Todos os capítulos de รักของเพื่อน toxic love ( set เพื่อนรัก 4 คู่ ): Capítulo 21 - Capítulo 30

ไนท์คลับxxคลิ๊ก~ .bom_54 เพิ่มคุณเป็นเพื่อนด้วย ID LINEคชาขมวดคิ้วเข้าหากันเมื่อจู่ๆ ก็มีคนเพิ่ม ID LINE ของเขา ทั้งๆ ที่เขาไม่เคยให้ ID LINE กับคนแปลกหน้า หรือคนที่ไม่สนิทเลย และคนนี้เขาเองก็ไม่เคยแม้แต่จะเห็นหน้าสักนิด ไม่คุ้นเลยด้วยติ๊ง~bom_54 ส่งสติ๊กเกอร์นั่นทำให้คชายิ่งงงหนักเข้าไปใหญ่ เพราะผู้ชายที่เพิ่งจะเพิ่ม ID LINE ของเขา ส่งสติ๊กเกอร์รูปหัวใจมารัวๆ ทำเอาเขาถึงกับนั่งขนลุกขนพองมันจะมีสักกี่เหตุผลที่ผู้ชายส่งสติ๊กเกอร์รูปหัวใจมาให้ผู้ชายอีกคนแต่เขาไม่ได้เป็นคนที่ชอบเพศเดียวกัน แน่นอนว่าเขาไม่ได้สนใจผู้ชายที่ส่งสติ๊กเกอร์มาหาเลย( bom_54 : คิดถึงจังเลยครับทำอะไรอยู่ )"เหี้ย!" คชาสบถออกมา ก่อนจะรีบปิดหน้าจอโทรศัพท์มือถือของตัวเองแล้วเอาวางไปไกลๆ ให้ห่างตัว เมื่อได้อ่านข้อความล่าสุดที่ผู้ชายคนนั้นส่งมาให้ติ๊ง~( bom_54 : อยากเจอหน้าอีกจัง )( bom_54 : รู้ตัวเปล่าว่าเราน่ารัก )( bom_54 : ถ้าไม่ตอบพี่จะให้แม่ไปขอแล้วนะ ค่าสินสอดไม่เกี่ยงด้วย )"ไอ้เหี้ย กูยังไม่รู้จักมึงเลยจะให้พ่อแม่มาขอได้ไงวะ!" คชาด่ากราด เมื่อจู่ๆ ข้อความล่าสุดของผู้ชายคนนั้นบอกว่าจะให้พ่อแม่มาสู่ข

ทั้งมิราและริตาต่างยืนนิ่งอึ้งตกใจไม่ต่างกัน อยากจะปฏิเสธในสิ่งที่ตัวเองเห็นแต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เพราะเห็นเต็มทั้งสองตาว่ามันใช่จริงๆขนมลงมาจากรถของคชา แล้วก็รีบเดินเข้าไปในคอนโดทันทีโดยที่ไม่ได้ทันสังเกตว่าเพื่อนทั้งสองคนได้เห็นเหตุการณ์ทุกอย่างหมดแล้ว"มิรา...""ผู้หญิงคนใหม่ของพี่คชา เป็นขนมจริงๆ หรอ?" มิราหันไปถามเพื่อนข้างๆ ด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ เพราะขนมเป็นเพื่อนที่เธอไว้ใจมากที่สุดเป็นเพื่อนที่เธอเชื่อใจว่าขนมจะไม่มีวันหักหลังไม่มีวันทรยศเธอ แต่ในวันนี้ขนมกลับทำลายความเชื่อใจที่มิรามีให้"ฉันไม่รู้จะปลอบใจแกยังไงดีเหมือนกัน มันปฏิเสธไม่ได้ด้วย...""...." เธอยืนนิ่ง พร้อมกับความคิดที่ว่าถ้าทั้งสองคนนี้มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันจริงๆ นั่นก็แปลว่าตอนนั้นมิรายังมีความสัมพันธ์กับคชาอยู่ และขนมก็รู้ดีว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอบ้าง มันน่าเจ็บใจมากที่สุดก็คือคนที่คอยปลอบใจอยู่ข้างกาย กลายเป็นคนที่หักหลังซะเอง"กลับกันไหมอยู่ไปก็คงทำอะไรไม่ได้""ฉันทำตัวไม่ถูกเลยริตา มันทั้งอึ้งตกใจแล้วก็จุกไปหมด ทำไมต้องเป็นขนมด้วยวะ ทำไมไม่เป็นคนอื่นเพราะถ้าเป็นคนอื่นฉันคงจะรู้สึกดีกว่านี้ ทำไมต้องเป็นขนม?"

