All Chapters of เล่ห์ลวงห้วงรัก: Chapter 121 - Chapter 130

146 Chapters

บทที่ 120

“น่าเสียดาย น่าเสียดายนัก”เขาเองก็เห็นด้วยกับบิดาแต่จะให้ทำเช่นไรเล่า เป็นเขาเองที่มองข้ามสตรีที่หาไม่ได้แล้วอย่างเสียนฉิงเยว่ กว่าจะมองทะลุเปลือกนอกที่นางสร้างเองไว้อำพรางผู้คนก็สายเกินไปแล้ว ตอนนี้จะเปลี่ยนใจหันไปหานาง ก็ใช่ว่านางจะมองเห็นเขา อีกทั้งตัวเขาเองในเวลานี้ยังมีความรับผิดชอบต่อเสียนหรูซวง นั่นก็ยิ่งนับว่าเขาหมดโอกาสจากนางไปโดยสิ้นเชิงการพิจารณาคดีเป็นไปอย่างเรียบร้อย เนื่องจากผู้ต้องหาให้การรับสารภาพทุกข้อกล่าวหา ไม่ว่าจะเรื่องเก่าในอดีตหรือเรื่องใหม่ที่เพิ่งจะเกิดขึ้นแต่เรื่องที่ทำให้ทุกคนต้องตกตะลึง คงจะเป็นเรื่องที่เสี่ยวหลิ่วสาวใช้ของเสียนหรูซวงให้การซัดทอดมาถึงหญิงสาว นางเงยหน้ามองทุกคนราวกับต้องการขอความเห็นใจจูอิ๋งที่ทนไม่ได้ที่จะเห็นบุตรสาวของตนตกต่ำจึงได้แต่ปฏิเสธ เสียนหรูซวงเองก็เอาแต่ร้องไห้ด้วยท่าทีที่ทำเอาคนที่พบเห็นรู้สึกราวกับหัวใจจะแตกสลาย ร่างน้อยพุ่งเข้ามาหาเสียนฉิงเยว่ก่อนจะคุกเข่าลงตรงหน้า“เยว่เอ๋อร์เจ้าช่วยท่านพ่อท่านแม่ของข้าด้วย เจ้าอยากได้อะไรก็เอาไปเถิด ข้ายกให้เจ้าทั้งหมด ชีวิตข้าข้าก็ให้เจ้าได้ แต่ขอร้องช่วยท่านพ่อกับท่านแม่ด้วย”เสียนฉิงเย
last updateLast Updated : 2026-02-06
Read more

บทที่ 121

“เจ้ามีเรื่องจะสนทนากับแม่หรือ”“ขอรับ”บทสนทนาที่ดังแว่วมาจากด้านหลัง ทำให้เสียนฉิงเยว่เร่งฝีเท้าออกมาทั้งยังเรียกต้าเฮยให้เดินออกมาพร้อม ๆ กับนางเรื่องราวที่เสียนซีหลิวกำลังจะบอกเสียนฮูหยินครั้งนี้ นางจะไม่ขอเข้าไปข้องเกี่ยวโดยเด็ดขาด เขาจะจัดการเช่นไรและเสียนฮูหยินจะคิดเห็นเป็นประการใด นางล้วนขออยู่ให้ห่างทั้งสิ้น“พี่ต้าเฮยหลายวันมานี้ขอบคุณท่านจริง ๆ ตอนนี้ทุกอย่างน่าจะไม่มีอะไรต้องกังวลท่านกลับไปพักผ่อนเถิด ข้าเองก็จะย้ายกลับเข้าไปอยู่ที่เรือนเล็กแล้ว”“แน่ใจแล้วหรือขอรับ”“ไม่มีอะไรหรอก ข้าเองก็จะไปจากที่นี่ในอีกไม่นาน ท่านไปบอกนายของท่านให้เร่งมาพาข้ากลับฉางอันได้แล้ว” นางหยอกล้อกับเขาด้วยรอยยิ้มกว้างต้าเฮยหัวเราะออกมาเสียงเบา เขาค้อมตัวให้หญิงสาวก่อนจะเดินออกมาจากคฤหาสน์ตระกูลเสียนมองส่งอีกฝ่ายกลับไปแล้วเสียนฉิงเยว่จึงหมุนตัวไปยังเรือนเล็ก แต่เสียนจวินที่กำลังเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มทำให้นางชะงัก“ท่านลุง” นางย่อกายคารวะเขาด้วยรอยยิ้ม“เจ้ากำลังย้ายกลับเรือนกระมัง”“เจ้าค่ะ”เสียนจวินผายมือให้หญิงสาวเป็นเชิงบอกให้นางออกเดินไปกับตน ทางเดินยาวเส้นนี้ลัดเลาะไปยังสวนข้างคฤหาสน์ที
last updateLast Updated : 2026-02-06
Read more

