جميع فصول : الفصل -الفصل 100

108 فصول

Chapter91

Chapter91 “แล้วมีเรื่องจะคุยอะไรกับฉัน เล็ก” รัฐกฤตญ์เปลี่ยนเรื่องคุยทันที “เรื่องสัญญาที่สวีเดน” รัฐศาสตร์หยุดพูดเมื่อณิชาถือถาดชามข้าวต้มเข้ามา กลิ่นหอมของข้าวต้มกุ้งลอยมาแต่ไกล โดยมีดินแดนและมานพเดินถือมาอีกสองถาด “เห็นพี่แดนบอกว่าคุณใหญ่ไม่ทานอาหารเช้า ณิชาก็เลยชงกาแฟมาเสริมด้วย” รัฐกฤตญ์ได้ยินณิชาเรียกชื่อลูกน้องของเขาอย่างสนิทสนม เขาจึงปรายตาไปมองร่างของดินแดนที่ยืนอยู่ข้างหลัง ก่อนจะส่งสายตาพิฆาตให้ดินแดนได้รับรู้‘งานเข้าอีกแล้วกู ไปดีกว่า’ ดินแดนรีบออกไปที่นั่นทันทีก่อนที่จะตายคามือเจ้านาย “ไม่ต้องเรียกแดนมันว่าพี่ก็ได้ เรียกแดนเฉยๆ” รัฐกฤตญ์บอกเสียงเข้ม ก่อนจะตักข้าวต้มใส่ปาก “เรียกพี่ก็ไม่เห็นแปลกเลยนี่คะ ที่ณิชาเรียกแบบนั้นเพราะพี่แดนเขาอายุมากกว่า ณิชาก็ต้องให้เกียรติเค้าถึงจะถูก หรือว่าคุณใหญ่ไม่ชอบ ให้ณิชาเรียกว่าที่รักดีไหมคะ” ณิชาพูดประชดแต่ทำให้รัฐกฤตญ์สำลักข้าวต้มกุ้งแสนอร่อยทันที “เรียกพี่ตามเดิมก็ได้ แต่อย่างหวังว่าจะไปเรียกใครว่าที่รักได้เลยนอกจากฉัน ไม่งั้นพ่อเอาตาย” รัฐกฤตญ
اقرأ المزيد

Chapter92

Chapter92 “ตั้งแต่คืนนี้เอิงไม่ต้องนอนกับพี่แล้วนะ กลับไปนอนกับคุณราอูลได้แล้ว ตั้งแต่พี่มาอยู่กับเอิงที่นี่ เอิงแทบไม่มีเวลาอยู่ตามลำพังกับคุณราอูลเลยนะ เดี๋ยวน้องเขยของพี่จะสั่งคนมาเก็บก้างขวางคออย่างพี่ พี่ก็แย่น่ะสิ” สองเดือนมาแล้วที่ธัญวลัยทำเหมือนเป็นเงาตามตัวพี่สาว เป็นเพราะเธอรู้เรื่องทั้งหมดจากปากของธัญชนกเมื่อสี่วันก่อนที่พี่สาวจะเดินทางมาที่นี่ เธอจึงดูแลธัญชนกเป็นพิเศษ ดูและทั้งกายและหัวใจให้เข้มแข็ง ราอูลทำท่า จะลงแดงตายในช่วงสองสามวันแรกที่ภรรยาสาวมานอนกับพี่สาวท้องอ่อนทุกคืน ทำให้เขาขาดหมอนข้างนุ่มๆ ดิ้นได้ที่กกกอดทุกคืน “คุณราอูลไม่ว่าอะไรหรอกค่ะ เขาเข้าใจ” ธัญวลัยคุยเรื่องนี้กับราอูลแล้ว เขาเข้าใจแม้ว่าสีหน้าจะหมองลงไปบ้างเมื่อคิดว่าเขาจะห่างภรรยาสาวชั่วขณะ “ถึงจะเข้าใจยังไง แต่ลึกๆ คุณราอูลก็ต้องคิดบ้างละ คุณราอูลรักเอิงมากนะคงไม่ยินดีนักหรอกที่เอิงมานอนกับพี่แบบนี้ แค่วันสองวันอาจจะทนได้ แต่นี่มันสองเดือนแล้วนะ พี่ไม่เป็นไรแล้ว พี่แข็งแรงทั้งกายและใจ เอิงไม่ต้องห่วงพี่หรอกนะ กลับไปนอนกับคุณราอูลเถอะ” ธัญชนกรู้สึกเกรงใจน้อ
اقرأ المزيد

