All Chapters of ชะตารักผูกใจ(ตกหลุมรักยัยแกล้งเฉิ่ม): Chapter 81 - Chapter 90

เมื่อมองหาต้นเสียงจนเจออิงอิงจึงได้เห็นเป็นผู้ชายนั่งจับกลุ่มคุยกันในมุมอับยิ่งกว่ามุมของเธอ ตรงกลางกลุ่มของพวกเขามีกระดาษแผ่นใหญ่เป็นรูปแผนผังของบริษัทแห่งนี้อยู่ในนั้นผู้ชายพวกนั้นแต่งตัวเป็นพนักงานฝ่ายบำรุงของบริษัทแห่งนี้ พวกเขาเป็นคนของที่นี่อย่างไม่ต้องสงสัย แต่ประโยคที่คุยกันเห็นได้ชัดว่าอาจจะเป็นหนอนบ่อนไส้“คุณแดเนียล ลี นัดเราที่ไหน”ผู้ชายคนหนึ่งถามขึ้นผู้ชายคนเดิมตอบกลับ “เซียงไฮ้”“อืม...เริ่มเลย” ผู้ชายคนหนึ่งสั่งการ “ตัดไฟทั้งตึกก่อน”ชัดเลย! อิงอิงคิดชายหนุ่มทั้งสี่คนรีบลุกขึ้นแล้วทำท่าจะเดินผละไปหญิงสาวถึงกับเด้งตัวออกมาจากหลังพุ่มไม้เพื่อไม่ให้เสียเวลาผู้ชายทั้งสี่คนถึงกับตกใจเมื่อจู่ๆ ก็เห็นผู้หญิงโผล่ออกมาจากพุ่มไม้ในที่ลับตาคนแห่งนี้ผู้ชายคนที่หนึ่งถามขึ้นกับพวกพ้องของตน “เธอได้ยินหรือเปล่า”อีกคนเอ่ยตอบ “จะกลัวอะไร กับแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ จับขึงตรงพุ่มไม้แล้วถ่ายคลิป ขี้คร้านจะอ้อนพวกเรา หรือไม่ก็อับอายไม่กล้าสู้หน้าแล้วหายตัวไปเลย”อีกคนรีบเสริม “งั้นจัดการกับยัยนี่ก่อน”“ได้เลย” คนสุดท้ายรับคำอิงอิงได้ยินทั้งหมด เธอหูดีใช่ย่อยเจอแบบนี้เข้าแล้วไง ดีเลยแบบน

อะไรกันแน่?ชายหนุ่มและหญิงสาวเพียงยืนอยู่กันคนละมุมโดยที่ฝ่ายหญิงเพียงยืนประเมินสถานการณ์อยู่ตรงด้านหน้าของฝ่ายชายแล้วตัดสินใจเดินจากไปโดยไม่หันไปมองเขา ในขณะที่ฝ่ายชายเพียงยืนจ้องมองฝ่ายหญิงอยู่ตรงแผ่นหลังของเธอ เขามองเธอเดินจากไปด้วยหัวใจที่สั่นกระตุกอยู่ในอก เขากำลังยังจ้องมองเธอด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดคล้ายกับเจอคนคุ้ยเคยที่ไม่ได้เจอกันมาเนิ่นนานแต่ทว่าเขากลับกำลังปวดใจจนสุดจะกลั้นมันคล้ายกับว่าเขาและเธอยังคงมีอะไรที่ติดค้างใจต่อกันแต่ไม่อาจเปิดใจให้คลี่คลายมันคืออะไร?เวลาค่ำคืนที่ควรจะมืดมิดแต่กลับมีแสงสว่างอยู่ทั่วทุกสารทิศจากโคมไฟสีแดงอันเป็นสัญลักษณ์บ่งบอกถึงค่ำคืนอันเป็นมหามงคลสมรส ไป๋กุ้ยอิงเพียงยืนอยู่นิ่งๆ ที่มุมมืดมุมหนึ่งเพื่อมองเจ้าบ่าวเจ้าสาวในพิธีสมรสแห่งค่ำคืนนี้เจ้าสาวคือไป๋หนิง น้องสาวต่างสายเลือดของนางที่ถูกเลือกแล้วว่าเหมาะสมอย่างยิ่งกับตำแหน่งชายาเอกขององค์รัชทายาทและว่าที่ฮองเฮาคนต่อไปแคว้นฉู่ฝ่ายเจ้าบ่าวคือจ้าวหยางหมิงเซียนองค์รัชทายาทผู้เป็นว่าที่ฮ่องเต้องค์ต่อไปและเป็นบุรุษหนึ่งเดียวในดวงใจของไป๋กุ้ยอิงนางมองดูคนทั้งคู่ด้วยอาการปวดใจ สายตาฉายแววมืด

