All Chapters of กาฝากรัก (Parasite) NC25+: Chapter 11 - Chapter 20

บทที่ 11 ลูกหนี้ที่หายไป ‘เป็นอะไรหรือเปล่าคะ ทำไมทำหน้านิ่วคิ้วขมวดแบบนั้น’ สายขิมเอ่ยถามชายหนุ่มขณะกำลังนั่งกินข้าวมันไก่ข้างทางด้วยกันหลังขายพวงมาลัยของวันนี้หมดแล้ว‘มีเรื่องให้หงุดหงิดน่ะ’‘เรื่องอะไรหรือคะ บอกหนูได้ไหม’ กะพริบตาปริบ ๆ มองหน้าเขาด้วยรอฟังคำตอบ เธอได้รับการช่วยเหลือจากธาวินมามากจึงอยากช่วยเหลืออีกฝ่ายบ้าง‘แม่เลี้ยง’‘…’‘ฉันเกลียดแม่เลี้ยงของตัวเอง ทุกครั้งที่ต้องกลับบ้านเลยหงุดหงิดมาก ถ้าไม่ติดว่าต้องกลับไปดูคุณพ่อฉันคงไม่กลับไปหรอก’ น้ำเสียงของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความไม่พอใจ ดูท่าทางเขาจะเกลียดแม่เลี้ยงมากจริง ๆ ด้วย‘เธอคนนั้นเป็นคนไม่ดีเหรอคะ’‘ใช่ ฉันคิดว่าผู้หญิงคนนั้นจะต้องมีเรื่องอะไรปิดบังอยู่แน่ ๆ คงหวังสมบัติของคุณพ่อมากกว่า’‘แล้วพี่วินจะทำอย่า

บทที่ 13 ยัยเด็กทรยศ  หมับ!“มายืนรบกวนอะไรคนอื่นเขาไม่ทราบ ไปตรงนู้นเร็ว”ไอรีนที่เดินไปเอาของกินกลับเข้ามาร่วมวง เธอกระแทกตัวคุณหมอหนุ่มแล้วดันไปที่โต๊ะ ช่วยชีวิตของหญิงสาวเอาไว้ได้หวุดหวิด“เดี๋ยวสิ ฉันยัง…”“ไปเร็ว ๆ”ถูกดันต่อไปจนถึงโต๊ะ สายขิมถอนหายใจออกมาอย่าง โล่งอกด้วยคำถามนั้นเธอเองก็ไม่รู้จะตอบอย่างไร ระหว่างหล่อนกับธาวิน…...ที่ผ่านมาคือความสัมพันธ์แบบไหนกันนะ ?“คุณวินคะ ฉันอยากกินผลไม้จังเลยค่ะ ช่วงนี้น้ำหนักขึ้น ต้องงดของมันของทอดไปก่อน”“ได้สิครับ เรียกคนใช้ให้ไปหยิบมาก็ได้”ชายหนุ่มตั้งใจเน้นเสียงคำว่าคนใช้อีกแล้ว หญิงสาวปั้นหน้ายิ้มแล้วเดินเข้าไปหาทั้งสองคน หมอกฤศที่นั่งร่วมโต๊ะอยู่อดลอบสังเกตพฤติกรรมไม่ได้“คุณชัญญาอยากได้อะไรหรือคะ”“ผลไม้”“ได้ค่ะ เดี๋ยวหนูไปเอามาให้นะคะ มีท่านใดอยากได้อะไรเพิ่มไหมคะ”“ฉันขอแซลม่อนเพิ่มจานหนึ

บทที่ 15 ทำตามคำสั่งเท่านั้น “คุยอะไรกันเหรอครับ ท่าทางน่าสนุกเชียว”เสียงหัวเราะของสายขิมขาดหายไปเมื่อชายหนุ่มปรากฏตัวขึ้น หล่อนรีบหลบสายตาเขาเพราะยังจำเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนได้แม่นยำ แก้มขาวขึ้นริ้วสีแดงเล็กน้อยพลางเผลอยกมือขึ้นมาแตะริมฝีปากทว่าดูจากท่าทางของธาวินแล้ว เจ้าตัวคงจำไม่ได้เลยสินะว่าทำอะไรไว้ หลังถูกจูบแบบไม่ทันตั้งตัว ไม่กี่วินาทีต่อมาคนกระทำก็หลับไปทั้งอย่างนั้น เธอเลยจัดให้เขานอนใหม่แล้วห่มผ้าให้ก่อนจะออกมาเลย หัวใจเต้นแรงอย่างนั้นตลอดทั้งคืนจนแทบไม่ได้นอน“หนูขิมเล่านิทานให้ฟังน่ะ เธออ่านหนังสือเก่งมากเลยนะ รู้จักเลียนเสียงเปลี่ยนเสียงให้เข้ากับตัวละคร สนุกเชียวล่ะ พ่อเลยอยากให้เธอไปลองสมัครเป็นนักพากย์ดู”“เก่งขนาดนั้นเลยเหรอ ผมขอฟังด้วยคนได้ไหม”“มาสิ ๆ พ่อว่าจะเข้าไปนอนพักสักหน่อยพอดี แต่กลัวหนูขิมจะเหงาถ้าไม่มีคนนั่งคุยด้วย อย่างไรก็ให้พี่เขาอยู่เป็นเพื่อนนะ”คนตัวเล็กตั้งท่าจะปฏิเสธแล้วหนีกลับเข้าห้อง หากแต่กลับ