Chapter93

Chapter93 “อา คุณราอูล” ธัญวลัยร้องเสียงหลงทันทีที่เขาแนบใบหน้าไปอยู่ใจกลางร่างสาว เขามองอิสตรีเพศที่อยู่ตรงหน้าด้วยความละลานตา กลีบดอกเป็นสีชมพูน่าหลงใหล อวบอูมดึงดูดใจเขาให้กระดอนกระเด็นออกมา ทุกครั้งที่เห็น ความสวยงามยังคงมีไม่เปลี่ยนแปลง สวยสดสำหรับเขาเสมอ เกสรเม็ดเล็กแซมอยู่กลางกลีบดอก ล่อแมลงให้มาดูดดื่มน้ำหวาน แล้วเขา ก็พร้อมที่จะเป็นแมลงตัวนั้น ตัวที่จะบินโฉบไปดูดน้ำหวาน น้ำหวานที่เขาไม่คิด จะดื่มจากอิสตรีเพศจากหญิงคนไหน ธัญวลัยเป็นคนแรกและคนสุดท้ายในชีวิต เขาลงมือเชื้อชิมความหอมระคนหวานทันที เลียไล้กลีบดอกไม้หลายครั้ง ทุกครั้งที่ลิ้นสากสัมผัสกับเนื้อบางๆ ตรงจุดซ่อนเร้น หัวใจสาวเต้นไม่เป็นจังหวะ ความเสียวสะท้านอาบไปทั่วกาย ละเลงลิ้นเร็วๆ ลงบนเม็ดเกสรกลางกลีบดอก เธอถึงกับครางกระเส่าบิดเร้าร่างไปมาบนที่นอน “อืม...คุณราอูล” ปลายลิ้นช่ำชองละจากจุดกระสันของสตรีโดยให้นิ้วมือทำหน้าที่แทน นำลิ้นระคายสากของเขาลงต่ำมายังปากถ้ำสวรรค์ ลิ้นร้อนจึงแทรกผ่านเข้าไปชิมรสหวานที่เอ่อนองอยู่ภายใน กระหวัดน้ำหวานที่พรั่งพรูออกมาจากผนังนุ่มเข้าไปในปากของตน
اقرأ المزيد

Chapter94

Chapter94สองเดือนกับความเปลี่ยนแปลงของประดับดาว และการไกลห่างจากรัฐกฤตญ์ที่เขาจะโทรศัพท์มาหาณิชาสัปดาห์ละครั้ง แต่เธอก็เข้าใจว่าตอนนี้เขางานยุ่ง ไม่สามารถโทรมาหาได้ทุกวัน อลันคอยแวะเวียนมาหาณิชาเมื่อมีโอกาส แต่จะต้องถูกขัดขวางจากประดับดาวทุกครั้ง จนอลันและประดับดาวเป็นไม้เบื่อไม้เมากัน“มาอีกและ จะมาทำไมบ่อยๆ น่ารำคาญ” ประดับดาวบ่นอลันกันซึ่งๆ หน้า เพราะเธอต้องคอยกันผู้ชายทุกคนที่พยายามเข้ามาจีบณิชา ซึ่งมีจำนวนไม่น้อยเพราะณิชาเป็นคนสวย อัธยาศัยดี โดยเฉพาะต้องคอยกันอลันมากเป็นพิเศษตามคำสั่งของบิดา แต่คำพูดที่เธอพูดมันไม่ตรงกับใจเลยสักนิดเดียว“ไม่ได้มาหาเด็กแก่แดดอย่างเธอก็แล้วกัน” อลันพูดอย่างไม่ใส่ใจพร้อมกับใช้มือยีที่เส้นผมของประดับดาวอย่างหมั่นเขี้ยว“นายว่าฉันแก่แดดเหรอ หนอยแน่! อย่างนี้ต้องเจอดี” ประดับดาวกระโดดขี่คออลัน ก่อนจะใช้ไรฟันงับที่ใบหูของอลันอย่างแรงจนเขาร้องดังลั่น ดีทีว่าที่ที่ทั้งสองอยู่เป็นกระท่อมที่ประดับดาวมักมานั่งเล่นเสมอ และทุกครั้งที่อลันมาที่นี่ก็ต้องแวะมาก่อกวนประดับดาวทุกครั้ง โดยที่เขาไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม อลันพยายามสะบัดร่างของประดับดา
اقرأ المزيد

