประกาย ด้วยในใจหวังว่าหลานสาวจะรับมันไปดูแล“พี่สาว เราทำพันธะสัญญากันดีหรือไม่”สิ่งที่ได้ยินทำให้ชินอ๋องไม่อยากจะเชื่อหูตนเอง อสูรนกที่พ่นไฟใส่ตนเมื่อครู่กำลังจะขอทำพันธะสัญญากับหลานสาวตนอันใดกัน เกินกว่าที่คิดไว้ไปไกลแล้ว“น้องหญิงอย่านะ มิเช่นนั้นมันได้เผาตำหนักเจ้าแน่”ชุนซิอหนิงเอ่ยเตือนในฐานะที่เป็นพี่ชาย ฟังจากเสียงก็รู้ว่าเป็นอสูรเพศผู้ เขาจะไม่ยอมให้เพศนี้เข้าใกล้ตำหนักของน้องสาวตนเป็นอันขาด“เหตุใดจึงอยากทำพันธะสัญญากับข้าล่ะ มันต้องมีเหตุผลที่มากพอสิ”พี่สาวเหตุผลจริง ๆ พูดตรงนี้ไม่ได้ คนอื่นจะได้ยินชุนเล่อเวยผงะไปเมื่อได้ยินเสียงอสูรนกไฟในหัว ด้วยไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะถึงขั้นสื่อสารกับตนทางจิต“นั่นสิ เหตุผลใดกันที่ทำให้ฮั่วเอ๋อร์อยากทำพันธะสัญญากับน้องหญิงสาม”องค์ชายรองถามหาเหตุผลซึ่งก็โดนอสูรนกไฟจ้องเขม็ง กระพือเปียกเล็กมีไอร้อนสอง