All Chapters of พยัคฆราช: Chapter 151 - Chapter 160

236 Chapters

บทที่ 46

เขตแดนรีบยกสายโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดหมายเลขภายในลงไปหาฝ่ายบัญชี เพื่อให้ทางนั้นส่งเอกสารกลับขึ้นมาให้ดูก่อนผ่านไปสักพักเอกสารที่นำลงไปเมื่อสักครู่ก็ถูกนำกลับขึ้นมา" 6 เดือน?" ชายหนุ่มเปิดดูเอกสารที่ถูกนำกลับขึ้นมา พนักงานเก่าที่เขาเคยให้ 4 เดือน ตอนนี้ถูกเพิ่มเป็น 6 เดือน และพนักงานคนอื่นก็ถูกเพิ่มตามความเหมาะสมของระยะเวลาที่ทำงาน"ถ้าไม่ใช่พี่แล้วจะเป็นใครล่ะครับ..หรือว่าา??" แผ่นดินหันมองไปดูประตูห้อง เพราะคนที่เขาคิดว่าต้องใช่แน่ๆ นั่งอยู่หน้าห้องตรงนั้น"ออกไปก่อน" ชายหนุ่มถึงกับกุมขมับ ไล่ให้ฝ่ายบัญชีที่เอาเอกสารขึ้นมาพร้อมกับน้องชายออกไปก่อน ทั้งสองเดินออกมาแต่ก็อดมองคนที่ทำโบนัสไม่ได้แกร็ก..แอดดด..."จะไปไหน" เปิดประตูออกมาก็เห็นว่าเธอหยิบกระเป๋ากำลังจะลงไปข้างล่าง"หิวข้าว""หิวข้าวเหรอ เดี๋ยวรอผมแป๊บหนึ่ง" ทีแรกจะมาคุยเรื่องที่เธอเพิ่มโบนัสให้พนักงาน แต่ได้ยินว่าอีกฝ่ายหิวแล้วเขตแดนก็รีบกลับเข้าไปหยิบกระเป๋าเงินและกุญแจรถ"คุณจะไปไหน""พาออกไปทานข้าวข้างนอกไง""ฉันจะทานในโรงอาหาร""คนเยอะ""ฉันจะทานที่โรงอาหาร" เธอยังยืนยันคำเดิม"เดี๋ยวพาไปทานอาหารอร่อยๆ""คุณเคยทานโรงอาหาร
Read more

บทที่ 47

"โอ๊ย..คุณเขตแดน""อย่าดิ้นสิกำลังจะเข้าอยู่แล้ว""เมื่อกี้คุณโทรบอกให้ฝ่ายบัญชีขึ้นมาหา""อีกครึ่งชั่วโมง""เผื่อพวกเขาขึ้นมาก่อนเวลาล่ะ""ไม่มีใครทำแบบนั้นหรอก""เชื่อได้เหรอ เอาออกไปนะโอ๊ยฉันเจ็บ""เดี๋ยวก็ไม่เจ็บแล้ว""คุณเขต! อือ" ถึงแม้เธอจะพยายามขยับหนีแต่ก็สู้แรงผู้ชายไม่ได้..จนความแข็งนั้นแทรกผ่านขอบกางเกงชั้นในเข้ามา"ซี๊ดด ไม่นานหรอก" เขาค้างมาตั้งแต่วันที่ลูกไม่สบายแล้ว ยังไงวันนี้ก็ต้องสำเร็จความใคร่ให้ได้ก่อน"ประตูก็ไม่ล็อก อืออ" สิ่งเดียวที่เธอระแวงอยู่ตอนนี้เผื่อมีคนเปิดประตูเข้ามาจะทำยังไงจังหวะที่เขตแดนกำลังโยกสะโพกช้าๆ มือหนาก็ยื่นไปกดอะไรบางอย่างผ่านข้อความ Line"อือ อื้ออ" ในเมื่อหยุดเขาไม่ได้แล้วเธอก็ต้องรีบช่วยให้เขาเสร็จไวๆ คอยดูนะต่อจากนี้ไปจะไม่ยอมเปิดโอกาสให้เขาเข้าใกล้ตัวเธอตอนอยู่บริษัทอีกแล้ว"อาาา น่ารักจัง" ริมฝีปากหนากระซิบพูดข้างใบหูก่อนที่จะงับติ่งหูเบาๆ"อือ คุณเขต""ใกล้แล้ว""โอ๊ย อื้ออ" เจอกระแทกเข้ามาอีกหลายทีก่อนที่ทุกอย่างจะหยุดลง"คุณเขตแดน เอาออกไปเลยนะ!" สงสัยคงต้องอยู่แบบนี้ทั้งวันอีกแน่เลย หญิงสาวรีบเข้าไปในห้องน้ำ เพราะเขาหลั่งในจนล้นอ
Read more