Chapter95

Chapter95“คนบ้า หน้าไม่อายรังแกเด็ก” “ก็เด็กแถวนี้มันน่ารังแกนี่ ดูสิทั้งใหญ่ทั้งอวบ น่าฟัดจะตายไป” อลันพูดพลางกวาดสายตาไปตามร่างกายของเธอ ส่งผลให้ประดับดาวอายแทบแทรกแผ่นดินหนีในที่สุดน้ำตาแห่งความเสียใจและน้อยใจก็ไหลรินออกมา อลันตกใจที่จู่ๆ ประดับดาวก็ร้องไห้ สงสัยเขาจะแกล้งแรงไปหน่อย “โอ๋...โอ๋...ไม่ร้องนะคนดีของอา” อลันจับศีรษะทุยได้รูปของเธออิงซบกับแผ่นอกกว้างของเขา ใช้มือลูบที่เส้นผมนุ่มสลวยเบาๆการกระทำที่อ่อนโยนของเขากลับทำให้ประดับดาวร้องไห้หนักขึ้นกว่าเก่า “เอ้า! ยิ่งร้องหนักกว่าเก่าอีก อาขอโทษนะ” อลันพูดด้วยความรู้สึกผิด “อาอาร์ตทำอย่างนี้ทำไม” ประดับดาวตัดสินใจถามอลันทบทวนเรื่องราวและความรู้สึกของตัวเอง ตอนแรกเขาสับสนว่าเขารักใครระหว่างตรีทิพย์กับประดับดาว เพราะทั้งสองมีหน้าตาที่คล้ายกันแต่นิสัยแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง และที่เขามาที่นี่ไม่ใช่เพราะมาหาณิชาอย่างเดียว แต่เขาต้องการเห็นหน้าประดับดาวสาวน้อยที่เขาแอบมีใจให้ แต่ก็รู้ดีว่า อายุที่ห่างกันตั้งสิบเก้าปีเป็นอุปสรรคชิ้นใหญ่ เขาจึงพยายามตัดใจหากก็ไม่สามารถทำ
اقرأ المزيد

Chapter96

Chapter96 “ไปกันหรือยังณิชา” เสียงของอมราดังขึ้นเมื่อเดินออกมาจากตัวบ้านแล้ว “ค่ะคุณแม่”สรรพนามที่เรียกเป็นเพราะอมราคิดว่าณิชาสมควรที่จะเรียกคำนี้ได้แล้ว เพราะการกระทำที่นางเห็นเป็นเครื่องการันตีได้ว่า ไม่มีใครเหมาะสมกับสะใภ้ใหญ่แห่งตระกูลอัครธนากุลเท่ากับณิชา “งั้นไปกันเลย หนูดาว ย่าไปหาหมอก่อนนะลูก” “ค่ะคุณย่า”ประดับดาวมองร่างรถตู้ที่เคลื่อนตัวออกไปจากลานกว้างหน้าบ้าน เธอจึงมานั่งรอที่เก้าอี้ไม้แทนเพื่อนั่งคอยคนรักต่อไป สินเมื่อเห็นทางปลอดโปร่งจึงเดินเข้ามาหาประดับดาวที่นั่งอยู่ที่เก้าอี้ไม้หน้าบ้าน แกล้งทำสีหน้าตื่นตกใจและกังวลใจ “คุณหนูดาวครับ คุณณิชาอยู่หรือเปล่าครับ” สินแกล้งพูดเสียงสั่น “ไม่อยู่จ้ะ มีอะไรเหรอหน้าตาตื่นเลย” ประดับดาวถามอย่างเป็นห่วง คิดในใจต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน “คือว่า..คุณอลันครับ...คุณอลัน” “อาอาร์ตทำไม บอกหนูดาวมาซิ” ประดับดาวพูดสวนทันควัน ในใจเธอร้อนรนเมื่อได้ยินชื่อของคนที่เธอรักสินลอบยิ้มก่อนจะทำตามแผนที่วางไว้กับอารยา
اقرأ المزيد

