Se connecterPartager
อสรพิษบุกจวนโหว 2
Date de publication:
2026-09-11 09:18:24
Dernier chapitre
ตื๊อรักแม่ทัพสาว อสรพิษบุกจวนโหว 4
หน้าอกคุ้นตา เรือนกายคุ้นเคย ไม่มีส่วนใดของนางที่ไม่เคยผ่านมือเขา หากทว่าไม่ว่าเมื่อใดก็ยังแลดูเย้ายวนไม่น้อยลงสัมผัสนุ่มนวลสลับรุนแรงทำนางร้อนเร่าจนแทบละลาย ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขายัดเยียดให้ในคืนนี้ยิ่งตีความสัมพันธ์แสนหวานที่นอนนิ่งอยู่ในก้นบึ้งให้ขุ่นเข้ม ความปรารถนาบิดม้วนมวนในช่องท้องจนเจ็บร้าวทั้งร่างแบบนี้นางจะลืมเขาได้อย่างไร จะลืมความรักและเรื่องราวทุกอย่างที่เคยมีร่วมกันได้อย่างไร"คลายจุด อึก ให้ข้า..." นางอ้อนวอนเสียงต่ำ ความต้องการที่ขดเขม็งเจียนระเบิดในไม่ช้า ทุกรอยสัมผัสของเขาที่คืบคลานฝากไว้ มีแต่ความโหยหาคำนึงและรักหวานซึ้งที่เขายกเหนือเศียรมอบให้นาง"คลายจุดรึ? ได้..." เสี่ยวเสอยิ้ม พลางจับนางพลิกกายคร่อมบนตัวเขา จากนั้นจึงคลายจุดให้หยางหมี่เฟิงส่งสายตาทั้งแค้นเคืองมองเขา เจ้าคนเจ้าเล่ห์ผู้นี้ยอมคลายจุดให้เพื่อให้นางเป็นฝ่ายปรนเปรอเขา!นางไม่ทันทักท้วง ฝ่ามือร้อนกรุ่นความปรารถนาจับที่สะโพกมนกดลงแนบร่างเขาพร้อมกับที่เขาแอ่นกายขึ้น มือบางยันอกเขา ความอึดอัดรุ่มร้อนที่อยู่ภายในร่างทำเอานางสุขสมและคลั่งแค้น "เจ้ามัน...สารเลว"เขาหัวเราะจากลำคอที่กำลังครางสะท้าน แม้นางจ
ตื๊อรักแม่ทัพสาว อสรพิษบุกจวนโหว 3
"เข้าใจแล้ว" เสียงนางอู้อี้จากนั้นนางก็เงียบไปนาน...นานจนเมื่อเขาก้มลงมองก็พบว่านางผล็อยหลับไปแล้ว...เขาหัวเราะน้อยๆ ประคองกอดนางไว้แนบอกเช่นนั้นจันทราสีนวลลอยอยู่เหนือฟ้าเมืองฉางอัน แม้แต่เมฆหมอกก็ยังลอยอ้อยอิ่งไม่กล้าเฉียดกรายบดบังแสงจวนโหวคืนนี้ยังคงสงบเงียบด้วยเจ้านายสั่งไว้เฉียบขาดว่าห้ามมิให้ผู้ใดส่งเสียงดังรบกวนการรักษาตัวของซื่อเซี่ยยี่ ทุกความเคลื่อนไหวในจวนจึงเงียบเชียบนัก ข้าน้อยไพร่เดินไปมาไม่กล้าแม้แต่จะพูดคุยซุบซิบแต่ท่ามความสงบเงียบไร้สรรพเสียงสำเนียงใดรบกวน เงาร่างของบุรุษผู้หนึ่งก็ปรากฏตัวเหนือหลังคาจวนโหวอย่างเงียบเชียบ ลัดเลาะเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและเงียบกริบประหนึ่งอสรพิษที่ไล่ล่าเหยื่อผู้โชคร้ายแม้แต่เหล่าเวรยามที่รัดกุมยอดเยี่ยม ยังไม่อาจทันสังเกตเห็นเขา เพียงพริบตาเงานั้นก็ผลุบหายไปในห้องนอนแขกห้องหนึ่งม่านโปร่งที่กั้นระหว่างภายนอกกับเตียงนอนสะบัดวูบคราหนึ่ง พร้อมร่างสูงที่เดินเข้าไปในห้องอย่างใจเย็น ราวกับว่าเดินมาพบคนรู้จัก หาได้เป็นผู้ร้ายบุกรุกจวนโหวไม่"นึกจะมาก็มา ถ้าโหวเหย๋กับท่านแม่ทัพมาเจอจะตอบอย่างไร?" เสียงของหยางหมี่เฟิงดังมาจากบนเตียงคล้ายจะ
