LOGINอึ๊บ... เสียงสะโพกของคนร่างสูงกระแทกที่เตียง..เพราะถูกคนตัวเล็กผลักลงไป
หญิงสาวเริ่มบรรจงถอดชุดของตัวเองออกทีละชิ้น โดยถอดให้เร็วที่สุด
..ชายหนุ่มค่อยๆ เอนกายลงนอน เพราะตอนนี้เขารู้แล้วว่า ที่ที่เขาล้มลงมาคือเตียง ถึงแม้ว่ามันจะไม่ค่อยนุ่มเท่าไร..ไม่สิ..แข็งเลยแหละ เพราะมันเป็นเตียงแคร่ไม้ ปูพื้นด้วยผ้าบางๆ
พอเสื้อผ้าหลุดออกจากร่างระหงจนหมดทุกชิ้น..คนตัวเล็กก็ค่อยๆ คลำดูว่า ตอนนี้เขาอยู่มุมไหนของเตียง
"....." สิงหราชไม่รู้ว่าจะขำหรือตกใจก่อนดี พอเธอขึ้นคร่อมบนร่างหนาของเขาได้ ก็เริ่มจับเจ้าท่อนเอ็นลำใหญ่ที่มันตั้งลำรอเตรียมพร้อม..ส่งเข้าไป...
"อืออ.." เสียงของคนตัวเล็กดังออกมาจากในลำคอ เพราะเธอรู้สึกเจ็บจี๊ดขึ้นมา นี่เข้าได้แค่ตรงปลายยังเจ็บขนาดนี้ ไม่อยากจะคิดตอนที่มันเข้ามาทั้งดุ้นเลย
"เธอจะเอามันเข้าเลยเหรอ" เขาอดที่จะถามไม่ได้ ไม่ใช่แค่เธอที่เจ็บ เขาก็เจ็บตรงปลายเหมือนกัน เพราะหนังที่หุ้มมันถูกรูดลงไปจนถึงสุดยอดปลาย
หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อยเพราะได้ยินคำถาม..มันต้องมีอะไรมากกว่านี้เหรอ?..ก็แค่รีบทำรีบเสร็จไม่ใช่เหรอ..ถ้าถามได้เธอคงจะถามไปแล้ว แต่ถ้าเขาได้ยินเสียงต้องจำได้แน่
"ก่อนที่จะเอาเข้า เขาต้องใช้ปากก่อน" ชายหนุ่มพูดลอยๆ เพราะดูแล้วผู้หญิงคนนี้คงจะยังไม่เคย..ไม่ใช่คงสิ..เธอยังไม่เคยเลยด้วยซ้ำ ดูจากความฟิตแน่นที่เข้าได้แค่นี้เขาก็รู้แล้ว..เพราะมันต่างจากผู้หญิงที่เขาเคยได้ลิ้มลองมา
ต้องใช้ปากด้วยเหรอ?! หญิงสาวได้แต่คิดในใจ เธอก็เลยขยับสะโพกออกจากร่างหนา..มือเรียวคลำดูว่าเจ้าท่อนเอ็นของเขามันอยู่ตรงไหน
"อุ๊บ!??" ชายหนุ่มสะดุ้งอีกครั้งเมื่อฟันของเธอถูกตรงยอดปลาย..ท่อนเอ็นที่ตั้งเด่นเป็นสง่าเกือบจะหดหมด
หญิงสาวส่งท่อนเอ็นเข้ามาในปาก.. เข้าได้แค่นิดเดียวก็เต็มปากของเธอแล้ว ไม่อยากจะคิดถ้ามันเข้าไปอยู่ในร่างกายเธอจะรับได้ไหม แต่ไม่ใช่เวลาที่ต้องกลัวเรื่องนั้น..
"อ้าาา" เลือดในกายสิงหราชพุ่งขึ้นเร็วมาก แค่ได้รับสัมผัสจากเรียวลิ้นอุ่นของอีกฝ่าย.. มันก็ทำให้เขาเริ่มจะทนไม่ไหว
หญิงสาวใช้ปากแบบเคอะเขิน.. เพราะไม่คิดว่าชีวิตนี้จะต้องได้มาทำอะไรแบบนี้ ถึงแม้เธอไม่ใช่ลูกรัก แต่ก็ถูกเลี้ยงดูมาแบบคุณหนู ตอนที่ตระกูลของเธอยังมั่งมี อยากได้อะไรพ่อก็แอบประเคนให้ ที่ต้องแอบเพราะกลัวบ้านใหญ่จะรู้
"อืมม!!" ในขณะที่กำลังคิดอะไรอยู่นั้น มือหนาของอีกฝ่ายก็ได้จับศีรษะของหญิงสาวโยกขึ้นลง เพราะเขาชักจะทนไม่ไหว..
