Se connecterBad Engineer เล่ห์ร้ายวิศวะเลว | (บากิ x พะพาย) "ก็แค่น้องของศัตรู อย่าคิดว่ากูจะจริงจัง" พี่ชายของเธอสร้างบาดแผลให้น้องสาวของเขาอย่างไม่มีวันลืม ทำให้เขาเข้ามาแก้แค้นที่น้องสาวของศัตรูแทน เด็กสาวที่ไม่รู้เรื่องราวอะไรด้วย จึงตกเป็นเหยื่อในเกมการแก้แค้นอย่างช่วยไม่ได้
Voir plus누라
오후 9시 47분. 나는 1분도 채 안 되는 사이에 벽시계를 세 번째 바라본다. 초침이 움직이는 것도 제대로 보지 못한 채, 아파트의 숨 막히는 침묵에 리듬을 맞추는 미세한 딸깍거리는 소리조차 듣지 못한 채. 내가 정성껏 준비한 로스트는 지금 몇 시간째 그릇에 담겨 있다. 미지근할 뿐, 아마도 퍽퍽할 것이다. 오후 늦게 켰던 촛불들은 이제 간신히 흔들리는 빛만을 발산할 뿐이다. 간신히 살아있는, 오늘 밤의 나처럼.
아침에 망설이다 고른 하얀 식탁보는, 애정에 가까울 정도로 공들여 다림질했는데, 갑자기 부적절해 보인다. 흠집 하나 없는 그 완벽함이 거의 오만하게 느껴진다. 세 개의 접시. 우스워질 정도로 정확하게 정렬되어 있다. 그를 위한 것, 나를 위한 것… 그리고 하나는, 그가 모르게 놓인 세 번째 접시. 빈 접시. 침묵에, 혹은 희망에 바쳐진. 이제 나는 그것조차 잘 모르겠다.
오늘, 정확히 3년, 아무도 진심으로 듣지 않았던 서약을 우리가 한 지 3년이 된다. 실용적인 해결책에 가까웠던 무언가에 우리가 헌신한 지 3년, 사랑의 맹세라기보다는. 안개, 회색 지대, 내가 한 번도 제대로 이름 붙여본 적 없는 불편한 중간 지대 위에 세워진 결혼 생활의 3년. 타협, 삼킨 한숨, 피한 시선의 3년.
처음부터, 나는 내가 이성적인 선택이라는 것을 항상 알고 있었던 것 같다. 차선책. 소문을 잠재우고, 체면을 차리고, 아무도 맞서고 싶어 하지 않았던 추문을 피하기 위한 하나의 방법.
그리고 나? 나는 받아들였다. 나는 이미 그에게 미친 듯이 사랑에 빠져 있었으니까. 천천히, 나도 모르게. 그가 나를 보기도 전에 나는 그를 사랑했다. 그가 내게 말을 걸기도 전에. 그리고 아마도, 그가 나를 보지 않았기 때문에 나는 그를 사랑했는지도 모른다. 내가 그 시선을 존재하게 만들 수 있다고 믿었기 때문에. 그 시선을 유발하고, 길들이고, 깨울 수 있다고.
그러나 그는 나를 결코 욕망하는 여자로 바라본 적이 없다. 내가 그토록 바랐던, 눈빛 속의 그 갈망으로는 결코. 그는 때때로 나를 만졌다. 추억이나 의무에 바치는, 먼 다정함으로. 그러나 손끝의 그 긴장감으로는 결코, 사랑하는 남자의 그 절박함으로는 결코. 나는 그의 동반자, 그의 존재, 그의 안정감이었다. 어쩌면 그의 실수였을지도 모른다.
그의 어머니는… 그의 어머니는 내게 자신의 경멸을 숨기려고 애써본 적이 없다. 그녀는 내가 그녀가 그를 위해 선택했을 여자가 아니라는 것을 항상 알고 있었다. 나는 그의 여동생처럼 아름답지도 않았고, 그의 친구들처럼 뛰어나지도 않았다. 나는 임신을 하지 못했다. "3년 동안 아이가 없네," 그녀는 어느 날 거의 의학적인, 무미건조한 어조로 내게 던졌다. 마치 내가 너무 오래된 가구처럼, 제 기능을 하지 못하는 가전제품처럼.
그런데 말이다. 사흘 전, 조용한 기적이 내 삶에 스며들었다. 그날 비가 내리고 있었다. 나는 다른 생각을 하며 길을 건너고 있었다. 무슨 생각이었는지 기억나지도 않는다. 아마 그에 대한 생각. 아마 우리에 대한 생각. 타이어 미끄러지는 소리, 간신히 피한 충돌, 그리고 내게 조심하라고 소리친 낯선 사람이, 항의하는 나를 병원으로 데려갔다. 몇 가지 검사를 받아야 한다고, 그냥 확인 차원에서, 확실히 하기 위해 우겼다.