ตื๊อรักแม่ทัพสาว อสรพิษบุกจวนโหว 2
"ข้าขออภัยด้วย ช่วงที่ข้าจับกุมเขา เขาทำร้ายข้าจนบาดเจ็บแล้วหนีไป ส่วนต้องรักษาตัวอยู่พักใหญ่กว่าจะกลับมาหาท่านได้" หยางหมี่เฟิงเอ่ยอย่างนึกละอายใจ"ตอนนี้ข้าให้เขาเป็นสายลับสองหน้า คอยรายงานความเคลื่อนไหวของฉู่หลานเทียนและองค์ชายใหญ่ให้ทรายเจ้าค่ะ"หัวคิ้วซื่อเซี่ยยี่พลันขมวดฉับ "เจ้าให้เขาเป็นสายลับสองหน้ารึ?""เจ้าค่ะ""เขาถูกเจ้าจับได้ ทั้งยังยอมเป็นสายลับให้เจ้า..." ซื่อเซี่ยยี่หรี่ตามองรองแม่ทัพของตนอย่างขุดคุ้ย "...เจ้าใช้วิธีใด?""เรื่องนั้น..." หยางหมี่เฟิงอึกอัก ไม่รู้จะบอกเช่นไรดีซื่อเซี่ยยี่จับจ้องอีกครู่ เมื่อเห็นหยางหมี่เฟิงไม่เต็มใจตอบก็พ่นลมหายใจออกมา "ช่างเถอะ ไว้ใจได้หรือไม่?""ไว้ใจได้เจ้าค่ะ""เช่นนั้นก็ดีแล้ว" หญิงสาวเอ่ย "เจ้าเพิ่งเดินทางมาถึง กลับไปพักผ่อนที่ห้องก่อนเถอะ แล้วพรุ่งนี้เราค่อยเริ่มงาน""พี่สาวยังไม่หายดีเลยนะ" หลิวลู่เฉินร้องท้วงซื่อเซี่ยยี่ทำปากจิ๊จ๊ะ "แผลเป็นที่ตัว ไม่ได้เป็นที่หัวที่ปาก ข้ายังคิดได้ สั่งการได้""ก็ชอบทำอะไรเกินตัวแบบนี้สิ จะไม่ให้โหวเหย๋ห่วงเช้าห่วงเย็นได้อย่างไรล่ะ?" เขาว่า "ไม่ห่วงตัวเองก็ห่วงคนที่รักท่านบ้างเถอะ พี่สาว"ซื่
ตื๊อรักแม่ทัพสาว อสรพิษบุกจวนโหว 1
ความสำราญที่ถูกขัดจังหวะจำต้องหยุดลงเพียงเท่านั้นเพราะซื่อเซี่ยยี่ไร้ซึ่งกะจิตกระใจจะดูแล้ว แม่ทัพสาวที่ได้ทุกอย่างกลับคืนสู่กำมือตนเองขี่หลังฉีจู้เฉิงมาที่ห้องรับแขก โดยมีหลิวลู่เฉินกับหมี่เฟิงที่มองหน้ากันแล้วขมวดคิ้วตามมาติดๆเมื่อซื่อเซี่ยยี่นั่งลงที่ตั่งเตี้ย หยางหมี่เฟิงก็ยิ้มพลางประสานมือ "ยินดีกับท่านแม่ทัพที่ได้ตำแหน่งคืนทั้งกองกำลังพิทักษ์แผ่นดินและหน่วยลับ""ไม่ต้องพูดมาก" ซื่อเซี่ยยี่ยิ้มจนหุบไม่ลง ดวงตาหรี่มองหมี่เฟิงอย่างอยากรู้อยากเห็น "จับเสี่ยวเสอได้หรือไม่?"หมี่เฟิงอมยิ้มแล้วพยักหน้าซื่อเซี่ยยี่ตบเข่าฉาด "สมกับเป็นเจ้าจริงๆ มาๆ เล่าให้ข้าฟังหน่อย""ช่วงที่ท่านแม่ทัพไม่อยู่ ข้าได้ทุ่มกำลังกายกำลังใจออกตามล่า ทั้งได้ประมือกันนับไม่ถ้วน จนสุดท้ายข้าจับเขากลับมาได้อีกครั้ง" นางเอ่ย "ตอนนี้เสี่ยวเสอได้สารภาพแล้ว ว่าเจ้านายที่บงการเขาในคดีที่ด่านส่านกวนและคดีต้าหมาที่ลั่วหยางเป็นฝีมือของ ฉูู่หลานเทียน พ่อค้าอาวุธที่เป็นที่รู้จักของพวกชนเผ่านอกด่านเป็นอย่างดี"สีหน้าซื่อเซี่ยยี่เปลี่ยนไปทันที "ฉู่หลานเทียน?" นางไม่คิดว่าชื่อนี้จะกลับเข้ามาสู่สาระบบอีกครั้ง"เจ้าค่ะ""เขาเ