"อ๊าาา เสียวว่ะ.." ความรู้สึกของชายหนุ่มตอนนี้มันแปลกใหม่มาก เขาเคยผ่านผู้หญิงมาหลายรูปแบบ ไม่เว้นแม้แต่..โซ่..แส้..กุญแจมือ แต่ทำไมเขาถึงใจเต้นกับผู้หญิงคนนี้ได้..
ยิ่งตอนฟันของเธอถูกเนื้อบางๆ มันยิ่งทำให้เสียวซ่าน สิงหราชเผลอกดศีรษะของคนตัวเล็กแช่ไว้กับท่อนเอ็น.. จนได้ยินเสียงสำลัก เขาถึงรีบปล่อยออก
พอปล่อยเธอออกแล้ว..ก็ได้ยินเสียงหอบหายใจรัว..คงจะเกือบขาดอากาศหายใจ
จากที่จะนอนให้เธอเป็นคนทำ..ตอนนี้ไม่ไหวแล้ว เขาจับคนตัวเล็กกดลงที่เตียงอันแข็งกระด้าง
"อื้อออ!!" หญิงสาวพยายามดิ้นรน เพราะมันไม่ได้อยู่ในข้อตกลง ที่เธอเขียนไว้ในกระดาษโน้ตแผ่นนั้น
แต่ถึงแม้ดิ้นไปก็สู้แรงของเขาไม่ได้ มือหนาจับแขนเรียวยกขึ้นไว้เหนือศีรษะของเธอทั้งสองข้าง
จังหวะนี้หญิงสาวไม่ดิ้นรนต่อสู้อีกแล้ว ดีเหมือนกันให้เขาเป็นคนทำจะได้รีบเสร็จ
"อืออ" แต่เขากลับไม่รีบเหมือนเธอ ตอนนี้ใบหน้าหล่อคมซุกไซร้ซุกซนลงมาตามเรือนร่างระหง แต่มืออีกข้างเขาก็ยังกดมือเธอไว้เหนือศีรษะ
จมูกคมสันนั้นได้ฝั่งลง ตรงกลางระหว่างร่องหน้าอก เขาสูดดมเอากลิ่นกายอันหอมละมุนนั้นเข้าปอดเกือบตลอดระยะเวลาที่ซุกไซร้
ชายหนุ่มปล่อยมือด้านบนให้เธอเป็นอิสระ แล้วมือของเขาทั้งสองข้างก็เลื่อนลงมาจับขาเรียวถ่างออกจากกันให้กว้างพอ สำหรับลำตัวของเขาที่จะแทรกมันเข้าไปตรงนั้น
"อืมมม" แก่นกายลำใหญ่ถูกส่งเข้ามาในร่างระหง โดยที่ไม่คิดจะทะนุถนอม
แต่ก็ไม่ใช่แค่เธอที่เจ็บ เขาก็เจ็บไม่แพ้กัน เพราะความฟิตแน่นของมัน แต่ก็ไม่ได้เกินความพยายาม..ชายหนุ่มกระแทกทันทีที่ทุกอย่างพร้อม
สิงหราชรู้สึกได้ถึง พรหมจรรย์ของผู้หญิงที่อยู่ด้านล่างตอนนี้ ว่ามันคงจะฉีกขาด
หญิงสาวพยายามหาที่เกาะไว้ แต่คว้าหาอะไรก็ไม่เจอ เพราะเป็นแค่แคร่ไม้ที่เธอใช้ผ้าผืนบางปูพื้นไว้ หมอนก็ยังไม่มีให้รองหัว
เพียงไม่นานเขาก็จับเธอให้นอนคว่ำลง แล้วก็สอดใส่มันเข้าไปในร่องคับแคบผ่านทางด้านหลัง
"อืออออ.." คนตัวเล็กได้แต่กัดฟันสู้ ทุกอย่างคงจะผ่านไป แต่ดูเหมือนว่าเขาจะอึดมาก
"กูชอบแบบนี้ว่ะ..ทนได้ทนไป..อ้าาาา ซี๊ดดด" ส่วนมากจะไม่มีใครได้ยินเสียงครางของเขาหรอก แต่เธอทำให้เขาเสียวได้มากมาย จนแทบจะทนไม่ไหว
แต่ก็ต้องทน..เพราะความที่อยากจะเอาชนะ อยากให้เธอเจ็บได้มากที่สุด
