All Chapters of พ่ายรักภรรยาตัวแทน: Chapter 41 - Chapter 50

เมื่อคุยกับมีนาเรียบร้อยแล้ววันนี้แสนปีคิดว่าคงถึงเวลาที่ต้องไปง้อภรรยาตนเองได้จริง ๆ สักทีหลังจากที่ปล่อยเวลาให้ล่วงเลยมานานแรมเดือนขนาดนี้ มือหนากดเบอร์มือถือของคนที่คิดถึงและครั้งนี้เขาไม่ผิดหวังเมื่ออีกคนนั้นรับสายอย่างรวดเร็ว"ไหมครับ พี่มีเรื่องจะคุยด้วยมาเจอกันหน่อยได้ไหม""ได้สิคะ ไหมก็มีเรื่องจะคุยกับพี่เหมือนกัน อย่างนั้นพรุ่งนี้พี่ไปที่ร้านอาหารร้านเดิมของเรานะคะ"ทั้งสองคนนัดเจอกันเรียบร้อยแล้วคืนนี้แสนปีตั้งใจว่ามันจะเป็นคืนสุดท้ายที่เขาจะนอนคนเดียว เพราะพรุ่งนี้เขาจะเอาม่านไหมกลับมานอนด้วยให้ได้.."คุณแสนปีใช่ไหมครับ ทางนี้ครับคุณม่านไหมมารออยู่ก่อนแล้ว" บริกรหนุ่มเอ่ยขึ้นเมื่อสังเกตเห็นการมาของเขาแล้ว"ไหมครับ" ชายหนุ่มที่เดินเข้ามาก็พบหญิงสาวผู้เป็นภรรยาของตนเอง วันนี้เธอมีสีหน้าสดใสมาก ๆ คงจะดีใจเหมือนเขาแน่ ๆ ที่จะได้พบหน้ากัน แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะไม่เจอกันหลายวันหรือเปล่า เพราะแสนปีคิดว่าเธอนั้นดูมีน้ำมีนวลขึ้นเยอะ แต่ก็น่ารักไม่น้อย"มาแล้วเหรอคะ พี่ปีนั่งก่อนสิ" หญิงสาวชี้ให้อีกคนนั่งในตำแหน่งตรงข้ามกับตัวเอง ซึ่งแสนปีก็ยอมทำโดยดี ถ้าไม่ติดว่าตรงนี้ไม่ใช่บ้านตัว

"ก็เรื่องนี้นั่นแหละ แต่สิ่งที่ไหมเจอก็คือพี่กับเขากำลังจูบกัน พี่จะให้ไหมคิดยังไง" เธอก็รีบเปลี่ยนเรื่องพร้อมเบี่ยงประเด็น และนั่นมันก็ดูจะได้ผลซะด้วย แสนปีที่มีความผิดติดตัวนั้นไม่อาจจะทำอะไรได้อีก พูดไปม่านไหมก็คงไม่เชื่อเพียงแค่คืนนั้นมีนาชวนเขาไปดูหนังในแอพสีแดงดำแล้วเขาก็เผลอหลับไปเท่านั้น ไม่ได้มีเรื่องราวอะไรเกิดขึ้นระหว่างเขากับมีนาเลย แต่เพิ่งมารู้ตัวว่าบางทีมีนาอาจเป็นผู้หญิงที่ต่อหน้าอย่างลับหลังก็อีกอย่างก็ได้ เพียงคิดไม่ถึงว่าคนที่เขาเอ็นดูมาตลอดนั้นจะมีจิตใจที่น่ารังเกียจเช่นนี้ถึงขั้นที่ว่าม่านไหมเกิดอุบัติเหตุหากแต่มีนาก็ไม่คิดจะบอกกับเขาเลย หากม่านไหมเป็นอะไรไปขึ้นมาเขาก็คงได้รู้เป็นคนสุดท้าย และยังเป็นต้นเหตุของเรื่องนี้ด้วย ดูเหมือนว่าการที่เขาเอามีนาเข้ามาอยู่ในบ้านด้วยบางทีอาจคิดผิดทว่าเรื่องนั้นยังไม่สำคัญเท่าเรื่องตอนนี้“ทำไมคะ เพิ่งนึกออกเหรอว่าทำอะไรลงไปบ้าง ไหมไม่มีเวลาจะมาคุยกับพี่แล้วค่ะ เซ็นใบหย่าแล้วพี่ก็ออกจากบ้านไหมไปเลย” หญิงสาวทำท่าจะเดินออกไปจากตรงนั้น ทว่าไม่ทันได้ออกไปแม้สักก้าวชายหนุ่มที่คุกเข่าต่อหน้าเธอก็คว้าเรียวขาขาวเอาไว้พอดิบพอดี“ไม่น