บทที่ 17 เป็นของผม NC** เหตุการณ์ก่อน บทนำ  “ตกลงตามนี้แล้วกันครับ เลิกประชุมได้”แสงไฟในห้องประชุมค่อย ๆ ดับลง พร้อมกับเสียงถอนหายใจยาวของธาวิน เขานวดขมับเบา ๆ หลังจากต้องรับมือกับการซักฟอกของบอร์ดบริหารเรื่องงบประมาณจัดซื้ออุปกรณ์การแพทย์ชุดใหม่ที่สูงลิ่วด้วยการลงทุนในช่วงนี้อาจไม่ส่งผลดี เขาเดินกลับมายังห้องทำงานของตนเอง"ไอ้วิน ประชุมเสร็จแล้วเหรอ ทำไมหน้าตาเหมือนคนไม่ได้นอนมาสามวันแบบนั้น"เพื่อนสนิทในชุดกาวน์สีขาวสะอาดตาเดินเข้ามาทัก พร้อมปึกนิตยสารกอสซิปในมือที่ทำให้ธาวินต้องขมวดคิ้ว"มีเรื่องปวดหัวนิดหน่อย"ชายหนุ่มตอบเสียงเรียบ เปิดประตูเข้าไปในห้องแล้วเดินไปทรุดตัวนั่งบนเก้าอี้ทำงาน"เรื่องงานหรือเรื่อง... คู่ควงของแก"หมอกฤศวางนิตยสารลงบนโต๊ะ หน้าเล่มที่พาดหัวข่าวบันเทิงเด่นหราซึ่งเป็นภาพถ่ายเบลอ ๆ จากฝีมือของปาปารัสซี่ ทว่าเห็นได้ชัดว่าผู้หญิงในภาพคือนางแบบสาวคนดังที่เจ้าตัวคั่วมานาน เ

บทที่ 19 ใครก็แตะเธอไม่ได้  ศจีเดินลงมาจากชั้นบนด้วยถึงเวลามื้อเช้าแล้วแต่หลานสาวก็ยังไม่ขึ้นมาเรียกสักที ปกติแล้วพอเจ็ดโมงตรงอีกฝ่ายจะไปเคาะประตูเรียก เพราะสายขิมจะตื่นมาทำความสะอาดตั้งแต่ตีห้าของทุกวัน ดวงตาคมเข้มจากการกรีดอายไลน์เนอร์กวาดมองไปรอบ ๆ"สายขิม สายขิม!"เสียงเรียกดังไปทั่วโถงบ้าน ทว่าไร้ซึ่งเสียงการตอบรับอย่างทุกที ศจีขมวดคิ้วมุ่นด้วยความขัดใจ ปกติหลานสาวคนนี้ไม่เคยตื่นสาย ยิ่งเป็นวันที่มีนัดประชุมสำคัญของธาดา สายขิมจะต้องเตรียมอาหารเช้าพร้อมรีดชุดสูทไว้ให้เสร็จสรรพด้วยความสงสัย ศจีจึงเดินตรงไปยังตึกคนใช้เพื่อลากหญิงสาวออกมาด้วยตนเอง เธอผลักประตูห้องนอนขนาดเล็กของสายขิมเข้าไปโดยไม่เคาะก่อน แต่สิ่งที่เห็นกลับทำเอาชะงัก เตียงนอนขนาดเล็กยังคงตึงเรียบ ผ้าห่มถูกพับไว้อย่างเป็นระเบียบ หมอนวางอยู่ในตำแหน่งเดิมไม่มีรอยบุ๋มของการใช้งานมาตลอดทั้งคืน ทั่วทั้งห้องว่างเปล่า“ไม่อยู่เหรอ ไปไหนกัน”"อ๊ะ คุณผู้หญิง มาหาคุณขิมเหรอคะ"