Lahat ng Kabanata ng DIVORCING THE BILLIONAIRE WHO NEVER LOVED ME: Kabanata 571 - Kabanata 580

Pagkatapos niyang maubos ang lahat ng luha na tila walang katapusan, nanatili pa sila roon nang ilang minuto. Tahimik lang siyang nakatingin sa lugar kung saan niya huling nakita si Christian.Umaasa pa rin siya... umaasang baka, sa huling pagkakataon, bigla itong muling magpapakita sa kanya. Pero lumipas ang bawat segundo ay hindi na niya ito nasilayan.Wala na si Christian... at kahit gaano pa niya kagustuhang maniwala na babalik pa ito, unti-unti nang pinipilit ng realidad na tanggapin niya ang katotohanang hindi na niya ito muling makikita.Isang marahang paghawak ang naramdaman niya sa kanyang braso.“Let’s go, Mayumi…” mahinang sabi ni Miranda.Saglit siyang napapikit bago tumango. Wala na siyang lakas para magsalita. Wala na rin siyang lakas para muling lumaban sa sakit na bumabalot sa kanyang dibdib.Dahan-dahan siyang tumalikod at sumunod kay Miranda. Tahimik silang naglakad pabalik sa kotse ni Xavier. Walang nagsalita sa kanilang tatlo. Pagkaupo niya sa front seat, agad niy

Nang makita ni Xavier na wala siyang reaksiyon ay tila naunawaan nitong ayaw muna niyang pag-usapan iyon.Kaya agad itong tumalikod. Lumapit ito sa mga paper bag na iniwan ni Alden at isa-isang inayos ang mga laman.“M-may pinabili pala akong lugaw para sa’yo,” sabi nito nang hindi nakatingin sa kanya. “Para mainitan naman ang tiyan mo.”Bahagyang natigilan si Mayumi. Kinuha ni Xavier ang lalagyan at maingat itong inilagay sa isang mangkok, pagkatapos ay lumapit ito sa kanya.At bago pa man tuluyang makarating sa tabi ng kanyang kama, naamoy na niya ang pamilyar na amoy ng lugaw.Bigla siyang natigilan... Iyon ang madalas niyang bilhin para kay Christian. Iyon ang isa sa mga paboritong pagkain nito kapag masama ang pakiramdam, at iyon din ang madalas nitong hilingin sa kanya noong nasa ospital ito.Ngunit kasabay ng alaalang iyon ay may isa pang bagay na biglang sumagi sa kanyang isipan... Naalala niya ang panahong si Xavier naman ang nasa ospital, naalala niyang minsan din nitong sin

“I know…” Napahinto ito at napabuntong-hininga. “I know I’m probably too late to ask for your forgiveness. Too late to ask for yours…” Saglit na napatingin si Steven sa kawalan bago muling ibinalik ang tingin sa kanya. “And Christian’s.”Nabigat ang hangin sa pagitan nila. “I know I made mistakes. Hindi lang basta pagkakamali, Mayumi. I hurt both of you..." Nanginginig ang boses nito. “I judged him, I doubted him, I made decisions without even thinking about how much pain I was causing. But please…” Huminga ito nang malalim. “Please believe me when I say that I regret everything.”Nanatili siyang tahimik at nakikinig lang kay Steven.“I regret the things I said, the things I did, and more than anything…” Naputol ang boses nito. “I regret that I never got the chance to say sorry to Christian while he was still alive.” Sandali itong tumahimik bago muling nagsalita. “Now he’s gone, and I’ll have to live with the fact that I can never take back what I did...” Dahan-dahan itong tumingala.

Napayuko si Mayumi. Hindi niya alam kung ano ang dapat niyang maramdaman. Sa halip na siya mismo ang manatili sa tabi niya, isa-isa nitong tinawagan ang mga taong malapit sa kanya.Para bang sinisiguro ni Xavier na kahit wala ito, hindi siya magiging mag-isa. Pero doon lalo kumabog ang kanyang dibdib… Pero nasaan siya?Dahan-dahan siyang napatingin muli sa pinto. Wala nang ibang taong kasunod na pumasok, nanatiling tahimik ang silid.Si Monica ay abala sa pagtatanong kay Kiel tungkol sa biyahe nila, habang si Peter naman ay tahimik na nakatingin sa kanya na para bang hindi nito alam kung paano siya kakausapin sa gitna ng kanyang pagluluksa.Ngunit siya… nandoon pa rin ang kanyang atensyon sa pinto. Kanina pa siya naghihintay, hindi niya namalayang sa bawat pagbukas ng pinto ay umaasa siyang ito ang makikita niya. At sa bawat pagkakataong hindi si Xavier ang pumapasok may munting bahagi ng kanyang puso ang lihim na nadidismaya.“Mayumi…”Muling tinawag ni Kiel ang kanyang pangalan. Ila

Habang abala ang lahat sa pag-aasikaso kay Mayumi, nanatili lang siyang tahimik sa kanyang kama.Nakahiga siya roon habang pinagmamasdan sina Monica, Miranda, at Kiel na abala sa pagtatanong sa nurse at pag-aayos ng mga gamit niya.Marahil ay napansin ng mga ito ang lungkot na bumabalot sa kanya sa tuwing nababanggit ang pangalan ni Christian. Kaya matapos ang ilang pagtatangkang magtanong tungkol sa nangyari, tila nagkaintindihan ang lahat na iwasan muna ang pangalan ng lalaki.Walang nagtanong, walang nagbanggit. At kahit papaano, nakahinga nang maluwag si Mayumi. Malaking tulong ang katahimikang iyon.Pero alam niyang hindi niya maaaring takasan ang alaala ni Christian habambuhay. Hindi ganoon kadaling kalimutan ang isang taong naging bahagi ng kanyang buhay. Isang taong minahal siya, isang taong handang gawin ang lahat para sa kanya.At ngayon... Isang taong wala na.“Salamat kay Xavier dahil hindi niya kami iniwan ni Mayumi.”Naputol ang kanyang pag-iisip sa tinig ni Miranda. Nap