All Chapters of หวนรักเมียเก่าคนโปรด: Chapter 1 - Chapter 10

ปั้ง! เสียงวางของเอกสารแฟ้มสุดท้ายดังลั่นหลังจากที่กวินท์ได้ทำการเซ็นอนุมัติเรียบร้อยแล้ว ทำให้ภากรที่นั่งทำงานด้วยถึงกับขมวดคิ้วด้วยความสงสัยพลางจ้องมองใบหน้าของเจ้านายตัวเอง“งานกูเสร็จแล้ว” ชายหนุ่มบอกก่อนจะหยัดกายลุกขึ้นบิดขี้เกียจ“ครับ”“วันนี้กูขอกลับก่อนนะ” กวินท์มองนาฬิกาที่สวมอยู่ในข้อมือพลางยิ้มออกมาบาง ๆ“แต่คุณวินท์ต้องไปกินข้าวกับคุณสันตินะครับ”“กูไม่ว่าง วันนี้กูรีบกลับ”“รีบกลับหรือรีบไปหาคุณไข่มุกครับ” ภากรพูดอย่างรู้ทันในความคิดของเจ้านาย เขารู้ว่าการที่กวินท์รีบทำงานทุกอย่างให้เสร็จภายในวันเดียวเพื่อไปหาอดีตภรรยา“กูจะไปหาเมียตัวเองมันผิดตรงไหน?”“ผิดครับ”“ผิดอะไร?” กวินท์ขมวดคิ้วทันทีเมื่อได้ยินคำตอบจากลูกน้องคนสนิท“ตอนนี้นายกับคุณไข่มุกไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วนะครับเป็นแค่อดีตสามีภรรยากัน”“พูดแบบนี้อยากกินข้าวต้มโรงพยาบาลเหรอ” เขาเอ่ยถามเสียงเข้มแล้วจ้องภากรตาเขม็งทันที“ไม่ครับ”“ตอนนี้กูกำลังตามง้อเมียอยู่และกูเชื่อว่ายังไงมุกก็ต้องให้โอกาสกูแน่นอน” เขาพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่นเพราะเชื่อว่าหญิงสาวนั้นต้องให้โอกาสเขาแน่นอน“แต่ผมไม่รู้สึกถึงอะไรแบบนั้นเลยนะครั

“นี่ก็จะเลิกงานแล้วทำไมลูกค้าคนนั้นไม่ยอมออกจากร้านสักทีคะ” ปันปันเอ่ยพลางจ้องมองไปที่ชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่งที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่ไข่มุกเห็นแล้วก็ได้แต่ส่ายหน้าไปมาด้วยความเอือมระอาอยู่ไม่น้อยก่อนจะหันไปมองน้อง ๆ สองคน“กลับไปก่อนก็ได้เดี๋ยวพี่อยู่ปิดร้านเอง”“แบบนั้นจะดีเหรอคะ”“ไม่เป็นไรหรอกกลับก่อนได้เลยเดี๋ยวทางนี้พี่ดูแลเอง”“งั้นปันกับฟ้าขอตัวกลับก่อนนะคะ” ทั้งสองคนยกมือขึ้นมาสวัสดีไข่มุกก่อนจะเดินออกไปจากร้านไข่มุกที่เห็นแบบนั้นแล้วก็เดินไปหาอดีตสามีที่ยังคงนั่งอยู่อย่างเฉยเมย เธอหยุดอยู่ตรงหน้าเขาทำให้กวินท์เงยหน้าขึ้นมอง“จะกลับบ้านรึยัง”“พี่จะออกไปตอนไหนคะ”“ทำไมอยากให้พี่ออกไปนัก”“แล้วพี่จะมานั่งอยู่ที่นี่ทำไม”“รอไปพร้อมมุก” กวินท์ทำหน้าตาเมินเฉยโดยไม่รู้ว่าการกระทำของเขาทำให้หญิงสาวอารมณ์ไม่ดี“เลิกทำแบบนี้เถอะค่ะ”“ทำอะไร”“การที่พี่ตามตื๊อมุกแบบนี้การงานไม่สำคัญรึไงคะ”“เรื่องของมุกสำคัญกว่า” เขาตอบแล้วยิ้มโชว์ฟันขาวอย่างอารมณ์ดีต่างจากไข่มุกอย่างสิ้นเชิง“ต่อให้พี่ทำแบบนี้มุกก็ยังคงให้คำตอบเดิมค่ะ”“ใจคนเรามันเปลี่ยนไปตามเวลานั่นแหละ”“แต่มุกไม่มีวันนั้นค่ะ” เธอต