บทที่ 48

เขตแดนรีบแกะมือของชมพูนุชที่เกาะแขนตัวเองออก แล้วเดินอ้อมไป​ แต่ยังไม่ถึงไหนชมพูนุชก็ตามมาคว้าแขนของเขาอีกครั้ง"ทำไมพี่พาผู้หญิงคนนี้เข้าบ้านคะ" ชมพูนุชชี้หน้าข้าวทิพย์แบบไม่พอใจ"ชม.." กานดารีบมาเตือนสติหลานสาว"ตอนที่ชมไม่อยู่มันเกิดอะไรขึ้นคะคุณป้า ผู้หญิงคนนี้คนเดียวกับที่แกล้งชมงานศพของคุณลุงนี่คะ""งื้ออ ป้อครับ" นะโมที่อยู่ในอ้อมกอดของแม่ตกใจตะโกนให้พ่อมาช่วยปลอบอีกคน"โอ๊ยพี่เขต" จังหวะนั้นเขตแดนกระชากมือของชมพูนุชออก แล้วรีบเข้าไปหาลูกกับเมียที่ยังยืนอยู่ข้างรถฝั่งนั้น"ป้อครับกลัว" เด็กน้อยยื่นมือไปกอดคอพ่อไว้แน่นจนแม่ยอมปล่อยให้เขาเป็นคนอุ้มลูก"โอ๋ไม่กลัวนะครับคนนั้นคือคุณอาของลูก""อะไรของพี่เนี่ย ใครจะไปเป็นอา""นึกว่าเสียงอะไรกัน" แผ่นดินที่ขึ้นบ้านไปแล้วได้ยินเสียงก็รีบลงมาดู"เฮียดูเฮียเขตสิคะเอาผู้หญิงที่ไหนเข้าบ้านไม่รู้ ผู้หญิงมีลูกติดแล้วด้วย​ แหวะ""ส่งลูกมาฉันจะกลับ""ไม่ให้กลับ คุณน้าครับฝากเธอเข้าไปข้างในก่อน" เขตแดนส่งนะโมให้กานดาอุ้มแล้วก็ให้พาข้าวทิพย์เข้าไปข้างในก่อน"เฮียปกป้องมันเหรอ ฉันเป็นน้องเฮียนะ!""อาหมวย ถ้าเราไม่ใจเย็นลงกว่านี้พี่จะเรียกชื่อนี้"
Read more

