บททั้งหมดของ สูตรรักมัดใจท่านอ๋อง: บทที่ 21 - บทที่ 30

จากนั้นฮุ่ยเหอก็เอ่ยถึงเรื่องงานสำคัญต่อ โดยเริ่มจากงานที่เขาสั่งให้เผิงหยวนไปทำ“อาหยวนเรื่องที่ข้าสั่งก่อนหน้านี้ เจ้าเข้าใจดีแล้วใช่ไหม”“ขอรับ ตอนนี้ข้าให้คนของเราไปคอยติดตามดูแลแม่บ้านถิงเอาไว้ตามที่ซิงเอ๋อบอกแล้วขอรับ” เผิงหยวนรายงาน“ดีมาก”“ขอบคุณมากเจ้าค่ะที่ช่วยดูแลท่านป้าถิง เพราะหากนางคิดออกจากสกุลอ้ายทั้งที่อยู่กับพวกเขามานาน กุมความลับต่างๆเอาไว้มากมาย ข้าเชื่อว่าคนชั่วร้ายเหล่านั้นต้องไม่ปล่อยนางไปง่ายๆแน่”เข่อซิงคิดคาดเดาถึงเรื่องที่คุยกับแม่บ้านถิงก่อนหน้านี้ว่าให้นางลาออกจากการเป็นแม่บ้านสกุลอ้าย อ้างว่าเจ็บป่วย สุขภาพไม่ดีขอไปใช้ชีวิตบั้นปลายที่บ้านเกิดของสามีเสียแต่ความจริงคือแม่บ้านถิงจะออกมาหาเข่อซิงเพื่อเป็นพยาน ให้ข้อมูลหลักฐานที่เป็นประโยชน์ในการล้มล้างสกุลอ้ายต่างหากล่ะ“เจ้าจะพูดจาขอบคุณเกรงใจไปทำไมกัน อย่าลืมสิว่ายามนี้เจ้าเป็นถึงฮูหยินสกุลหยวนนะ”“แม่บ้านถิงมีบุญคุณต่อเจ้า ทั้งยังช่วยพวกเราแก้ปัญหาเรื่องลักลอบกักตุนเกลือที่ผลิตในแดน

หลังได้ยินคำกล่าวตรงไปตรงมาจากปากฮุ่ยเหอแล้วเข่อซิงก็นิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะตั้งสติโต้ตอบกลับไป“พอเถอะเจ้าค่ะ ข้าจะคิดว่าเมื่อครู่ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น คุณชายรีบออกไปจากห้องข้าก่อนเถอะ” เข่อซิงตอบกลับไป พร้อมเอ่ยไล่ฮุ่ยเหอ“ไม่ได้สิ เรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว ข้ายังรับรู้จดจำสัมผัสของเจ้าได้อย่างลึกซึ้ง”“เจ้าจะปฏิเสธหรือพูดว่ามันไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆเช่นนี้ได้อย่างไรกัน” ฮุ่ยเหอกล่าวน้ำเสียงแฝงความหงุดหงิดไม่พอใจอย่างชัดเจน“แต่ข้ากับท่าน..เราเป็นเพียงแค่นายกับบ่าว หาได้มีใจรักใคร่ชอบพอต่อกันไม่”“การทำเช่นเมื่อครู่ไม่เหมาะสมยิ่งนัก เพราะเป็นไปด้วยความเผลอไผลเพียงชั่วขณะเท่านั้น” เข่อซิงโต้แย้ง‘ไม่..ไม่ได้แน่ๆ นางแค่หวังจะมาอาศัยพึ่งพาบารมีเขาเท่านั้น ไม่ได้จะมาเป็นเมียใครนะเว้ย’‘อีกอย่างพวกคุณชายตระกูลสูงศักดิ์แบบนี้ ถ้าไม่มีเมียเล็กเมียน้อย ก็ต้องได้ครองคู่กับสตรีที่คู่ควรเหมาะสมกันเท่านั้น’‘เด็กกำพร้าไร้ญาติขาดมิตรเช่นนางไม

