All Chapters of พยัคฆราช: Chapter 191 - Chapter 200

236 Chapters

บทที่ 86

"พี่คะ พี่ยืนทำอะไรอยู่ตรงนี้คะ" ราตรีเดินเข้ามาคล้องแขนฟีฟ่าต่อหน้าต่อตาคนที่ยืนคุยอยู่ด้วยเมื่อสักครู่จากที่มองหน้าเขาอยู่สายตามิ่งขวัญมองต่ำลงไปดูมือของผู้หญิงที่คล้องแขนเขาอยู่ฟีฟ่ารีบแกะมือนั้นออกอย่างเร็ว ถึงแม้ว่าจะเกาะแน่นมากแต่ก็สู้แรงของผู้ชายไม่ได้ พอแกะมือออกฟีฟ่าก็เดินไปแบบไม่ได้สนใจใครเลย"สวัสดีค่ะผู้จัดการ" หลังจากที่ฟีฟ่าไปแล้วราตรีก็กล่าวทักทายโดยการสวัสดีแต่ก็ไม่ได้พนมมือไหว้แต่มิ่งขวัญไม่ได้ตอบจังหวะนั้นเธอหันหลังแล้วเดินมาที่ลิฟต์จนราตรีรู้สึกเสียหน้าแผนกประกอบเครื่องยนต์.."เนื้อหอมนะเรา"ได้ยินคำพูดประโยคนั้นฟีฟ่าที่กำลังประกอบเครื่องยนต์อยู่เงยหน้าขึ้นมอง"ได้ยินว่าผู้จัดการมิ่งขวัญ ก็หลงเสน่ห์นายเหรอ"ก็ยังไม่ได้คำตอบจากฟีฟ่าอีกนั่นแหละ คนที่เขาแคร์บนโลกนี้มีแค่ไม่กี่คนหรอก เขาก็เลยไม่จำเป็นต้องตอบ"หรือเราจะทำมาดเข้มเงียบขรึมเป็นคุณชายเย็นชาเหมือนมันดี จะได้มีสาวๆ มองบ้าง" เพื่อนคนที่ถามฟีฟ่าหันไปพูดกับเพื่อนอีกคนเมื่อไม่ได้คำตอบจากคนที่ถาม"แต่มึงต้องมองดูเบ้าหน้ามึงด้วยนะ""แรงนะเนี่ย"จนใกล้เที่ยงวันเดียวกันฟีฟ่าก็ขึ้นไปที่ชั้นผู้บริหาร ที่อยากขึ้นมาเพ
Read more

บทที่ 87

ร้านอาหารที่อยู่ไม่ไกลจากบริษัท"สั่งได้เลยค่ะป้า​ วันนี้ขวัญเลี้ยงเอง""คุณชื่อขวัญเหรอคะ""คะ?" มิ่งขวัญแปลกใจตั้งแต่ตอนอยู่บริษัทแล้ว เหมือนป้าไม่รู้จักเธอ พอได้ยินคำพูดประโยคเมื่อสักครู่แน่นอนเลยว่าป้าไม่รู้จัก ในบริษัทมีคนไม่รู้จักเธอด้วยเหรอ "ป้าเป็นพนักงานใหม่หรือคะ""ชะ ใช่จ้ะ""ถึงว่าขวัญไม่ค่อยคุ้นหน้าป้าเลย ป้าคงจะเพิ่งเข้าได้เดือนเดียวเองใช่ไหมคะเนี่ย" เพราะเธอไม่มาทำงานก็ปาเข้าไปเดือนกว่าแล้ว และในระหว่างที่คุยกับป้า​ มิ่งขวัญก็สั่งอาหารไปด้วย"หนูทำงานในบริษัทตำแหน่งอะไรหรือลูก""ตำแหน่งเหรอคะ ก็ทั่วไปนั่นแหละค่ะ" มิ่งขวัญกลัวว่าถ้าบอกไปว่าเธอเป็นผู้จัดการทั่วไปเดี๋ยวป้าก็จะเกรงใจไม่กล้าทานข้าวด้วยจังหวะนั้นอาหารก็ทยอยมาวางบนโต๊ะ"หนูมีแฟนหรือยังจ๊ะ""ขวัญเหรอคะ" จะเรียกว่าแฟนไหม..หรือว่าไม่ใช่"ถ้าตอบไม่ได้ก็ไม่เป็นไรนะ ลูกชายป้าก็มีแฟนแล้วล่ะ" จะผิดไหมถ้าจะบอกว่าเสียดาย อยากได้คนนี้เป็นสะใภ้ แต่คนไหนก็ได้ แค่ลูกชายยอมเปิดใจก็ดีแล้ว"ค่ะ" มิ่งขวัญรู้สึกเอ็นดูป้า ที่พูดมาคงอยากติดต่อเธอให้กับลูกชายหลังทานข้าวเสร็จมิ่งขวัญก็พาป้ากลับมาบริษัท"ขอบใจมากนะที่เลี้ยงข้าวคนแก
Read more

