Lahat ng Kabanata ng DIVORCING THE BILLIONAIRE WHO NEVER LOVED ME: Kabanata 551 - Kabanata 560

Agad silang sumakay sa kotse ni Steven. Naiwan itong nakatayo sa labas, tahimik na nakatanaw habang papalayo ang sasakyan."Take care, Monica... Mayumi."Mahina pero malinaw ang boses nito. Pero ni hindi man lang lumingon si Monica. Para bang wala siyang narinig. Nanatili lang siyang nakatingin sa labas ng bintana habang dahan-dahang umaandar ang sasakyan.Ilang sandali pa ay napansin ni Mayumi, sa side mirror, ang isa pang sasakyang sumusunod sa kanila. Ang mga bodyguard iyon ni Steven.Kahit papaano ay hindi niya maiwasang mamangha. Sa kabila ng pagiging istrikto at seloso nito, hinayaan ni Steven na silang dalawa lang ni Monica ang sumakay sa kotse sa siya ang magdrive. Marahil ay alam nitong kailangan nilang magkaibigan ng oras na sila lang.Napabuntong-hininga si Mayumi bago marahang nagsalita. "Hindi pa rin ako makapaniwala sa lahat ng nangyayari, Monica. Hindi ko talaga ito inaasahan."Hindi sumagot si Monica. Patuloy lang itong nakatanaw sa bintana."Steven must love you that

Gabi na nang tuluyang makauwi si Mayumi. Hindi niya namalayan ang oras dahil hinatid pa niya si Monica sa bahay ni Steven. At gaya ng inaasahan, hindi rin siya agad pinayagang umalis ni Monica. Matagal silang nagkuwentuhan. Miss na miss nila ang isa't-isa.Sa dami ng kanilang napag-usapan, hindi niya namalayang lumalim na pala ang gabi. Pagpasok niya sa bahay ni Christian, sinalubong siya ng katahimikan. Madilim ang buong sala. Tanging kaunting liwanag mula sa labas ang pumapasok sa malalaking bintana. Mukhang tulog na ang mga katulong, at naisip niyang malamang ay natulog na rin si Christian.Marahan niyang isinara ang pinto bago siya naglakad papunta sa sala. Pagkabukas niya ng ilaw, bigla siyang natigilan. Nandoon si Christian nakaupo ito sa sofa habang marahang hinihimas ang balahibo ni Inspector na nakahiga sa tabi nito.Bahagyang napakunot ang noo niya. Hindi niya inaasahang gising pa ito.“Ginabi ka yata?”Napalingon siya kay Christian. Hindi man lang ito tumingin sa kaniya. Pa

Pagdating nila sa kwarto, dahan-dahang inalalayan ni Mayumi si Christian hanggang sa makaupo sa gilid ng kama.“Careful.”Maingat niyang hinawakan ang balikat ni Christian habang unti-unti niya itong inihiga. Hindi niya ito binitiwan hangga't hindi siya nakasisiguro na maayos na ang pagkakahiga nito at hindi na muling sumasakit ang katawan.Nang tuluyan nang makasandal si Christian sa malambot na unan, ilang segundo siyang nanatiling nakatayo sa tabi ng kama.Tahimik niya itong pinagmasdan. Ngayon, sa ilalim ng mahinang ilaw ng bedside lamp, mas malinaw niyang nakikita ang mga pagbabagong pilit nitong itinatago sa lahat.Nanlalalim na ang mga mata nito, mas payat ang pisngi, at kahit pilit itong ngumiti na para bang walang anumang problema, hindi na nito maitatago ang pagod na nakaukit sa mukha.May kung anong lungkot sa mga mata nito na hindi niya maipaliwanag. Parang may unti-unting kumakain sa dating lakas ni Christian. At higit sa lahat, parang unti-unti itong nauubusan ng lakas p

Mabilis siyang tumayo at lumabas ng kwarto para pagbuksan ang mga paramedic. Ilang segundo lang ang lumipas bago tuluyang bumukas ang pintuan ng bahay at sunod-sunod na pumasok ang mga emergency responders, dala ang stretcher at mga kagamitang pang-emergency.“Where's the patient?”“Upstairs! This way!”Agad silang inakay ni Miranda patungo sa kwarto. Pagpasok ng mga paramedic, mabilis nilang nilapitan si Christian.“Male patient, unconscious...” sabi ng isa sa kanila habang sinusuri ang kaniyang vital signs.Hindi na nakapagsalita si Mayumi. Nakatayo lang siya sa tabi ng kama habang pinagmamasdan kung paano nila maingat na inilipat si Christian mula sa kama papunta sa stretcher. At sa unang pagkakataon, ibang Christian ang nakikita niya. Hindi na ito ang lalaking palaging kalmado. Hindi na ito ang Christian na kilala niyang matatag, malakas at tila walang kinatatakutan. Hindi na ito ang lalaking kahit gaano kabigat ang problema ay laging nakakahanap ng paraan para manatiling nakatayo

XAVIER’S POVKakapasok pa lang niya sa ospital para sa kaniyang follow-up checkup nang mapansin si Mayumi sa waiting area.Hindi ito mapakali, panay ang pagpunas sa mga luha nito, pero tila wala ring tigil ang pag-agos ng mga iyon. Katabi nito si Miranda, tahimik na nakaupo pero halatang hiid rin mapakali.Agad siyang napahinto. “Mayumi?...”Kahit sa gitna ng maraming tao sa paligid, agad niya itong nakilala. At nang makita niyang umiiyak ang babae, hindi na niya napigilan ang sariling lumapit.Hindi na niya naisip kung baka ayaw siyang makita ni Mayumi. Hindi na rin niya inisip kung galit pa rin ito sa kaniya. Ang tanging pumasok sa isip niya ay kung ano ang nangyari.“Mayumi…” Mahina niyang tawag.Napatingin ito sa kaniya. Saglit na nagtagpo ang kanilang mga mata, at sa sandaling iyon ay nakita ni Xavier ang matinding sakit sa mga mata nito.“What happened? Why are you crying?”Sa halip na sumagot, lalo lang lumakas ang pag-iyak ni Mayumi. Napakunot ang noo niya, nakonsensya tuloy s