All Chapters of มาเฟียสาวทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวร้าย: Chapter 91 - Chapter 100

ตระกูลเจียง แคว้นตงร่างสูงใหญ่ของชายวัย 54 ปี นอนไม่รู้สึกตัวอยู่บนเตียงนอนสีขาวสะอาดตา ข้างกายมีสตรีวัย 40 ปี นั่งร้องไห้จนดวงตาแดงก่ำ ข้าง ๆ กันมีเด็กชายวัย 8 หนาว นั่งอยู่กับมารดา“ท่านแม่ เสี่ยวหมิง” น้ำเสียงอบอุ่นเอ่ยทักทายผู้เป็นมารดาและน้องชายคนสุดท้องเจียงไห่ตงเดินทางมาถึงจวนตระกูลเจียงพร้อมผู้มาเยือน จึงได้รับรู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นจากพ่อบ้านของตระกูล เลยรีบเข้ามาดูอาการของบิดาในเรือนนอน เซียวหยุนฟง เจียงหลง และหลี่ฮุ่ยน่ายืนดูเหตุการณ์อยู่ห่าง ๆ ไม่ได้เข้าไปใกล้เตียงนอนตามมารยาท แต่ก็เข้ามาในเรือนนอนด้วย เผื่อเจียงไห่ตงมีเรื่องให้ช่วยเหลือ“ฮึก! ฮึก! อาตง เจ้ากลับมาแล้ว เมื่อคืนนี้จู่ ๆ บิดาของเจ้าก็กระอักเลือดสีดำออกมาจนท่วมตัว จากนั้นก็ล้มลงหมดสติจนป่านนี้ก็ยังไม่ฟื้น แม่ให้หมอไคเล่อเข้ามาดูอาการแล้วก็ไม่สามารถบอกได้ว่าเขาป่วยเป็นอะไร” หว่านซูหนี่รีบบอกเล่าเรื่องราวให้บุตรชายคนโตรับรู้ทันที“ท่านแม่หายดีแล้วหรือขอรับ”เจียงไห่ตงสนใจอาการป่วยของมารดามากกว่าบิดาเสียอีก หากคาดการณ์ไม่ผิด อาการป่วยของบิดาคงเป็นผลข้างเคียงจากพิษราคะเป็นแน่ ซึ่งดูท่าบิดาคงได้รับเข้าไปมากกว่าเข

สิบห้าวันต่อมา…กลุ่มเดินทางที่กลับจากหมู่บ้านสายหมอกเดินทางมาถึงสำนักเมฆาในช่วงสายของวัน เซียวหยุนฟงกระโดดลงจากหลังม้าศึกตัวใหญ่ท่ามกลางสายตาของบรรดาลูกศิษย์ชายหญิง ซึ่งกำลังฝึกซ้อมวรยุทธ์ตามปกติของทุกวันประมุขของสำนักรีบเข้าไปประคองสตรีงดงามให้ลงจากรถม้าด้วยท่าทีทะนุถนอม หลังจากนั้นทั้งสองคนก็เดินไปที่เรือนส่วนตัวของประมุขสำนักตามที่ได้ตกลงกันมาตลอดการเดินทาง“จ้าวหนิงอ้าย เหตุใดท่านประมุขกับหลี่ฮุ่ยน่าจึงมีท่าทีคล้ายคนรักกันเช่นนั้น แล้วทั้งสองเดินทางไปที่ใดด้วยกันมาเช่นนั้นหรือ” สหายผู้หนึ่งเอ่ยถามสหายที่พึ่งกลับมาจากรักษาตัว จ้าวหนิงอ้ายพึ่งหายจากอาการบาดเจ็บและกลับมาร่ำเรียนวรยุทธ์ได้สามวันแล้ว“นังแพศยาคงล่อลวงท่านประมุขจนสำเร็จ” จ้าวหนิงอ้ายสบถออกมาอย่างโกรธแค้น“เจ้าอย่าได้กล่าวให้นางได้ยิน ประเดี๋ยวจะถูกกระทืบอีก ครานี้คงได้พิการจริง ๆ” ลูกศิษย์หญิงผู้หนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยความไม่พอใจ เมื่อได้ยินสตรีทั้งสองคนนินทาว่าร้ายผู้อื่น ทั้ง ๆ ที่หลี่ฮุ่ยน่าแค่เดินมาพร้อมกับท่านประมุข“นี่..เจ้าเข้าข้างนังสตรีอุ่นเตียงผู้นั้นหรือ” จ้าวหนิงอ้ายตวาดเสียงดังจนผู้คนรอบ ๆ บริเวณนั้นหันมามอง“