บทที่ 49

"แบบนี้นี่เอง""อะไรเหรอลูก" กานดาเห็นชมพูนุชมองดูหน้าเด็กชัดๆ แล้วก็พูดออกมา"ก็เคยได้ยินคนแก่ๆ พูดกันว่าผู้ชายหน้าเหมือนพ่อหรือผู้หญิงหน้าเหมือนแม่จะอาภัพไงคะ""หนูชม!" กานดารีบปรามหลานไว้ เพราะมันไม่ใช่สถานการณ์ที่จะมาพูดเรื่องนี้เลย"ชมพูดจริงนี่คะ" เพราะถ้าไม่อาภัพคงไม่พ่อไปทางแม่ไปทางแบบนี้หรอก"น้าวางอาหารไว้ตรงนี้นะ อย่าลืมทานข้าวกันด้วยล่ะ" กานดารีบพาชมพูนุชออกมาก่อนที่จะพูดอะไรมากไปกว่านี้พอทุกคนไปแล้วข้าวทิพย์ก็หยิบเอาอาหารสำหรับเด็กมาป้อนลูก"เดี๋ยวผมป้อนลูกคุณทานข้าวเถอะ""ฉันป้อนเองค่ะ""คุณยังไม่หายโกรธผมเหรอ""โกรธ? คุณคิดว่าฉันโกรธคุณหรือคะ" เพราะมันผ่านคำนี้ไปนานแล้ว จะเรียกว่ามันคือความเสียใจ ความระทมทุกข์ในหัวใจก็ยังได้เลย"หม่ำๆ" นะโมเห็นแม่ตักอาหารคาช้อนไว้ไม่ยื่นเข้ามาใส่ปากให้สักที"แม่ขอโทษครับ หนูหิวมากเลยหรือลูก"เขตแดนเห็นภาพนี้แทบน้ำตาไหลอีกครั้ง ภาพที่แม่ป้อนข้าวลูก ถึงยังไงเขาก็จะไม่มีทางปล่อยเธอกับลูกไปแน่ เขาจะชดใช้เวลาที่เสียไปทั้งหมดให้เธอกับลูกให้ได้ดึกๆ คืนนั้น.."คุณเขต!" หญิงสาวระแวงคิดว่าเป็นเขาที่เอื้อมมือมา..จากเสียงที่เธอตะคอกเมื่อสักครู่ทำ
Read more

บทที่ 50

หญิงสาวปรายตากลับมามองอีกเล็กน้อยเมื่อได้ยินเขาพูดว่าเลี้ยงรุ่น เพราะข้าวทิพย์คิดว่าคงเป็นรุ่นที่เธอเคยเรียนด้วยแน่เลยชายหนุ่มวางโทรศัพท์ลงแล้วก็กลับไปเช็ดผมต่อ ทีแรกข้าวทิพย์คิดว่าเขาจะพูดอะไรกับเธอบ้าง แต่ก็ช่างเถอะ พวกเขาอยากเลี้ยงรุ่นกันนี่เธอไม่ได้เรียนจนจบจะมีสิทธิ์อะไรไปร่วมงานกับพวกเขาล่ะ"เรียกคุณพ่อคุณแม่สิครับ" เสียงนี้ดังมาจากหน้าห้องก่อนที่จะได้ยินเสียงเด็กพูดตาม"สงสัยลูกกลับมาแล้ว คุณไปเปลี่ยนเสื้อผ้าสิ" เธอจะไปเปิดประตู แต่พ่อของนะโมแต่งตัวไม่เรียบร้อยเลย"ผมก็ไม่ได้โป๊นี่" เขามีผ้าเช็ดตัวอีกผืนที่พันรอบท่อนล่างอยู่"คุณเขตแดน ถ้าคุณไม่ใส่ผ้าให้เรียบร้อยก็กลับเข้าห้องน้ำไป เห็นไหมว่าใครอยู่กับนะโม" เพราะเสียงคนที่เรียกก็คือเสียงคุณอาชมพูนุช ทานข้าวเย็นเสร็จนะโมก็ขอไปเล่นกับคุณอาต่อ"หวงเหรอ" เขาคิดว่าเธอคงหวงไม่อยากให้ใครเห็นด้วย"อนาจารมากกว่า เข้าห้องน้ำไปเลยนะ" ข้าวทิพย์ผลักเขาให้กลับเข้าห้องน้ำก่อนที่จะเดินมาเปิดประตู"แม่อยู่ครับ" นะโมเห็นแม่นานเปิดประตูก็เลยถามว่าแม่ทำอะไรอยู่ครับ"ขอบคุณมากนะคะคุณชม" ข้าวทิพย์หันไปขอบคุณชมพูนุชก่อนคิดว่าค่อยเข้าไปตอบลูกข้างในก็
Read more

