All Chapters of เมื่อคุณเลือกเธองั้นเราหย่ากัน: Chapter 1 - Chapter 10

" ถึงผมจะไม่ได้อยู่ฉลองกับคุณในวันนี้ แต่ผมก็ไม่ลืมของขวัญนะ"กรวิชลุกขึ้นไปหยิบเอาของขวัญกล่องเล็กมายื่นให้ เห็นเธอมองด้วยสายตาเฉยชา เขาจึงเปิดกล่องออก หยิบสร้อยข้อมือเพชรสีชมพูออกมาสวมใส่ให้เธอ ภาพที่อลิสาจับมือเขาตัดเค้กผุดขึ้นมา เธอจำได้ว่าที่ข้อมือของอลิสาก็สวมสร้อยข้อมือแบบเดียวกัน เธอรีบถอดออกปาทิ้งไปอย่างรังเกียจ กรวิชมองหน้าเธอด้วยความไม่พอใจเรียกเธอเสียงดัง" ฉัตร "" อย่าเอาของที่ซ้ำกับคนอื่นมาให้ฉัน ฉันไม่ชอบ"กรวิชถอนหายใจเฮือกใหญ่" ผมทำงานทุกวันงานยุ่งมาก ไม่มีเวลาเลือกวันก่อนไปทานอาหารกับลูกค้าที่ห้าง ผ่านร้านเพชรเห็นว่าสร้อยเส้นนี้สวยดีเลยซื้อมาให้คุณ ถ้าไม่ชอบก็ไม่เป็นไร ไว้ผมจะสั่งทำเส้นใหม่ให้"ฉัตรฑริกาไม่สนใจ ยิ่งเห็นหน้าเขาความโกรธก็ยิ่งพลุ่งพล่าน เธอถือหมอนลุกขึ้นเดินออกไปนอนห้องข้างๆ กรวิชขมวดคิ้วมองตาม เขารู้ว่าเธอโกรธจึงไม่อยากพูดอะไรมาก รอให้เธออารมณ์เย็นกว่านี้ก่อนเดี๋ยวเธอก็เข้าหาเขาเองฉัตรฑริกาตื่นมาตอนสายของวัน เมื่อคืนพอย้ายห้องนอนปุ๊บหัวถึงหมอนก็หลับเลย มองดูนาฬิกา10โมงแล้ว เธอลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวลงมาข้างล่าง คนรับใช้เห็นเธอก็รีบยกอาหารมาวางบนโต๊ะ

ฉัตรฑริกากลับถึงบ้านด้วยความอ่อนเพลียก็นอนหลับไป ตื่นมาอีกทีก็เย็นแล้ว เธอลุกขึ้นล้างหน้าล้างตาให้สดชื่น แล้วเก็บเสื้อผ้าของใช้บางส่วนใส่กระเป๋า ที่เหลือก็ให้คนใช้เก็บใส่ถุงดำออกไปทิ้ง เธอหยิบโทรศัพท์มากำลังจะกดโทรหามานิตา แจ้งเตือนเฟสก็ขึ้นมา กดเข้าไปดูเป็นภาพที่อลิสาแท็กกรวิช ภาพมือสองคนกุมมือกัน เขียนโพสต์ว่า อังกฤษหนาวมาก แต่มือที่กุมอยู่ทำให้อบอุ่น เธอยิ้มขมขื่น ก่อนหน้าเขาส่งข้อความบอกว่ามีงานด่วนต้องไปต่างประเทศ นี่เหรอคืองานด่วนของเขา เธอกดโทรหามานิตา" มิ้นท์ฉันมีของฝากแกขายหน่อย"พอวางสายจากเพื่อนสนิทแจ้งเตือนเฟสก็เด้งขึ้นมาอีก เธอกดเข้าไปดูยังคงเป็นอลิสาที่แท็กกรวิช คราวนี้มีทั้งภาพและคลิปภาพที่อลิสากับกรวิชช่วยกันปั้นตุ๊กตาหิมะ คลิปที่อลิสาเล่นสกีหิมะโดยมีกรวิชคอยประคับประคองอยู่ใกล้ๆ พออลิสาทำท่าจะล้มกรวิชก็รีบเข้าไปกอด ทั้งสองยิ้มแย้มหัวเราะอย่างมีความสุข เธอแค่นหัวเราะทั้งน้ำตานึกถึงก่อนหน้า เธอเคยขอให้เขาพาเธอไปเล่นสกีหิมะหลายครั้งแต่เขาก็ปฏิเสธบอกว่าไม่ว่าง เธอบอกอยากเล่นหิมะกับเขาอยากให้เขาปั้นตุ๊กตาหิมะด้วยกัน เขาก็บอกว่าไร้สาระ เขาไม่ทำอะไรเด็กๆแบบนั้นหรอก แล้วตอน

