LOGINแต่งงานมาสามปีมีแต่ความเมินเฉยเย็นชา มีค่าแค่เวลาอยู่บนเตียงเท่านั้น ในวันครบรอบแต่งงานเขาทิ้งเธอไปจัดวันเกิดให้ผู้หญิงอีกคน ภาพที่เขากับผู้หญิงคนนั้นหวานชื่นท่ามกลางหิมะ ทำให้เธอตัดสินใจยุติการตั้งครรภ์ กรวิช ช่วงเวลาที่คุณสนุกสนานกับชู้รัก คือช่วงเวลาที่ลูกของคุณกำลังจะจากไป ลูกที่คุณรอคอยมานานทำทุกวิธีเพื่อให้ได้เขามา ตอนนี้เขากำลังจะจากไปแล้ว
View Moreฉัตรฑริกายกอาหารมาวางบนโต๊ะ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอลงมือทำอาหารด้วยตัวเอง
" ว้าวน่ากินสุดๆ ฝีมือใช้ได้เหมือนกันนี่เรา"
เธอมองดูอาหารบนโต๊ะแล้วชมตัวเอง วันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงานปีที่3ของเธอกับกรวิชสามี เพื่อเซอร์ไพรซ์เขา เธอจึงทำอาหารด้วยตัวเอง อบเค้กด้วยตัวเอง อาหารทุกอย่างบนโต๊ะเธอเปิดยูทูปดูแล้วทำตาม ยังตกแต่งบรรยากาศเอง ลูกโป่งไฟประดับดอกไม้เธอก็จัดเอง ใครว่าคุณหนูอย่างเธอทำอะไรไม่เป็นไรหล่ะ เธอทำได้หมดแหละแค่ขี้เกียจทำเท่านั้นเอง ก็เธอเป็นลูกคุณหนูบ้านรวย มีคนรับใช้หลายคนให้ใช้จะทำไปทำไมหล่ะ เธอมองนาฬิกาบนฝาผนัง เฝ้ารอให้กรวิชกลับมา แต่เลยเวลาที่เขาจะกลับมาเป็นชั่วโมงแล้ว ก็ยังไม่มีวี่แววว่าเขาจะกลับมา เธอร้อนใจกดโทรหาเขาแต่ไม่มีคนรับสาย ตึ้ง เสียงข้อความเข้า เป็นเพื่อนของเธอที่ส่งมา เธอกดเข้าไปดู
" ฉัตร ฉันมีอะไรให้แกดู "
" แกกูแล้วต้องใจเย็นๆนะ"
" มีอะไรรีบส่งมา"
ฉัตรฑริกากดเข้าไปดูในคลิป ใจของเธอบีบรัดจนเจ็บจี๊ดหน้าร้อนผ่าวด้วยความโกรธ ในคลิปกรวิชกำลังโอบกอดผู้หญิงคนหนึ่ง ดูพลุดอกไม้ไฟที่จุดอย่างยิ่งใหญ่ตระการตาริมแม่น้ำเจ้าพระยา ในร้านอาหารแห่งหนึ่ง มานิตายังส่งทั้งคลิปและภาพเข้ามารัวๆ เธอกดดูทีละคลิปทีละภาพด้วยมือที่สั่นเทา ภาพที่ผู้หญิงคนนั้นจูบแก้มกรวิช ภาพที่กรวิชป้อนอาหารผู้หญิงคนนั้น คลิปที่ทั้งสองพูดคุยหัวร่อต่อกระซิกอิงแอบกัน คลิปที่พนักงานเข็นเค้กก้อนใหญ่มาแล้วพากันร้องเพลงแฮปปี้เบิร์ธเดย์ให้ผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงคนนั้นจับมือกรวิชไปตัดเค้กด้วยกัน มองดูราวกับคู่บ่าวสาวตัดเค้กแต่งงาน เธอกรีดร้องด้วยความเสียใจแล้วกวาดอาหารบนโต๊ะลง ดึงลูกโป่งดอกไม้ไฟประดับมาทำลายจนเละเทะ แล้วทรุดตัวนั่งลงร้องไห้ วันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงานแต่เขากลับไปฉลองวันเกิดอยู่กับผู้หญิงคนอื่น เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นหลายครั้ง ฉัตรฑริกาได้สติก่อนจะคว้ามารับสาย