บทที่ 122

“แต่หากนี่เป็นการล่อเสือออกจากถ้ำจะทำเช่นไรเจ้าคะ” หวนเอ๋อร์เองก็หวาดระแวงเต็มที่เสียนฉิงเยว่ไม่อาจโทษพวกนาง ตอนนี้นางเองก็หวาดระแวงเช่นกัน ถึงอย่างนั้นความวุ่นวายในขณะที่เสียนจวิน เสียนซีหลิว และเสียนฮูหยิน ทั้งหมดยังคงอยู่ในคฤหาสน์ นางเองก็มั่นใจในระดับหนึ่งว่าไม่มีใครกล้าลงมือกระทำการโง่เขลา“ไม่เป็นไร หวนเอ๋อร์เจ้าออกไปแค่หน้าเรือน ดูว่าพอจะสอบถามใครได้บ้างว่าเกิดอะไรขึ้น”“เจ้าค่ะ” ร่างน้อยปลิวหายไปทันทีที่ได้รับคำสั่ง แต่ยังคงมีท่าทีระแวดระวังจนน่าขัน ในยามที่นางชะเง้อใบหน้าออกไปยังประตูเสียนฉิงเยว่ให้จินเอ๋อร์สวมเสื้อผ้าให้นาง เนื่องจากนางยังสวมเพียงแต่ชุดตัวในสีขาว อย่างน้อยเตรียมตัวให้พร้อมเอาไว้ก่อน นางคิดว่าน่าจะดีกว่ารอคอยหวนเอ๋อร์กลับมาส่งข่าว หากเกิดอะไรขึ้นอย่างน้อยนางยังมีเข็มพิษที่ก่อนหน้านี้ซุกซ่อนเอาไว้แล้ว หากไม่ใช่รมควันยาสลบนางคิดว่านางคงรับมือได้“เราออกไปจากห้องก่อนเผื่อพวกเขาใช้แผนเดิม อย่างน้อยอยู่ในที่โล่งก็รมยาสลบเราได้ไม่ง่าย”“เจ้าค่ะ” จินเอ๋อร์พาผู้เป็นนายออกมา แต่ยังไม่ถึงประตูเรือนเล็กหวนเอ๋อร์ก็วิ่งกลับมาเสียแล้ว“แย่แล้วเจ้าค่ะ มือปราบที่จวนว่าการม
last updateLast Updated : 2026-02-07
Read more