ฉัตรฑริกาไม่คิดว่าจะเจอเขาที่นี่ เธอไม่สนใจเดินเลี่ยงไปแต่ถูกเขาคว้าแขนเอาไว้" ฉันไม่อยู่แค่ไม่กี่วันก็ทนไม่ไหวแล้วต้องออกมากับผู้ชายคนอื่น ที่ไม่กลับบ้านเพราะมันสินะ"กรวิชตวัดสายตาจ้องมองชานนท์ ชานนท์รีบโบกมือปฏิเสธ" ไม่ใช่อย่างงั้นครับบอส คุณอย่าเข้าใจผิด"เห็นชานนท์เรียกเขาว่าบอสก็ขมวดคิ้ว" เรียกฉันว่าบอส นายเป็นพนักงานที่บริษัทฉันเรอะ"" ผมเป็นนักศึกษาฝึกงานครับ"กรวิชจ้องมองชานนท์ ถึงว่าทำไมรู้สึกคุ้นๆหน้า เหมือนเคยเห็นที่ไหน" คือว่าวันก่อนตอนที่คุณฉัตรไปที่บริษัท ที่มีเรื่องวันนั้น เอ่อ วันที่คุณฉัตรตบกับเลขาคนใหม่ พอบอสอุ้มเลขาไป คุณฉัตรเธอก็เป็นลม พวกพี่กัญพยายามเรียกบอสแล้วแต่ไม่ทัน ผมเลยช่วยพาคุณฉัตรไปส่งโรงพยาบาล วันนี้คุณฉัตรเลยเลี้ยงขอบคุณผมก็แค่นั้นครับ "ฉัตรฑริกาเห็นสายตาไม่เชื่อของกรวิชที่มองมา ก็แค่นหัวเราะ" หึ อย่างที่คุณคิดนั่นแหละ ฉันแค่อิจฉาที่คุณอุ้มผู้หญิงคนอื่นเลยแกล้งเป็นลมเรียกร้องความสนใจ คิดว่าคุณจะหันกลับมามองฉัน แต่ก็เปล่า นนท์ฉันกินไม่ลงแล้วไว้วันหลังฉันจะเลี้ยงนายใหม่"พูดจบก็เดินออกจากร้านไป กรวิชรีบตามไปติดๆ ชานนท์ยืนงงอยู่ตรงนั้น เขาก็อยากจะวิ

