Bad Engineer เล่ห์ร้ายวิศวะเลว (บากิ x พะพาย)의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

INTRO@ร้านขนมปังลับ ๆ“อีกสามสิบนาทีนะคะลูกค้า”“ได้ค่ะ” เสียงหวานตอบกลับพนักงานเมื่อเธอมายืนรอซื้อขนมปังร้านลับ ที่ไม่ใช่แค่ขนมปังอร่อยแบบน้อยคนนักจะรู้ ทว่าที่ตั้งของร้านก็ลับหูลับตาคนเช่นกัน เพราะทั้งอยู่ลึกและอยู่ในซอยที่ไร้ผู้คน เดิมทีย่านนี้เคยเนืองแน่นไปด้วยร้านอาหารตลอดทั้งแนวตึก แต่ด้วยพิษเศรษฐกิจ ร้านส่วนมากจึงทยอยปิดตัวไป ปัจจุบันจึงเหลืออยู่เพียงไม่กี่ร้านพะพายชอบขนมปังร้านนี้มาก ยามเลิกเรียนจะมาซื้อขนมปังร้านนี้เป็นประจำ ถึงจะมีให้สั่งแบบดิลิเวอรี แต่เธออยากมาซื้อด้วยตัวเอง เพราะอยากกินแบบที่ยังร้อน ๆ อยู่คนตัวเล็กเดินออกมานอกร้าน เมื่อรู้ว่าต้องรออีกสามสิบนาทีจึงอยากออกมาเดินเล่นฆ่าเวลา และในตอนนั้นเอง สายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นเจ้าแมวเหมียวตัวสีดำกำลังเดินอยู่บริเวณตึกข้าง ๆ“อุ๊ย เมี้ยว เจ้าเหมียว น่ารักจังเลย” ด้วยความที่เป็นทาสแมว หญิงสาวเลยเดินย่องเข้าไปหาอย่างเอ็นดู“อ้อ นี่ฉันมีขนมด้วยน้า เอาไหม เดินมาสิ” เธอนั่งยอง ๆ ลงใกล้เจ้าแมวเหมียว ก่อนจะล้วงหาขนมแมวเลียในกระเป๋า ที่มีติดไว้เพราะที่คอนโดของพี่ชายเธอก็เลี้ยงแมวอยู่เช่นกันมือเล็กจัดการฉีกซองเพื่อให้เจ้าเหมี

EP 1 – ผู้มีพระคุณ“หนูชื่อพะพายนะคะ แล้วพี่…ชื่ออะไรเหรอคะ ถามได้ไหม” คนตัวเล็กเอ่ยถาม ทันทีที่เขาวางตัวเธอนั่งลงบนเก้าอี้“ไม่จำเป็นต้องรู้” น้ำเสียงเย็นชาเอ่ยตอบ ก่อนจะเดินไปหยิบกล่องยาที่วางอยู่บนชั้น แล้วเดินกลับมาเพื่อเตรียมทำแผลให้ พะพายกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ที่เขาพาเธอมาน่าจะเป็นอู่ซ่อมรถ เพราะนอกจากจะมีเครื่องมือช่างเต็มไปหมด ยังมีรถสปอร์ตคล้ายรถแข่งจอดอยู่สองสามคัน ส่วนด้านหลังยังมีรถยนต์อีกหนึ่งคันถูกผ้าคลุมผ้าเอาไว้ ซึ่งความจริงถ้านับจากซอยเปลี่ยวนั้น วิ่งมาอีกก็ไม่ไกลกันเท่าไร ตัดซอยลึกออกมาก็จะเจอกับอาคารและตึกที่มีผู้คนอาศัยอยู่ ดูเจริญกว่าซอยนั้นราวกับคนละโลก “จำเป็นสิคะ พี่ช่วยชีวิตพายเลยนะ พี่เป็นผู้มีพระคุณของพาย” คนตัวเล็กเอ่ยด้วยรอยยิ้ม ผู้ชายใจดีเดินกลับมาพร้อมกล่องยา ก่อนจะเดินมาหยุดและนั่งคุกเข่าลงตรงหน้า“บากิ” เสียงเรียบเอ่ยออกมาอย่างไม่ค่อยเต็มใจ ในขณะที่หยิบยาฆ่าเชื้อเพื่อเตรียมทำแผลให้“หืม ชื่อเท่จังเลยค่ะ ไม่เหมือนใครและก็ไม่ค่อยมีใครชื่อนี้ด้วย” คนตัวเล็กยังคงพูดกับเขาด้วยความสดใส ทั้งที่เพิ่งผ่านเรื่องอันตรายมาจนทำให้ตกใจแทบแย่ แต่เมื่อได้เจอเขาเข้ามา