" ฉัตรแกไม่เป็นไรนะ ฉันกับมิ้นท์กำลังจะไปหาแก"
" ไม่ต้อง ฉันอยากอยู่คนเดียว"
" แต่"
ตู้ดดด ฉัตรฑริกาวางสายไปแล้ว
" ว่าไงฉัตรมันโอเคไหม"
" แกคิดว่ามันจะโอเคไหมหล่ะ ก็บอกแล้วไงว่าอย่าบอกมัน"
" ไม่บอกได้ไงก็ผัวมันกำลังทรยศมัน เรื่องนี้จะปิดได้ยังไง ฉันไม่ยอมให้เพื่อนถูกสวมเขาหรอก โอ้ยทำไมวันนี้รถติดอย่างงี้วะเนี่ย"
" กลับรถ"
" กลับไปไหน ก็เราจะไปหายัยฉัตรกัน"
" ไม่ต้องไปแล้ว ฉัตรมันบอกอยากอยู่คนเดียว"
" แต่ฉันเป็นห่วงมันนะ แกไม่เป็นห่วงมันเหรอไม่กลัวมันทำร้ายตัวเองรึไง"
" ทำไมจะไม่ห่วงหล่ะ ฉันรู้ว่าฉัตรมันฉลาดไม่ทำร้ายตัวเองหรอก ปล่อยให้มันอยู่คนเดียว มันจะได้คิดทบทวนให้ดี บางทีครั้งนี้มันอาจจะหูตาสว่างขึ้นมาบ้างก็ได้"
อรวีพูดพลางเก็บมือถือใส่กระเป๋า ก่อนหน้าเธอกับมานิตามากินข้าวที่ร้านอาหารเจ้าประจำกันสองคน หากไม่ติดว่าวันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงานของฉัตรฑริกา พวกเธอสามคนเพื่อนสนิทก็คงได้มาด้วยกัน แต่ไม่คิดว่าจะเจอกรวิชมาฉลองวันเกิดให้ผู้หญิงอื่น หึ ฉลองวันเกิดให้ผู้หญิงอื่นจัดซะยิ่งใหญ่มีจุดพลุดอกไม้ไฟด้วย มีความสุขเหลือเกินยิ้มจนปากจะฉีกถึงรูหู มันน่าน้อยใจแทนเพื่อนเธอนัก เวลาที่กรวิชอยู่กับฉัตรฑริกาเพื่อนของเธอ เธอไม่เห็นเขาจะยิ้มแย้มแบบนี้ มีแต่เฉยชาทำหน้าเคร่งขรึมขี้เก๊กอยู่ได้ เธอคิดว่าคงเป็นบุคลิกของเขากระทั่งได้เห็นกับตาวันนี้ว่ามันไม่ใช่
" อร เราต้องช่วยกันสืบ ต้องรู้ให้ได้ว่านังผู้หญิงหน้าด้านคนนั้นเป็นใคร "
" อืม ฉันกำลังคิดอยู่ว่าจะให้มัติสืบเรื่องนี้ให้"
" เออ ฉันลืมไปว่าผัวแกเป็นนักสืบ มีผัวเป็นนักสืบมันก็ดีอย่างงี้นี่เองเนาะฮ่าฮ่า"
กรวิชกลับถึงบ้านตอนตี1พอดี เขาแปลกใจที่บ้านทำไมถึงมืดสนิทแบบนี้ พรึ่บ พอเปิดไฟเขาก็ตกใจกับสภาพบ้านที่เละเทะเศษอาหารเกลื่อนกระจายอยู่เต็มพื้น ซากดอกไม้ ไฟประดับ ลูกโป่งที่ลอยอยู่ทั่วบ้าน เขาถึงพึ่งนึกได้ว่าวันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงาน3ปีของเขากับฉัตรฑริกา ความรู้สึกผิดเกิดขึ้นในใจ เขารีบขึ้นบันไดไปข้างบน พอเปิดประตูห้องนอนก็เห็นฉัตรฑริกานอนอยู่บนเตียง เดินไปดูใกล้ๆก็เห็นเธอหลับอยู่ เสียงฝีเท้าเดินตรงไปที่ห้องน้ำ ฉัตรฑริกาลืมตาขึ้น เธอไม่ได้หลับแต่ไม่อยากมองหน้าเขา กรวิชออกมาจากห้องน้ำก็เห็นฉัตรฑริกานั่งอยู่ที่หัวเตียง เขาเดินเข้าไปหาเธอ