บทที่ 88

"ขี่มอเตอร์ไซค์ไปเหรอ""ไกลกว่านี้ยังขี่เลย""แต่ฉันใส่กระโปรง""จะไปเปลี่ยนกางเกงก่อนไหมล่ะ""ไม่หรอก" ว่าแล้วมิ่งขวัญก็เดินตามเขาไปที่มอเตอร์ไซค์ แล้วเธอก็ขึ้นนั่งโดยเอาสะโพกขึ้นก่อนแล้วก็โน้มตัวลงไปกอด เพราะตรงเบาะคนนั่งสูงกว่าคนขับฟีฟ่าขับมอเตอร์ไซค์ไม่นานนักเพราะรถมอเตอร์ไซค์คล่องตัวกว่ารถเก๋ง"นายมาที่บ้านเหรอ?" เธอยังไม่เคยมาแต่เห็นแค่ป้ายโชว์รูมก็รู้แล้ว"อืม ลงสิ" ถ้าเธอไม่ลงเขาก็ลงยังไม่ได้เพราะถูกเธอเอนตัวลงมาทับอยู่แบบนี้แถมกอดเอวไว้แน่นเลย"มาแล้วมั้ง" คนที่นั่งรออยู่โต๊ะอาหารด้านในชะเง้อออกมามองราตรีรีบจัดความเรียบร้อยของผมเผ้า รู้สึกตื่นเต้นยังไงไม่รู้"??" เฟื่องฟ้าที่เดินออกไปเรียกลูกชายมาทานข้าวถึงกับชะงักเมื่อเห็นมีผู้หญิงเดินตามลูกชายมา และผู้หญิงคนนี้ก็คุ้นหน้ามาก"???" ไม่ได้ตกใจแค่เฟื่องฟ้ามิ่งขวัญก็ตกใจไม่ต่างกัน เธอจำได้แม่นเลยว่าคุณป้าคนนี้คือคุณป้าที่ทำความสะอาดอยู่บริษัท"ทำไมมาด้วยกันได้" พอตั้งสติได้เฟื่องฟ้าก็ถามเพราะกลัวว่าแฟนของลูกชายจะเข้าใจผิด"ที่แม่โทรไปหมายความว่ายังไงครับ" ห้องทานข้าวอยู่อีกห้องหนึ่ง เขาเลยมองเข้าไปไม่เห็นว่ามีคนนั่งรออยู่ที่โต
Read more

