Todos os capítulos de friend zone รักในความลับ: Capítulo 31 - Capítulo 40

มหาลัย" นานาระวัง "" อึก!! "ร่างบางถูกดึงเข้าหาอกแกร่งกระทบดังกึก! เพราะมัวแต่ก้มหน้าคุยแชทกับฟางข้าวจนไม่ทันได้มองทางพอรู้ตัวอีกทีก็ถูกดึงเข้าสู้อ้อมกอดเสียแล้ว" ดูทางหน่อยสิมันอันตรายรู้ไหม "" อ่า เรามัวแต่ตอบแชทขอบคุณนะ "" เนี่ยทำตัวซุมซ่ามอยู่เรื่อย ถ้าไม่มีเราอยู่ใกล้ๆ จะทำยังไง "" คอปเตอร์พูดอย่างกับว่าจะไม่อยู่ข้างกายเราแล้วอย่างงั้นแหละ เราดูแลตัวเองได้น่าไม่ต้องห่วง "" นาก็ชอบพูดแบบนี้ตลอดจะไม่ให้ห่วงได้ยังไง " ฝ่ามือหยาบกร้านลูบหัวเพื่อนสนิทเบาๆ คล้ายกับกำลังปลอบขวัญ " วันนี้เราจะไปบ้านพี่นนท์กับไอ้สองเกลอ นานาจะไปด้วยกันไหม "" เราไปได้หรอ "" ก็เคยบอกแล้วถ้าอยากไปก็ไปได้ "" ไปสิ เราอยากไป "รอยยิ้มหวานผุดขึ้นบนใบหน้าเธออยากตัวติดเขาอยากไปทุกที่อยากเห็นเหตุการณ์ชีวิตประจำวันทุกอย่างบางครั้งเธอก็รู้สึกเหมือนกับสต็กเกอร์ที่คอยตามติดเป็นเงาแต่ใจจริงแล้วเธอแค่อยากอยู่ใกล้ๆ เขาแค่นั้นเอง21.30 น.รถยนต์ถูกขับเข้ามาจอดเทียบท่าเพียงแค่เห็นรั้วหน้าบ้านก็บ่งบอกถึงคนมีฐานะ บ้านสองชั้นที่ดูใหญ่โตโอ่ อ่า ค่ายกับคฤหาส์มากกว่าจะเป็นบ้านดูท่าแล้วน่าจะเป็นพวกคนมีอันจะกินเพราะได้ย

ก้านนิ้วเรียวถูกยกขึ้นมาเขี่ยหยาดหยดน้ำตาที่เอ่อค้างรอบดวงตาที่บวมเปล่งบ่งบอกถึงสภาพของคนที่ผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักก่อนที่ริมฝีปากหยักจะก้มลงจูบหนักๆ ที่หน้าผากหนึ่งที ไม่มีการผลักไสมีเพียงดวงตากลมโตที่จ้องมองทุกการกระทำ " นาอยากถามอะไร สอบสวนได้ เราพร้อมตอบ " " คอปเตอร์ตอบเราได้ทุกเรื่องจริงๆ นะ " " อืม " คอปเตอร์พยักหน้าหนักแน่นอยู่ในท่าทีในเมื่อเรื่องมันถึงขั้นนี้แล้ว มันคงถึงเวลาที่ต้องเคลียร์ใจไขข้อสงสัยสักที " คอปเตอร์ชอบน้องสายฝนใช่ไหม " คอปเตอร์พยักหน้าเล็กน้อยนั้นยิ่งทำให้นานารู้สึกเคว้ง เธอทำหน้าละห้อยแล้วพยายามดันร่างของคอปเตอร์ออก " เราชอบแต่ตอนนี้ชอบในฐานะน้องสาวเท่านั้น เรามีคนที่ชอบอยู่แล้ว อยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล " " ใคร? " ใบหน้าหวานเบ้ปากคล้ายจะร้องไห้อีกครั้งมันยิ่งทำให้คอปเตอร์เอ็นดู เธอเหมือนเด็กน้อยอายุสามขวบไม่มีมีผิดในตอนที่ถูกขัดแล้วไม่ได้ดั่งใจ " แล้วนาคิดว่าใคร ที่ใกล้เราที่สุด พักอยู่ใกล้กัน นั่งรถไปมหาลัยด้วยกันทุกวัน แล้วยังกินเก่งกินจุอีกต่างหาก " " หือ! " นานาทำหน้าตกใจตาลุกวาวดวงตาเธอเปล่งประกายคล้ายกำลังคิดอะไรบางอย่างพร้อมกันนั้นสา

" โห! ไอ้ห่าไอ้สัสลีโอ เวรจริงๆ " เสียงของพายุพูดคุยจอแจลอยตามลมได้ยินมาแต่ไกลๆ ทั้งสองหนุ่มลีโอกับพายุหลังจากผ่านค่ำคืนวันนั้นมาก็รับรู้ได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของเพื่อนสนิทในกลุ่ม " ปรับความเข้าใจกันได้แล้วหรอว่ะไอ้คอปเตอร์ กูนี้ยังงงๆ อยู่เลย " เสียงของพายยุเอ่ยถามทันทีที่เห็นหน้า เหตุการณ์ในวันนั้นทำเอาทุกคนอึ้ง "พวกมึงรู้เรื่องของนานาทั้งหมดแต่ก็ไม่เคยบอกกู "คอปเตอร์ขยับท่าทางนั่งลงบนเก้าอี้ในโซนโต๊ะม้าหินอ่อนที่พวกเขาชอบนั่งพักเป็นประจำแต่ก็ไม่ลืมที่จะดึงแขนนานาให้มานั่งลงข้างๆ ด้วยกัน " พวกกูเอ่ยเป็นนัยๆ ตั้งหลายครั้งแต่มึงดันโง่เอง ปรับความเข้าใจกันได้ก็ดีแล้วเพื่อน " ลีโอยกยิ้มให้เล็กน้อยมองหน้านานาสลับกับใบหน้าคอปเตอร์ "ว่าแต่พวกมึงไม่รู้จริงๆ หรอว่าน้องสายฝนจะทำแบบนั้นหรือพวกมึงสองคนเตรียมการร่วมกับน้อง"คอปเตอร์ยกนิ้วชี้หมายหัวเพื่อนทั้งสองด้วยสายตาจริงจัง " พวกกูจะไปรู้ได้ยังไงน้องทำเองทั้งนั้น "พายุรีบพูดปัดปกป้องตัวเองพัลวัน ถึงแม้จะรู้ว่าคอปเตอร์เคยแอบชอบน้องสายฝนแต่ก็ไม่เคยรู้ว่าน้องก็แอบชอบคอปเตอร์ด้วยเหมือนกันแล้วยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่เมื่อจู่ๆ น้องก็หอมแก้มคอป

