Semua Bab ONS คู่นอนคืนนั้น: Bab 81 - Bab 90

วันหนึ่งไม่ได้คิดอะไรในวินาทีแรก เพราะคำว่าลูกค้าของรณกรณ์ก็คิดว่าเป็นลูกค้าทั่วไป ระหว่างที่เขาขอให้รอจึงก้มดูสิ่งที่เขามอบให้อีกครั้ง เธอพลิกไปพลิกมาด้วยความชื่นชอบ แต่อีกนัยยะรู้สึกสงสัยเกี่ยวกับประโยคก่อนหน้านี้ของเขาที่ดูเหมือนว่าต้องการจะพูดอะไรสักอย่าง หากแต่ถูกขัดขวางกลางคันด้วยรถคันหรูที่วิ่งผ่านรั้วเข้ามาซะก่อน ร่างเล็กยิ้มกว้างกับโมเดลในมือ ไม่นานก็เก็บกลับลงไปในกล่องตามเดิม จากนั้นจึงจะสนใจสิ่งแวดล้อมรอบตัวแทน ทว่าไม่คิดว่าจะต้องมายืนตัวแข็งทื่อ ยิ้มค้างกลางอากาศแบบนี้ “เกือบค่ำเลยค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ น้ำไม่คิดว่ารถจะติดขนาดนี้” เมื่อลูกค้าที่รณกรณ์พูดถึงเป็นคนที่เธอรู้จัก และรู้จักดีซะด้วย ทีแรกเพียงยิ้มค้างเพราะจำร่างเล็กที่เปิดประตูลงมาได้ ด้วยท่าทางนอบน้อมและประโยคน่ารักที่บ่งบอกว่าเธอรู้สึกผิดจริงๆ ก่อนจะมาใจเต้นแรงภายหลังก็ตอนประตูฝั่งคนขับถูกเปิดออกมาแล้วปรากฏร่างของอีกคน วันหนึ่งยืนนิ่งหยุดหายใจไปชั่วขณะ เป็นจังหวะเดียวกับที่เขามองมาพอดี และถ้ามองไม่ผิดเธอเห็นว่าเขายกยิ้มให้เธอด้วย “บ้าน่า..”

ท่ามกลางการมองอยู่ของอีกสองคน โดยอีกคนที่ถูกฉุดรั้งกลับอ้าปากค้าง ความตกใจทำเธอลืมแม้กระทั่งการสะบัดออก “อย่างนั้นระหว่างที่คุณกับน้องสาวของผมคุยงานกัน จะไม่ว่าอะไรใช่ไหม ถ้าผมจะขอคุยกับเพื่อนสนิทสักครู่” เหนือเมฆไม่รอให้รณกรณ์ได้อ้าปาก เขารู้อีกฝ่ายจะต้องห้าม ถึงได้ลากตัวเธอออกไปซะดื้อๆ “นี่คุณ!” และแน่นอนว่าน้องสาวของเขาก็เหมือนเขา เมื่อเห็นพี่ชายจงใจทำอย่างนั้น และเห็นรณกรณ์เตรียมอ้าปากจะห้ามเพราะท่าทีไม่ค่อยจะเต็มใจไปนักของวันหนึ่ง ถึงได้เอาตัวเองเข้าไปถ่วง ขวางกั้นเพื่อเปิดทางให้พี่ชาย “ว้าว สวยจังเลยค่ะคุณกร ฝีมือคุณกรสุดยอดมากๆ ว่าแต่นี่อะไรคะ?” ซึ่งนั่นเลี่ยงให้รณกรณ์หันไปสนใจไม่ได้ เขายิ้มกว้าง ทว่าแค่ละสายตาจากวันหนึ่งไปมองอีกคนเพียงเสี้ยววินาที กลับพบว่าแผ่นหลังของเธอขยับอยู่ไกลๆ และหายไปทางรถหรูที่จอดอยู่ข้างหน้าร้าน ปึก! ส่วนเธอหลังถูกลากมาถึง ร่างบางก็ถูกผลักเข้ากับตัวรถทันที ความไม่ทันได้ตั้งตัวทำเธอเจ็บจนนิ่วหน้า หากแต่คนทำให้เจ็บไม่ได้สนใจสิ่งนั้น เขาเข้ามาประช

“ไม่รู้สิ ทำไมต้องให้น้ำเชิญ” เขาเงียบไป.. หญิงสาวที่มองค้างเพื่อรอคำตอบเลิกคิ้วสูง หลังได้ยินคำตอบนั้น “เพราะมันจะเป็นอีกครั้งที่ทำให้พี่ได้เจอหนึ่ง” “นี่น้ำชักจะอยากรู้แล้วสิ ถึงความเป็นมาเป็นไปของพวกพี่อ่า..” ร่างเล็กหันมาทั้งตัวพลางถอนหายใจ “นี่รู้ไหมว่าสีหน้าของพี่ตอนนี้มันดูแย่มากเลยนะ” “แย่?” “ใช่ แย่มาก เหมือนพี่กำลังสับสนอยู่เลย พี่ไม่เคยใจร้อนหงุดหงิดแบบนี้มาก่อน...น้ำหมายถึงกับน้ำนะ” ใต้น้ำรู้ว่าเขาพาลหงุดหงิดที่เธอไม่ถ่วงเวลารณกรณ์ให้นานกว่านี้ และคงจะหงุดหงิดที่ตัวเองไม่สามารถทำอะไรบุคคลนั้นได้ ทั้งนิสัยของเขาถ้าไม่พอใจขึ้นมาแล้วนั้นจะจัดการและชี้แจงตอนนั้นเลย จะไม่ปล่อยให้ค้างคา ขนาดกับสรวงสมรแม่ของเขาก็ยังเป็น คนหัวรั้นอย่างเหนือเมฆไม่มีวันถนอมใคร ถ้าคนนั้นไม่ถนอมน้ำใจเขาก่อน เว้นก็แต่ว่าเขาจะกลัวว่าเรื่องจะบานปลายกลายเป็นทำให้อีกคนต้องเดือดร้อน ซึ่งสิ่งที่เกิดขึ้นทำให้ใต้น้ำอดคิดถึงอนาคตไม่ได้ “อืม หงุดหงิด..หงุดหงิดชิบหายเลยตอนนี้” “เพราะพี่เป็นต้นเหตุเรื่องนี้?”