"ไหมครับ ไหมมม!!" เสียงดังมาจากข้างนอกเรียกชื่อของหญิงสาวที่อยู่ห้องชั้นสอง เจ้าของชื่อได้ยินเสียงที่เรียกชื่อเธอหากแต่ไม่คิดจะออกไปดูแต่อย่างใด เพราะเธอจำได้ดีว่ามันเป็นเสียงของอดีตสามีที่ไม่รู้จะมาตามตอแยอะไรกันนักหนา"ไหมไม่ออกไปดูหน่อยเหรอ" คนเป็นพ่อที่ทนฟังเสียงโหวกเหวกโวยวายของไอ้หนุ่มอดีตลูกเขยเดินเข้ามาในห้องของผู้เป็นลูกสาวและถามขึ้น เผื่อว่าทั้งสองคนยังมีเรื่องที่ยังไม่ได้คุยกันให้รู้เรื่อง"ไม่หรอกค่ะ เขาอยากทำอะไรก็ปล่อยให้เขาทำไปเถอะค่ะ" คนเป็นพ่อทำได้เพียงใส่หัวให้กับเสียงคนด้านนอกอีกครั้ง ไอ้หนุ่มนั่นมันคงไม่รู้ว่าลูกสาวของเขานั้นยามรักรักสุดใจยามตัดบัวก็ไม่ให้เหลือใยสักเส้น คิดผิดแล้วล่ะที่มาทำให้ลูกสาวเขาเกลียดได้ขนาดนี้"ไหมครับ ฝนตกแล้ววว ไหม พี่หนาวมาก ๆ เลย" ไม่นานนักเมฆที่ครึ้มอยู่นานนับชั่วโมงก็กลั่นตัวออกมากลายเป็นเมฆฝน คนที่เอาแต่ตะโกนเรียกหญิงสาวด้านบนก็เริ่มทำตัวไม่ถูก เมื่อฝนตกหนักมาขนาดนี้หากแต่ด้านในกลับไม่มีการเคลื่อนไหวใด ๆ เลย"ไหมครับ" เขาเรียกอีกคนด้วยน้ำเสียงที่เศร้าสร้อยพร้อมกับยกเจ้าป้ายที่เดิมใช้เพื่อง้องอนคนรัก หากแต่ตอนนี้เขาทำได้เพียงเอามันขึ