บทที่ 51

"แม่ครับ""???" หญิงสาวที่ได้ยินเสียงเด็กเรียกว่าแม่หันมองซ้ายมองขวา แต่ข้างๆ ไม่มีใครนี่ "หนูหลงกับแม่มาเหรอครับ""หาป้อ""ตายแล้วลูกใครเนี่ย" เธอยังคงมองหาผู้ปกครองของเด็ก "มาเดี๋ยวพี่พาไป""แม่ งื้อออ""เอ้าาร้องไห้ซะงั้น ไม่ร้องนะครับโอ๋..." เธอคนนี้รีบอุ้มเด็กขึ้นมาโอ๋ไว้"นะโม??" คนที่เรียกชื่อนะโมรีบวิ่งเข้าไปเมื่อได้ยินเสียงเด็กร้องไห้ "คุณทำอะไร!""อ๋อเด็กคนนี้เป็นลูกของคุณเองเหรอ ทำไมไม่ดูแลลูกให้ดี" เธอที่อุ้มเด็กอยู่เมื่อสักครู่ตกใจอยู่ดีๆ ก็ถูกผู้ชายที่ไหนไม่รู้มาแย่งเอาเด็กไป พอผู้ชายคนนั้นอุ้มเด็กก็หยุดร้องไห้แสดงว่าทั้งสองรู้จักกันจริง"หาแม่""เดี๋ยวพาไปหาแม่นะครับ ไม่ร้องนะ""ถ้าดูแลลูกตัวเองไม่ได้ก็อย่าพาออกจากบ้าน เด็กหายมาจะทำยังไง""ไม่หายหรอกถ้าคุณไม่เอาเด็กไป""อ้าวไอ้นี่ นายคิดว่าฉันจะขโมยเด็กงั้นเหรอ""ใครจะไปรู้ล่ะเผื่อคุณเป็นแก๊งลักขโมยเด็กไง""ปากหมา ดูแลลูกตัวเองไม่ดีแล้วยังมาโทษปี่โทษกลอง""เจ้าสำนวนซะด้วย""อย่าให้ฉันเห็นหน้านายอีกนะ""ใครเขาอยากจะเห็นล่ะ""ไอ้!!""งื้อออ" นะโมเห็นว่าผู้ใหญ่กำลังทะเลาะกันตกใจร้องไห้งอแง"ไปครับเราไปรอคุณแม่ทางโน้นกันดีก
Read more

บทที่ 52

"มินนี่ เจ้าขา" ข้าวทิพย์เดินเข้ามาใกล้ถึงได้มองหน้าชัดๆ ว่าคนที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของตัวเองเป็นใคร"ข้าว?" มินนี่ถึงกับตัวแข็งน้ำตาคลอทำอะไรไม่ถูก เมื่อรู้ว่าผู้หญิงที่เขตแดนควงมาก็คือ.. "ข้าวทิพย์?""ข้าวทิพย์เหรอ?" เพื่อนหลายคนต่างก็หันมาให้ความสนใจ"ข้าวทิพย์เธอจริงๆ ด้วย" เจ้าขาตั้งสติได้ก่อนใครเพื่อนเอื้อมมือไปจับตัวข้าวทิพย์ดู "เธอสบายดีไหม""เราสบายดี" พอข้าวทิพย์ตอบเจ้าขาเสร็จสายตานั้นก็มองไปหามินนี่ "สวัสดีมินนี่""ข้าว.. ข้าวเป็นเธอจริงๆ ด้วย" มินนี่ยังไม่เชื่อสายตาตัวเอง "ทำไมเธอถึงทำแบบนี้ เธอทิ้งพวกฉันไปทำไม รู้ไหมว่าฉันตามหาเธอ""แม่ครับ งื้ออ" นะโมตกใจที่เพื่อนๆ ต่างก็รุมล้อมแม่ตัวเอง แถมบางคนร้องไห้ด้วย เด็กน้อยก็เลยกลัวว่าแม่จะถูกทำร้ายร่างกาย"นะโมมาหาแม่ครับ""อะไรนะ? เด็กคนนี้ลูกของเธอเหรอ??" มินนี่มองหน้าเด็กแล้วก็มองดูหน้าคนที่อุ้มเด็กอยู่ และอดไม่ได้ที่จะมองไปดูหน้าเขตแดน..ตกลงมันคืออะไรกันแน่"เรื่องมันเป็นยังไง ทำไมเธอถึงกลับมา.." เจ้าขากระซิบถามข้าวทิพย์ อยากถามเพื่อนว่าทำยังไงถึงได้กลับมาหาเขตแดนอีก"เรื่องมันยาวเดี๋ยวฉันจะเล่าให้ฟัง""ไม่ใช่ว่าอยู่ดีๆ จะหาย
Read more