EP 3 - จุดอ่อน @มหาวิทยาลัย ณ โรงอาหารใต้ตึกของคณะ“จริงเหรอวะ หึ อยู่ ๆ ก็เข้ามาให้มึงได้รู้จุดอ่อนของมันซะงั้น” เพื่อนชายหัวเราะขบขันอย่างชอบใจ เมื่อได้รู้เรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นจากการบอกเล่าของบากิ“น่าสนุกดีใช่ไหมล่ะ” บากิยกขวดน้ำขึ้นดื่ม แค่คิดถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้ ก็ทำเขาอารมณ์ดีได้ทั้งวัน“แล้วมึงคิดจะทำอะไรกับยัยเด็กนั่น” เพื่อนชายอีกคนเอ่ยถาม“กูเหรอ? กูเป็นฝ่ายอยู่เฉย ๆ มากกว่า” เขายักไหล่ ยกยิ้มอย่างไม่ยี่หระ“แต่ทำหน้าแบบนั้น มึงมีแผนแล้วชัวร์” เพื่อนชายยังคงจับผิด“แผนอะไรกูไม่มีทั้งนั้น เพราะเดี๋ยวแผนก็เข้ามาหากูเอง” บากิเอ่ยด้วยความมั่นใจตกเย็น @สนามบาส“ไอ้บากิ วันนี้ฮอตไม่เบาเหมือนเดิมเลยนะมึง” เพื่อนชายเข้ามาเอ่ยแซว ในขณะที่กำลังดื่มน้ำกันอยู่ขอบสนามหลังจากแข่งบาสกันเสร็จไปหนึ่งแมตช์“หล่อไม่เท่ากูก็เสียใจด้วยว่ะ” บากิบอกเพื่อนชายด้วยสีหน้าน้ำเสียงจริงจังอย่างแซว ๆ แต่เพื่อนชายก็เข้าใจและยอมรับในเมื่อสิ่งที่บากิพูดนั้นเป็นเรื่องจริงอย่างปฏิเสธไม่ได้ เพราะทุกครั้งที่เขามาเล่นบาส ก็มักจะมีสาว ๆ รุ่นน้องมานั่งดู นั่งเชียร์ อยู่รอบ ๆ ขอบสนามเป็นประจำ“เอ

EP 5 – พิสูจน์สิ“มานี่พี่เธอไม่ว่าหรือไง” เขาเอ่ยถาม พร้อมยกแก้วขึ้นจิบไปพลาง ๆ สายตาคมยังมองใบหน้าสวยไม่ละสายตา“พี่เพลิงไม่รู้ค่ะ ไม่มีใครรู้” พะพายส่ายหน้า ตอบไปอย่างไม่ปิดบัง“หึ ตัวแค่นี้แสบไม่เบาเลยนะ ถ้าพี่ชายเธอรู้เข้า มันไม่อกแตกตายเลยหรือไง” ได้ยินอย่างนั้นเขายิ่งชอบใจ มุมปากหนายกยิ้มเมื่อนึกเล่น ๆ ถ้าไอ้เพลิงรู้ว่าน้องสาวมันมาอยู่กับเขาเวลานี้ และในสถานที่แบบนี้แล้วละก็...“พี่พูดเหมือนพี่รู้จักกับพี่เพลิง” เสียงหวานเอ่ยถาม“รู้จักสิ รู้จักมันดีเลยละ” เขาตอบเสียงเรียบ พลางจ้องมองปฏิกิริยาของคนข้างกายไม่ละสายตา“พี่อย่าบอกพี่เพลิงนะคะ” พะพายตาโตเมื่อได้ยินประโยคเมื่อครู่“ตอนแรกก็ว่าจะไม่บอก แต่ตอนนี้ชักอยากบอกแล้วสิ” เขายกยิ้มให้กับความไม่รู้อะไรของเธอ“อย่านะคะ พายขอ” ไม่พูดเปล่า เธอยังเขยิบเข้าไปใกล้เขายิ่งขึ้น เพราะเรื่องนี้สำคัญกับเธอมากจริง ๆ จะให้พี่ชายของเธอรู้ไม่ได้เด็ดขาด“พี่ชายเธอจะรู้ไหม ว่าน้องสาวคนเดียวที่หวงนักหนา มาอยู่ตรงนี้กับ…” ยังไม่ทันที่บากิจะได้พูดจบ เมื่อเห็นสายตาที่กำลังมองมา จึงละคำเอาไว้“กับอะไรคะ” พะพายถาม รอยยิ้มของอีกคนยามนี้คล้ายกำลังดูถูกเ

EP 7 – หวังดีประสงค์ร้าย“เวียนหัวจังเลยค่ะ” มือเล็กยกขึ้นกุมศีรษะตัวเองที่กำลังหมุนติ้ว โอนเอียงซบที่อกแกร่งของบากิเขาพาเธอเดินมายังรถของเขา จัดการเปิดประตูแล้วพาเธอเข้ามานั่งที่เบาะข้างคนขับ ขณะที่เขากำลังคาดเข็มขัดนิรภัยให้เธออยู่นั้น ดวงตาหวานลืมขึ้นมาเจอใบหน้าหล่อเหลาในระยะประชิด เธอจ้องมองคนตรงหน้าอยู่อย่างนั้น พร้อมกับรอยยิ้มเล็ก ๆ“พี่บากิคะ พายรู้แล้วค่ะ” เสียงหวานเอ่ยขึ้นแผ่วเบา“หืม” เป็นจังหวะที่เขารัดเข็มขัดให้เธอเสร็จพอดี บากิจ้องมองดวงตาหวานที่กำลังเยิ้มด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์อย่างตั้งใจฟัง“พายชอบพี่” แม้จะอยู่ในสถานะมึนเมา แต่ประโยคที่เอ่ยออกมานั้นกลับชัดเจน หนักแน่น ไม่มีน้ำเสียงยืดยาน“ชอบคนง่ายจัง” ได้ยินดังนั้นใบหน้าหล่อที่อยู่ใกล้กันเพียงคืบ ก็เผยยิ้มออกมาอย่างชอบใจ ทว่า...มันกลับหายไปในทันทีที่ได้ยินประโยคต่อมา“เพราะว่าพี่…ใจดีเหมือนพี่ชายพาย”“งั้นเหรอคะ แต่ถ้าพี่เลว พี่ก็เลวแบบที่พวกมันเลวเหมือนกัน” บากิฉายแววตาดุออกมา พร้อมกับน้ำเสียงทุ้มเข้มดุดัน แปรเปลี่ยนไปเป็นคนละคน“พี่พูดอะไรคะ พายไม่เข้าใจ” พะพายส่ายหน้าไปมา พร้อมหลับตาลงเมื่อภาพตรงหน้าหมุนติ้ว จนเธอแทบอ