" คุณตื่นแล้วเหรอ "
เห็นเธอไม่โต้ตอบจึงพูดต่อ
" ผมรู้ว่าวันนี้เป็นวันครบรอบแต่งงานของเรา แต่ผมมีงานสำคัญเลยกลับดึก ไว้พรุ่งนี้ผมจะชดเชยให้ ตอนเย็นคุณแต่งตัวสวยๆรอผมเลิกงานจะมารับไปทานอาหารกัน "
เขานั่งลงจะกอดเธอแต่เธอผลักเขาออก มองดูด้วยสายตารังเกียจ ภาพที่เขาโอบกอดผู้หญิงคนนั้น ภาพที่ผู้หญิงคนนั้นจูบแก้มเขาอิงแอบซบเขาผุดขึ้นมา ยิ่งคิดก็ยิ่งขยะแขยง กรวิชเห็นท่าทีแปลกๆของฉัตรฑริกาก็รู้สึกได้ว่าเธอผิดปกติไป เธอคงโกรธเขาเรื่องวันนี้อยู่
" ผมรู้ว่าคุณโกรธที่ผมมาอยู่ฉลองวันครบรอบแต่งงานกับคุณไม่ได้ ผมก็บอกแล้วไงว่าผมติดงาน ผมต้องทำงานคุณช่วยเข้าใจหน่อยได้ไหม"
เธอมองหน้าเขาที่พูดโกหกหน้าตาเฉย ติดงาน เป็นงานที่สำคัญมากจริงๆ งานฉลองวันเกิดให้อลิสาคนรักเก่าที่พึ่งมาจากต่างจังหวัด อรวีเพื่อนของเธอให้ปรมัติสามีที่เป็นนักสืบ สืบเรื่องมาให้เธอแล้ว ปรมัติทำงานไวมาก แป๊บเดียวก็รู้ข้อมูลของผู้หญิงคนนั้น
อลิสาเคยเป็นแฟนกับกรวิช แต่เพราะตอนนั้นครอบครัวของกรวิชถังแตกจึงบอกเลิกกรวิชแล้วกลับไปอยู่ต่างจังหวัด ไปเป็นเมียเก็บของพ่อเลี้ยงคนหนึ่ง
ตอนนั้นเธอได้เจอกับกรวิชที่ผับ เขาดื่มเหล้าเมามายแล้วมาขอชนแก้วกับเธอ เธอเห็นว่าดูเข้าท่าดีทั้งรูปร่างหน้าตา จึงตกลงไปกับเขาต่อ หลังจัดหนักกันทั้งคืนก็ติดใจ จึงให้คนไปสืบจนรู้ว่าเขาเป็นใครและบริษัทของเขาก็กำลังขาดทุน จึงพูดเล่นๆให้เขามาแต่งงานกับเธอ แล้วเธอจะบอกให้พ่อของเธอให้เงินทุนช่วยบริษัทของเขา ไม่คิดว่าวันต่อมาเขาจะมาพร้อมพ่อกับปู่ของเขา เธอกระซิบบอกพ่อของเธอเรื่องเขากับเธอ ทีแรกพ่อของเธอไม่เห็นด้วยที่จะลงทุนในบริษัทเล็กๆที่กำลังจะเจ๊ง แต่ก็ยังยอมตามใจเธอ
ตั้งแต่นั้นมาเธอกับเขาก็ได้แต่งงานกัน ทีแรกเธอคิดจะเล่นๆกับเขา พอเบื่อก็จะเลิกแต่อยู่ไปอยู่มาดันรักเขา แม้เขาจะเย็นชาไม่ค่อยยิ้มไม่ค่อยพูด แต่ก็ดูแลเธอดีในฐานะสามีคนหนึ่ง เรื่องบนเตียงก็ไม่ขาดตกบกพร่อง เธอรู้ว่าเรื่องของเธอกับเขามันเริ่มต้นเร็วไปหน่อย เราสองคนมีแต่ความใคร่ เพราะความใคร่ถึงนำทางเราให้อยู่ด้วยกันมาจนถึงทุกวันนี้