อานนท์แค่เพียงเอ่ยทักทายตามมารยาทแล้วนั่งลงทานอาหารต่อโดยปล่อยให้ผู้หญิงสามคนคุยกันไปก็เท่านั้น ในเวลานี้เขายังคงคิดถึงเรื่องราวของใครบางคนอย่างต่อเนื่อง เขายังคงเฝ้าครุ่นคิดถึงเรื่องราวลึกลับของเธอไม่สร่างซาตั้งแต่เวลางานจนกระทั่งเวลานี้เขาเริ่มผูกเรื่องปะติดปะต่อระหว่างความฝันกับความจริง ตั้งแต่เจอกับอิงอิงและฝันเห็นเธอกับตัวเองเมื่อครั้งอดีตในแบบที่ไม่น่าเชื่อ ในฝันนั้นเขาเห็นตัวเองที่เป็นผู้ชายคนหนึ่งที่รักกับผู้หญิงคนหนึ่งอย่างหมดหัวใจ แต่ด้วยภาระหน้าที่ของแต่ละคนและเหตุผลของฐานะที่แตกต่างทำให้ทั้งสองคนคล้ายกับมีเรื่องราวที่ต้องเป็นไปอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงถึงแม้ว่าจะมีใจที่ผูกพันกันอย่างแนบแน่น จนสุดท้ายฝ่ายหญิงก็จากฝ่ายชายไปอย่างไม่มีวันหวนกลับในขณะที่ฝ่ายชายก็เอาแต่เฝ้ารอเธออย่างเลื่อนลอยทั้งๆ ที่ก็รู้อยู่แล้วว่าไม่มีทางที่จะได้พบเจอ ความปวดใจเหล่านั้นเขารับรู้ได้ผ่านความฝัน และเพราะว่าเขาไม่อยากเจ็บปวดอีกก็เลยไม่คิดที่จะเก็บมันมาใส่ใจ มันก็แค่ความฝันแต่กับอิงอิงนั้น เธอเหมือนกับหลุดออกมาจากความฝันของเขา เธอเหมือนมาจากอดีตที่เขาไม่อยากจะจดจำ และทั้งๆ ที่ไม่อยากจะจดจำแต่เขากล

นั่นคือเสียงอันห่างไกลจากที่ใดสักที่กำลังดังสะท้อนก้องอยู่ภายในมโนส่วนลึกของอานนท์ที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟาแล้วมีผู้หญิงเจ้ามารยาคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่บนหน้าขาของเขาเธอกำลังนั่งอยู่บนหน้าขาของเขาอย่างยั่วเย้าเร้าอารมณ์ ในขณะที่เสื้อของเขาถูกเธอถอดออกไปอย่างถือวิสาสะในขณะที่ริมฝีปากสีชมพูสดกับหน้าอกอวบอึ๋มของเปรมวดีกำลังเคลื่อนที่อยู่ใกล้ๆ ใบหน้าของเขา‘อย่าทำพลาด อย่าทำผิดซ้ำสอง เพื่อนาง...’เสียงนั้นดังเข้ามายังโสตประสาทของอานนท์อีกครั้งทำเอาอานนท์ที่กำลังเคลิบเคลิ้มด้วยฤทธิ์ของยาบางอย่างที่ถูกผสมอยู่ในไวน์พลันได้สติขึ้นมาชายหนุ่มถึงกับชะงักไปพลางเอื้อมฝ่ามือขึ้นมาแล้วดันใบหน้าของหญิงสาวหน้าขาให้ออกห่างไป“...!?”เปรมวดีถึงชะงักงันกับฝ่ามือใหญ่หนาของอานนท์ที่กอบกุมใบหน้าของเธอแล้วดันให้ออกห่างจนใบหน้าสวยหวานของเธอบิดเบี้ยวเสียรูปอานนท์หลับตาระลึกถึงเสียงจากแดนไกลนั้นอีกเพียงครู่‘อย่าทำพลาด อย่าทำผิดซ้ำสอง เพื่อนาง...’อานนท์รีบดีดตัวเด้งผึงลุกขึ้นยืนจนร่างบางของเปรมวดีถึงกับตกกระแทกพื้นล้มกลึ้งไปกับพื้นจนน่าเกลียด “อ๊ะ! คุณหมิง อ่ะ อะไรกันคะ” เปรมวดีร้องเสียงสั่นอานนท์หรี่ตามองผ

“กรี๊ด” นิชาร้องเสียงหลงเมื่อถูกดึงข้อมือกระชากจนล้มกลิ้งลงไปกับพื้นตามด้วยผู้ชายตัวโตหลายคนเดินแบบย่างสามขุมเข้าใส่อิงอิงเห็นอย่างนั้นจึงรีบลุกขึ้นแล้ววิ่งมาทางนิชาพร้อมเอ่ยห้ามปราม “พี่ชายใจเย็นๆ ค่อยๆ คุยกัน”“ไม่คุย! พวกเราจัดการยัยนี่ด้วย มันพวกเดียวกัน อย่าให้เหลือรอดหลักฐานและพยาน” ผู้ชายตัวโตหัวหน้าแก๊งค์สั่งการเสียงเหี้ยมเข้มข้น ซวยแล้วไง! อิงอิงคิดในใจเพียงอึดใจพวกผู้ชายทวงหนี้ทั้งหลายจึงพุ่งตัวเข้าใส่นิชาที่นอนอยู่กับพื้นและอิงอิงที่ยืนอยู่ข้างๆ นิชาในทันทีอิงอิงมีหรือจะยอมเป็นเพียงหุ่นขี้ผึ้งยืนนิ่งๆ เมื่อพวกนี้พุ่งตัวเข้าใส่เธอก็จัดการถวายหมัดและเท้าเข้าใส่พวกมันในทันที การต่อสู้หนึ่งหญิงและหลายชายจึงเกิดขึ้นได้อย่างไม่น่าเชื่อทำเอาพวกมันถึงกับผงะ นิชาถึงกับอ้าปากเหวอ“ถ้าไม่อยากตายก็เข้ามา” อิงอิงส่งเสียงเหี้ยม ยืนตระหง่าน ตั้งท่ารับมือรับการปะทะเธอเคยมาแล้วกับการที่มีเหล่าศัตรูนับร้อยรุมล้อมถึงแม้ว่าจะไม่มีอาวุธใดๆ ในมือแต่วิชาการต่อสู้ของเธอก็ไม่นับว่าด้อย ถึงแม้จะห่างหายไปเป็นนานแบบข้ามชาติก็ตามทีกับการที่มีเหล่าผู้ชายนับสิบชีวิตรุมล้อมแบบนี้“แค่ผู้