บทที่ 89

"เดี๋ยวนะคุณจะทำอะไร" หลังจากที่ท้าทายเขาจบ อีกฝ่ายก็เดินตรงเข้ามาจนเธอต้องรีบก้าวถอยหลัง"เมื่อกี้ได้ยินอยู่นะ" เพราะถึงแม้คำว่ากลัวที่ไหนจะออกจากปากเธอเพียงแค่เบาๆ แต่ในห้องเงียบมากทำไมเขาจะไม่ได้ยินมิ่งขวัญกรอกตามองซ้ายทีขวาทีเพื่อหาทางหลบเลี่ยง"คงหายแล้วมั้งประจำเดือน" ถ้านับจากวันที่เธอเป็นวันนี้ก็วันที่ห้าแล้ว เรื่องนี้ถึงแม้มันจะไม่เกิดขึ้นกับผู้ชาย เขาก็ได้ยินแม่พูดอยู่บ่อยๆ เรื่องที่เป็นประจำเดือน"คุณไม่รู้อะไร ประจำเดือนผู้หญิงมันมีตกค้างด้วย" เธอหมายถึงวันสุดท้ายที่คิดว่าประจำเดือนจะหาย แต่พอไม่ใส่ผ้าอนามัยเท่านั้นแหละ ไม่รู้ว่ามาจากไหนอีกบ้าง"ค้างได้แค่วันเดียว" และเรื่องนี้เขาก็รู้มาจากแม่อีกนั่นแหละ"คุณรู้ได้ยังไง""นี่ก็วันที่ 4 จะเข้าวันที่ 5 แล้ว""คงรู้เรื่องนี้มาจากแฟนเก่าสินะ" พออีกฝ่ายไม่ตอบใบหน้าคนที่ถามบึ้งตึงขึ้นมาจนเห็นได้ชัด"ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่อง ถ้ากลัวก็บอกว่ากลัว""ไม่กลัว""ได้.. งั้นก็เริ่มวันนี้เลย" มือหนาเอื้อมขึ้นมาแกะกระดุมชุดทำงานออก "ทำงานมาเหนื่อยๆ น้ำก็ยังไม่อาบ""ในห้องนี้มีห้องน้ำ""แต่ฉันไม่มีเสื้อผ้าใส่""ก็ไม่ต้องใส่"เอาไงต่อดีล่ะเร
Read more

บทที่ 90

วันต่อมา.."........" พอจำได้ว่าเมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้นดวงตากลมถึงกับเปิดกว้าง ใบหน้างามหันขวับไปมองคนที่ยังนอนหลับอยู่ข้างกาย "กรี๊ด" หญิงสาวรีบลุกขึ้นโดยการหอบเอาผ้าห่มเพื่อปิดบังร่างกายไว้"จะร้องทำไม" ฟีฟ่าสะดุ้งตื่นเพราะเสียงกรี๊ดเมื่อสักครู่"เมื่อคืนนี้?""สองครั้ง""ฉันไม่ได้ถามว่ากี่ครั้ง""ก็เห็นไม่พูดต่อ"หญิงสาวหอบผ้าห่มที่พันรอบร่างกายได้ก็รีบเข้าห้องน้ำไปอยู่ในนั้นได้ครู่หนึ่งเธอก็ตะโกนออกมาบอกหาผ้าให้ใส่ด้วย!ฟีฟ่าลุกขึ้นได้ก็เอาผ้าเช็ดตัวมาพันรอบท่อนร่างไว้ก่อนที่จะเปิดประตูออกไปแกร็ก..แอดดด.. พออาบน้ำเสร็จเธอก็เปิดประตูออกมา"?" เท้าเรียวที่กำลังจะก้าวออกจากห้องน้ำถึงกับชะงักเมื่อเห็นว่าแม่ของเขายืนอยู่ข้างเตียง"หนูเอาผ้าห่มเข้าไปในห้องน้ำทำไมล่ะลูก""คุณป้าเข้ามาทำไมคะ" จะถอยก็ไม่ได้แล้ว มิ่งขวัญได้แต่หอบผ้าห่มไว้แน่น"ตาฟีฟ่าไปขอยืมชุดของแม่มาให้หนูใส่ แม่ก็เลยเอาเข้ามาให้หนูเลือกว่าอยากใส่แบบไหน""เขาไปยืมชุดของคุณป้าเหรอคะ" คนบ้า! กลัวแม่ตัวเองไม่รู้หรือไงว่าเมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้น"หนูเรียกแม่เถอะนะ""เอ่อ.. แล้วตอนนี้เขาอยู่ไหนคะ""ใช้ห้องน้ำแม่อยู่จ้ะ..เอาแบ
Read more