หลายวันผ่านไปมหาวิทยาลัยมิราสะพายกระเป๋าถือหนังสือเรียนของเธอเดินเข้าไปในมหาวิทยาลัยด้วยท่าทีที่เรียบนิ่ง แต่เธอไม่ได้แวะเข้าไปที่มานั่งที่เดิมที่เคยนั่งเล่นกับเพื่อนๆ สวนขนมก็นั่งอยู่อีกโต๊ะนึงที่ไม่ไกลจากกัน และเธอเองก็ไม่ได้ทักทายใครแม้แต่คนเดียว ก่อนจะรีบเดินผ่านเข้าไปด้านใน ทำให้พะพิมและริตารีบเก็บของใส่กระเป๋าสะพายแล้วเดินตามไปทันที"ทำไมไม่ไปนั่งเล่นกันก่อนล่ะอีกตั้งครึ่งชั่วโมงนะกว่าจะถึงเวลาเรียน" ริตาถาม"ฉันไม่อยากนั่งตรงนั้น""อ๋อ..." ริตาพยักหน้าเบาๆ เป็นเชิงว่ารับรู้ ว่าทำไมมิราถึงไม่ยอมไปนั่งตรงนั้นต่อ เหมือนทุกๆ วันที่เคยนั่งเล่นด้วยกันก่อนเข้าเรียน"พวกเธอเดินตามฉันมาทำไม""แล้วเธอจะให้ฉันไปไหนได้ล่ะ?" พะพิมถาม เพราะตอนนี้ก็ไม่สนิทใจกับขนมเหมือนกัน ตรงๆ เลยก็คือตอนนี้ไม่มีเพื่อนคนไหนเข้าใกล้ขนมเลย เธอดูเป็นคนที่น่ารังเกียจในสายตาของเพื่อนๆ ไปหมดแล้วเธอก็เลยต้องนั่งอ่านหนังสืออยู่ห่างๆ เพื่อนคนเดียวเพราะไม่มีใครคุยด้วยสักคน"ฉันเข้าข้างเธอนะมิรา ถึงฉันจะสงสารตอนที่ขนมมันร้องไห้แต่ฉันก็คิดว่ามันทำเกินไปจริงๆ" ริตาพูด ถึงแม้จะรู้จักกับขนมมาก่อนที่จะมาเจอมิรา แต่ก็คงจะ

เวลาผ่านไปหลังจากที่กลับมาจากทำกิจกรรมที่ต่างจังหวัด มิราก็เริ่มใช้ชีวิตในแบบของเธอที่อยากใช้ เที่ยว ดื่ม ทำในสิ่งที่เธออยากทำ ไม่สนใจว่าใครจะมองยังไง เพราะสิ่งที่เธอทำมันไม่ได้ไปสร้างความเดือดร้อนให้กับใครและการที่เธอได้เปิดโลก ก้าวออกมาจากกรอบ ก้าวออกมาจากโลกส่วนตัวที่เธออาศัยอยู่ มันทำให้เธอได้เห็นอะไรใหม่ๆ มากขึ้น ได้พบปะผู้คน ได้ลองเชิงผู้ชายที่เข้าหาเธอ ว่าคนคนนั้นคิดที่จะจริงใจกับเธอจริงๆ หรือแค่เข้าหาเธอเพราะเรื่องเซ็กซ์อย่างเดียว"ผู้โต๊ะนั้นก็งานดีนะมิรา" พะพิมพูดขึ้นแล้วชี้ไปทางกลุ่มผู้ชายที่กำลังนั่งดื่มกันอยู่ เธอพยายามเพ่งตามอง เพราะรู้สึกคุ้นหน้าคุ้นตาชายหนุ่มหนึ่งในกลุ่มนั้นมากๆ"เป็นอะไร นั่งนิ่ง" ริตาถาม"ไม่รู้สิ ฉันรู้สึกเหมือนเคยเห็นผู้ชายที่ใส่เสื้อสีดำคนนั้นจัง" มิราหรี่ตามองแล้วมองอีก แต่เพราะแสงไฟในคลับมันลายตาเลยทำให้เธอมองชายหนุ่มคนนั้นไม่ชัด"ใครวะ เด็กใหม่อ่อ?" พะพิมถาม"เปล่าๆ แต่ฉันรู้สึกเหมือนเคยเห็นผู้ชายคนนั้น แต่นึกไม่ออกว่าเคยเจอที่ไหน""นั่นๆ ผู้ชายคนนั้นมองมาทางแกด้วย" พะพิมพูดอย่างตื่นเต้น เมื่อชายหนุ่มโต๊ะนั้นหันมามองมิรา ก่อนจะหยิบแก้วเครื่อง

วันต่อมารถสปอร์ตหรูขับมาจอดตรงหน้าของมิรา เธอรีบเข้าไปนั่งในรถเพราะนี่ใกล้จะถึงเวลาเรียนแล้ว“นายมาช้านะ” มิราพูดขึ้น เพราะสายลมดันมาสายผิดนัดไปเกือบครึ่งชั่วโมง ถึงเธอจะเผื่อเวลาเดินทางไว้แต่ก็กลัวจะเข้าเรียนไม่ทันอยู่ดี“ขอโทษครับ พอดีที่บ้านเกิดปัญหานิดหน่อย นี่ผมก็รีบมาสุดๆ แล้วนะครับ” รุ่นน้องหนุ่มรีบบอกเหตุผล เพื่อไม่ให้หญิงสาวต้องรู้สึกไม่ดีไปมากกว่านี้“รีบไปเถอะ”“ครับ”สายลมรีบขับรถพามิราไปส่งที่มหาลัยในทันที และก็จอดรถรอเพื่อจะพาเธอกลับไปส่งที่คอนโดหลังเลิกเรียน“ความจริงนายไม่ต้องรอฉันก็ได้หรอก” มิราหันมาบอก เพราะเธออยากกลับเองมากกว่า อีกอย่างก็ยังไม่แน่ใจกับเวลาเลิกเรียนเลย“ไม่เป็นไรครับ ผมไม่อยากกลับบ้านด้วย อยู่รอพี่ดีกว่า”“….” มิรามองหน้าแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ ก่อนที่เธอจะรีบเดินเข้าไปเพราะไม่มีเวลาพูดคุยอะไรมากและก็ไม่รู้ว่าปัญหากับครอบครัวที่สายลมบอกมันเกี่ยวกับเธอด้วยหรือเปล่า เพราะเมื่อคืนเขากลับบ้านดึก แถมยังเป็นเด็กที่เพิ่งจะอายุ 20 หมาดๆ เลยด้วย แต่กลับเที่ยวคลับกลับบ้านดึกดื่น“มิราทำไมมาช้า” ขนมถาม เพราะมีแต่ขนมที่ยืนรออยู่“เรื่องของฉัน”“ริตากับพะพิมลาวันน