"ไหม..." คนที่ถูกภรรยา(ที่หย่ากันไปแล้ว)ตอกกลับไปเช่นนั้นก็หน้าชาขึ้นมาเล็กน้อย หากแต่ก่อนจะมาดักเจอหน้าเธอนั้นเขาบรีฟงานกับตัวเองแล้วว่าจะต้องงัดสกินความหน้าด้านขั้นสุดออกมาใช้ ตามคำโบราณที่เขาว่าด้านได้อายอด แล้วคนอย่างแสนปีมันจะไปยอมได้ยังไงกัน"ไหมครับ อย่าโกรธพี่เลยนะ พี่ขอโทษ พี่แค่กลัวว่าจะแสบท้องแล้วเจ้าก้อนจะไม่สบายตัวน่ะ" เหตุผลที่อีกคนเอ่ยมามันก็ฟังขึ้นได้อยู่ แต่การที่แสนปีเข้ามาเปลี่ยนเมนูของเธอกะทันหันแบบนี้มันไม่ดูเสียมรรยาทไปหน่อยหรือยังไง ไม่ว่าจะหวังดีหรือเปล่าหากแต่ม่านไหมไม่คิดมองอีกคนในแง่ดีเลย ณ จุดนี้"อย่างนั้นเหรอคะ แต่ไหมว่าการที่พี่เสนอหน้ามานั่งตรงนี้มันทำให้สุขภาพไหมกับลูกเสียมากกว่าอีกนะคะ" เธอพูดพร้อมกับกอดอกและหันหน้าไปทางอื่นด้วยความไม่สบอารมณ์ ก่อนจะนึกบางอย่างขึ้นมาได้ "เอ๊ะ! เดี๋ยวก่อนนะ พี่รู้เรื่องลูกได้ยังไงคะ"ทั้ง ๆ ที่เธอพยายามจะปิด และตั้งใจไว้แล้วว่าจะไม่บอกเรื่องลูกให้อีกคนได้รับรู้เด็ดขาด หากแต่พ่อตัวดีก็ไม่รู้ไปเอาข่าวมาจากไหนนักหนา น่ารำคาญชะมัดเลย"ไม่สำคัญหรอก ตอนนี้ไหมต้องดูแลตัวเองกับลูกดี ๆ นะครับ พี่เป็นห่วง" ชายหนุ่มถือวิสาสะและเอ

เดือนที่หก"พี่ปีออกไปเลยนะ อย่าเข้ามาใกล้ ออกไปเลย อุบ อ้วกกกก!!" เพียงแค่เห็นหน้าอีกคนม่านไหมที่กำลังอารมณ์ดี ๆ อยู่นั้นก็มีอาการอยากจะอาเจียนขึ้นมา ทั้ง ๆ ที่เจ้าตัวต้นเรื่องก็ไม่ได้ทำอะไรที่นอกเหนือจากแอบดูอีกคนตามมุมเสาของร้านอาหารเลยด้วยซ้ำวันนี้ม่านไหม เอวา เมฆหมอก และนะโม ชักชวนกันว่าจะไปดูหนังและหาของกินในห้าง เพราะว่าเอวาอยากที่จะหาซื้อและเตรียมเครื่องใช้ที่จำเป็นสำหรับเด็กอ่อน สุดท้ายก็กลายเป็นว่านัดเจอกันอย่างงง ๆทว่าสิ่งที่ทำให้งงมากกว่าก็คือแสนปีคนที่ไม่ได้รับเชิญคอยเดินตามพวกเขาอยู่แทบตลอดเวลา ตอนแรกม่านไหมไม่ได้อะไรมากเพราะว่าชินชาเหลือเกินกับการที่ได้เห็นอีกคนเดินตามจุดต่าง ๆ เช่นนี้ และหากมีโอกาสก็คอยเข้ามาขอลูบพุงน้อยอยู่ทุกครั้งไปหากแต่ทุกครั้งที่มือกำลังจะได้แตะสัมผัสเจ้าเด็กแสบในครรภ์ก็เป็นอันแผลงฤทธิ์ทุกที ม่านไหมที่เดิมทีควรจะเลยช่วงแพ้ท้องมาแล้วนั้นกลับยังมีอาการที่เขาเรียกกันว่าเหม็นหน้าสามีอยู่อีก ส่วนทางแสนปีนั้นไม่มีอาการแพ้ท้อง(แทนเมีย)ตั้งแต่เข้าเดือนที่ห้าแล้วเรียกได้ว่าสบายขึ้นเยอะ"พี่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะครับ" ชายหนุ่มว่าเช่นนั้นแต่สีหน้าของคนที่กำ