บทที่ 91

"คนไข้เป็นอะไรมาคะ" พยาบาลที่รอรับเรื่องอยู่ด้านหน้าสอบถามกับญาติ"เธอไม่สบายครับ""เราขอตรวจร่างกายหน่อยนะคะ" ก่อนที่จะส่งคนไข้เข้าไปหาคุณหมอเจ้าของไข้ก็ต้องตรวจเรื่องความดัน อัตราการเต้นของหัวใจผ่านไปสักพัก หลังจากที่มิ่งขวัญเข้าไปในห้องตรวจ คุณหมอก็แจ้งมาว่าจะให้คนไข้แอดมิดที่โรงพยาบาลคืนหนึ่งเพื่อดูอาการ"ไม่ต้องบอกทางบ้านฉันนะ" แม่เหนื่อยดูแลพ่อก็เกินพอแล้ว ถ้ารู้ว่าลูกสาวไม่สบายคงรีบมาหาที่โรงพยาบาล"อืม"หลังจากที่ได้ฟังคำตอบรับจากอีกฝ่าย ใบหน้าเธอก็ยิ่งรู้สึกสิ้นหวังเพิ่มขึ้นไปอีก"ฉันถามอะไรหน่อยสิ""ว่า..""กับผู้หญิงคนที่คุณรักคุณทำตัวแบบนี้ไหม""แบบไหน""ฉันรู้ว่าคุณเข้าใจสิ่งที่ฉันถาม""ตัวเองยิ่งไม่สบายอยู่ ยังจะมาคิดอะไรเรื่องพวกนี้อีก" จากที่นั่งอยู่ข้างเตียงเขาก็เดินมานั่งโซฟารับแขกในห้องพักฟื้น"คุณกลับไปเถอะ""กลับไปแล้วใครจะดูแล""ฉันไม่ได้ยืมลมหายใจคุณหายใจสักหน่อย ฉันหายใจได้ด้วยตัวเอง""เก่งนะ"จนเวลาผ่านไปอีกเป็นชั่วโมง หลังจากที่เธอพูดประโยคนั้นก็นอนหันหลังให้เขาตั้งแต่ตอนนั้น และจนถึงตอนนี้ฟีฟ่าก็ยังคงนั่งอยู่ที่เดิม"อยู่ห้องนี้หรือเปล่าคุณ""ไม่รู้ดูป้ายหน
Read more

บทที่ 92

มิ่งขวัญนั่งเงียบมาจนรถจอดหน้าร้านอาหารที่จริงฟีฟ่าชวนแก้วตามาทานข้าวด้วยกัน แต่ทางนั้นไม่อยากไปเป็นก้าง"สั่งอาหารสิ""คุณจะเลี้ยงเหรอ""อืม""ฉันขอสั่งหูฉลาม เป็ดปักกิ่ง กุ้งมังกร"พนักงานเสิร์ฟที่รอรับออเดอร์ถึงกับมองหน้าลูกค้า เพราะอาหารที่สั่งมาไม่มีในเมนู"ขอโทษค่ะ ร้านเราไม่ได้ขายของพวกนั้น""ถ้างั้นเอาอะไรมาก็ได้ค่ะสัก 6-7 อย่าง ขอแบบแพงๆ ด้วยนะ""ค่ะ""หึหึ" ฟีฟ่าที่นั่งเงียบอยู่ก็นึกขำ อยากถล่มเขาแต่ร้านนี้ดันไม่ใช่ร้านหรู เพราะร้านพวกนั้นส่วนมากจะไกลหน่อยหรืออยู่ในโรงแรมหลังทานข้าวเสร็จฟีฟ่าก็พาเธอกลับมาส่งบริษัทเขาไม่ได้ไปจอดรถให้เธอตรงหน้าทางเข้าบริษัท แต่เขาจอดที่ลานจอดรถ"ทำไมต้องมาจอดไกลขนาดนี้ด้วย" ที่จริงถ้าเขาจะหยุดให้เธอลงก่อนตรงใกล้ทางเข้าก็ได้ นี่ต้องเดินกลับไปอีก"จะได้ไปพร้อมกันไง""จะไปไหน" มิ่งขวัญมองชุดที่เขาใส่เพราะเขาไม่ได้ทำงาน"ขึ้นไปห้องทำงานของเมีย""......""มีอะไรหรือเปล่าทำไมถึงไม่อยากให้ไปด้วย""ปะ เปล่าสักหน่อย""เลิ่กลั่กนะเรา""อะไรคือเลิ่กลั่ก""ก็แบบมีพิรุธไง""จะบ้าหรือไง อยากไปก็ไปสิ"ฟีฟ่าเดินตามหลังเธอมาติดๆ จนมารอขึ้นลิฟต์พร้อมกัน"หรื
Read more