บทที่ 123

เสียนฮูหยินลืมตาขึ้นมาหลังจากที่โดนทุบศีรษะจนสลบ นางมองไปยังห้องเก็บฟืน ก่อนตระหนกวาบเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเกิดอะไรขึ้น มองไปรอบกายที่เงียบงันไร้ซึ่งเงาของหลานสาวทั้งสองคน หัวใจของนางพลันหล่นวูบ“ช่วยด้วย!! มีใครอยู่หรือไม่!”เสียงที่ตะโกนออกมาทำให้มีคนเข้ามาช่วยนางออกไป และตรอกที่มีคนพานางมาขังเอาไว้นั้น ก็คือถนนซึ่งห่างจากตระกูลเสียนเพียงสามมุมถนนนางให้คนส่งตัวไปที่ว่าการ จากนั้นก็เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นโดยละเอียด เรื่องนี้หากจะว่ากันตรงๆ แม้จะดูเหมือนการลักพาตัวธรรมดา แต่ถึงขั้นรู้ว่าพวกนางจะออกจากคฤหาสน์ในเวลาใดและบุกเข้าโจมตีตอนไหนนั้นช่างน่าสงสัยนัก“พวกมันอ้างว่ากำลังมองหาหญิงสาวจากตระกูลใหญ่ที่มีกำลังทรัพย์สามารถนำเงินไปไถ่ตัวคน หากไม่นำเงินไปไถ่ก็จะขายสตรีเหล่านั้นเข้าหอคณิกา แต่ข้าสงสัยเหตุใดจึงดูเหมือนการจัดฉาก พวกเขาคล้ายรู้เวลาที่แน่ชัด ทั้งยังมั่นใจว่าข้าและพวกนางจะตามออกมาทีหลัง”ได้ยินดังนั้นโหลวตงอวี้พลันชะงัก เขาหันไปมองต้าซื่อและต้าเฮย ทั้งสองก้าวออกไปนอกห้องเงียบ ๆ เข้าใจดีว่าเรื่องนี้คงต้องยืมมือชาวยุทธ์ที่พวกเขารู้จักในการช่วยสืบหาตัวคน คนที่มีความสามารถเข้าออกเมือ
last updateLast Updated : 2026-02-07
Read more

บทที่ 124

“นั่นสิ ข้าว่ามองดูราวกับหญิงชั้นต่ำไม่มีผิด ถ้อยคำที่นางพูดออกมาใช่สตรีในตระกูลร่ำรวยเสียที่ไหน นี่ดูราวกับสตรีข้างถนนก็ไม่ปาน”เพราะทนรำคาญไม่ไหวบุรุษเหล่านั้นจึงเข้ามายืนต่อว่าหญิงสาว นางกรีดร้องก่อนจะพุ่งเข้าไปหมายทำร้ายคนเหล่านั้น แต่นางไหนเลยจะรู้พวกเขาหาใช่บ่าวไพร่ในคฤหาสน์ที่นางจะทำร้ายได้อย่างใจ คนเหล่านั้นไม่ตอบโต้เพราะนางคือคุณหนูของจวน แต่คนเหล่านี้ไม่ใช่!ร่างอรชรปลิวหวือไปตามแรงฝ่ามือ แรงตบครั้งนี้ทำให้นางถึงกับเลือดกบปาก จูหยุนเองก็นึกไม่ถึงดังนั้นเขาไม่ทันจะอ้าปากห้าม หลานสาวของตัวเองก็ล้มลงไปกองกับพื้นเสียนแล้ว“ข้าทนไม่ไหวแล้ว เอานางไปขังไว้ในห้อง หากยังแหกปากอีกคราวนี้ข้าจะไม่ทนแล้ว!”“ข้าดูแลนางเอง ขอโทษพวกเจ้าที่นางโวยวาย นางถูกตามใจจนเสียคนมองไม่เห็นผู้ใดแล้ว” จูหยุนถลึงตาใส่หญิงสาวก่อนจะพยุงนางเข้าไปไว้ในเรือนไม้ไผ่ที่สร้างขึ้นหยาบๆ ของตน “เจ้าอยู่ในนี้เงียบๆ อย่าได้ก่อเรื่องให้ข้าอีก หาไม่พวกเขาถึงสามคนข้าเพียงคนเดียวก็ไม่อาจช่วยเจ้าได้”“ท่าน!” นางอ้าปากจะต่อว่าเขา แต่สบตากับจูหยุนที่มีท่าทีจริงจังจึงได้แต่หุบปาก“ข้าเป็นญาติผู้น้องของมารดาเจ้า ไม่ใช่บ่าวไพร่ใ
last updateLast Updated : 2026-02-07
Read more

