วันหนึ่งไม่ได้คิดอะไรในวินาทีแรก เพราะคำว่าลูกค้าของรณกรณ์ก็คิดว่าเป็นลูกค้าทั่วไป ระหว่างที่เขาขอให้รอจึงก้มดูสิ่งที่เขามอบให้อีกครั้ง เธอพลิกไปพลิกมาด้วยความชื่นชอบ แต่อีกนัยยะรู้สึกสงสัยเกี่ยวกับประโยคก่อนหน้านี้ของเขาที่ดูเหมือนว่าต้องการจะพูดอะไรสักอย่าง หากแต่ถูกขัดขวางกลางคันด้วยรถคันหรูที่วิ่งผ่านรั้วเข้ามาซะก่อน ร่างเล็กยิ้มกว้างกับโมเดลในมือ ไม่นานก็เก็บกลับลงไปในกล่องตามเดิม จากนั้นจึงจะสนใจสิ่งแวดล้อมรอบตัวแทน ทว่าไม่คิดว่าจะต้องมายืนตัวแข็งทื่อ ยิ้มค้างกลางอากาศแบบนี้ “เกือบค่ำเลยค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะ น้ำไม่คิดว่ารถจะติดขนาดนี้” เมื่อลูกค้าที่รณกรณ์พูดถึงเป็นคนที่เธอรู้จัก และรู้จักดีซะด้วย ทีแรกเพียงยิ้มค้างเพราะจำร่างเล็กที่เปิดประตูลงมาได้ ด้วยท่าทางนอบน้อมและประโยคน่ารักที่บ่งบอกว่าเธอรู้สึกผิดจริงๆ ก่อนจะมาใจเต้นแรงภายหลังก็ตอนประตูฝั่งคนขับถูกเปิดออกมาแล้วปรากฏร่างของอีกคน วันหนึ่งยืนนิ่งหยุดหายใจไปชั่วขณะ เป็นจังหวะเดียวกับที่เขามองมาพอดี และถ้ามองไม่ผิดเธอเห็นว่าเขายกยิ้มให้เธอด้วย “บ้าน่า..”
Last Updated : 2026-02-04 Read more