All Chapters of กาฝากรัก (Parasite) NC25+: Chapter 11 - Chapter 16

บทที่ 11 ลูกหนี้ที่หายไป ‘เป็นอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมทำหน้านิ่วคิ้วขมวดแบบนั้น’ สายขิมเอ่ยถามชายหนุ่มขณะกำลังนั่งกินข้าวมันไก่ข้างทางด้วยกันหลังขายพวงมาลัยของวันนี้หมดแล้ว‘มีเรื่องให้หงุดหงิดน่ะ’‘เรื่องอะไรหรือคะ บอกหนูได้ไหม’ กะพริบตาปริบ ๆ มองหน้าเขาด้วยรอฟังคำตอบ เธอได้รับการช่วยเหลือจากธาวินมามากจึงอยากช่วยเหลืออีกฝ่ายบ้าง‘แม่เลี้ยง’‘…’‘ฉันเกลียดแม่เลี้ยงของตัวเอง ทุกครั้งที่ต้องกลับบ้านเลยหงุดหงิดมาก ถ้าไม่ติดว่าต้องกลับไปดูคุณพ่อฉันคงไม่กลับไปหรอก’ น้ำเสียงของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความไม่พอใจ ดูท่าทางเขาจะเกลียดแม่เลี้ยงมากจริง ๆ ด้วย‘เธอคนนั้นเป็นคนไม่ดีเหรอคะ’‘ใช่ ฉันคิดว่าผู้หญิงคนนั้นจะต้องมีเรื่องอะไรปิดบังอยู่แน่ ๆ คงหวังสมบัติของคุณพ่อมากกว่า’‘แล้วพี่วินจะทำอย่า

บทที่ 13 ยัยเด็กทรยศ  หมับ!“มายืนรบกวนอะไรคนอื่นเขาไม่ทราบ ไปตรงนู้นเร็ว”ไอรีนที่เดินไปเอาของกินกลับเข้ามาร่วมวง เธอกระแทกตัวคุณหมอหนุ่มแล้วดันไปที่โต๊ะ ช่วยชีวิตของหญิงสาวเอาไว้ได้หวุดหวิด“เดี๋ยวสิ ฉันยัง…”“ไปเร็ว ๆ”ถูกดันต่อไปจนถึงโต๊ะ สายขิมถอนหายใจออกมาอย่าง โล่งอกด้วยคำถามนั้นเธอเองก็ไม่รู้จะตอบอย่างไร ระหว่างหล่อนกับธาวิน…...ที่ผ่านมาคือความสัมพันธ์แบบไหนกันนะ ?“คุณวินคะ ฉันอยากกินผลไม้จังเลยค่ะ ช่วงนี้น้ำหนักขึ้น ต้องงดของมันของทอดไปก่อน”“ได้สิครับ เรียกคนใช้ให้ไปหยิบมาก็ได้”ชายหนุ่มตั้งใจเน้นเสียงคำว่าคนใช้อีกแล้ว หญิงสาวปั้นหน้ายิ้มแล้วเดินเข้าไปหาทั้งสองคน หมอกฤศที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่อดลอบสังเกตพฤติกรรมไม่ได้“คุณชัญญาอยากได้อะไรหรือคะ”“ผลไม้”“ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูไปเอามาให้นะคะ มีท่านใดอยากได้อะไรเพิ่มไหมคะ”“ฉันขอแซลม่อนเพิ่มจานหนึ

บทที่ 15 ทำตามคำสั่งเท่านั้น “คุยอะไรกันเหรอครับ ท่าทางน่าสนุกเชียว”เสียงหัวเราะของสายขิมขาดหายไปเมื่อชายหนุ่มปรากฏตัวขึ้น หล่อนรีบหลบสายตาเขาเพราะยังจำเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนได้แม่นยำ แก้มขาวขึ้นริ้วสีแดงเล็กน้อยพลางเผลอยกมือขึ้นมาแตะริมฝีปากทว่าดูจากท่าทางของธาวินแล้ว เจ้าตัวคงจำไม่ได้เลยสินะว่าทำอะไรไว้ หลังถูกจูบแบบไม่ทันตั้งตัว ไม่กี่วินาทีต่อมาคนกระทำก็หลับไปทั้งอย่างนั้น เธอเลยจัดให้เขานอนใหม่แล้วห่มผ้าให้ก่อนจะออกมาเลย หัวใจเต้นแรงอย่างนั้นตลอดทั้งคืนจนแทบไม่ได้นอน“หนูขิมเล่านิทานให้ฟังน่ะ เธออ่านหนังสือเก่งมากเลยนะ รู้จักเลียนเสียงเปลี่ยนเสียงให้เข้ากับตัวละคร สนุกเชียวล่ะ พ่อเลยอยากให้เธอไปลองสมัครเป็นนักพากย์ดู”“เก่งขนาดนั้นเลยเหรอ ผมขอฟังด้วยคนได้ไหม”“มาสิ ๆ พ่อว่าจะเข้าไปนอนพักสักหน่อยพอดี แต่กลัวหนูขิมจะเหงาถ้าไม่มีคนนั่งคุยด้วย อย่างไรก็ให้พี่เขาอยู่เป็นเพื่อนนะ”คนตัวเล็กตั้งท่าจะปฏิเสธแล้วหนีกลับเข้าห้อง หากแต่กลับ