ตื๊อรักแม่ทัพสาว หวนคืน 5
"ไม่เอา ช่วงนี้กินของมันๆแล้วข้าคลื่นไส้อ่ะ" นางว่า "แค่คิดก็อยากจะอ้วกแล้ว"เช่นนั้นก็กินหมั่นโถวเปล่าไปก่อน เอาไว้อาการดีขึ้นค่อยมาซื้อขาหมู""อื้อ" ฟูเหรินบนหลังเขาพยักหน้าแล้วถาม "เจ้าเมื่อยหรือไม่ แบกข้าเช่นนี้ หนักน่าดู""ไม่เมื่อยหรอก ก็ตอนนี้ฟูเหรินข้าร่างหายอ่อนแอ จะให้ลงเดินเหินไปไหนมาไหนได้อย่าไรเล่า" เขายิ้ม "เจ้าล่ะ ไม่สบายตรงไหนหรือไม่?""นอกจากจะอยากลงไปเดินแล้ว ไม่มีส่วนไหนสึกหรอ""ยังลงไม่ได้หรอก ข้าสัญญากับท่านหมอเอาไว้แล้ว ไม่อยากให้เจ้ากระทบกระเทือนมากไปกว่านี้""นั่นสินะ จำได้ว่าตอนนั้นเลือดออกเยอะเชียว นึกว่าจะไม่รอดเสียแล้ว" นางหัวเราะแหะๆ "เช่นนั้นขี่หลังสามีเช่นนี้ต่อดีกว่า""หมั่นโถวได้แล้วขอรับ" ตาลุงคนขายยิ้มแย้มพลางยื่นส่งห่อหมั่นโถวให้นาง "ระวังร้อนนะขอรับ"ซื่อเซี่ยยี่รับมาแล้วจ่ายเงิน นางร้องอูยน้อยๆเพราะมันร้อนจริงๆก่อนจะเป่าแรงๆจนคลายร้อน มือบางบิหมั่นโถวออกมาหน่อยและยื่นอ้อมรอบคอของสามีหนุ่ม"ฉีจู้เฉิง อ้าม"อีกฝ่ายอ้าปากรับไปกินอย่างเอร็ดอร่อย "เจ้ากินเยอะๆเถอะ ไม่ต้องห่วงข้า""ได้อย่างไรกัน กินคนเดียวจะไปอร่อยอะไร" ซื่อเซี่ยยี่ว่า "อีกคำนะ"ฉีจู้เฉ
ตื๊อรักแม่ทัพสาว หวนคืน 4
"เจ้าคิดไม่ผิดหรอก นั่นคือแผนการขององค์ชายใหญ่อย่างไรล่ะ" หลิวป๋อไห่เอ่ยเรียบๆจากบนเตียง"ที่เขาให้ข้าพ่ายแพ้ต่อนาง ก็เพื่อจะขยี้หน่วยลับขณะที่มันอยู่ในมือของนางอย่างไรล่ะ"หนึ่งสัปดาห์ต่อมา ความอดทนของซื่อเซี่ยยี่ก็ถึงขีดจำกัด"เจ้าหมอเฮงซวย!" เสียงนางสบถลั่นจวนโหว "คราแรกบอกข้าสามวัน ครบสามวันบอกข้าว่าแผลยังไม่แห้งดี ให้นอนนิ่งๆต่ออีกสามวัน วันนี้เจ้ากลับมาบอกข้าว่าให้นอนนิ่งๆต่ออีกหนึ่งสัปดาห์! ตั้งใจจะฆ่าข้าทั้งเป็นใช่หรือไม่?!""จะนอนนิ่งๆให้แผลหายดี หรือไปเต้นแร้งแต้นกาอยู่ข้างนอกจนแผลฉีกตายคาอกสามีก็เลือกเอา!" อีกฝ่ายก็เถียงกลับจนแทบหายใจไม่ทัน "มารดามาเถอะ ข้ารักษาคนมาเป็นร้อยเป็นพัน ไม่มีผู้ใดดื้อด้าน เถียงหมอคำไม่ตกฟากแบบเจ้าเลย!""ก็แผลข้าแห้งดีปานนี้แล้ว ท่านก็ยังไม่ยอมให้ข้าลงจากเตียงแม้ครึ่งก้าว!" นางเถียงกลับอย่างไม่ยอมแพ้ "ทั้งกินนอนขับถ่ายก็ทำอยู่บนเตียงนี่! จะไม่ให้ข้าเป็นบ้าตายได้อย่างไร?!""แผลภายนอกหายดีไม่ได้แปลว่าแผลภายในจะหายดีไปด้วย!" เฟิงหวงขึ้นเสียงตอบ อกกระเพื่อมรัวๆด้วยความโมโห "ต่อให้เจ้าไม่เต็มใจจะอยู่บนเตียงข้าก็มีวิธีของข้า! ฮุ่ยหลิน! ไปเอาโซ่มาล่ามนาง
