Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

“ระ เราไม่พูดเรื่องหย่ากันได้ไหมเจ้าเอย” น้ำเสียงที่อ่อนลง คนตัวโตที่เคยน่าหวาดหวั่นก่อนหน้านี้กลับคอตกหน้าเศร้า เมื่อเธอนั้นพูดเรื่องหย่ากับเขาอีกครั้งเขาไม่อยากหย่า ไม่อยากเสียเธอไปจริง ๆ ให้ทำยังไงเขาก็ยอม“แต่เอยตัดสินใจแล้วนะคะ เอยขอบคุณมากที่เมื่อกี้คุณแสนปกป้องเอย แต่ว่าเอยไม่คิดว่าคุณจะจริงจัง”คนตัวเล็กทว่ากลับใจใหญ่กว่าตัว และใจเด็ดใช่ย่อย เธอยอมตัดใจเจ็บตั้งแต่วันที่เธอคลอดลูกชายให้เขาแล้ว เธอไม่อยากวิ่งตามความรัก เธอไม่อยากวิ่งตามอะไรทั้งนั้น ขอเป็นตัวเธอเอง ขอเป็นเจ้าเอยคนเดิมที่เข้มแข็งและแข็งแกร่ง ไม่ว่าจะเจอกับอะไรเธอก็จะผ่านมันไปได้อย่างแน่นอน“จริงจัง จริงจังมากด้วย ขอโทษนะ ขอโทษที่เคยพูดจาบ้า ๆ แบบนั้นไป ขอโทษจริง ๆ พะ พี่ผิดไปแล้ว พี่…”เขาเอ่ยคำขอโทษเธอซ้ำไปซ้ำมา สีหน้าและแววตาที่เจ็บปวดนั้นบ่งบอกว่าเขาสำนึกในความผิดพลาดในอดีต เขาคุกเข่าลงตรงหน้าผู้หญิงที่เขารักอีกครั้ง วอนขอโอกาสจากเธออีกหน“เรากลับมาเริ่มต้นใหม่กันสักครั้งนะ” เขาแทบจะก้มลงกราบเท้าภรรยาที่เขารัก

“คนเราเปลี่ยนความชอบง่ายขนาดนี้ได้ด้วยเหรอ?” เจ้าเอยพึมพำก่อนจะเมินหน้าหนี ไม่อยากมองเขาต่อ“ไม่ง่ายหรอก แต่เปลี่ยนกันได้”ไม่ง่ายจริง ๆ ที่เขาจะเปลี่ยนความคิดบ้าบอของตัวเองได้ เมื่อก่อนมีเรื่องราวฝังใจที่ทั้งเกลียดและกลัว ทำให้เขาไม่ยอมเปิดใจ เขาอาจจะเก่งในเรื่องอื่นก็จริง แต่เชื่อเถอะว่าคนเราไม่มีใครเก่งไปเสียทุกอย่าง คนเราต้องมีเรื่องที่ไม่ถนัดและโง่งมไปบ้างอย่างเขานี่ไง มองคนที่ภายนอก เชื่อคำพูดและการกระทำที่เป็นภาพลวงตา กว่าจะมารู้ตัวอีกทีเมียที่แสนดีก็ขอหย่าอยู่นี่ไง“เมื่อก่อนพี่ไม่ค่อยชอบอะไรแบบนี้เลย ใครที่เหมือนผู้หญิงคนนั้น แต่งตัวสวยทุกวัน ออกไปเที่ยวทุกคืน ทิ้งลูกให้ร้องงอแงหา กลับมาตอนเช้ากับผู้ชายไม่ซ้ำหน้าทุกวัน”จู่ ๆ เขาก็พูดเรื่องนี้ออกมา ซึ่งมันเป็นเรื่องส่วนตัวมาก ๆ น้อยคนนักที่จะรู้ และเขาเองก็ไม่เอ่ยปากกับใครหากไม่สนิทกันจริง ๆ และถ้าหากเขาไม่ไว้ใจย่อมไม่มีทางที่จะได้รู้ความลับที่กลายเป็นปมในใจเขาตลอดมา“ผู้หญิงคนนั้น? เป็นใครเหรอคะ” เจ้าเอยเริ่มสงสัยว่าคนคนนั้นคือใครกัน