그리고 그곳, 너무 하얀 방에서, 할 말을 찾는 의사와 함께, 나는 더 이상 기다리지 않았던 그 문장을 들었다. "임신하셨습니다." 그 말들은 내게 깃털처럼 내려앉았고, 칼날처럼 나를 꿰뚫었다. 나는 이해하지 못한 채 미소 지었다. 나는 소리 없이 울었다.
ตอนที่ 26 ง้อ NC+ ENDแขนแกร่งจัดการวางคนตัวเล็กบนเตียงนุ่มอย่างเบามือก่อนที่เขานั้นก็คอยถอดเสื้อผ้าตัวเองออกและขึ้นคล่อมเธอในที่สุดมือแกร่งจัดการปลดเปลื้องเสื้อผ้าของคนใต้ร่างโยนทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดีเช่นกันสายตาคมไล่เลื่อนสำรวจเรือนร่างสวยงามตรงหน้าพร้อมกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก แม้จะเห็นมาแล้วก็ตาม“ให้เฮียง้อหนู หนูไม่ต้องทำอะไรเลยค่ะ แค่นอนสวย ๆ ก็พอ” ไม่ว่าเปล่ามือแกร่งทั้งสองลูบไล้ขาอ่อนอย่างแผ่วเบาลิสเชิดหน้ากัดปากอย่างเสียวซ่านขนลุกซู่ไปทั้งตัวเพียงแค่เสียงแหบพล่าทุ้มต่ำเอ่ยบอก ก็ทำให้คนตัวเล็กนอนเต้นใจสั่นระรัวมือแกร่งได้จังหวะจับขาเรียวอ้าออก เผยให้เห็นกลีบอูมที่เริ่มฉ่ำแฉะไปด้วยน้ำรักเขาไปรอช้าซุกใบหน้าหล่อลงที่กลางกายสาวของเธออย่างไม่ลังเล“เฮียคะ อ๊ะ อ๊า” เสียงหวานเชิดร้องคราง เมื่อถูกปรนเปรอลิ้นร้อนตวัดดูดดึงกลางกายสาวอย่างไม่รังเกียจ หนำซ้ำเขายังจัดการอย่างมูมมาม จนคนตัวเล็กต้องยื่นมือมากอบกุมที่กลุ้มผมของเขาร่างสวยนอนเร่าแอ่นสะโพกรับลิ้นร้อนอย่างสุดจะเสียวซ่าน ยิ่งเขากระทำเธอเท่าไหร่มือเล็กก็ยิ่งกดศีรษะของเขาลงเท่านั้น“อื้อ อ๊ะ ลิสไม่ไหวแล้วค่ะ” ยิ่งหวานส
ตอนที่ 25 - บอกความจริง รีสอร์ทบ้านสุรวิณี "หนูลิสรอเฮียก่อน!" ทันทีที่รถจอดนิ่งคนตัวเล็กที่นั่งด้านข้างก็ก้าวขาลงจากรถโดยที่ไม่รอเขาเลย เธอไม่พูดคุยกับเขาตั้งแต่ที่เขาพูดแบบนั้นออกไป ไม่รู้ว่าโกรธหรือช็อคอาจจะเพราะลิสคิดว่าเขาชอบผู้ชายมาตลอด "หนูลิสถ้าไม่หยุดคุยกันดี ๆ ถ้าเฮียจับได้จะจูบหนูลงโทษเลยนะ" "เฮียภาม!" ลิสหยุดแล้วหันมาตะคอกเขาอย่างไม่พอใจ ภามใช้จังหวะนั้นก้าวขาเข้าไปหาเธอย่างรวดเร็วก่อนจะจับแขนเล็กแล้วดึงเธอเข้าไปในบ้าน พอเข้ามาด้านในเขาก็พาลิสมานั่งที่โซฟากลางห้องพัก "ทำไมถึงไม่ยอมคุยกับเฮีย โกรธอะไรทำไมไม่บอกกันดี ๆ" "แล้วทำไมเฮียต้องไปพูดแบบนั้นคะ!" "ก็เฮียไม่อยากให้เด็กพวกนั้นมายุ่งกับหนู รู้ไหมผู้ชายมันอันตรายแค่ไหน" "ก็จริงค่ะขนาดเฮียที่ไม่ได้ชอบผู้หญิงยังอันตรายไม่ต่างกัน" "เฮียนะเหรอไม่ได้ชอบผู้หญิง? คนที่ไม่ได้ชอบผู้หญิงทำแบบนี้ได้เหรอ" ภามพูดจบเขาก็โน้มตัวเข้ามาใกล้จนลมหายใจของทั้งสองแทบจะหลอมรวมเป็นหนึ่ง ลิสเงยหน้ามองดวงตาคู่นั้นที่เต็มไปด้วยแรงปรารถนา ก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะทาบลงมาอย่างรุนแรงและเร่าร้อน จูบที่ไม่ได้อ่อนโยนแต่กลับเต็มไปด้วยความต้องกา