บทที่ 125

เสียนฉิงเยว่ร่ำร้องก่นด่าในใจ ครั้งนี้นางเพิ่งจะรู้ตัวว่าตนเองช่างหูตาคับแคบ เคยได้ยินชื่อของกวงซานมานับครั้งไม่ถ้วน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่นางได้มาเยือนอย่างแท้จริงนางไม่รู้ทิศทางทั้งยังไม่รู้หนทางออกจากหุบเขา มองทางเดินลดเลี้ยวที่ลดลั่นกันลงไปยังเบื้องล่าง ก่อนจะหันหลังกลับไปมองเสียนหรูซวงที่พยุงกายเดินตามมาห่างๆนับจากออกเดินเท้ามาจากยอดเขา หญิงสาวไม่ได้ปริปากพูดอะไรกับอีกฝ่าย ทั้งสองเพียงแค่ก้าวเดินต่อไปเงียบ ๆเสียนหรูซวงล้มลงเมื่อทั้งสองเดินมาถึงทางลาดชันที่มองเห็นแล้วว่าด้านหน้าคับแคบลงเรื่อย ๆ ทางเดินที่เป็นหินและกรวดทรายทำให้เดินลำบาก ทั้งยังต้องระวังทางเดินที่ติดจะสูงชันฝั่งหนึ่งซึ่งคล้ายหน้าผา เบื้องล่างเป็นทะเลสาบขนาดใหญ่ที่ไม่ค้องคาดเดาก็รู้ว่าลึกมากเสียนฉิงเยว่เลือกเส้นทางเดินแทนเส้นทางที่รถม้าสามารถวิ่งผ่าน พยายามหลีกเลี่ยงเส้นทางหลักเนื่องจากจะอย่างไรพวกนางก็เป็นเพียงอิสตรีที่ไม่สามารถคุ้มครองตัวเอง หากประจวบเหมาะโชคร้ายเจอเข้ากับบุรุษชั่วช้า ครั้งนี้อาจไม่สามารถหนีเอาตัวรอดมาได้เสียงสะอื้นราวใจจะขาดของเสียนหรูซวงทำให้นางถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยหน่าย นางให้หงุดหงิ
last updateLast Updated : 2026-02-08
Read more

บทที่ 126

“เขาเริ่มห่วงใยข้าแล้วกระมัง แต่ข้า...ข้าไม่คู่ควรแล้ว” เสียนหรูซวงก้มหน้ากล่าวเสียงเบา นางมองไปยังทะเลสาบเบื้องล่างก่อนสบตากับเสียนฉิงเยว่ “เยว่เอ๋อร์...เจ้าไม่ได้ถูกคนเหล่านั้นขืนใจสินะ...”เสียนฉิงเยว่เลิกคิ้วเมื่อลางสังหรณ์บางอย่างบอกนางว่าอีกฝ่ายคิดจะกระโดดลงไป แต่ไม่เลย...นางคิดผิด รอยยิ้มชั่วร้ายของเสียนหรูซวงทำให้นางกัดฟันกรอด“เสียนหรูซวงเจ้ามันอสรพิษ!”“ไปกับข้าเถิด ข้ากับเจ้าเป็นคู่แค้นกันมาทั้งชาติ ดังนั้นข้าไม่มีทางปล่อยเจ้าไปเสวยสุข!” เสียนหรูซวงกล่าวจบก็ยื่นมือสองข้างออกมากอดรัดเสียนฉิงเยว่ คนทั้งสองถอยหลังลื่นไถลไปยังขอบหน้าผาที่เบื้องล่างคือทะเลสาบซึ่งส่องประกายระยิบระยับกับแสงแดดเจิดจ้า“เยว่เอ๋อร์! /ซวงเอ๋อร์อย่านะ!”โหลวตงอวี้และเสียนซีหลิวตะโกนออกมาพร้อมกัน แต่โหลวตงอวี้ที่อยู่ใกล้กว่ากลับเข้าถึงพวกนางทั้งสองก่อนทว่าแม้เป็นเช่นนั้นทุกอย่างกลับยังคงช้าไป โหลวตงอวี้คว้าเสียนฉิงเยว่ได้ก็จริง แต่ตัวเขาเองก็ร่วงหล่นลงไปเบื้องล่าง ชายหนุ่มกกกอดเจ้าร่างน้อยเอาไว้โดยใช้ร่างของตัวเองปกป้องนาง ไม่นานคนทั้งสามจึงร่วงหล่นลงไปในทะเลสาบ เกิดเป็นเสียงสะท้อนกระทบและผืนน้ำแตกกระจ
last updateLast Updated : 2026-02-08
Read more