“สวัสดีครับ ผมเป็นหัวหน้าช่างที่รับผิดชอบงานที่คุณเอยจ้างมาครับ พะ พอดีว่าผมพาคุณเอยมาเลือกกระเบื้องน่ะครับ คะ แค่เลือกกระเบื้องครับ”มึงไม่แนะนำตัวแต่แรกล่ะ เวรเอ๊ย! เมียกูจะทุบกูแล้วเนี่ย!“อ๋อ งั้นเดี๋ยวพี่ไปช่วยเลือกนะ” แสนฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาว เธออยากจะเอาค้อนทุบเขาให้ฟันร่วงจริง ๆ จะได้ไม่ต้องยิ้มน่าขนลุกแบบนี้ได้อีก“กลับไป เอยจะไปเลือกเอง” เธอออกปากไล่เขาไม่พอยังผลักเขาออกอีกต่างหาก พอโดนแบบนี้เข้านอกจากหน้าเสียแล้วใจยังเสียอีก“น่านะ~ไหน ๆ พี่ก็มาถึงแล้ว เราไปดูด้วยกัน”ด้านได้อายอด! นายหัวแสนคนนี้แทบจะก้มลงกราบเจ้าเอยคนสวยอยู่แล้ว“ก็บอกว่าไม่ไงคะ! คุณแสนฟังไม่รู้เรื่องหรือไง ทำไมทำตัวน่ารำคาญแบบนี้ บอกว่าไม่ก็ยังจะเซ้าซี้อยู่นั่นแหละ”“…”พอโดนตวาดบ้างกลับเงียบกริบไปต่อไม่ถูก เขาเหมือนตัวหดลงเหลือนิดเดียวเท่านั้น คนตัวโตเท่าควายแบบเขากลับต้องมายืนเจี่ยมเจี๊ยมมือประสาน เรียบร้อยเหมือนผ้ายับที่พับไว้ก็ไม่ปาน สภาพเขาตอนนี้แทบดูไม่ได้เลยด้ว

ผ่านไปเกือบปี… จบเส้นทางการเป็นสามีภรรยา ตอนนี้เธอไม่ได้เป็นเมียที่เขาแสนจะเกลียดชังแล้ว แต่กลับผันตัวเองให้เป็นน้องสาวที่ยังคงพูดคุยและห่วงใยกันปกติ“ช่วงนี้เป็นไงบ้าง?”เขามักจะถามประโยคนี้ทุกครั้งที่ได้เจอเจ้าเอย ถามเธอว่าเป็นยังไงบ้าง สบายดีหรือไม่? จะเป็นเหมือนเขาหรือเปล่าที่คิดถึงเธอสุดหัวใจ ทนทรมานมาแรมปี และดูท่าแล้วก็คงต้องทรมานแบบนี้ไปอีกนานสาสมแล้วไหมล่ะ? สาสมกับความโง่ของตัวเอง ตอนนี้คนที่ถูกเกลียดควรเป็นเขามากกว่า“ก็ดีนะคะ พวกนั้นไม่มากวนเอยแล้ว ช่วงหนึ่งเอยปวดหัวมาก คิดไม่ออกว่าต้องจัดการยังไง”เขาไม่ถามต่อ แต่กลับยิ้มบาง ๆ ให้คนตัวเล็กที่ตั้งใจทำงานที่เธอรักอย่างอารมณ์ดี เพราะก่อนหน้ามีเรื่องให้เธอไม่สบายใจ แต่เขาจัดการหมดแล้ว อะไรที่มายุ่งกับคนที่เขาทะนุถนอมมาตลอดเขาย่อมไม่มีทางปล่อยมันไว้“ดีแล้วแหละ แล้วยอดขายที่ร้านเป็นยังไงบ้าง”“ดีเวอร์~ เตรียมเรียกเจ๊เอยเลยค่ะ”“ฮะ ฮ่า เอยเป็นคนเก่ง พี่เชื่อว่าอีกไม่ถึงปีเอยจะเป็นระดับหัวแถวเลยล่ะ” เขาภูม

“อ๊ะ” ร่างเล็กถูกพลิกตัวขึ้นเป็นฝ่ายคร่อมทับ สะโพกกลมถูกยกขึ้นทำให้ของเหลวสีขาวขุ่นจำนวนมากไหลออกมาอาบแท่งอุ่นร้อน“ขยับสิ”ร่างหนาที่นอนราบยกมือบีบสะโพกกลมอย่าหมั่นเขี้ยว ส่วนที่เชื่อมประสานยังไม่ถอดออกเลยสักหน คืนนี้จะเป็นค่ำคืนแสนหวานที่ต่างฝ่ายต่างกอบโกยช่วงเวลาแห่งความสุข หลังจากที่ห่างกันมาเนิ่นนานคิดถึงจนใจจะขาด ไม่อยากมีสักวิเลยที่ต้องผละออกห่างกันคนตัวเล็กที่ยังเวียนหัวไม่หาย สติก็ยังไม่เข้ารูปเข้ารอยนัก แต่ทว่าเธอกับพยักหน้าตอบตกลง ผมยาวสลวยที่บดบังการมองเห็นนั้นถูกสะบัดไปยังด้านหลังในทันที“อื้อ! อ๊ะ”ชายหนุ่มมองภาพคนรักตรงหน้าด้วยใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะอีกครั้ง เพียงแค่เธอเริ่มขยับและทิ้งน้ำหนักตัวทำให้กลืนกินส่วนแข็งขึงนั่นอีกครั้ง สร้างความเสียวซ่านจนเจียนคลั่ง ทั้ง ๆ ที่เพิ่งจะหลั่งออกไปได้ไม่นาน“อ๊าส์~~ เอยกินพี่ไปหมดทั้งตัวเลยรู้ไหม” เสียงแหบพร่าเอ่ยบอกกับหญิงสาวที่ใบหน้าบิดเบ้เหยเกเล็กน้อย ส่วนล่างบีบแน่น ท่อนใหญ่ยาวที่เธอกดทับอยู่นั้นเข้าไปลึกจนชนกับปากมดลูก จุกจนตัว