Chapter97

Chapter97 “คุณณิชาคะ แย่แล้วค่ะ คุณหนูดาวหายไปไหนไม่รู้คะ คุณอลันตามหาทั่วแล้วก็ไม่เจอ” สายหยุดรายงานตามความเป็นจริง “ตั้งแต่เมื่อไหร่ หาทั่วแล้วเหรอ” “ตั้งแต่คุณณิชากับคุณท่านออกไปประมาณห้านาทีค่ะ สายหยุดเห็นคุณหนูไปกับใครก็ไม่รู้สายหยุดก็ไม่เคยเห็นหน้าด้วย เป็นคนที่คอกม้าหรือเปล่าสายหยุดไม่แน่ใจ” คนงานที่คอกม้าจะอยู่ห่างออกไปจากบริเวณไร่พอสมควร เพราะต้องดูแลม้าสายพันธุ์ชื่อดังทั้งจากเยอรมัน อิตาลีและอเมริกา คนงานที่นั่นจะรับประทานอาหารที่คอกม้าโดยมีคนงานหญิงจะเอาอาหารไปให้ทุกมื้อ “แล้วคุณอลันไปไหน” ณิชาถามเมื่อพาอมราเดินเข้ามาภายในบ้านพัก แล้วทรุดตัวลงนั่งที่เก้าอี้ไม้ในห้องรับแขก “คุณอลันบอกว่าจะไปหาเพื่อนที่เป็นตำรวจค่ะเดี๋ยวมา อ้อ! คุณณิชาคะ มีคนงานที่ชื่อสินฝากไอ้จ้อยให้เอาจดหมายนี้มาให้คุณณิชาค่ะ”ชื่อที่สายหยุดบอกคุ้นๆ หูณิชาอย่างบอกไม่ถูก ณิชาเปิดซองพร้อมกับอ่านข้อความในจดหมายทุกตัวอักษร “คุณแม่คะ หนูดาวถูกคนชื่อสินและอารยาจับตัวไป พวกเค้าสองคนให้ณิชากับอลันไปที่กระท่อมกลางป่าตามที่พวกมันเขีย
اقرأ المزيد

Chapter98

Chapter98รัฐกฤตญ์กำลังนั่งดมยาดมอยู่ในเครื่องบินส่วนตัวของเขา ตั้งแต่เขาเดินมาที่สวีเดนได้หนึ่งสัปดาห์ เขาก็มีอาการอาเจียนหลังรับประทานอาหารทุกครั้งอย่างไม่ทราบสาเหตุ เขาเองก็ไปพบแพทย์แต่ทางแพทย์กลับบอกเขาว่าไม่เป็นอะไรอาจจะนอนน้อยและทานอาหารไม่ตรงเวลา จึงจัดยามาทานเท่านั้น นี่ก็ผ่านมาเกือบสามเดือนแล้ว อาการของเขาก็ยังไม่หายเสียที ตอนนี้เขาติดพายุหิมะที่สวีเดน จึงไม่สามารถเอาเครื่องขึ้นได้ตอนนี้ เขาจึงต้องรอและรอต่อไป เสียงโทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้นหลายครั้ง แต่เจ้าตัวไม่มีทีท่าว่าจะตื่นขึ้นมารับเพราะเขาเพิ่งอาเจียนจนหมดไส้หมดพุงจนไม่มีเรี่ยวแรง จึงนอนหลับสนิทอยู่ที่เตียงนอน รัฐศาสตร์เดินเข้ามาหาพี่ชายในห้องพัก ได้ยินเสียงโทรศัพท์จึงกดรับแทนพี่ชาย“สวัสดีครับ”เสียงบุคคลที่ปลายสายนั้น ไม่ใช่รัฐกฤตญ์ สารวัตรเชิดชัยจึงไม่แน่ใจว่าใช่เบอร์ของเพื่อนรักหรือเปล่า“ขอโทษนะครับ ไม่ทราบว่าหมายเลขนี้ใช่หมายเลขโทรศัพท์ของรัฐกฤตญ์หรือเปล่าครับ”“ใช่ครับ ตอนนี้พี่ใหญ่กำลังนอนหลับอยู่ ไม่ทราบว่าจากไหนครับ”“เล็กเหรอนี่พี่ชัยนะ” เมื่อสารวัตรหนุ่มรู้ว่าปลายทางที่พูดคือน้อ
اقرأ المزيد

