All Chapters of เล่ห์ลวงห้วงรัก: Chapter 111 - Chapter 120

นางกำลังเสพติดกลิ่นกายของโหลวตงอวี้เสียแล้ว ทำเช่นดีเล่า… “โหลวตงอวี้”“หืม”“ข้า...ครอบครองท่านได้จริง ๆ หรือ ข้ารักท่านได้ใช่หรือไม่ ท่านจะไม่หายไปใช่หรือไม่” เสียนฉิงเยว่พึมพำออกมาเสียงเบาขณะที่ยังคงอยู่ในอ้อมกอดเขาโหลวตงอวี้กระชับอ้อมกอดให้แน่นเข้า เช่นกันกับนางที่ซบใบหน้าลงไปกับอกของชายหนุ่มพร้อมถอนหายใจออกมา อ้อมกอดของคนตรงหน้ายังคงอบอุ่นปลอดภัยสำหรับนางเสมอ“ท่านอย่าหายไปไหนได้หรือไม่ อยู่ใกล้ๆ ข้า อยู่กับข้า”“ได้” เขารับปากนาง เข้าใจทุกอย่างที่หญิงสาวแสดงออกมา รู้ซึ้งถึงประโยคทั้งหมดที่นางเอ่ยนางสูญเสียบิดาและมารดาไปตั้งแต่ยังเยาว์วัย พอโตขึ้นมาอีกเล็กน้อยนางก็สูญเสียฮูหยินสามซึ่งเป็นที่พึ่งพิงหนึ่งเดียว ดังนั้นนางจึงรู้สึกสิ้นหวังและไม่อยากรักทั้งยังไม่อยากฝากหัวใจเอาไว้ที่ผู้ใด เหตุผลไม่ใช่เพราะนางเย็นชาหรือไร้ความรู้สึก แต่เพราะนางกำลังหวาดกลัวนางกลัวว่าหากนางรักและมอบหัวใจให้ผู้ใด สุดท้ายแล้วนางจะสูญเสียคนผู้นั้นไปอีกครั้ง...การมาเยือนคฤหาสน์ตระกูลเสียนของหลงจู๊ลู่ ทำให้เสียนซีหลิวและเสียนฮั่วรู้สึกหนักใจไม่น้อย ด้วยเพราะความพยายามในการขอเข้าพบอีกฝ่ายตลอดหลายวันม

ทางด้านหนึ่งเสียนฮั่วและเสียนซีหลิวที่มาพบหลงจู๊ลู่ตามที่อีกฝ่ายส่งคนไปตาม เด็กในร้านกลับมองคนทั้งสองด้วยใบหน้างุนงง“หลงจู๊ลู่ไปพบท่านทั้งสองที่คฤหาสน์มิใช่หรือขอรับ เมื่อครู่คนของคฤหาสน์เพิ่งจะมาแจ้ง ทั้งยังบอกว่าเป็นเรื่องด่วนเกี่ยวกับคุณชายรอง”“อะไรกัน” เสียนซีหลิวขมวดคิ้วด้วยความสับสน เขามองหน้าเสียนฮั่วก่อนจะมองไปยังด้านหลังที่มีคนกำลังวิ่งเข้ามา “นายท่านแย่แล้วขอรับ รีบกลับคฤหาสน์เถิด ที่นั่นกำลังเกิดเรื่องแล้ว” เสียนฮั่วนิ่งงันอยู่นานกระทั่งเลิกคิ้วขึ้นอย่างตื่นตระหนก “ล่อเสือออกจากถ้ำหรือ!!!” กล่าวจบก็รีบกลับขึ้นรถม้า “มาเร็วรีบกลับตระกูลเสียน เยว่เอ๋อร์ เยว่เอ๋อร์ยังอยู่ที่บ้าน” เสียนฮั่วแตกตื่นระคนหวาดหวั่น มือของเขาสั่นเทาไปด้วยความตื่นตระหนก ไม่อยากคิดเลยว่านี่คือแผนการของฮูหยินของตน แผนการเช่นนี้เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี เพราะก่อนหน้านี้เขาเองก็เคยให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี “ขออย่าให้เป็นอย่างที่ข้าคาดเดาเลย” “นี่มันเรื่องอะไรหรือขอรับ” เสียนซีหลิวยังคงมีท่าทีงงงันเสียนฮั่วได้แต่ยิ้มขื่น ทั้งหมดนี้เป็นความผิดของเขาทั้งสิ้น เขา

โหลวตงอวี้รีบบอกรายละเอียดว่าหญิงสาวโดนอะไรไปบ้าง ในระหว่างนั้นคนของทางการก็มาถึง ต้าเฮยและต้าซื่อเข้ามาตามเขาเพื่อให้ออกไปรับหน้า โหลวตงอวี้ฝากเสียนฉิงเยว่เอาไว้กับผู้เป็นน้องสาว หลังจากที่ได้ยินท่านหมอบอกว่าต้องนำหญิงสาวลงไปแช่ในน้ำสมุนไพรเพื่อลดความร้อนในกายเมื่อเขาก้าวออกมาจากห้องเสียงของหมอชราก็ดังแว่วออกมา ถ้อยคำที่กำชับสิ่งที่สาวใช้และโหลวฟางอี๋ต้องทำยังคงดังก้องอยู่ในหูของเขา ความห่วงใยและความร้อนใจของเขาแสดงออกมาทางสีหน้าจนหมดสิ้นเขาไม่อาจอยู่ภายในห้องกับนาง เพราะจะอย่างไรเขาและนางก็ยังคงไม่ได้เข้าพิธีแต่งงาน อีกทั้งตอนนี้ทั้งเขาและนางยังคงอยู่ในคฤหาสน์ตระกูลเสียนที่สำคัญไปกว่านั้นเขามีเรื่องให้ต้องสะสาง และเขาต้องทำให้เรียบร้อยภายในวันนี้เท่านั้น!!!ต้าเฮยเหลือบสายตาไปมองต้าซื่อ ทั้งสองคนลอบถอนหายใจออกมาโดยที่ผู้เป็นนายไม่รู้ หากไม่ได้มาตามคุ้มครองอยู่ห่าง ๆ แต่แรก พวกเขาเองก็ไม่รู้ว่าเรื่องนี้จะจบลงในรูปแบบใด แม้ใจหนึ่งจะเลื่อมใสที่ผู้เป็นนายช่างรอบคอบรัดกุม แต่เมื่อคิดว่าเสียนฉิงเยว่และหลงจู๊ลู่ที่โดนวางยาทั้งคู่อยู่ในห้องด้วยกัน“เฮ้อ!” ต้าซื่อลอบถอนหายใจออกมา“เมืองเส

