Tous les chapitres de : Chapitre 21 - Chapitre 30

“แม่ของลูก… ก็รู้ตัวเองดีไม่ใช่หรือไง ทำไมต้องให้ฉันพูดอะไรซ้ำ ๆ” เขาพูดออกมมาโดยไม่สนใจความรู้สึกของเธอเลยสักนิด เขาก็ชัดเจนมาตลอดว่าไม่ได้สนใจตั้งแต่แรกจนถึงตอนนี้“เหอะ พูดซ้ำ ๆ งั้นเหรอ?” เสียงหัวเราะเยาะ แต่ทว่าคล้ายกับคนสิ้นหวังเสียมากกว่า เจ้าเอยที่ไม่เคยยอมแพ้สิ่งใด แม้ว่าชีวิตเธอจะตกต่ำหรือสูงสุดก็ไม่เคยมีวันยอมแพ้ แต่นี่อาจจะเป็นข้อยกเว้นแรกหรือเปล่านะ…“คุณคิดว่าเอยอยากเป็นแบบนี้นักหรือไง ถ้าไม่ใช่เพราะเอยรักคุณ เอยหวง เอยห่วงคุณ เอยจะเป็นแบบนี้ไหม” เธอเปิดเผยความรู้สึกที่มีต่อเขามาตลอด ไม่ปิดบัง ยังแอบหวังว่าจะมีสักนิดที่เขาคิดแบบที่เธอคิด แต่ก็อย่างว่า มันอาจจะเร็วไปด้วยซ้ำที่จะทำให้เขารักเธอแบบที่เธอรักเขา“ฉันสั่งให้เธอมารักฉันหรือไง นั่นมันเป็นความรู้สึกของเธอ ไปจัดการตัวเองให้ได้ และทำหน้าที่ของเธอให้ดีก็พอ”ก็ใช่ไง… ถึงไม่สั่งให้รัก แต่ใจมันรักไปเองแล้วนี่คนพูดไม่ได้รู้สึกอะไรไม่พอ ซ้ำยังเดินหนีเธอ เจ้าเอยรีบตั้งสติและรั้งข้อมือเขาไว้ในทันที

“ผมสลับขับให้นะครับคุณแสน” เป็นไม้ที่อาสาช่วยขับแทน เพราะเขานั้นขับมานานแล้ว แสนเองก็รู้สึกเมื่อยแล้วเหมือนกันจึงตอบตกลง“ดีเลย ฉันก็เริ่มเมื่อยแล้วล่ะ”พอเปลี่ยนมานั่งเบาะข้างคนขับได้เอนกายพัก เขาก็เริ่มเอ่ยถามถึงเธอทันที “ต้อยส่งข่าวบ้างไหม? อาทิตย์นี้เจ้านายต้อยไม่รับโทรศัพท์ฉันเลย”ก็ตั้งแต่วันนั้นเธอก็ไม่ยอมรับโทรศัพท์เขาเลย เกือบอาทิตย์ที่ทำงานไปด้วยพะวงไปด้วย จะรู้ข่าวก็แค่ดูจากกล้องบ้าง ถามจากไม้บ้าง แต่ก็น้อยมาก เขาจึงต้องรีบเคลียร์งานให้เสร็จและรีบกลับ อีกนิดก็จะขับเข้าไร่แล้ว แต่ทำไมถึงอยากให้ถึงเร็วมากกว่านี้กันนะ“เอ่อ…ก็มีบ้างครับ”“ว่าไงบ้างล่ะ” ถ้าทางเขาอยากรู้อยากเห็นเรื่องของเธอมากจริง ๆ จนเก็บอาการไม่อยู่“อะ เอ่อ…คุณเจ้าเอยอารมณ์ดีขึ้นเยอะมากเลยครับ ช่วงนี้เห็นต้อยบอกว่าไปดูบ้านแถว ๆ ใกล้ทางเข้าอำเภอ” ไม้เหมือนอยากพูด แต่ก็เหมือนไม่อยากพูด เอ่ยตะกุกตะกักเล็กน้อย ทำให้เขาเริ่มแปลกใจ“ไปดูทำไม?”“กะ ก็&helli