บทที่ 53

"เร็วๆ นี้จะมีข่าวดีระหว่างเรากับภรรยาของเรา""ภรรยา?" จากที่เงียบอยู่พอได้ยินคำนี้หลายคนก็พูดขึ้นมา บางคนหันมองมาที่ข้าวทิพย์ด้วย"ใช่ การ์ดเชิญจะตามไปทีหลัง แต่วันนี้เป็นวันดี และเราอยากให้เพื่อนๆ ทุกคนเป็นพยานรักของเรา"ข้าวทิพย์ที่นั่งอยู่หัวใจเต้นแรงจนคิดว่าตัวเองเป็นโรคหัวใจหรือเปล่า เขากำลังจะพูดอะไรกันแน่ ไม่ใช่แบบที่เธอคิดใช่ไหม เพราะเรื่องนี้เธอยังไม่รู้เขาต้องพูดกับเธอก่อนสิ"เราจะจัดงานแต่งงาน""เห็นไหมว่าแล้ว" หลายคนคิดว่าเขตแดนต้องประกาศเรื่องงานแต่งแน่ พอเขตแดนยืนยันแบบนั้นทุกคนต่างก็พูดขึ้นมาแทบจะพร้อมกัน"ใครคือเจ้าสาว" เพื่อนๆ อดใจรอฟังไม่ไหวแล้ว..แต่ก็พอจะเดาได้"เจ้าสาวจะเป็นใครไปได้ละนอกจากแม่ของลูกเรา" ขณะที่พูดสายตาเขตแดนมองมาที่ข้าวทิพย์"แม่ของลูก? นี่มันอะไรกันข้าว??"ข้าวทิพย์ยังคงนั่งนิ่งไม่พูดไม่จากับเพื่อน สายตาเธอมองไปดูแค่ผู้ชายที่กำลังยืนพูดอยู่บนเวทีและทันใดนั้นเขาก็กระโดดลงมาจากเวทีต่างระดับแต่ก็ไม่สูงมากชายหนุ่มถือไมค์ลอยเดินตรงเข้ามาหาเธอ แล้ววางเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น อีกข้างตั้งชันไว้ ก่อนที่จะล้วงอะไรบางอย่างออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูท "แต่งงานกับผ
Read more

