ช่วงบ่ายวันเดียวกัน.."........." มินนี่สะดุ้งตื่นขึ้นมา ตกใจที่ตัวเองมานอนหลับอยู่ในห้องทำงานของเขา แต่พอหันไปดูโต๊ะทำงานก็เห็นว่าเจ้าของห้องยังคงนั่งทำงานอยู่ "ขอโทษค่ะ""ขอโทษทำไม""ขอโทษที่ฉันมานอนหลับในห้องของคุณ""หิวหรือยัง""หิวแล้ว ฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ" หญิงสาวดันตัวลุกขึ้น แต่จังหวะที่เธอกำลังจะลุกเหมือนหน้ามืด จึงต้องทิ้งตัวลงนั่งที่เดิมก่อน"เป็นอะไร ถ้ายังง่วงอยู่ก็นอนต่อ" ชายหนุ่มรีบลุกเดินเข้ามาหา ถ้าเธอล้มสงสัยรับไม่ทันแน่"เปล่าหรอกสงสัยฉันจะลุกเร็วไป ฉันกลับก่อนนะ""จะกลับไปไหนอยู่นี่แหละ""วันนี้ฉันยังไม่เข้าบริษัทเลย""ถ้างั้นก็เข้าไปและจัดการลาออกให้เรียบร้อย"มินนี่ไม่ได้ตอบ และเธอก็ทำเป็นไม่สนใจคำพูดของเขาด้วย หญิงสาวเดินออกมาจากห้องนั้น สายตาหลายคนต่างก็มองตามคงคิดว่าเราเข้าไปทำอะไรกับเจ้านายของตัวเองอีกล่ะสิ ถ้าเห็นเรานอนหลับทำไมไม่ปลุกหญิงสาวลงมาถึงชั้นล่าง ไม่ได้แตกต่างจากชั้นบนเลย เพราะทุกคนต่างก็มองเธอแบบตาไม่กระพริบด้วยหน้าเราเป็นคราบน้ำลายหรือเปล่าเนี่ย ทำไมมองกันจังมินนี่ออกมาที่รถแล้วก็ขับกลับบริษัทของเธอ[บริษัท]หญิงสาวยังไม่รีบลงจากรถเพราะไม่รู้
Baca selengkapnya