All Chapters of มาเฟียสาวทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตัวร้าย: Chapter 201 - Chapter 210

ยามนี้เจียงซินอี๋ถูกใยแมงมุมดึงขึงจนหมดแรง มุมปากมีเลือดซึมออกมาไม่ขาดสาย“เจียงซินอี๋ ทำใจดี ๆ ข้ามาช่วยแล้ว อ้าปากข้ามียาถอนพิษ”“อือ ท่านอ๋องลงมาทำไมมันผิดกฎ ข้าไม่เป็นไร”ดวงตาปรือปรอยจ้องมองบุรุษที่ตนยังตัดใจไม่ขาดสักที เขามาอยู่ตรงนี้เท่ากับว่ากำลังทำผิดกฎลานประลอง หากต้องถูกลงโทษเพราะนางคงไม่ยุติธรรมสักเท่าไหร่“อย่าดื้อ เจ้าเจ็บข้าก็เจ็บ ซินเอ๋อร์ข้าขอโทษ”น้ำเสียงของบุรุษสั่นเครืออย่างห้ามไม่อยู่ เมื่อเห็นสภาพร่อแร่ของคู่หมั้นสาวเจียงซินอี๋หายใจหอบหนัก ริมปากมีเลือดไหลออกมาตลอดเวลา สองแขนถูกใยแมงมุมดึงรั้ง กระทั่งเกิดรอยบาดลึกตรงข้อมือทั้งสองข้าง“ท่านอ๋อง กล่าวขอโทษข้าเรื่องใดกัน”“เจ้าอ้าปากกินโอสถก่อน หากอาการดีขึ้น ข้าจะบอกเล่าทุกเรื่อง”“อึก อึก”เจียงซินอี๋อ้าปากไม่ไหว เพราะยามนี้ในปากของนางมีเลือดเอ่อล้น เตรียมพร้อมกระอักเป็นลิ่มเลือดขนาดใหญ่ขณะที่กำลังพยายามอ้าปากรับยาถอนพิษ สายลมหอบใหญ่สายหนึ่ง ได้พุ่งเข้ามายังจุดที่ทั้งสองโอบประคองร่างกัน ทั้ง ๆ ที่ไม่ควรเกิดขึ้นเพราะคู่ต่อสู้ล้มลงตรงพื้นลานประลองแล้วชินอ๋องหวังต้าหลงเห็นท่าไม่ดี จึงรีบโอบรัดร่างอวบอิ่มเข้าแนบอกห

เมื่อเห็นเปลือกตาขยับยุกยิกใกล้เปิดขึ้นเต็มที องครักษ์เลยเอ่ยเรียกผู้เป็นนายด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เขาทั้งยินดีทั้งโล่งอกไปพร้อม ๆ กัน“ท่านอ๋อง ตื่นเถิดพ่ะย่ะค่ะ พระองค์นอนหลับนานเกินไปแล้ว”“ อืม...ฉีฟงข้าหนวกหู” คนป่วยยังคงปิดเปลือกตาสนิท ทว่ามีเสียงบ่นเบา ๆ ออกมา“ท่านอ๋องฟื้นแล้วจริง ๆ ด้วย”ฉีฟงยิ้มกว้างพลางกะพริบตาถี่ ๆ เพื่อไม่ให้น้ำตาซึ่งเอ่อคลอมานานไหลออกมาหากเขาร้องไห้คงถูกต่อว่าไปอีกหลายวัน ชินอ๋องไม่ชอบให้ผู้ใต้ปกครองแสดงความอ่อนแอต่อหน้าทางด้านสองมังกรผู้อาวุโส เมื่อได้ยินเสียงพูดคุยของคนเจ็บ เลยรีบเดินเข้ามาใกล้เตียงนอน พร้อมกับชะโงกหน้าดูให้แน่ใจ“พี่ใหญ่หลานชายฟื้นแล้วจริง ๆ นึกว่าจะหลับต่ออีกหลายวัน” หวังเฟยหลงรีบตรวจชีพจรคนป่วย พร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกไม่ต่างกัน“อาหลง ตื่นแล้วรึ”หวังเฟยเทียนยกมือขึ้นลูบศีรษะทุยด้วยความห่วงใย เพิ่งเจอหน้ากันแท้ ๆ แต่เกือบตายจากเสียแล้วหากเป็นเช่นนั้นจริง ๆ เขาจะเอาบุตรชายที่ไหนไปคืนบิดา ไม่ได้ใช้งานส่วนหวงแหนมานานหลายสิบปี ป่านนี้ไม่หมดอายุขัยไปแล้วหรือ“ขอรับท่านปู่ แค่ก แค่ก น้ำ ข้าขอน้ำสักหน่อย”คนเพิ่งฟื้นร้องขอน้ำดื

