All Chapters of เมียที่คุณแสนชัง: Chapter 41 - Chapter 46

“ข้อนี้พี่ขอยกเว้นได้ไหม เพราะพี่รู้ว่าเอยไม่ได้เจ็บ แต่เอยกำลังเสียวต่างหากล่ะ”“อ๊ะ! อ๊ะ ! จะ สะ เสร็จแล้วพี่แสน! อื้อ!”“พี่ก็จะแตกแล้ว พร้อมกันนะ!”เอวสอบเร่งจังหวะถี่รัว ความเสียวซ่านเดินทางมาถึงขีดสุด ร่างสองร่างกระตุกเกร็งก่อนจะปลดปล่อยน้ำกามจนไหลล้นจากช่องทางรัก ไหลเลอะผ้าปูเตียงเป็นดวงชัด“อึก แฮ่ก~” เสียงหอบหายใจก่อนร่างเล็กจะฟุบลงกับที่นอนอย่างคนหมดแรง ก่อนจะถูกทาบทับด้วยร่างหนาของคนด้านหลัง“อื้อ!เอยหนัก” เธอเหนื่อยอ่อนจนตาแทบปิด แต่หากเขาทับอยู่แบบนี้มีหวังเธอได้หลับไม่ตื่นเพราะขาดอากาศหายใจอย่างแน่นอน“จูบก่อนสิ” เจ้าของเสียงทุ้มเอ่ยพร้อมกับรอยยิ้มแป้นอย่างพออกพอใจ วันนี้เขามีความสุขมาก มีความสุขที่สุด เขาจับร่างเล็กพลิกหงายให้เผชิญหน้า มองคนที่ตาปิดไปแล้วแต่ทว่าปากสวยได้รูปกลับยังตอบโต้เขาได้ดี“ถอดออกจากตัวเอยก่อนสิคะ”“จูบพี่ก่อนสิครับ” ชายหนุ่มยังคงเซ้าซี้ โดยไม่ยอมให้จุดเชื่อมประสานหลุดออกจากกายสาว เขาชอบความรู้สึก

“…” เขาพูดออกมาตรง ๆ แบบนั้นจะไม่ให้เธอหยุดชะงักได้อย่างไร ประโยคนั้นทำไมเธอถึงเชื่อกันนะ อาจจะเป็นเพราะว่าสายตาคู่นั้นไม่โกหกเธอน่ะสิ“พี่ไม่อยากลืม และไม่คิดจะลืมด้วย”คนตัวโตยอมรับออกมาจากใจจริง ต่อให้จะเลิกกันมาเป็นปีก็ตาม แต่ไม่มีใครสามารถทำให้เขาตกหลุมรักได้เหมือนเจ้าเอยแน่นอน พื้นที่ในหัวใจของเขายังยกให้เธอเสมอไม่มีวันเปลี่ยนแปลง และไม่มีวันเปลี่ยนไปพูดแล้วก็ไม่อยากจะเชื่อว่าคนที่เขาเกลียดนักเกลียดหนาในเมื่อก่อน จะทำให้เขารักจนหมดหัวใจ รักจนไม่สามารถรักใครได้ขนาดนี้ เธอเก่งจริง ๆ …“แต่พี่ก็รู้ว่าเรากลับไปเป็นเหมือนเดิม…” เธอแกล้งถามเขา ไม่วายแอบสังเกตเขาอยู่ตลอดเวลา“อันนี้พี่ก็รู้ว่ามันเป็นไปไม่ได้เหมือนกัน แต่พี่แค่อยากดูแลคนที่พี่รักมากที่สุด อยู่ห่าง ๆ ไม่ได้ก็ทำยังไงก็ได้ให้ไม่รบกวนสายตาเอย”ก็ไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นนี่… หมายถึงคนตรงหน้านี่แหละ“อะ โอ้ย!” จู่ ๆ เขาก็ร้องออกมา เพราะเขานั้นเผลอขยับตัวหวังจะเข้าใกล้เจ้าเอยสักหน่อย

“วุ้ว~~ ไม่มีวันนั้นแน่นอนจ้ะเมียจ๋า”ชายหนุ่มกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจสุดขีด ท่าทางของเขานั้นเหมือนถอดแบบกันมากับสิงห์น้อยไม่ผิดเพี้ยน เขายิ้มจนเห็นลักยิ้มอันเป็นเสน่ห์ของเขา รอยยิ้มที่เธอตกหลุมรักตั้งแต่แรกเจอ เมื่อครั้งที่เขาย้ายบ้านมาอยู่ข้างกันตอนนั้นเธอได้แต่มองพี่แสนหนุ่มข้างบ้าน แอบรักแอบมองเขาอยู่นาน แต่เพราะเขาเอ็นดูแพมมากกว่า ทำให้เธอในตอนนั้นไม่กล้าเข้าใกล้เขา แอบน้อยใจที่ตัวเองทำตัวไม่น่ารักหรือ เขาถึงไม่ชายตาแลเธอแต่เพราะคนเราไม่สามารถสูญเสียตัวตนเพื่อใครได้ หากจะรักก็อยากให้รักในสิ่งที่เป็น และเธอก็ทำได้แล้ว ทำให้เขารักเธอที่เป็นเธอ…“อะไร ใครเมียพี่ อย่ามาเรียกซี้ซั้วนะ” เธอยังแกล้งเขาเล็กน้อย อยากดูปฏิกิริยาของอีกฝ่ายนักว่าจะน่าขันแค่ไหน“ลูกสองแล้วยังจะเป็นพี่น้องกันอยู่อีกเหรอ?” นี่มีเจ้าตัวเล็กในท้องอีกคนแล้วนะ แถมเธอยังพูดเหมือนจะให้โอกาสเขาแล้วด้วย ให้เป็นพี่น้องท้องชนกันจนลูกคลอดไม่ได้นะเขาไม่ยอมเด็ดขาด เรื่องนี้ต้องสู้ให้ถึงที่สุด“ก็เรายังไม่ได้แต่งงานกันซะหน