" คุณจะรักหรือไม่รักเธอ มันก็เรื่องของคุณไม่เกี่ยวกับฉัน"" เกี่ยวสิทำไมจะไม่เกี่ยว เพราะคุณเข้าใจผมผิด คุณคิดว่าผมยังรักเธอมีเธออยู่ในใจแต่ไม่ใช่นะ ผมไม่ได้รู้สึกอะไรกับเธอ ตั้งแต่วันที่เธอบอกเลิกผมไปแล้ว "กรวิชเดินเข้าหาฉัตรฑริกา เธอก้าวถอยหลัง" อย่ามาใกล้ฉันเดี๋ยวจะติดเชื้อโง่จากคุณ"ศุภกิจอมยิ้มโอบเอวเธอเอาไว้ กรวิชทำหน้าไม่ถูก ก่อนจะพูดด้วยท่าทีประหม่า" ฉัตร ผม ผมอยากขอโอกาสคุณ กลับมาคบกับผมอีกได้ไหม เราจะเริ่มต้นกันใหม่นะฉัตรนะ ที่ผ่านมาที่เห็นผมเมินเฉยกับคุณไม่ค่อยยิ้มให้คุณจริงๆมันเป็นบุคลิกของผมเอง ฉัตรต่อไปนี้ผมจะยิ้มให้มากๆจะตามใจคุณทุกอย่างขอแค่คุณให้โอกาสผม"ศุภกิจเหลือบมองฉัตรฑริกา กลัวว่าเธอจะใจอ่อนกลับไปหากรวิช " ไม่มีโอกาสนั้นหรอก เรื่องของเรามันจบแล้ว ตั้งแต่วันครบรอบแต่งงานนั่นก็เป็นคุณที่ทิ้งฉันไปเลือกคนอื่น ตั้งแต่วันนั้นฉันก็ตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะหย่า ตอนที่ฉันเห็นโพสต์ของอลิสาในโซเชียล ตอนคุณกำลังพาเธอเล่นสกีหิมะพาเธอปั้นตุ๊กตาหิมะ คุณเคยจำได้ไหมว่าฉันเองก็เคยบอกคุณ ว่าฉันก็อยากไปดูหิมะกับคุณ ปั้นตุ๊กตาหิมะด้วยกันเล่นสกีด้วยกัน ไม่รู้ว่าคุณจำได้ไหมแต่ฉันจำได้ว
" ฉัตรก็ทำไม่ถูก ท้องก็ไม่บอกยังแอบไปทำแท้งอีก รู้ทั้งรู้ว่าพวกเรารอเด็กคนนี้มานานขนาดไหน ถึงต่อให้ไม่พอใจตากรยังไงโกรธแค่ไหนน้อยใจแค่ไหน ก็ไม่ควรทำแท้ง นั่นก็ลูกของเธอเหมือนกันนะ ทำไมถึงได้ใจร้ายนัก"" คุณควรถามลูกชายของคุณดู ว่าทำให้เธอต้องผิดหวังมากขนาดไหน เจ็บปวดเสียใจมากขนาดไหน ถึงตัดสินใจทำแบบนั้นได้"พิมพรรณพูดแล้วเดินออกไป ไม่ใช่เธอไม่เสียใจที่เสียหลานไป แต่เธอก็เข้าใจในความเจ็บปวดของฉัตรฑริกา ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้วที่ทำได้คือการยอมรับความจริงตอนนี้ฉัตรฑริกาได้เริ่มต้นชีวิตใหม่แล้ว เธอทำได้แค่ยินดีด้วย ส่วนกรวิชลูกชายของเธอเขาควรได้เรียนรู้ด้วยตัวเอง ให้เรื่องราวที่ผ่านมาเป็นบทเรียนครั้งยิ่งใหญ่กรวิชนั่งกระดกเหล้าเข้าปากแก้วแล้วแก้วเล่า เพื่อนๆที่นั่งอยู่ด้วยได้แต่พากันมองแล้วดื่มเป็นเพื่อนเงียบๆ เรื่องงานแต่งล่มเจ้าสาวฉาวโฉ่ทั้งยังเป็นฆาตกร ทำให้ตระกูลธนาพิทักษ์กลายเป็นตัวตลก ทุกคนต่างมองว่ากรวิชเป็นคนโง่ บริษัททีทีพีไปต่อไม่ไหวถูกบริษัทอื่นเข้าซื้อต่อในราคาต่ำกว่าท้องตลาด ชยุตยังคงพักรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาลและอาการก็ดูจะทรุดลงเรื่อยๆ " ไอ้กร กูถามมึงจริงๆเถอะ มึงรักฉ