ในทุก ๆ ปีชินอ๋องหวังต้าหลงกับองครักษ์ จะกลับไปเยือนเมืองบนตามที่ให้สัญญาไว้กับคู่หมั้น ทว่าพวกเขาต้องผิดหวังทุกครั้งเนื่องจากหงส์เพลิงในดวงแก้วอัสนี ยังคงได้รับการถ่ายทอดพลังเซียนเช่นเคย ดวงแก้วอัสนีวางอยู่ที่เดิมเหมือนวันแรกไม่มีเปลี่ยนไปขอพบทุกครั้ง ชินอ๋องทำได้เพียงเฝ้ามองแสงสีทอง ซึ่งโอบล้อมดวงแก้วสีแดงจนมองแทบไม่เห็น อยู่มองได้ไม่นานก็ถูกเชิญกลับ เป็นเช่นนี้มานานหลายปีดวงจิตของบิดาซึ่งเก็บไว้ในดวงแก้วอัสนี คอยโอบอุ้มส่งมอบพลังให้หงส์เพลิงวันแล้ววันเล่าในปีที่หกนับจากเจียงซินอี๋ปิดด่านกักตน ชาวแคว้นเฉิงกำลังจะเผชิญกับวิกฤตแห่งสงครามราคาอาหารสดอาหารแห้งสูงลิ่วผิดปกติ เพราะถูกปิดกั้นการนำเข้าแลกเปลี่ยนจากแคว้นข้างเคียงบุรุษผู้มีอายุเกินสิบแปดปีเต็ม ถูกเรียกตัวไปคัดเลือกทหารเข้ากองทัพหลวง ซึ่งยามนี้มีชินอ๋องหวังต้าหลง ขึ้นดำรงตำแหน่งแม่ทัพใหญ่ของแคว้นเมื่อปีที่แล้วเขาสังหารอดีตแม่ทัพใหญ่เพียงดาบเดียว โทษฐานสมรู้ร่วมคิดกับไส้ศึก และเกือบสังหารสตรีในวังหลังขององค์รัชทายาทแคว้นเฉิงไม่มีชินอ๋องหวังต้าหลงสักคน แน่นอนว่าเละเทะไม่มีชิ้นดี บิดากับพี่ชายเป็นคนดีปกครองแคว้นด้วยคุณธรรม

เมื่อดวงอาทิตย์ลาลับขอบฟ้าไปตามธรรมชาติ บุรุษกับสตรีที่โอบกอดกันบนหลังม้าตลอดการเดินทาง ก็กลับมาถึงค่ายทหารซึ่งอยู่ห่างจากประตูเมืองไม่ไกลทันทีที่กลับมาถึงกระโจมของท่านแม่ทัพ กายอวบอัดทรงเสน่ห์เรียกสายตาบุรุษ ถูกดันแผ่นหลังไปชิดผนังกระโจมที่พัก ซึ่งทำมาจากหนังของสัตว์ป่าคุณภาพดีเพียงแค่พบหน้าและมองตากัน ทั้งสองต่างเข้าใจในความต้องการของกันและกัน ประกอบกับหึงหวงคู่หมั้น ไม่อยากให้บุรุษใดจ้องมองทั้งนั้น ชินอ๋องจึงอยู่ในอาการที่เรียกได้ว่าคลั่งรักพันธะเลือดมีคุณสมบัติดึงดูดคู่พันธะเข้าหากัน ยิ่งมีใจให้กันยิ่งไม่อยากถอยห่าง เจียงซินอี๋ผ่านพ้นวัยสิบแปดปีมานานหลายปี เลยสัมผัสได้ถึงแรงแห่งพันธะเลือด“ท่านอ๋อง ปล่อยก่อน อื้อ ที่นี่ไม่ได้”“ย่อมได้ ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้บริเวณนี้ ข้าสั่งห้ามไว้แล้ว”“จะมีใครแอบดูหรือไม่เล่า”เข้าใกล้การดำรงเผ่าพันธุ์เป็นครั้งแรก ย่อมรู้สึกหวาดระแวงเป็นเรื่องปกติ แต่หากอายุเพิ่มมากขึ้นคงเริ่มชิน ไม่ต่างจากหงส์เพลิงคนอื่น ๆ ในเผ่า ที่ชื่นชอบการเช็ดขนในที่แจ้งมากกว่าที่ลับ“ไม่มีหรอก”สิ้นเสียงพูดคุยกัน ริมฝีปากทั้งสองก็ประกบเข้าหากันอย่างแนบแน่นอุ้งมือใหญ่รีบด

หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจที่เมืองชายแดน ชินอ๋องหวังต้าหลงก็พาท่านปู่ทั้งสองและคู่หมั้นสาว เดินทางกลับเมืองหลวงทันที เขาอยากกลับไปจัดพิธีแต่งงานใจแทบขาดทุกคนมุ่งหน้าสู่เมืองหลวงโดยการขี่ม้า ตลอดการเดินทางไม่มีผู้ร้ายกล้าโผล่หน้ามาสักคนคงเพราะแรงกดดันจากสัตว์เทพหรืออย่างไร แม้กระทั่งสัตว์ป่ายังหนีหายไม่เจอตัวสองเดือนผ่านไปจึงสิ้นสุดการเดินทาง ฮ่องเต้หวังต้าหลางต้อนรับบิดากับท่านอามังกรด้วยสีหน้าปีติยินดี ส่วนบุตรชายกับคู่หมั้นแยกไปตำหนักย่านชานเมืองก่อนหน้านี้แล้ว“ท่านพ่อท่านอาเหตุใดจึงไม่แก่เลยขอรับ พวกท่านยังดูหนุ่มแน่นกว่าข้าเสียอีก”ฮ่องเต้วัยกลางคนตัดพ้อด้วยน้ำเสียงสิ้นหวัง เขาเป็นลูกเหตุใดจึงแก่กว่าบิดาไม่เจอกันนานหลายสิบปี แต่สองมังกรตรงหน้ายังรูปงามหล่อเหลาไม่มีเปลี่ยน ช่างไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย“ฮ่า ฮ่า เจ้ายังไม่แก่เช่นกัน เพียงแค่มีริ้วรอยนิดหน่อย ลองโอสถของเผ่ามังกรสักหน่อยเป็นไร รับรองได้ว่าสนมในวังหลังของเจ้าอิ่มสุขอย่างแน่นอน”หวังเฟยหลงเป็นผู้กล่าวหยอกเย้าหลานชาย หากจำไม่ผิดโอสถของเขามีถึงสามกระสอบ แต่ยามนี้หายไปหนึ่งกระสอบ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าผู้ใดขโมยไป สังเกตได้จากใบหน