ตอนที่ 24 - เดต"เฮียพอก่อนค่ะเดี๋ยวจะกินไม่หมด" "งั้นหนูก็กินเยอะ ๆ สิเฮียบอกแล้วว่าให้หนูกินเยอะ ๆ ตัวเล็กแบบนี้จะไม่สบายเอา" "แต่นี่มันเยอะเกินไปค่ะ" ลิสอดขำไม่ได้จริง ๆ เธอก็เข้าใจที่เขาบอกว่านะอยากให้เธอน้ำหนักมากกว่านี้แต่การจะกินรอบเดียวแล้วให้อ้วนเลยคงไม่ได้ "งั้นก็แค่นี้แล้วกัน" "ได้ค่ะขอทวนเมนูอีกครั้งนะคะ" พนักงานที่มารับออร์เดอร์อาหารทวนให้ฟังอีกครั้ง "คุณลูกค้ารออาหารประมาณ 30-40 นาทีนะคะ" "เฮียหนูขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ" "ได้ครับ" ลิสลุกขึ้นไปจัดการธุระส่วนตัวของตัวเอง แต่พอกลับออกมาก็เห็นมีหญิงสาวสองคนกำลังพูดคุยกับภามอยู่ 'เสน่ห์แรงไม่รู้จักเวล่ำเวลาเลยจริงๆ' "ถ้าพี่ชายไม่ได้เป็นแฟนกับเธอพวกเราขอช่องทางการติดต่อหน่อยไหมคะ" "พี่ขอไม่ให้ได้หรือเปล่า" ภามพูดด้วยน้ำเสียงอึดอัดก่อนหน้านี้หลังจากที่ลิสเดินออกไปหญิงสาวสองคนนี้ก็เข้ามาทักเขาแล้วถามว่าผู้หญิงมาด้วยคือแฟนหรือเปล่าเลยตอบไปว่าน้อง พอพวกเธอได้ยินก็เข้ามาคะยั้นคะยอขอช่องทางติดต่อให้ได้ 'รู้แบบนี้บอกว่าหนูนาวเป็นแฟนซะก็ดี' "ทำไมละคะพวกเราไม่ได้จะกวนอะไรเลยแค่อยากติดตามพี่ว่าทำอะไรบ้าง" "พี่ไม่ค่อยได้เล่น
ตอนที่ 23 - หัวใจเต้นแรง ภามที่ไม่ได้นอนหลับจ้องมองคนในอ้อมกอดไม่วางตาความคิดมากมายประดังเข้ามาในหัว แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้รังเกียจหรือยังผลักไสคนในอ้อมกอดออกไปเลยสักนิด "หนูลิสเฮียจะทำยังไงกับหนูดี" เสียงกระซิบพูดอย่างแผ่วเบาก่อนจะค่อยผล็อยหลับไปตามคนในอ้อมกอด ........ แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ่านผ้าม่านบาง ๆ เข้ามาในห้องนอนอันเงียบสงบ กลิ่นอ่อน ๆ ของกลิ่นกายและไออุ่นยังคงลอยอ้อยอิ่งอยู่ในอากาศ ลิสขยับตัวเบา ๆ เปลือกตาที่หนักอึ้งค่อย ๆ เปิดขึ้นอย่างเชื่องช้า ก่อนจะพบว่าตัวเองยังคงนอนอยู่ในอ้อมแขนอันอบอุ่นของภาม แขนแกร่งของเขากอดเธอไว้หลวม ๆ จากด้านหลัง ลมหายใจของเขาเป่ารดเบา ๆ ที่ซอกคอของเธอในจังหวะสม่ำเสมอ หัวใจของลิสเต้นกระตุกเล็กน้อยเมื่อนึกถึงคืนที่ผ่านมา 'ให้ตายเถอะเมื่อคืนเรื่องยั่วไม่ได้อยู่ในความคิดของเธอเลยนะ' เธอพลิกตัวเบา ๆ ให้หันมาเผชิญหน้าเขา ใบหน้าของภามยังคงหลับพริ้ม ดูสงบและผ่อนคลายจนเธอไม่กล้าขยับแรง ลิสยกมือแตะปลายคางเขาอย่างแผ่วเบา เผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว "เฮียนี่หล่อจังเลยนะ คิ้ว ตา จมูกแล้วก็ปากมีส่วนไหนบ้างที่ไม่เหมือนตั้งใจถูกเทพเจ้าปั่นแต่งขึ้นมา" ล