ตื๊อรักแม่ทัพสาว ร่วมอภิรมย์ 2
"ปกติสตรีต้องดื่มแล้วเมาจนลำบากยอดบุรุษพากลับบ้านมิใช่รึ? เหตุใดข้ากลับต้องทำหน้าที่บุรุษแทนกันล่ะ?!" นางบ่นอุบขณะพยุงเขากลับจวนแม่ทัพ"นั่นสิ..." จู่ๆเขาก็สร่างเมาเมื่อถึงประตูจวนแม่ทัพ เขายืนตัวตรงแล้วช้อนตัวซื่อเซี่ยยี่ไว้ในอ้อมแขน "ขอบคุณที่เตือนข้า""เจ้า...!""จากนี้ไปเป็นหน้าที่ของ...บุรุษ""
Dernière mise à jour : 2026-03-17ตื๊อรักแม่ทัพสาว พบปะ 1
ซื่อเซี่ยยี่ครุ่นคิดอยู่ครึ่งค่อนวัน ไม่อาจหาคำตอบให้ตนเองได้ว่า คนพิลึกผู้นี้เหตุใดต้องการแต่งงานกับนางเพียงนี้ฟังจากที่เขาพูด หรือนางกับเขาจะเคยมีบุญคุณความแค้นต่อกัน?อีกประการหนึ่ง เขามีบรรดาศักดิ์ถึงชั้นเลี่ยโหว ซึ่งสูงกว่านางไม่กี่ขั้น เหตุใดนางจึงไม่เคยพบเห็นเขามาก่อน? ยิ่งคิดก็ยิ่งหาคำตอบให
Dernière mise à jour : 2026-03-17ตื๊อรักแม่ทัพสาว ทัณฑ์ทรมาน 1
ซื่อเซี่ยยี่รู้สึกตัวเมื่อมีกลิ่นหอมของวัตถุบางอย่างมาอังที่จมูก ดวงตากลมเบิกกว้าง ทว่ามองเห็นเพียงความมืดนี่ไม่ใช่ยามค่ำคืน แต่นางถูกปิดตาเอาไว้ เมื่อลองขยับมือเล็กน้อย ก็พบว่าทั้งแขนและขาก็ถูกมัดเอาไว้…//ท่านหมอ อาการแม่นางท่านนี้เป็นอย่างไรบ้าง?//เสียงชายหนุ่มที่ไม่คุ้นเคยดังขึ้นสติที่ยังคงอ
Dernière mise à jour : 2026-04-05ตื๊อรักแม่ทัพสาว มีภัย 3
"ใช่แล้ว ภักดี" นางว่า "ความลับที่พูดคุยกันในหอสุ่ยเซียนจะไม่มีวันแย้มพรายไปถึงผู้ใดโดยเด็ดขาด นั่นเป็นข้อที่หนึ่ง"ซื่อเซี่ยยี่มองอีกฝ่ายนิ่งจนอู๋เม่ยเหนียงประหลาดใจ "เป็นอะไรล่ะ เสี่ยวเมา ดื่มชาอีกหน่อยสิ"ซื่อเซี่ยยี่ชักสงสัยที่ถูกคะยั้นคะยอจนเกินเหตุ สัญชาตญาณระวังภัยเริ่มทำงาน จึงหันไปหยิบขนมม
Dernière mise à jour : 2026-04-05
Vous vous intéresseriez aussi à
หลังบวชชี บรรดาท่านพี่ก็อ้อนวอนให้ข้าสึก
จิ้งซิง630.5K Vuesทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า83.8K Vuesทะลุมิติทั้งทีดันมีสามีเป็นผู้พิการ
ฤดูหนาวที่เงียบเหงา25.0K Vuesหวนคืนอีกครา ไม่ขอเป็นพระชายาที่โง่เขลา Ver.01
ชาไทยเย็น23.7K Vuesท่านหลางกับโฉมงามเทียนเอ๋อร์
ซินเหมย / ณศิกมล204 Vuesชาตินี้ข้าคืนนางให้ท่าน
คุณยายจิ้งจอก4.6K Vuesโบยบินสู่คิมหันต์
เสี่ยวจีจี84 Vuesทะลุมิติมาเป็นพระชายาองค์ชาย11
ภัสสพิชชา1.1K Vues