“เรื่องนั้น..คุณพูดจริงเหรอคะ”“หืม เรื่องไหน”จู่ๆ ร่างเล็กก็โพล่งพรวดออกมาจนรณกรณ์ต้องหันขวับ ก่อนจะแน่นิ่งไปชั่วขณะ ก็ตอนรู้ภายหลังตั้งแต่ต้นจนถึงตอนนี้เรื่องที่ผ่านหูเข้าไปยังสมอง และพิเศษถึงขั้นได้อยู่ต่อ จนเจ้าของสมองเก็บมาคิดคือ..เรื่องของอีกคน ไม่ใช่เรื่องของเขา“เรื่องคนที่หนึ่งชอบ”“พี่ชายคุณใต้น้ำนะเหรอ ผมจะหลอกคุณทำไมกัน” รณกรณ์เอ่ยเสียงกลั้วขำ “เรื่องที่ผมบอกคุณว่าชอบคุณด้วยนะ ไม่คิดจะเอาไปพิจารณาหน่อยเหรอ”ประโยคทิ้งท้ายเธอได้ยินถึงกับเงียบไป ก่อนจะอ้ำอึ้ง จนรณกรณ์ต้องเอ่ยอีกประโยค“ให้โอกาสกันหน่อยสิครับ”“คุณก็รู้ว่าถ้าเราได้รู้สึกชอบใครสักคนไปแล้ว คนอื่นก็จะถูกมองไม่เห็น”“โห ว่าไปเจ็บเหมือนกันนะเนี่ย ขนาดไม่คาดหวัง” เขายิ้มแห้ง “โอเคครับ ผมเข้าใจคุณ เป็นผมก็จะประมาณนี้เหมือนกัน” รณกรณ์ยิ้มไปขับรถไป รู้สึกเอ็นดูเธอขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก“ไม่โกรธใช่ไหมคะ”“โกรธเรื่อง?”“ที่หนึ่งไม่รักตอบ”“หืม ผมจะไปโกรธคุณทำไมล่ะ สำหรับผมการที่เราได้รู้สึกกับใครสักคนมันเป็นเรื่องที่ดีมากนะรู้ไหม เพราะนั่นมันกำลังบอกเราว่า เราไม่ได้ตายด้าน เรายังมีความรู้สึก ผมชอบคุณผมก็แค่บอกไป คุณจะชอ

“อ่า..คนนี้แหละ พี่สะใภ้ในอนาคต”(หูว...เอาเรื่องอยู่น้า ถามเขาหรือยัง..ถามเขาดูก่อนว่าเขาอยากจะดองกับพวกเราหรือเปล่า แม่เราค่อนข้างมีอคติ จะไหวไหม... ได้ข่าวว่าคนที่ตามจีบพี่เขา ก็ตัวแรร์ใช่ย่อย..ระดับคนชั้นสูงเชียวนะ)ไม่มีใครรู้ และเขาเองก็ไม่เคยรู้ ว่าเพียงประโยคหยอกล้อเพียงไม่กี่คำของใต้น้ำจะทำให้กลางอกของเขาปวดหนึบ อวัยวะทุกส่วนที่มีสายเลือดวิ่งผ่าน เกิดสะดุดค้างอุดตันบีบรัดกล้ามเนื้อขึ้นมา ชายหนุ่มชะงัก เปลี่ยนจากใบหน้าที่เรียบเฉยเป็นนิ่วขมุกขมัว หัวคิ้วชนกันจนยุ่ง“ไปฟังมาจากไหนว่ามันตัวแรร์.. ถ้าอย่างนั้นก็รู้ไว้ซะด้วย พี่ของหนูคนนี้ก็ตัวแรร์เหมือนกัน เคยได้ยินไหม Epic Item ไอเทมในตำนาน ไอเทมมหากาพย์”(หูว...)ก่อนจะหัวเราะชอบใจก็ตอนได้ยินเสียงแซวของน้อง จากนั้นก็ตัดสายทิ้งพร้อมกับเสียงหัวเราะกับรอยยิ้มที่หายไป เปลี่ยนเป็นหน้าบึ้งตึงแทน เขาปิดคอมบนโต๊ะ ไร้ซึ่งอารมณ์ทำวิจัยต่อ ลุกพรวดออกจากที่นั่ง ออกจากห้องเดินตรงไปยังระเบียงเพื่ออัดสารนิโคตินควันโขมง ด้านของวันหนึ่ง หลังจากปฏิเสธเรื่องการสวมบทบาทเป็นแฟนปลอมๆของรณกรณ์ไป เธอก็มาทำงานปกติ แน