"คุณคะ ตากร ทุกอย่างเป็นเรื่องจริง เธอท้องเกือบ4เดือนแล้ว วันนั้นฉันแอบตามเธอไปที่โรงพยาบาล ถามหมอที่ตรวจเธอหมอบอกว่าเธอท้องได้เกือบ4เดือนแล้ว ส่วนคลิปนั่นฉันนี่แหละที่เป็นคนถ่ายเอง ฉันเห็นกับตาถ่ายเองกับมือ เธอคิดว่าลบคลิปแล้วทำโทรศัพท์ฉันพังแล้ว จะไม่มีหลักฐานสินะ ฉันไม่ได้โง่ พอฉันถ่ายเสร็จก็รีบส่งให้หนูฉัตรทันที"กรวิชกัดฟันกรอด ผู้ชายแก่ในภาพคงจะเป็นคนที่อลิสาแต่งงานด้วยหลังเลิกกับเขาเธอโกหกว่าไม่เคยมีอะไรกัน ไอ้นั่นของชายคนนั้นไม่แข็ง โกหกทั้งเพ ไอ้เขาก็ดันหลงเชื่อไปได้อลิสายังคงส่ายหน้าปฏิเสธ" ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่นะกร คุณแม่คะฉันรู้ว่าคุณไม่ชอบฉัน ไม่อยากให้ฉันแต่งงานกับกร แต่คุณแม่ก็ไม่ควรร่วมมือกับคนอื่นมาใส่ร้ายฉันแบบนี้ อย่างน้อยก็ควรคิดถึงเด็กในท้องของฉัน นี่ก็หลานคุณแม่ทั้งคน"" พิมพรรณ ฉันรู้ว่าเธอชอบแม่ฉัตรนั่น อยากให้เธอเป็นสะใภ้ แต่ตอนนี้พวกเขาหย่ากันแล้ว สะใภ้ของเธอคือหนูสา เลิกวุ่นวายสักที""คุณพ่อ ฉันไม่รู้หรอกนะว่าเธอไปใส่อะไรให้คุณพ่อกิน ถึงได้ชอบเธอนัก ไม่สนถูกผิดหลักฐานทนโท่ก็ยังไม่เชื่อ ที่ฉันต้องถูกรถชนก็เป็นฝีมือเธอนั่นแหละ"แขกที่มาร่วมงานส่งเสียงฮือฮารอดูเรื
" ตากรยิ้มหน่อยสิ ทำหน้ายังกะแบกทั้งโลกเอาไว้ วันนี้งานแต่งแกนะ"ชยุตตำหนิ เมื่อเห็นท่าทีของกรวิชราวร่างไร้วิญญาณ หน้าตาก็เย็นชาปราศจากรอยยิ้ม" ผมฝืนยิ้มไม่ได้หรอกครับ บริษัทก็ยังไม่ฟื้นตัว แม่ของผมก็ยังอยู่ที่โรงพยาบาล ผมบอกแล้วว่าไม่อยากแต่งงานก็บังคับผม บอกให้เลื่อนงานแต่งออกไปก่อนก็ไม่เลื่อน ผมมายืนเป็นเจ้าบ่าวให้ตรงนี้ ก็ถือว่าไว้หน้าคุณปู่มากแล้ว"กรวิชพูดด้วยความไม่พอใจก่อนจะเดินเข้าไปในงาน ต่อหน้าแขกหลายคนที่พึ่งมาปล่อยให้อลิสายืนทำหน้าไม่ถูกอยู่ตรงนั้นชยุตกระแทกไม้เท้าด้วยความโมโห" แล้วใครมันทำเรื่องไว้หล่ะ ไม่ใช่แกเรอะที่ทำหนูสาท้องหน่ะ"" คุณพ่อใจเย็นๆครับ พูดไปก็อายเขา ดูสิคนมองกันใหญ่แล้ว"" ก็ดูลูกชายแกพูดกับฉันสิ ฉันรึก็หวังดีกับมันทั้งนั้น ไม่แต่งวันนี้จะแต่งวันไหน ช้าเร็วก็ต้องแต่งอยู่ดี"ฉัตรฑริกากับศุภกิจพึ่งมาถึง ได้ยินที่ศุภกิจระบายอารมณ์ใส่ชยุตเมื่อกี้พอดี ชัยธวัชหันมาเห็นฉัตรฑริกาเดินเข้ามาก็ผายมือ" เชิญข้างในตามสบายนะ"กรวิชหันไปเห็นฉัตรฑริกาเดินเคียงข้างมากับศุภกิจ ภาพที่เขากับเธอเดินควงแขนเข้ามาในงานแต่งงานเมื่อสามปีก่อนก็แว่บเข้ามา เกิดความไม่ยินยอมในใจ





