ด้านโลมา เดินทางมาถึงก็มีภารกิจด่วน ที่ต้องทำงานแข่งกับเวลา เพราะมีคนป่วยเข้ามาเยอะมาก เคสฉุกเฉินมากมาย จนเขาไม่มีเวลาแม้กระทั่งส่งข้อความหาแก้มหอม และดูจากสถานการณ์ทุกอย่างแล้ว น่าจะต้องใช้เวลาเกินอาทิตย์เพราะบุคลากรทางนี้ไม่พอจริงๆ “เฮ้อ!” เขาถอนหายใจหนักๆ ดึกมากแล้วเพิ่งจะได้นั่งพัก และดื่มกาแฟ โลมาหยิบโทรศัพท์ มาเปิดดูข้อความ คิดว่าแก้มหอมน่าจะโทรหาเขารึไม่ก็คงส่งข้อความมา เธอน่าจะเป็นห่วง “ไม่มีเลยงั้นเหรอ” สายเข้ารึแม้แต่ข้อความ แก้มหอมไม่ติดต่อหาเขาเลยเป็นอะไรรึเปล่า โลมาได้แต่แปลกใจ แล้วก็เป็นห่วง ตัดสินใจโทรหาแก้มหอม ครืดดด ตรืดดด “ฮัลโหล” แก้มหอมกดรับสายด้วยเสียง งัวเงีย “แก้มหอม ขอโทษนะที่โทรมาปลุก ผมเป็นห่วงก็เลยตัดสินใจโทร เพราะอยากได้ยินเสียงคุณ” “เป็นห่วงทำไมคะ” “ก็คุณอยู่คนเดียว ผมเปิดโทรศัพท์ดู ไม่มีข้อความอะไรจากคุณเลย ก็เลยแปลกใจ แล้วก็เป็นห่วงขึ้นมา ผมมาถึงที่นี่เหตุการณ์โกลาหลมาก จนไม่มีเวลาจับโทรศัพท์โทรหาคุณเลย เพิ่งจะได้นั่งพักเมื่อกี้ และคิดถึงคุณมาก แล้วคุณไม่คิดถึงผมเลยงั้นเหรอ คุณไม่ส่งข้อความ ไม่โทรหาผมเลยนะ ที่รัก” “ก็คุณบอกว่าไปทำงานนี่คะ
Last Updated : 2026-01-11
LOGIN