บทที่ 54

"เบอร์ 6 อยู่นี่เอง"แกร็ก..แอดดด.. หญิงสาวที่มีอาการมึนเมาจนเห็นได้ชัดเดินเซซ้ายเซขวาเข้าไปในห้องที่ไม่ได้ล็อก เพราะคนที่มาก่อนหน้าบอกว่าเดี๋ยวจะไม่ล็อกห้องตามขึ้นไปได้เลยอึบ! มาถึงเตียงคนตัวเล็กก็ทิ้งตัวลงนอน"คายยวะ" ส่วนคนที่นอนอยู่บนเตียงก่อนหน้าถึงกับสะดุ้ง นึกได้ว่าตัวเองจองห้องนี้คนเดียว "หึ.. มีบริการเสริมก็ไม่บอก"เซ็กซี่ซะด้วย ..ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมามองคนที่นอนคว่ำอยู่ข้างๆ กาย"จุ๊จุ๊" เสียงจุ๊ปากแบบภูมิใจในสิ่งที่อยู่ข้างกายของตัวเอง เพราะยิ่งดูก็ยิ่งน่าหลงใหล"อืออ" หญิงสาวที่ถูกจับพลิกกายให้นอนหงายขึ้น ครางออกมาเล็กน้อยเมื่อถูกสัมผัสร่างกายด้วยริมฝีปาก แต่เธอกลับคิดว่ามันเป็นจินตนาการของตัวเองเพราะเมื่อสักครู่ยังพูดเรื่องลามกกับเพื่อนๆ อยู่เลย"อาบน้ำก่อนไหมคนดี" ชายหนุ่มขยับกางเกงชั้นในของเธอลงมาเริ่มจะไม่ไหว"อื้มม!" แต่เจ้าของเรือนร่างนั้นไม่ยอมให้เขาพูดต่อ จับใบหน้าของเขาฝังลงกับจุดกึ่งกลางหว่างขาตรงที่ใบหน้าเขาอยู่ใกล้"อ้าา ร้อนแรงซะด้วย งั้นพี่ไม่เกรงใจแล้วนะครับน้อง..""โอ๊ย เจ็บ" หญิงสาวร้องเสียงหลงเมื่อถูกของแข็งสอดใส่เข้ามา"ซี๊ดดด ครั้งแรกที่รับงานเลยเหรอน้
Read more

บทที่ 55

เที่ยงวันเดียวกัน..เขตแดนออกไปตั้งแต่ก่อนเที่ยง จนป่านนี้ยังไม่กลับมา ตกลงเขาไปเรื่องงานหรือเรื่องอะไรกันแน่"ไปทานข้าวกันดีกว่า" แก้วตาเก็บของเสร็จก็หันมาชวนข้าวทิพย์"ค่ะ" ข้าวทิพย์เดินตามแก้วตาเข้ามาในลิฟต์..ว่าจะไม่ถามแล้วล่ะแต่อดไม่ได้ "คุณแก้วตาคะ""คะ""ฉันขอถามเรื่องคุณมิ่งขวัญหน่อยได้ไหมคะ""จะถามเรื่องที่คุณมิ่งขวัญไม่มาทำงานใช่ไหมคะ""ใช่ค่ะ""พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน ติดต่อไปทางบ้านของคุณมิ่งขวัญทางนั้นก็บอกว่า..""บอกว่ายังไงคะ""บอกว่าเธอเดินทางไปพักผ่อนค่ะ""แล้วเรื่องนี้คุณ..เอ่อ..บอสรู้ไหมคะ""รู้ค่ะ..บอสว่าถ้าเธอสบายใจแล้วค่อยกลับมาทำงานก็ได้"เขารู้ด้วยเหรอ..จังหวะเดียวกันนั้นประตูลิฟต์ก็เปิดออกที่ชั้นล่าง"แม่ครับ" เสียงเด็กชายดังแจ้วมา พนักงานที่กำลังจะทยอยกันไปทานข้าวต่างก็หยุดแล้วหันไปมองแบบเอ็นดู"นะโมลูกมาที่นี่ได้ยังไง" ข้าวทิพย์ก็เป็นอีกคนที่มองไปและจำเสียงลูกชายได้ดี"พ่อบอกว่าอย่าวิ่งไงครับ" คนเป็นพ่อตามลูกชายไม่ทัน ยิ่งนะโมเห็นแม่เขาก็ยิ่งรีบวิ่ง"ระวังครับลูกเดี๋ยวล้ม"อึบ! พูดยังไม่ทันขาดคำขาเด็กน้อยก็เกี่ยวกันเกือบล้มลงกับพื้นแต่โชคดีพนักงานที่อยู่ใกล้รับ
Read more
PREV
1
...
1415161718
...
24
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status