ชายหนุ่มไม่ได้ทำแค่กระแทก เขายังดึงผมสลวยของเธอ เพื่อเป็นที่ยึดเหนี่ยวตัวเองไว้ ..บางจังหวะมือหนาก็ได้ฟาดลงที่สะโพกของคนตัวเล็ก
..แต่เธอก็ต้องได้พยายามอดทนไว้ ถึงแม้ว่าร่างกายจะระบมมาก รวมถึงเข่าที่เสียดสีกับแคร่ไม้ ตอนนี้เจ็บจนทนจะไม่ไหวอยู่แล้ว
"สุดยอดเลยว่ะ แบบนี้สิถึงจะคุ้มกับของที่เอามาแลก.." จบคำพูด..เขาก็เร่งกระแทกแรงขึ้น แต่ดูเหมือนว่าเขาจะยังไม่ถึงจุด
ท่าที่สามได้ถูกเปลี่ยน โดยการกระชากคนตัวเล็กให้นอนหงายลงที่มุมเตียง ส่วนเขาเป็นคนยืนกระแทก
น้ำอุ่นๆ ได้ไหลออกมาจากร่องของคนที่อยู่ด้านล่าง มันคงไม่ใช่น้ำหล่อลื่นที่เกิดจากความเสียว แต่นั่นมันคือเลือด..เลือดจากการถูกกระแทกอย่างหนักจนฉีกขาด
แต่ไม่มีแม้คำขอร้องให้เขาหยุด เพราะถ้าเอ่ยขึ้นมาแค่คำเดียว นั่นมันหมายถึงชีวิตของเธอ
"เก่งจังเลยนะตัวแค่นี้" เขาพูดพร้อมกับกระแทกรัว.. แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้หยุดอยู่แค่ขอบเตียง มือหนาทั้งสองข้างยื่นมายกร่างบางให้ลอยขึ้นจากพื้น ในท่าอุ้มแตงโม.. แล้วกระแทกซ้ำอีกหลายที "อ้าาา..ชอบว่ะ"
"อื๊อ อื๊อ อื๊อ" หญิงสาวถึงกับอดกลั้นเสียงไม่ได้ แต่มันก็ออกมาได้แค่ลำคอ เพราะไม่กล้าปล่อยมันออกมา ที่ครางไม่ใช่เพราะเสียว แต่เพราะความเจ็บปวด
"อ๊าาา..พี่ปล่อยนะคนสวย..ซี๊ดดด" จบคำพูดมือหนาก็ได้กดเอวบางแช่ไว้กับท่อนเอ็น เขาปล่อยมันเข้าไปด้านใน..ในท่าที่อุ้มเธออยู่แบบนั้น..
ร่างบางค่อยๆ ถูกปล่อยลงจนเท้าแตะพื้น ..หญิงสาวเซเล็กน้อย แต่ต้องพยายามยืนด้วยเท้าของตัวเองให้ได้
เธอรีบก้มลงไปควานหาเสื้อผ้า พอเจอสิ่งที่ต้องการ หญิงสาวต้องได้รีบสวมใส่มันอย่างรวดเร็ว
"เข้ามา" สิงหราชบอกใครสักคนให้เข้ามาในห้องนี้
..นี่เขาจะเล่นตุกติกเหรอ?!! หญิงสาวถึงกับหน้าซีดเผือด ถ้าสว่างหน่อยคงจะเห็นใบหน้าที่ไม่มีเลือดหมุนเวียนของเธอ เพราะมันชาไปทั้งตัว
"หมาน้อยอย่ากวนแม่สิลูก แม่ทำความสะอาดอยู่" หญิงสาวกำลังปัดกวาดรอบบริเวณหน้าบ้าน ที่มีใบไม้หล่นลงมาส่วนหมาน้อย เป็นคนทำลายกองใบไม้ที่แม่กวาดมารวบรวมกันไว้เด็กน้อยวิ่งซนรอบบริเวณนั้น จนผู้เป็นแม่ไม่เป็นอันทำอะไร มัวแต่มองกลัวว่าลูกจะล้ม"หมาน้อย!! ถ้าหนูยังดื้ออยู่อีกแม่จะตีแล้วนะ" คนตัวเล็กได้แต่ยืนเท้าสะเอวมองลูกน้อย ..