ฮุ่ยเหอพิจารณาดูจี้หยกลายเมฆที่เข่อซิงยื่นมาให้ก่อนเป็นคนแรก            “จี้หยกแม้นจะดูธรรมดาแต่เนื้อหยกละเอียดสม่ำเสมอดูสูงค่ามีราคาไม่น้อย”“การสลักลวดลายก็ประณีตมาก ทั้งยังสลักอักษรชื่อสกุลเอาไว้ด้วย ไม่น่าจะใช่เครื่องประดับตกแต่งธรรมดาทั่วไป”“แต่กลับเหมือนดั่งเครื่องหมายหรือสัญลักษณ์แสดงตัวสำหรับผู้สืบทอดวงศ์ตระกูลประมาณนั้นมากกว่านะ”ฮุ่ยเหอกล่าวหลังพิจารณาดูจี้หยกของเข่อซิง ก่อนจะยื่นให้พ่อบ้านสือกับเผิงหยวนช่วยกันดูด้วย            “พวกเจ้าเคยเห็นหยกแบบนี้ที่ใดมาก่อนหรือไม่”ฮุ่ยเหอถามคนสนิท รู้สึกคลับคล้ายคลับคลาเหมือนเคยเห็นจี้หยกแบบนี้ที่ใดมาก่อน            “ซิงเอ๋อ นอกจากเจ้ากับแม่บ้านถิงแล้ว มีผู้ใดเคยเห็นจี้หยกชิ้นนี้มาก่อนหรือไม่” พ่อบ้านสือถาม       &nbs

แม่บ้านถิงยามนี้ย้ายออกมาจากจวนนายอำเภอได้ราวอาทิตย์กว่าแล้ว และนางถูกสกุลอ้ายสั่งฆ่าปิดปากจริงตามคาดหากแต่ได้คนของฮุ่ยเหอที่ไปเฝ้าจับตาดูความเคลื่อนไหวของสกุลอ้ายรวมทั้งคอยคุ้มครองดูแลแม่บ้านถิงช่วยเอาไว้ได้ทันอีกทั้งฮุ่ยเหอยังให้คนของเขาสร้างสถานการณ์จนสกุลอ้ายเข้าใจว่าแม่บ้านถิงตายไปแล้วตามความต้องการของพวกเขาด้วย            ทางด้านเข่อซิงกำลังสนทนาพูดคุยกับแม่บ้านถิงเพื่อปรึกษาหารือกันเกี่ยวกับอนาคตในวันข้างหน้าของพวกนางอยู่ในห้องพักโดยฮุ่ยเหอสั่งให้จัดห้องรับรองไว้ในส่วนเดียวกันกับพ่อบ้านสือและเผิงหยวน อยู่ห่างออกไปจากตัวเรือนหลักที่พักของฮุ่ยเหอและเข่อซิงไม่มากนัก            “ท่านป้าถิง ตอนนี้ข้าเก็บเงินได้มากพอที่จะเดินทางออกไปอยู่ต่างเมืองหรือหาซื้อเรือนเล็กๆสักหลังสำหรับพวกเราได้แล้วนะเจ้าคะ”“หากเสร็จเรื่องกับสกุลอ้ายแล้ว พวกเราสามารถออกจากคฤหาสน์หลังนี้ไปได้ทันที”“ท่านคิดเห็น

สองหนุ่มสาวโอบกอดมอบจุมพิตหวานล้ำให้แก่กันอยู่พักใหญ่ ก่อนจะตัดใจยอมผละออกจากกันเพื่อพูดคุยในเรื่องสำคัญต่อ“ซิงเอ๋อ ข้ารู้ว่าเจ้าเองก็รักและปรารถนาในตัวข้าเช่นกัน ดังนั้นแล้วอย่าปฏิเสธใจตัวเองอีกเลยนะ”ฮุ่ยเหอตัดใจผละริมฝีปากหยักหนาออกมาจากกลีบปากบางอวบอิ่มชั่วขณะจากนั้นก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าปนหอบเนื่องจากจุมพิตร้อนแรงยาวนานเมื่อครู่ส่วนเข่อซิงก็อิงแอบแนบซบหยุดพักหอบหายใจอยู่ตรงหน้าอกแกร่งของเขาไม่ได้เอื้อนเอ่ยอะไรกลับมา‘นางมอบใจให้แก่บุรุษผู้นี้ไปแล้วจริงๆสินะ’ เข่อซิงตระหนักแน่แก่ใจตัวเอง“ซิงเอ๋อ ข้ารักเจ้าจากใจจริง ไม่เกี่ยวข้องกับสถานะใดๆทั้งสิ้น เจ้าเองก็รักข้าที่ตัวตนของข้าเช่นกันมิใช่หรือ”ฮุ่ยเหอเอ่ยถามเข่อซิง พลางยื่นมือไปเชยคางนางให้แหงนเงยหน้าขึ้นมาสบตากันตรงๆ“เพคะ หม่อมฉันยอมรับว่าได้มอบใจให้ท่านอ๋องไปแล้วจริงๆ” เข่อซิงยอมรับใจตัวเอง ฮุ่ยเหอได้ยินก็ยิ้มกว้างออกมาเลยทีเดียว“เช่นนั้นนับจากนี้ไปเจ้าก็ถือว่าเป็นฮูหยิน เป็นชายาของข้าอย่างแ