บทที่ 93

"คุณไม่สะดวกอะไรหรือเปล่าบอกผมได้นะ หรือมีปัญหาอะไรให้ผมช่วยผมพร้อมที่จะช่วยเสมอ" เขายังคงยืนยันอยากใช้แผนที่เพิ่งคิดขึ้นมาใหม่ เพราะมันเป็นแผนตลบหลัง ถ้าแผนนี้สำเร็จทุกอย่างคือเคลียร์หมดเลย และอาจจะเป็นเคสเชือดไก่ให้ลิงดู เผื่ออนาคตข้างหน้าเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีก"ผมว่าคุณคิดแผนใหม่เถอะ""แล้วคุณมิ่งขวัญล่ะครับคิดเห็นเป็นยังไงบ้าง" เขตแดนหันไปถามความคิดเห็นของมิ่งขวัญ เผื่อว่าจะช่วยพูดได้อีกแรง"แล้วแต่พวกคุณสิคะ""ผมยังยืนยันคำเดิม" ถึงแม้เธอจะบอกว่าแล้วแต่ แต่ใบหน้าและแววตาของเธอมันสวนทางกันมาก"ถ้างั้นเราคงต้องรอเวลาให้พวกมันเผยตัวออกมาเอง ขอบคุณที่ให้คำปรึกษา" เขตแดนลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องนั้นไป ส่วนหนึ่งที่เขามีปัญหาอยู่ตอนนี้ก็เพราะช่วยโชว์รูมพ่อของฟีฟ่า แต่ถ้าอีกฝ่ายไม่คิดจะดิ้นรนช่วยกลับแล้วเขาจะทำอะไรได้ล่ะ"มีงานอะไรให้ช่วยไหม" หลังจากที่เขตแดนออกไปแล้วเขาก็นั่งเงียบอยู่พักหนึ่ง เห็นเธอก้มหน้าก้มตาทำแต่งานก็เลยอยากจะช่วย"ไม่มี""งานของคุณเยอะแบบนี้ทุกวันเลยเหรอ"มิ่งขวัญปรายตามองไปดูคนที่ทำลายสมาธิเธอเล็กน้อยก่อนที่จะหันกลับมาทำงานใหม่โดยไม่ได้ตอบ"ถ้างั้นผมออกไปเดินเ
Read more