เธอต้องลงแรงกวาดใหม่อีกรอบ เพราะว่า 2-3 กองที่กวาดไว้เพื่อจะรอเก็บพร้อมกัน ตอนนี้มันแยกกระจัดกระจายกันไปหมดแล้ว"แมะ แมะ" เด็กน้อยสนุกมากที่ได้เล่นแบบนี้ จนแม่ดุลูกไม่ลง"เอาที่หนูสบายใจเลยนะลูก เดี๋ยวแม่กวาดใหม่ก็ได้"ทุกสิ่งอย่างที่เธอกำลังทำอยู่ มันอยู่ในสายตาของเขาตลอดกว่าจะเก็บกวาดหน้าบ้านเสร็จ ก็เกือบเย็น ต้องได้เข้ามาทำครัวต่อพอหญิงสาวเข้ามาในบ้าน ก็ยังสงสัยเรื่องเดิม..ว่าคนหายไปไหนหมด แม้กระทั่งลูกน้องของเขาก็ยังไม่เห็นเลยสักคน"รีบทำด้วย หิวแล้ว" คนที่กำลังวุ่นอยู่กับการอ่านหนังสือพิมพ์ที่โซฟาหรูกลางของบ้านหลังนั้น..พูดออกมาโดยไม่วางหนังสือเลยด้วยซ้ำเธอรีบอุ้มลูกที่นอนหลับอยู่ในอ้อมกอด เดินตรงเข้าไปในครัว เพื่อที่จะทำอาหารให้เขา ..ชายหนุ่มมัวแต่วางมาดก็เล
"พี่สิงห์.. ไปไหนมาคะ" พออัจฉราภรณ์รู้ว่าเป็นใครที่เปิดประตูเข้ามา ก็รีบเดินเข้าไปควงแขน เหมือนกับแสดงความเป็นเจ้าของในตัวเขา"ออกไปทำธุระนิดหน่อยครับ""แล้วคุณหมอว่ายังไงบ้างล่ะลูก..เกี่ยวกับอาการของคุณน้า""คงต้องอยู่โรงพยาบาลอีกนานครับ และค่าใช้จ่ายคงจะบานตะไทเลยแหละ" ประโยคหลังเขาจงใจพูดให้ใครบางคนได้ยินค่าใช้จ่าย นี่เราลืมไปได้ยังไง ตอนนี้ค่ารักษาของแม่จะปาเขาไปกี่ล้านแล้ว หญิงสาวลอบถอนหายใจ แต่ก็ไม่ได้หันไปมองคนที่กำลังพูด"ไหนลูกบอกว่า.." แม่เริ่มจะสงสัยกับคำพูดของลูกชาย"ผมว่าคุณแม่กับคุณฟ้ากลับไปก่อนดีกว่าครับ คุณน้าคงต้องการพักผ่อนแล้ว" เขาต้องรีบชิงพูด ก่อนที่แม่จะพูดอะไรขึ้นมามากกว่านี้"แต่แม่ว่า" สุดาคิดว่าจะมาเฝ้าเพื่อนรัก และคืนนี้อาจจะนอนค้างที่นี่ด้วย"เดี๋ยวคุณหมอจะเข้ามาดูอาการของคุณน้าแล้ว..เชิญคุณแม่กับคุณฟ้ากลับตอนนี้เลย" ชายหนุ่มพยายามผลักดันให้ทั้งสองออกจากห้องไปก่อน เพราะสิ่งที่เขาจะจัดการ..ให้ใครได้ยินด้วยไม่ได้"ถ้ามีอะไรก็โทรกลับไปหาแม่นะ""แต่ฟ้าว่าจะชวนคุณไปทานข้าว" ยังไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านั้น พวกลูกน้องก็มาเชิญ ตัวของทั้งสองออกจากห้องไปก่อนพอทางสะดว