“โอ้ย! อูย~” เสียงร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด นี่เป็นครั้งแรกที่ได้สัมผัสกับคำว่าทรมานเช่นนี้ หญิงสาวที่ถูกวางบนเบาะด้านหลังของรถใบหน้าบิดเบ้ น้ำตาเริ่มไหลอาบแก้มดูน่าสงสาร“เจ็บมากไหม เดี๋ยวฉันจะรีบพาไปหาหมอนะ” เขาเอ่ยอย่างกระวนกระวาย รีบขึ้นมานั่งข้างหญิงสาว โดยมีแม่บ้านอย่างพี่ต้อยนั่งประกบอีกฝั่ง ส่วนคนขับก็คือไม้“อื้อ! เร็ว ๆ” เจ้าเอยหลับตากัดฟันแน่นข่มกลั้นความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น“อดทนไว้นะเจ้าเอย”“ฮื่อ! เจ็บโอ้ย เริ่มเจ็บมากแล้ว อื้อ!”“อึก!” เสียงสะอึกพร้อมกับกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก เขาไม่เคยรู้สึกกลัวและตื่นเต้นแบบนี้มาก่อนเลย นี่เป็นครั้งแรก เขาเองก็ทำตัวไม่ถูก ตั้งแต่เกิดมาก็ไม่เคยปลอบใครหรือโดนใครปลอบเขาไม่รู้ว่าตนควรทำอย่างไรดีในเวลานี้ มือไม้ก็สั่นเทารู้สึกว่าวางตรงไหนก็ไม่ถูกต้องสักที่ สุดท้ายก็ตัดสินใจดึงร่างแม่ของลูกมากอดไว้แน่น“คุณเอยจะคลอดแน่เลยค่ะ”“ตะ แต่ยังไม่ถึงกำหนดเลยนะ” เขาเอ่ยตะกุกตะกักเล็กน้อย ข่มกลั้นค

“เด็กดี เลี้ยงง่ายโตไวนะลูกนะ” มือที่ลูบใบหน้าดวงน้อยสั่นเทาราวกับจะประคองต่อไม่ไหว รอยยิ้มที่ฉีกกว้างอาบไปด้วยคราบน้ำตาของคนเป็นแม่ เหมือนก้อนเนื้อในอกด้านซ้ายถูกบีบรัดจนหายใจติดขัด“ลูกของแม่ต้องเข้มแข็ง แม่ขอให้ลูกเติบโตมาอย่างดี มีความสุขนะลูก แม่รักลูกนะ” แม่ไม่มีอะไรให้นอกจากคำอวยพรนะลูกรัก...“อยู่กับพ่อเขานะลูก ฮึก~ แม่จะคอยแอบดูลูกของแม่นะ”ในวันที่ต้องจากเหมือนโลกทั้งใบของแม่กำลังจะหยุดหมุน อยากอยู่กับลูกใจจะขาด ทว่ากลับทำแบบนั้นไม่ได้ เพราะเธอไม่สามารถยืดเวลาไปได้มากกว่านี้แล้ว เธอเคยขอร้องเขามาแล้วรอบหนึ่ง ขอให้ได้อยู่กับลูกจนครบห้าเดือน หากต้องฝืนขอต่อก็กลัวจะทำให้เขาไม่พอใจและหมดความเชื่อถือในตัวเธอเขายิ่งจะรังเกียจรังชังเธอไปมากกว่านี้…“ถ้าลูกอยู่กับพ่อ อนาคตลูกจะได้เป็นนายน้อยแห่งไร่แสนล้านนี้เลยนะลูก ถึงวันนั้นลูกแม่จะทั้งหล่อทั้งรวยเลยแหละ”แม่ยอมเพื่ออนาคตของลูกนะ… คำพูดที่เปล่งออกมาล้วนมาจากใจจริง เธอไม่อยากเอาลูกไปลำบากลำบนด้วย สิงห์อยู่กับเขาย่อมมีอนาคตและม

“งั้นมึงจะเอายังไง จะนั่งห่อเหี่ยวเป็นหนังไข่อยู่นี่หรือไง”เมื่อเห็นว่าสีหน้าและแววตาอีกคนเริ่มมุ่งมั่นและแน่วแน่กว่าก่อนหน้า พอร์ชจึงเอ่ยถามซ้ำอีกครั้ง หวังว่าเพื่อแสนโง่คนนี้จะคิดได้และทำทุกอย่างให้เจ้าเอยกลับมาได้ ไม่อย่างนั้นมันก็จะกลายเป็นคุณพ่อเลี้ยงเดี่ยวที่น่าถีบที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย“กูจะไป” เขาพูดอย่างจริงจัง ก่อนจะอุ้มลูกน้อยวิ่งเข้าห้องไปเก็บของบางโดยด่วน“ไปไหน?”“ตามเมียกูสิวะ”เขาคงจะยืนรออยู่หรอกมั้ง เมียไปทั้งคน!พอคิดได้ก็กลายเป็นคนสมองไวขึ้นมาทันที แต่เพื่อนตัวดีก็ตามมายิงคำถามสุดจี๊ดให้เขายอมรับหัวใจตัวเองสักที“ไม่ใช่แค่แม่ของลูกหรือไง มึงไม่ได้รักเขานี่”“ใช่ที่ไหนเล่า! ก็ทั้งเมีย ทั้งแม่ของลูกกู”เมีย เธอคือเมียที่เขารัก และเป็นแม่ของลูก เพราะฉะนั้นเขาเสียเธอไปไม่ได้ เขาต้องตามไปง้อเธอให้ได้!“ไอ้สิงห์น้อยของพ่อ ช่วยพ่อหน่อยนะลูกนะ”คราวนี้ถึงกับต้องขอร้องสิงห์น้อย เพราะถ้าไปตัวเปล่าร้อยเปอร์เซ็นเจ้าเอยต้อง