ในปี1990 กลุ่มธุรกิจ โฟว์สตาร์ ประสบความสำเร็จทางด้านการลงทุนอย่างก้าวกระโดด ค่ำคืนนี้สมาชิกในกลุ่มธุรกิจ จึงได้ร่วมมือกันจัดงานเลี้ยงเฉลิมฉลองครบรอบ 5 ปี ในการลงนามรวมกลุ่มธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ งานเลี้ยงครั้งสำคัญถูกจัดขึ้นที่โรงแรมในเครือของตระกูลฝู ซึ่งเป็นหนึ่งในตระกูลผู้ทรงอิทธิพลของจีนแผ่นดินใหญ่ตระกูลฝู ตระกูลเสิ่น ตระกูลหวัง และตระกูลลู่ สี่ผู้ก่อตั้งกลุ่มโฟว์สตาร์ ต่างก็มอบหมายให้ทายาทคนสำคัญประจำตระกูลเข้าร่วมงานเลี้ยง และมีอีกหลาย ๆ คนที่ไม่สำคัญ แต่ก็พยายามหาทางเข้าร่วมงานเลี้ยงในค่ำคืนนี้จนสำเร็จเสิ่นซือหนิง คุณหนูรองผู้อื้อฉาวประจำตระกูลเสิ่น เธอก็เป็นหนึ่งในคนที่ไม่มีบัตรเชิญเข้าร่วมงานในครั้งนี้ แต่ด้วยเล่ห์กลแพรวพราว จึงหาโอกาสเข้าร่วมงานเลี้ยงจนได้ ถึงแม้จะถูกสายตาตำหนิปนขับไล่จากญาติผู้ใหญ่ในตระกูลเสิ่นก็ตามสาเหตุที่เสิ่นซือหนิงถูกคนในตระกูลเสิ่น กีดกันจากงานเลี้ยงสำคัญทั้ง ๆ ที่มีศักดิ์เป็นหลานสาวสายตรงของผู้นำตระกูลคนปัจจุบัน เพราะไปที่ไหนเธอก็มักจะก่อเรื่องทะเลาะเบาะแว้งทุกครั้ง สวยแต่ไร้ประโยชน์ คือฉายาที่บรรดาสื่อมวลชนทั้งหลาย แอบเรียกขานกันลับหลัง“คืนนี้อย

“อ๊ะ คุณชายใหญ่ อื้อ…”“ไม่ต้องพูด! แค่ร้องดัง ๆ ก็พอ”เสียงเข้มสั่งการอย่างเอาแต่ใจหลังจากนั้นเสียงร้องครวญครางด้วยความสุขสมของชายหญิง ก็ดั่งลั่นไปทั่วห้องพักแห่งนี้ คนที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นเพื่อรองรับอารมณ์ดิบเถื่อนของผู้ชายในยามเช้ามืด ทั้งรู้สึกตกใจและชอบใจในคราเดียวกันและสำคัญที่สุดคือเธอเห็นแสงสว่างในชีวิต เห็นหนทางเอาตัวรอดจากผู้ที่คิดร้าย โดยไม่ได้สนใจเลยสักนิด ว่าคนอื่นจะเดือดร้อนจากการกระทำของตนเองหรือไม่ช่วงสายของวันใหม่ เสิ่นซือหนิงก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจ เพราะพึ่งนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนตนมีความผิดร้ายแรง แต่มุมปากสีสวยก็แย้มยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ จะวิธีไหนก็ช่างขอแค่ผลลัพธ์เป็นไปตามต้องการก็พอ!“แรงดีไม่มีตก เกิดกี่ชาติจึงจะได้กินอีก นึกว่าจะทำไม่เป็นที่ไหนได้เสือซุ่มชัด ๆ ”เสียงหวานเอ่ยพึมพำกับตนเอง เพราะรู้จักนิสัยของคุณชายอันดับหนึ่งจากการสอดแนม และสืบหาข้อมูลมานาน ในหัวก็นึกจินตนาการไปถึงจังหวะรักเร่าร้อนในยามเช้ามืด ตลอดระยะเวลาที่ผ่านมา เสิ่นซือหนิงไม่เคยแสดงท่าทีอยากเป็นผู้หญิงของฝูอวี้ชวนอย่างโจ่งแจ้งเลยสักครั้งทุกครั้งที่พบกันมีเพียงความเย้ายวนนิด ๆ หน่

“คุณกลับไปก่อนเถอะ ผมมีธุระด่วน หลิวหยางส่งแขก”เสียงเข้มตะโกนสั่งการลูกน้องคนสนิท ซึ่งยืนรอรับคำสั่งอยู่หน้าห้องทำงาน“ค่ะ ฉันไม่รบกวนคุณชายใหญ่แล้ว”ท่าทีสุภาพอ่อนโยนถูกนำมาใช้อีกครั้ง เมื่อรู้ว่ากำลังตกเป็นรองญาติผู้น้อง คนที่เธอคิดอิจฉาในรูปร่างหน้าตามาแต่ไหนแต่ไร แซ่เสิ่นเหมือนกันแต่เหตุใด เสิ่นซือหนิงจึงรูปร่างหน้าตาแตกต่างจากญาติพี่น้องคนอื่น ๆ ขนาดนี้ผิวขาวราวน้ำนม รูปร่างสูงโปร่ง แขน ขา เรียวยาว คิวเข้มไม่จำเป็นต้องแต่งแต้มให้เปลืองเวลา ดวงตากลมโตมองเห็นชั้นตาได้อย่างชัดเจน จมูกโด่งเรียวรับกับใบหน้าคม รูปร่างก็อวบอัดจนผู้ชายต้องเหลียวมองทั้งหมดนี้คือเสิ่นซือหนิง หญิงสาวกำพร้าคนนั้นคนเดียว ส่วนคนอื่น ๆ ในตระกูลเสิ่น ก็สวยแบบธรรมดาทั่วไปไม่ได้โดดเด่น ไม่เว้นแม้กระทั่งเธอที่หน้าตาสวยหมวยธรรมดาดาษดื่น หน้าตาเข้าพวกกับญาติห่าง ๆ จนน่าโมโห“ฉันลาแล้วนะคะ ส่วนเรื่องสำคัญที่ฉันมาพบคุณวันนี้ เพราะที่แผนกแพทย์แผนโบราณโรงพยาบาลตระกูลเสิ่น มีโปรแกรมพิเศษสำหรับผู้รักสุขภาพ ฉันเลยอยากมาบอกคุณชายใหญ่ด้วยตนเอง เผื่ออยากพาคุณลุงคุณป้าไปฝังเข็มผ่อนคลายร่างกายค่ะ”คุณค่าในตัวเธอมีมากกว่าผู้หญิ