"หมาน้อย!!" หญิงสาวไม่รอฟังว่าเขาจะพูดอะไรต่อ เธอเดินตรงเข้ามาแล้วกระชากตัวของลูกออก "ถ้าคุณยังมาวุ่นวายกับลูกชายของฉันอยู่ ฉันจะแจ้งความ""หึ! แจ้งความ?..ทำไมไม่แจ้งกับคนที่บอกว่าเป็นพ่อเขาเลยล่ะ เป็นตำรวจไม่ใช่เหรอ แต่เอ้..ได้ยินข่าวว่าถูกย้ายไปแล้วนี่ ทำไมยังเห็นวนเวียนอยู่แถวนี้อีกล่ะ""คุณ!! ฝีมือของคุณใช่ไหม" แค่นี้หญิงสาวก็พอจะเดาได้แล้ว ว่าคนที่ดัมมี่บอกว่าไปเหยียบเล็บเข้าคือใคร"แมะ" หมาน้อยตกใจเสียงที่แม่ตะคอก เด็กน้อยเบะปากกำลังจะร้องไห้"โอ๋.... คนดีไม่ร้องนะลูก หนูง่วงแล้วใช่ไหมครับ เรากลับเข้าไปนอนกันดีกว่า" อัปสรสุดาจำเป็นต้องทิ้งความโมโหไว้ตรงนั้นก่อน แต่เธอไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปแน่ ..พี่ดัมมี่ต้องมาเดือดร้อนเพราะเราเองเหรอเนี่ยพอประตูห้องบานนั้นถูกปิดลง ชายหนุ่มก็ชูนิ้วเพื่อเรียกให้ลูกน้องเข้ามาใกล้ "ให้ผลตรวจออกมาเร็วที่สุด" เขาสั่งลูกน้องแต่สายตาก็ยังมองที่ประตูบานนั้น"หนูห้ามไปเล่นกับผู้ชายคนนั้นอีกนะลูก รู้ไหมว่ามันอันตราย" หญิงสาวตำหนิลูกชายทันทีที่เข้ามาถึงในห้อง "นี่รอยอะไร" เธอมองดูที่นิ้วชี้ของลูกเหมือนมีอะไรทิ่ม"แหมมๆๆ""อะไรนะ..หนูหิวเหรอ" ..ตายแล้วลืมถา
"หมาน้อย!!" อัปสรสุดาตะคอกลูกอย่างแรงยิ่งถูกแม่ตะคอกเด็กน้อยก็ยิ่งกลัว จนตอนนี้กอดขาของผู้ชายแปลกหน้าไว้แน่น แต่ทำไมหมาน้อยถึงรู้สึกอบอุ่นแบบนี้ จนเด็กไม่อยากจะปล่อยหญิงสาวก้าวเดินเข้ามาแบบเอาเรื่อง ฝ่ามือเรียวกำลังจะฟาดลงที่ก้นลูกน้อย แต่คนตัวสูงรีบเอาตัวเองบังไว้ แล้วคว้าเด็กขึ้นมาอุ้ม"คืนลูกฉันมาเดี๋ยวนี้นะ!""ใจเย็นก่อนน้อง" สุดารีบเข้ามาห้ามหลานสาวไว้ ถึงแม้นางจะไม่รู้เรื่องอะไร แต่เห็นว่าตอนนี้เธอกำลังโมโหให้ลูกน้อยมากหมาน้อยไม่ยอมไปกับแม่แถมยังกอดคอผู้ชายแปลกหน้าไว้แน่น ไม่ได้รู้สึกอบอุ่นแค่หมาน้อย ผู้เป็นพ่อก็อบอุ่นเหมือนกัน ทำไมเขาถึงมีความรู้สึกแบบนี้ให้กับเด็กคนนี้"นา..พาหลานไปสิ!!"พอเขาไม่ยอมคืนลูกให้เธอก็เลยหันไปตะคอกเพื่อน ..นาฬิกาที่ยืนมองอยู่ก็รีบเดินเข้ามาอุ้มเอาหลาน"งื้ออออ..ป๊ะ" หมาน้อยพยายามจะออกเสียงว่าพ่อหัวใจของผู้เป็นแม่หล่นวูบเมื่อได้ยินลูกเรียกแบบนั้น หรือแกจะสัมผัสได้ว่านี่คือพ่อของแกแต่ก็โชคดีที่พวกเขาฟังภาษาเด็กไม่รู้เรื่อง คงมีแต่เธอที่ฟังเข้าใจเวลาผ่านไป.. ตอนนี้ทุกคนอยู่บนห้องรวมทั้งสิงหราช ก็ยังไม่ยอมกลับไป เพราะเขาต้องรู้ สิ่งที่กำลังสงสัยอ