เสียนซีหลิวนั่งเงียบอยู่ภายในห้องหนังสือ ด้านข้างของชายหนุ่มยังมีเสียนฮั่วที่มีท่าทีเคร่งเครียดไม่ต่างกัน เขารับฟังเรื่องราวต่างๆ ที่ผู้เป็นอาเคยกระทำต่อเสียนฉิงเยว่ทั้งก่อนหน้านี้ และในวันที่เขากับเสียนเหวินถูกล่อให้ออกจากเมืองไป เนื่องจากเขาต้องการส่งตัวเสียนฉิงเยว่ให้กับหลงจู๊หลัวเหยาตลอดการสนทนาเสียนฮั่วรับผิดคนเดียวทุกอย่าง ทั้งยังย้ำทุกครั้งว่าเสียนหรูซวงไม่ได้มีส่วนเกี่ยวข้อง แม้ว่าครั้งนี้จะเกิดเรื่องขึ้นภายในคฤหาสน์ตระกูลเสียน และเสียนหรูซวงเองก็อยู่กับผู้เป็นมารดาในวันที่เกิดเรื่องใต้เท้ามู่และมือปราบเดินทางมายังคฤหาสน์ตระกูลเสียนด้วยตัวเอง จูอิ๋งยังคงไม่ได้แก้ต่างให้กับตัวเอง ถึงอย่างนั้นเมื่อเขาพิจารณาจากหลักฐานและคนที่ถูกต้าเฮยและต้าซื่อจับตัวไว้ได้บวกกับหลักฐานและร่องรอยในคฤหาสน์ รวมไปถึงคำให้การของสาวใช้ที่ถูกสั่งให้จับตัวสาวใช้ของเสียนฉิงเยว่ไปขังเอาไว้ ก่อนจะให้คนเข้าไปรมควันยาในห้องของหญิงสาววันนี้เขาและเสียนฮั่วไปฟังการไต่สวนคดี หลงจู๊ลู่เองก็ให้การตรงกันทั้งหมด จูอิ๋งที่มีท่าทีเซื่องซึมยังคงไม่พูดไม่จา นางถูกใต้เท้าเจ้าเมืองจับตัวไปขังเอาไว้นับตั้งแต่วันที่เกิด

“หลังจากข้าดื่มยาร่างกายที่อ่อนล้าก็ทำให้ความรู้สึกรับรู้เชื่องช้าไปบ้าง ตอนนั้นไม่คิดว่าจะมีคนผู้หนึ่งปีนขึ้นมาบนเตียงของข้า แต่เพราะนางเข้าห้องผิดคิดว่าห้องที่ข้าอยู่นั้นไม่มีคนจึงแทงเข็มใส่ข้าเล่มหนึ่ง ก่อนจะใช้ห้องนั้นเปลี่ยนเสื้อผ้า และปลอมเป็นวิญญาณไปหลอกหลอนบุรุษที่กำลังหาความสำราญกับหญิงคณิกาอยู่ที่ห้องข้าง ๆ”โหลวตงอวี้พูดจบก็ยิ้มออกมาพร้อมกับมองไปยังเสียนฉิงเยว่ นางเอาแต่นั่งก้มหน้าขณะที่ทุกคนในห้องมองตามสายตาของเขาทุกคนก็พอจะเข้าใจว่าคนผู้นั้นคงจะเป็นเสียนฉิงเยว่ไม่ผิดแน่ เสียนฮูหยินอ้าปากค้าง ก่อนจะมองหญิงสาวที่นั่งนิ่งอยู่ข้าง ๆ ราวกับไม่อยากจะเชื่อ“ข้ารู้มาว่าลุงและป้าสะใภ้ของนางวางแผนฮุบสินเดิมของมารดานาง ด้วยการยกนางให้เป็นอนุของบุตรชายคหบดีตระกูลหวัง เพราะหากนางแต่งออกไปสินเดิมนั้นก็ยังคงต้องคืนให้นางอยู่ดี ตรงกันข้ามหากบอกต่อๆ กันว่านางไม่รักดีหนีไปเป็นอนุของผู้อื่นเอง สินเดิมนั้นพวกเขาก็สามารถยึดเอาไว้ได้ทั้งหมด จากนั้นก็วางแผนจะใช้สินเดิมนั้นยกให้บุตรสาวตอนที่นางแต่งเข้าตระกูลใหญ่” พูดจบชายหนุ่มก็มองตรงไปยังเสียนหรูซวง น้ำเสียงของเขาเย็นเยียบจนผู้ที่ถูกจ้องมองเอง