บทที่ 127

เสียนฮูหยินไม่ได้ว่ากล่าวตำหนิเขา เพราะเข้าใจดีว่าทุกคนต่างก็ห่วงใยในอาการของเสียนฉิงเยว่ทั้งสิ้น เมื่อชายหนุ่มมาถึงก็เป็นช่วงที่ท่านหมอกำลังตรวจอาการทั่วไปของหญิงสาว ทว่า...ทุกคนตกตะลึงเมื่อรับรู้ว่าเสียนฉิงเยว่สูญเสียความทรงจำไปโดยสิ้นเชิง!!!นางจดจำผู้อื่นไม่ได้เลยสักคนแม้กระทั่งตัวเองคือผู้ใดนางก็บอกไม่ได้เสียนฮูหยินดึงโหลวตงอวี้เข้ามาใกล้หน้าเตียง นางเอ่ยถามเสียนฉิงเยว่ด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน แต่หญิงสาวก็ยังคงเอาตาส่ายหน้า ดวงตาของนางปรากฏแววหวาดหวั่นหวาดกลัวขึ้นมา“ข้า...จำไม่ได้” นางน้ำตาคลอพร้อมกับกวาดสายตามองทุกคนเพราะนางไร้ซึ่งความคุ้นเคยโดยสิ้นเชิงโหลวตงอวี้ตัวแข็งทื่อ ชายหนุ่มเห็นคนรักมองผ่านเขาไปราวเป็นคนแปลกหน้า หัวใจของเขาวูบโหวงจนแทบสิ้นเรี่ยวแรง ยิ่งมองเห็นนางกอดเข่าลงแล้วร้องไห้ออกมาอย่างสิ้นหวัง หัวใจของเขาก็ยิ่งบีบรัดนาง...ลืมเขาไปจนหมดสิ้น!!!“เหตุใดจึงเป็นเช่นนี้” เสียนฮูหยินเช็ดน้ำตาพร้อมกับมองประตูห้องที่ถูกปิดลง แผ่นหลังอ้างว้างของโหลวตงอวี้ทำให้นางรู้สึกสะเทือนใจ “เคราะห์ซ้ำกรรมซัดเสียเหลือเกิน”นางถอนหายใจออกมาพร้อมกับน้ำตาที่รินลงมาจากสองข้างแก้ม สงสารก็สงสา
last updateLast Updated : 2026-02-08
Read more