ต่างจังหวัดในช่วงรุ่งสางของเดือนตุลาคมย่างเข้าเดือนสิบเอ็ดแถวชนบทต่างจังหวัดอากาศเริ่มหนาวเย็นทันทีที่ก้าวขาเดินลงจากรถลมหนาวก็พัดผ่านมาต้อนรับ" หวืด!!! "นานากระชับเสื้อแขนยาวเข้าหาตัวพร้อมกับพ่นควันสีขาวออกจากปากเธอชอบช่วงต้นเดือนตุลาคมไปจนถึงช่วงปีใหม่มากเพราะอากาศเย็นสบายถึงแม้เวลาอาบน้ำจะยุ่งยากบ้างในบางครั้งก็ตามทีส่วนคอปเตอร์ก็ถอยรถเอาเข้าไปเก็บในบ้านถึงแม้นานาจะชอบหน้าหนาวแต่คอปเตอร์กับไม่ชอบเหมือนเธอสักเท่าไหร่เพราะถึงเวลาอาบน้ำทีไรอากาศหนาวจนต้องต้มน้ำให้อุ่นเขาถึงจะอาบได้แต่ดีหน่อยที่เดี๋ยวนี้มีเครื่องทำอุ่นทำให้สะดวกสบายไม่เหมือนกับแต่ก่อน" โฮ่ง โฮ่ง "เสียงเห่าหอนไม่เว้นแม้กระทั่งฝูงหมาของคนข้างบ้านที่ยืนเห่าอยู่ข้างทางดังระงมต้อนรับ" ป๊า ม๊า นานากลับมาหาแล้วจ้า "เสียงแว๊ดๆ คุ้นหูที่ดังตะโกนอยู่หน้าบ้านทำเอาม๊าสีดาที่กุลีกุจอตั้งสำรับกับข้าวต้องชะเง้อหน้าจากในตัวบ้านออกมามอง" อ่าว! นานาลูก ไม่เห็นบอกแม่ว่าจะกลับมาบ้านตาคอปเตอร์ล่ะลูก " สิ่งแรกที่แม่ถามหาก็ยังคงเป็นคอปเตอร์ลูกนอกไส้เหมือนอย่างเคย"โห! แม่นึกว่าจะคิดถึงนาซะอีก คอปเตอร์ก็กลับมาด้วยกันจ๊ะ หนาวอ่ะเข้าบ้

มหาลัย เสียงจอแจของเหล่านิสิตชายหญิงยังคงดังระงมอย่าเช่นทุกวันไม่เว้นแม้กระทั่งกลุ่มแก๊งผองเพื่อนของคอปเตอร์ ระหว่างทางเดินไปที่ตึกวิศวะผ่านตึกคณะบริหารกลุ่มสาวๆ ต่างจับตาจ้องมองมายังสี่หนุ่มหล่อสุดฮอตพ่วงด้วยสาวสวยของแก๊งอีกหนึ่งคน เสียงซุบซิบนินทายังคงดังต่อเนื่องเป็นระยะ " นี่ฉันได้ยินมาว่าพี่คอปเตอร์กับพี่นานาพวกเขาเปิดตัวคบกันแล้ว สงสัยน่าจะจริง "รุ่นน้องสาวสวยบริหารคนหนึ่งพูดพลางกระซิบชี้ไม้ชี้มือมาทางกลุ่มแก๊งค์ของคอปเตอร์ "พวกแกก็ดูสิ! หวานมากถือกระเป๋าให้กันด้วย" สาวบริหารคนข้างๆ ก็พูดเออออพลางสะกิดให้เหล่าผองเพื่อนดู "ก็พี่เขาเป็นเพื่อนสนิทกันมาตั้งนานมันต้องมีอะไรในกอไผ่อยู่แล้วแหละ " "นั้นสิ! หนุ่มสุดฮอตของเราถูกถอดกรงเล็บแล้วหรอเนี่ย ว๊า! เสียดายจัง " เสียงซุบซิบของสาวๆ ยังคงดังเข้าหูตลอดเวลาระหว่างระยะทางเดินแต่คอปเตอร์ก็นิ่งและทำเป็นไม่ใส่ใจพร้อมกับกอดคอโอบไหล่นานาทำเหมือนอย่างเคย " สาวๆ คอปเตอร์น่าจะอกหักหลายคนเลยนะกระซิบกระซาบกันไม่หยุดปากคอปเตอร์ไม่เสียใจใช่ไหม " " นาหมายถึงอะไร ทำไมเราจะต้องเสียใจเรามีแค่นานาก็พอแล้ว " " จริงนะ " " สัญญาตลอดชีวิ