"พ่อของหลานเลยเหรอ?!!" ผู้หญิงที่มากับดัมมี่ถึงกับของขึ้น ..ลุกขึ้นจากเก้าอี้อย่างแรงจนเก้าอี้ตัวนั้นล้มลงไป"เมย์..ฟังเราก่อน"เพี๊ยะ!! ฝ่ามือเรียวฟาดลงที่ใบหน้าผู้เป็นสามีอย่างแรง"เราจบกันแค่นี้" จบคำพูดเมรีก็วิ่งออกจากร้านอาหารนั้นมา น้ำตาของหญิงสาวไหลมาตลอดทาง สิ่งที่เธอคิดไว้มันเป็นจริงเธอไม่ค่อยไว้ใจเขาตั้งแต่ตอนอยู่ที่โรงพักเก่าแล้ว จนถูกสั่งย้ายไปต่างจังหวัด ซึ่งเมรีก็ตามไปไม่ได้ เพราะติดงาน..ทั้งสองแต่งงานกันมาได้หนึ่งปีแล้ว แต่ก็ยังไม่มีลูกด้วยกัน ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ไปตรวจแล้วหมอบอกว่าเธอมีภาวะมีลูกยากแต่ไม่ได้เป็นหมัน ..พอได้ยินว่าเขามีลูกกับผู้หญิงคนอื่น เรื่องนี้เธอรับไม่ได้จริงๆสิงหราชได้แค่นั่งมอง เหมือนกับดูละครฉากใหญ่เย็นวันเดียวกันนั้น.."แม่คะ แม่พูดกับน้องหน่อยสิ" หญิงสาวกุมมือผู้เป็นแม่ไว้แน่น เธอพร่ำพูดกับแม่อยู่แบบนี้มาทั้งวัน"ป้าว่าหนูทานอะไรบ้างเถอะนะ อย่าเพิ่งกดดันแม่มากนักเลย""ทำไมแม่หลับไปอีกล่ะคะคุณป้า""หนูน่าจะพาหลานมาเยี่ยมคุณยายบ้างนะลูก เผื่อว่าคุณยายจะมีกำลังใจมากกว่านี้"..จริงด้วยถ้าแม่เห็นหลานอาจจะ มีกำลังใจมากขึ้นก็ได้ จังหวะที่หญิงสาวกำลัง
"ใช่จ้า.." สุดาแค่ดูสายตาของหลานสาวก็รู้แล้วว่าเธอคงจะสงสัยเรื่องที่สิงหราชเรียกนางว่าแม่ "สิงหราชคือสิงหาลูกชายของป้าเอง"..ทำไมโลกมันถึงกลมแบบนี้ จะเล่นตลกอะไรกับเราอีก.. หญิงสาวได้แต่คิดว่า ที่เธอเจอมายังไม่สาหัสพอใช่ไหม เอาเลยอยากจะเล่นตลกอะไรกับชีวิตเธอก็จัดมาให้พอใจ"ดีใจกับคุณป้าด้วยนะคะ ในที่สุดก็เจอลูกชาย" สมัยก่อนตอนที่แม่ของเธอไปเยี่ยมแม่ชี ..อัปสรสุดาขอไปด้วยตลอด ก็เลยสนิทกับพวกท่าน และแม่ของเธอก็เล่าเรื่องทุกอย่างให้ฟังสุดาได้แต่มองหน้าหลานสาว ทีแรกหมายปองเธอไว้ว่าจะได้เป็นลูกสะใภ้ แต่ก็ไม่เป็นไร ดูท่าทางแล้วลูกชายคงจะชอบคนพี่มากกว่า เพราะตอนออกจากห้องไปเห็นโอบเอวกันด้วยดึกๆ ของคืนเดียวกันนั้น.."แกจริงๆ ด้วย ทำไมแกหายไปแบบนี้ รู้ไหมว่าทุกคนเป็นห่วง" พอนาฬิการู้ข่าวจากพี่ชายก็รีบมาที่โรงพยาบาล"แกอย่าเพิ่งพูดอะไรเลย ถ้าแกรู้เรื่องนี้แล้ว แสดงว่าเรื่องนั้นแกก็คงจะรู้แล้วใช่ไหม" โชคดีที่ตอนนี้สิงหราชได้ให้คนมารับแม่ของเขากลับไปนอนที่บ้านแล้ว อัปสรสุดาก็เลยพูดกับเพื่อนได้สะดวกหน่อย"เรื่องเด็กคนนั้นเหรอ ตกลงเป็นลูกของแกจริงเหรอ?" นาฬิกาเห็นเด็กก่อนที่จะขึ้นมาด้านบนแล้ว เพร