บทที่ 128

“ให้ข้ารับไว้ได้ไหมเจ้าคะ ข้าชอบจริงๆ นะ” นางทำหน้าอ้อนวอนอีกฝ่ายก่อนจะหันไปมองโหลวตงอวี้ “ท่านเต็มใจยกให้ข้าใช่หรือไม่เจ้าคะ”“ใช่”“ขอบคุณเจ้าค่ะ เช่นนั้นข้าไปตามอี๋เอ๋อร์ก่อน นางหายไปนานนัก” เพราะกลัวว่าถุงหอมจะโดนแย่งไปเสียนฉิงเยว่จึงรีบจากมา สองมือของนางยังคงประคองถุงหอมเอาไว้ราวกับเป็นของล้ำค่าเมื่อร่างเล็กวิ่งพ้นไปจากสายตาเสียนซีหลิวพลันหันมาสบตากับโหลวตงอวี้ เขามีท่าทีเคร่งเครียดจริงจังก่อนกล่าว “โหลวตงอวี้ครั้งนี้ข้าต้องการแข่งขันกับเจ้าอย่างยุติธรรม หากครั้งนี้นางยังคงเลือกเจ้า ข้าจะรับความพ่ายแพ้นี้ด้วยความเต็มใจ”“เสียนซีหลิวเจ้าจะดึงดันไปจนถึงเมื่อไร หลังจากที่เจ้าเห็นท่าทางของนางเมื่อครู่ เจ้าคิดดีแล้วหรือว่าจะทำเช่นนี้ นางไม่ใช่สิ่งของที่จะใช้ยกเป็นรางวัลของการแข่งขัน” โหลวตงอวี้เอ่ยเสียงเครียด “นางเป็นคนรักของข้า ไม่ว่านางจะจดจำได้หรือไม่ ความจริงข้อนี้ไม่มีทางเปลี่ยนแปลง ข้ารักนางอย่างไรก็ยังคงรักนางเช่นนั้น”“แต่ข้าต้องการโอกาสที่เท่าเทียม” เสียนซีหลิวยังคงดึงดัน “ข้ารับปากเจ้าจะไม่บีบบังคับนาง จะให้โอกาสนางได้เลือก ไม่ว่านางจะเลือกเจ้าอีกครั้งหรือไม่ ครั้งนี้ข้าจะไ
last updateLast Updated : 2026-02-09
Read more

บทที่ 129

“จินเอ๋อร์ขอบใจมากนะ ข้ารู้สึกว่าเจ้าดีต่อข้ามาก”“คุณหนูก็ดีต่อข้ามากเจ้าค่ะ” จินเอ๋อร์น้ำตาคลอ “หลับเสียนะเจ้าคะ จินเอ๋อร์จะปกป้องท่านเอง”เสียนฉิงเยว่ยิ้มก่อนจะหลับตาลงทั้งที่มือยังคงเกาะกุมมือของสาวใช้คนสนิท หัวใจของนางสงบลงมากหลังจากได้สนทนากับอีกฝ่ายจินเอ๋อร์มองท่าทีวางใจซึ่งผู้เป็นนายมีต่อนาง นางก็ได้แต่หลั่งน้ำตาออกมาเงียบ ๆ เสียนซีหลิวทั้งบังคับและขู่เข็ญใช้ทั้งไม้อ่อนไม้แข็งกับนาง เพราะกังวลว่านางจะบอกเล่าเรื่องราวของโหลวตงอวี้ให้ผู้เป็นนายไขว้เขวนางไหนเลยจะหวาดกลัวเขา ด้วยเพราะเสียนฮูหยินนั้นไม่เห็นด้วยกับการกระทำของบุตรชายอยู่แล้ว นางมั่นใจว่าคนที่เหมาะสมกับคุณหนูของนางคือโหลวตงอวี้ เสียนฮูหยินเองก็คิดเช่นนั้นเพราะรู้จักบุตรชายของตัวเองดี ดังนั้นนางจึงไม่กังวลว่าเสียนซีหลิวจะไล่นางออกจากคฤหาสน์ตระกูลเสียนแม้ใจหนึ่งรังเกียจการกระทำของเสียนซีหลิว แต่นางยังคงอยากให้ผู้เป็นนายจดจำทุกอย่างได้ด้วยตัวเอง เพราะมีแต่ทำเช่นนี้เท่านั้น ความรู้สึกทั้งหมดจึงจะยั่งยืนและมั่นคง ไม่ว่าจะต่อคุณหนูของนางหรือโหลวตงอวี้เองก็ตามมองดูท่าทีเหม่อลอยของเสียนฉิงเยว่ เสียนฮูหยินพลันรู้สึกไม่สบาย
last updateLast Updated : 2026-02-09
Read more
PREV
1
...
101112131415
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status