" คุณคิดว่าที่ผมพาคุณมาเป็นเพราะคุณแม่สั่ง"กรวิชถอนหายใจ" ฉัตร คุณโกรธอะไรผมนักหนา เมื่อไหร่จะเลิกทำตัวงี่เง่าสักที"" ฉันงี่เง่า"" รึไม่ใช่ ที่คุณไม่กลับบ้านหลายวันไม่ใช่อยากให้ผมตามไปง้อเอาใจหรอกเหรอ ผมก็บอกแล้วไงว่าผมงานยุ่งทำไมคุณถึงได้เข้าใจยากนัก"" งานยุ่ง แต่มีเวลาพาอลิสาไปปั้นตุ๊กตาหิมะพาเธอไปเล่นสกี ไปเดินเที่ยวไปกินข้าวไปนั่นไปนี่ ท่านประธานกรวิชช่างงานยุ่งจริงๆ"กรวิชตกใจ ไม่คิดว่าฉัตรฑริกาจะรู้เรื่องนี้ต้องเป็นอลิสาที่โพสต์ลงโซเชียลแน่ แล้วฉัตรฑริกาไปเห็นเธอเลยโกรธ จึงเก็บเสื้อผ้าออกจากบ้านไป" มันไม่ใช่อย่างที่คุณเห็น ผมไปคุยงานที่อังกฤษ สาเขาอยากเห็นหิมะสักครั้งในชีวิตเลยขอตามผมไปด้วย ผมก็เลยให้เธอไปถือว่าเป็นการชดเชยให้เธอที่คุณไปทำร้ายเธอ "" ถ้าเธอไม่ล้ำเส้นฉัน ฉันจะทำแบบนั้นทำไม"" ผมบอกคุณไปกี่ครั้งแล้วว่าผมกับสาไม่ได้มีอะไรเลย ผมรู้ตัวว่าผมแต่งงานแล้ว ตอนไปอังกฤษผมกับเธอก็เช่าห้องอยู่คนละห้องตั้งแต่แต่งงานมาผมไม่เคยทำผิดกับคุณเลย คุณไม่เชื่อใจผมสักนิดเลยเหรอ"ฉัตรฑริกามองเข้าไปในดวงตาของกรวิช หาร่องรอยโกหกแต่แววตาของเขากลับสงบนิ่ง " กรคะ"อลิสาเดินเข้ามาแล้วแส

" สามปี แกแต่งงานกับเขามาสามปี อย่าบอกว่าแกไม่ได้คิดอะไรกับเขาเลย ฉัตรแกมองตาฉัน แล้วบอกมาว่าแกไม่ได้รักเขา"" จะรักหรือไม่รักมีประโยชน์อะไร ในเมื่อเขาไม่ได้รักฉัน ตอนนี้คนในใจเขากลับมาแล้ว""กลับมาก็ช่างสิ ยังไงแกก็เป็นเมียแต่งมีทะเบียนสมรสถูกต้องตามกฎหมาย ยัยนั่นนับว่าเป็นอะไร ก็แค่แฟนเก่า ถ้าแกรักเขาก็อย่าปล่อยเขาไป ใช้ทะเบียนสมรสมัดเขาไว้ เขาไม่รักก็ช่าง ถึงให้นังนั่นอยากได้เขากลับไปจนตัวสั่นก็เอาไปไม่ได้ ให้มันถูกตราหน้าว่าเมียน้อยไปตลอด"อรวีพูดเตือนสติ ฉัตรฑริกาส่ายหน้า" ยื้อกันไปก็เท่านั้นทุกข์เปล่าๆ ฉันปล่อยวางแล้วฉันไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขาแล้ว ฉันอยากหาผัวใหม่"" ต้องอย่างนี้สิเพื่อนรัก ขยะเน่าๆทิ้งมันไปซะจะเก็บมันไว้ทำไม ไว้แกหายดีเมื่อไหร่ฉันจะพาแกไปหาผัวใหม่เอง เอาให้หล่อเท่ห์ให้ดีกว่าอีตากรขี้เก๊กนั่นเป็นร้อยเท่าเลย หน้าตาสวยๆนมใหญ่ๆหุ่นน่าเย่แบบแก แค่กระดิกนิ้วผู้ชายก็ต่อแถวยาวเป็นหางว่าว ไม่งั้นคืนนี้ฉันพาแกไปนั่งชิลในบาร์ดูผู้ชายเป็นอาหารตาก่อนดีไหม คิกคิก"มานิตาจับมือฉัตรฑริกาพูดด้วยสีหน้าระรื่นเมื่อนึกถึงหนุ่มหล่อในบาร์เมื่อคืนก่อนก็หัวเราะคิกคัก" พูดถึงผู้ชายไม่ไ