Chapter99

Chapter99 “น้าณิชา หนูดาวกลัว” หนูดาวโผกอดร่างของณิชาทันทีที่เห็นเธอ ร่างของประดับดาวสั่นเพราะความกลัววิ่งเข้ามาในจิตใจ ณิชาโอบกอดร่างของประดับดาวไว้แนบแน่น สาบานกับตัวเองว่าจะต้องพาประดับดาวออกไปจากที่นี่ให้ได้“หนูดาวไม่ต้องกลัวนะลูก น้าอยู่นี่แล้ว น้าจะไม่ยอมให้ใครทำอะไรหนูดาวอีก”ประดับดาวเชื่อมั่นในคำพูดของณิชาว่า ณิชาจะต้องพาเธอออกไปจากที่นี่ได้อย่างแน่นอน“พวกมันหลอกหนูดาว มันบอกว่าอาอาร์ตรถตกเขา หนูดาวก็เลยตามมันมา” ประดับดาวเล่าเหตุการณ์ด้วยเสียงสั่นเทา น้ำตาไหลอาบแก้ม“ไม่เป็นอะไรหนูดาว เดี๋ยวอาอาร์ตของหนูดาวก็มา”“อาอาร์ตมา มาทำไม” ประดับดาวถามอย่างไม่เข้าใจ“อารยาและสินต้องการแก้แค้นน้ากับคุณอาร์ต จึงใช้หนูดาวเป็นเครื่องต่อรองเพราะรู้ว่าทั้งน้ากับคุณอาร์ตรักหนูดาว ยังไงก็ต้องมาช่วยอยู่แล้ว” ณิชาตัดสินใจพูด“ไม่นะ หนูดาวไม่อยากให้อาอาร์ตมา แล้วน้าณิชามาทำไม มาทำไม รู้อยู่แล้วว่ามาก็ต้องตายแล้วมาทำไม” ประดับดาวพูดทั้งน้ำตา เพราะความโง่ของเธอเองทำให้ทั้งณิชาและอลันคนที่เธอรักต้องมาตาย ประดับดาวถึงวัยวุฒิจะน้อยแต่ก็พอจะเดาได้ว่า ณิชาและอลันเดินเข้ามาที่นี่
اقرأ المزيد

Chapter100

Chapter100ณิชาเล็งปืนไปยังร่างของสินที่ไม่ทันระวังตัว แต่ความยากลำบากก็เกิดขึ้นเมื่อท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีเป็นสีดำ ความมืดเข้าปกคลุมไปทั่วบริเวณ สภาพที่ชื้นทำให้อากาศในวันนี้เย็นกว่าปกติ การยิงระยะใกล้ไม่ใช่ปัญหาของณิชา แต่ที่ทำให้เธอหนักใจมากที่สุดคือเธอเห็นร่างของสินไม่ชัดเจน เพราะไม่มีแสงสว่างมากเพียงพอ ด้านนอกมีเพียงตะเกียงเจ้าพายุและกองไฟที่ถูกจุดขึ้นกองใหญ่เท่านั้นโอกาสของณิชามาถึงเมื่อสินกำลังถอดกางเกงของมันออก ณิชาไม่รอช้าเธอปล่อยกระสุนออกจากรังเพลิงทันที เพราะนี่อาจจะเป็นโอกาสเดียวที่ช่วยชีวิตประดับดาวได้ปัง...กระสุนวิ่งออกจากปากกระปืนของณิชาด้วยความเร็วสูง ร่างของสินทรุดลงไปนั่งที่พื้น มือหยาบของมันจับที่หัวไหล่ไว้ ข่มความเจ็บก่อนจะชักปืนออกมาจากเอว แล้วยิงกระหน่ำไปที่กระท่อมไม้นั้น ณิชาหมอบลงกับพื้นเพื่อหลบวิถีกระสุน อลันได้จังหวะที่ลูกน้องของสินเผลอสะบัดตัวออกอย่างแรง ก่อนจะปล่อยหมัดและเท้าใส่ร่างของลูกน้องสินที่ไม่เป็นมวยนัก อารยามองดูเหตุการณ์ที่น่าจะไปด้วยดีแต่ต้องมาเสียแผนเพราะณิชา ด้วยความโกรธเธอจึงเดินเข้าไปหาร่างของประดับดาวที่ตอนนี้ลุกขึ้นนั่งท
اقرأ المزيد
السابق
1
...
67891011
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status