บทที่ 94

"ใครที่กำลังมโนเพ้อฝันอะไรอยู่ก็หยุดซะนะ" ที่เขาไม่ทำแบบนี้ตั้งแต่ทีแรกเพราะคิดว่าอีกฝ่ายจะหยุด แต่ยิ่งเขาไม่พูดก็ยิ่งได้ใจ จนความอดทนของฟีฟ่าหมดลงก็ตอนที่ได้ยินเขตแดนพูดว่าราตรีเป็นคนของวิเชียรกล้าดียังไงจะเข้ามาทำให้ชีวิตของเขาวุ่นวาย ดูละครหลังข่าวมากเกินไปหรือเปล่า แบบฟีฟ่าถ้าไม่ใช่คนที่แคร์จริงๆ มีหรือเขาจะรักษาน้ำใจ"มาขึ้นรถสิครับ" เคลียร์ตรงนี้จบฟีฟ่าก็หันไปหามิ่งขวัญที่ยังคงยืนมองอยู่และเธอก็ยอมเดินกลับมาขึ้นรถของเขา"คุณจะพาฉันไปไหน" เห็นว่าเขาไม่ได้ขับรถไปทางบ้านของเธอ"ไปทานข้าวเย็นบ้านผมก่อน""แต่วันนี้ฉันจะกลับบ้าน""ทานข้าวเย็นเสร็จแล้วเดี๋ยวพามาส่ง" ดูพ่อกับแม่จะปลื้มลูกสะใภ้คนนี้มาก ถ้าไม่พาไปทานข้าวเย็นที่บ้านเดี๋ยวก็ได้หอบกันมาที่บ้านของเธอ เพราะขนาดโรงพยาบาลพ่อกับแม่ยังรู้ได้เลย แค่บ้านของเธอป่านนี้คงรู้แล้วมั้งก่อนจะเข้าบ้านต้องรถขับผ่านหน้าโชว์รูมก่อน"เย็นขนาดนี้โชว์รูมยังไม่ปิดอีกเหรอคะ""ยัง" พ่อเขาชอบขลุกตัวอยู่กับโชว์รูม บางวันนอนอยู่ที่นี่ ไม่รู้จะรักอะไรนักหนากับรถพวกนี้ และนี่ล่ะมันเป็นความฝังใจที่ฟีฟ่าไม่อยากขับรถประเภทนี้ เพราะเห็นว่าพ่อรักมันมากกว่า
Read more

บทที่ 95

เช้าวันต่อมา.."คุณรีบออกไปจากห้องสิ" มิ่งขวัญตื่นขึ้นมาก็เห็นว่าเขายังนอนอยู่บนเตียง"อืม.. ขอนอนต่ออีกนิดหมดพลังงานไปเยอะเลย""คนบ้าไม่มีเวลาแล้วเดี๋ยวแม่ก็ขึ้นมา"ก๊อก ก๊อก พูดถึงก็ได้ยินเสียงเคาะประตูเลย"สายแล้วนะลูก""เดี๋ยวขวัญออกไปค่ะแม่""หนูยังไม่มาเอาของที่วางอยู่หน้าห้องเหรอลูก""แม่ลงไปข้างล่างเถอะค่ะ""ลงไปทานข้าวนะ เดี๋ยวแม่เตรียมอาหารไว้ให้""ยังไม่ลุกอีก!"ถ้าไม่ลุกคงถูกเล่นงานแน่ ชายหนุ่มที่นอนร่างกายอ่อนเพลียอยู่ลุกขึ้นมาแบบเสียอารมณ์เล็กน้อย"อย่าเพิ่งเดี๋ยวฉันไปดูก่อนว่าแม่ลงไปหรือยัง" มิ่งขวัญแง้มประตูออกมาดูต้นทาง แต่พอมองเห็นกล่องที่วางอยู่หน้าห้อง เธอก็เลยหยิบเข้ามาดูว่าเป็นของที่สั่งมาไหม"มันคืออะไร" ฟีฟ่าที่ยืนอยู่ด้านหลังก็มองดูกล่องนั้นเหมือนกัน"อยากรู้ไปทำไม" เธอก็คิดอยู่ว่ามันใช่ที่เธอสั่งไหมเพราะราคามันไม่เหมือนกัน มิ่งขวัญสั่งเครื่องสำอางให้มาส่งที่บ้าน แต่อันนี้ทำไมมันดูราคาไม่ตรงกับที่สั่งไว้"ถ้าสงสัยก็เปิดดูสิ"เธอไม่ได้ห้ามที่เขาจะเปิดดู ถ้ามันไม่ชอบมาพากลก็ยังพอมีเขาอยู่ด้วยพอกล่องถูกเปิดออกคนที่มองอยู่ถึงกับชะงัก สายตาฟีฟ่าปรายมองไปดูเธอที่ยื
Read more
PREV
1
...
1819202122
...
24
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status