หลิวป๋อไห่พ่นลมหายใจออกมา “สิ้นคิดนัก”“หึๆๆๆๆ”“จะตายอยู่แล้ว แทนที่จะหัวเราะก็รีบสั่งเสียมาซะ”“เจ้าต่างหากควรจะสั่งเสียเสียหน่อย” ว่าจบนางก็สะบัดศีรษะเงยขึ้นจนรัดเกล้าสีเงินนั้นกระแทกเข้ากับเกราะเหล็กที่ไหล่ของเขาตูม!!ไม่ทันได้มีเวลาให้ป๋อให้ได้งุนงงด้วยซ้ำพลันเกิดเสียงระเบิดก้องอยู่ที่แผ่นหลังของเขาชายหนุ่มไม่ทันได้รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเกิดอันใดขึ้นกับตนเอง รู้แต่เพียงเกราะเหล็กของตนระเบิดออกเป็นชิ้นพร้อมกับแผ่นหลังที่ถูกเผาไหม้ แรงระเบิดระยะประชิดทำเอาแผ่นหลังเขาคล้ายจะแตกเป็นเสี่ยงคนรอบลานประลองแตกตื่น ขณะที่หลิวป๋อไห่พยายามหยัดกายลุกขึ้นยืน แต่แผ่นหลังที่เสียหายทำให้ขาเขาสั่นจนไม่อาจคุม ทำได้แค่ปล่อยมือจากซื่อเซี่ยยี่แล้วกลิ้งตัวไปกับพื้นด้วยมิรู้ว่ามีเปลวไฟแผดเผาหลังเขาอยู่หรือไม่ หากมีก็จำเป็นต้องดับมันเสียก่อนซื่อเซี่ยยี่หัวเราะออกมา ขณะที่กำลังจะลุกขึ้นก็ได้แต่ครวญออกมาคำหนึ่งเมื่อรู้สึกว่าซี่โครงหักไปซี่หนึ่งเห็นจะได้ แต่นางไม่สนใจนางพรูลมหายใจ “เกาทัณฑ์ข้ามิเคยพลาดเป้า มิเคยหวังผลแค่ให้มันปล่อยพิษร้าย ครั้งนี้ข้าจงใจใส่ดินระเบิดไว้ข้างใน!” นางเอ่ย รู้สึกล้าเหลือเกิน “ข้า
Read more
LOGIN