“ฉันได้ยินแกพูดแบบนี้มาหนึ่งปีแล้ว” ก้องภพจ้องใบหน้าลูกชายตัวดีของตนตาเขม็งทันที เขาเคยบอกกวินท์ให้รักษาความสัมพันธ์กับไข่มุกให้ดีแต่ลูกชายเขาดันไม่เชื่อเลยสักนิดสุดท้ายก็ได้แต่ตามง้อเมียอยู่แบบนี้แถมยังได้นอนกอดใบหย่าเสียอีกด้วย“มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นนะพ่อ”“แล้วตอนที่ฉันเตือนแกทำไมแกไม่ฟังฉัน”“......” กวินท์เงียบไม่ได้ตอบเขารู้ว่าตัวเองผิดถึงพยายามตามง้อเมียหนักขนาดนี้แต่ไข่มุกกลับไม่เห็นค่าเลยสักนิด“หยุดพูดเรื่องนี้เถอะค่ะ ดาวคิดว่าตอนนี้ลูกชายพี่ภพคงจะเข็ดแล้ว” ดวงดาวที่นั่งเงียบมานานก็เอ่ยบอกเธอเองก็ไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นักที่ลูกชายตัวดีตัดสินใจด้วยตัวเองโดยไม่ได้ปรึกษาเธอก่อน“เดี๋ยวนี้พ่อกับแม่ดูเกลียดผมจังนะครับ” กวินท์เอ่ยด้วยความประชดประชันเล็กน้อยเขาใช้มือสางผมตัวลวก ๆ ท่ามกลางสีหน้าของพ่อและแม่ที่จ้องมองเขาตาเขม็ง“ดีนะที่ยังไม่มีลูกด้วยกันไม่อย่างงั้นหลานฉันคงไม่มีแม่แน่”“ผมรู้สึกว่าพ่อดูไม่พอใจผมมากเลยนะครับ”“เพิ่งรู้เหรอ” ก้องภพพูดแล้วจ้องใบหน้าลูกชายตัวดีอีกครั้งตอนนี้กวินท์มีแค่ใบหย่าที่นอนกอดอยู่ บางทีก็รู้สึกสมเพชลูกชายตัวเองเหมือนกัน“เดี๋ยวนี้ผมเป็นลูกที่ถูกลืมแ

ณ ห้องทำงานของกวินท์“นายนั่งยิ้มแบบนี้มาตั้งนานแล้วนะครับ” เสียงของภากรเอ่ยขึ้นหลังจากที่สังเกตเห็นผู้เป็นนายที่นั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียวมาสักพักตั้งแต่เดินเข้ามาในห้องทำงาน“คนที่ไม่เคยมีความรักแบบมึงจะไปรู้อะไร” กวินท์ตอบกลับพลางปรายตามองลูกน้องคนสนิทเล็กน้อย“นายจะบอกว่าตัวเองกำลังมีความรักเหรอครับ?”“เออ” ชายหนุ่มตอบแบบปัด ๆ อย่างไม่ได้ใส่ใจอะไรนัก“คนอย่างนายจะมีความรักได้ยังไงครับในเมื่อยังตัดใจจากคุณไข่มุกไม่ได้เลย” ภากรเอ่ยด้วยความสงสัยเมื่อได้ยินคำพูดจากเจ้านายว่ากำลังมีความรักทั้งที่ก่อนหน้านี้ยังตามอาวัยอาวอนอดีตภรรยาไม่เลิกเลย แล้วตอนนี้มาบอกว่าตัวเองกำลังมีความรักซึ่งมันแทบจะเป็นไปแบบนั้นไม่ได้เลย“ก็เริ่มต้นใหม่กับคนเก่าไง” เขาตอบแล้วเชิดหน้าด้วยความมั่นใจเต็มอกทำเอาภากรที่ได้ยินแบบนั้นก็ได้แต่ส่ายหน้าไปมาอย่างเอือมระอา ตั้งแต่กวินท์หย่ากับไข่มุกเขารู้สึกถึงความแปลกไปของเจ้านายอยู่บ่อยครั้ง“แต่ก็เถอะคนที่ไม่เคยมีความรักแบบมึงจะไปรู้อะไร” เมื่อพูดจบเขาจึงหยิบปากกาขึ้นมาเพื่อทำงานเซ็นอนุมัติต่อ“นายคิดจะง้อคุณไข่มุกไปเรื่อย ๆ แบบนี้เหรอครับ”“ถ้าใช่แล้วจะทำไม”“นาย

เช้าวันต่อมา“อือ” กวินท์ที่ตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงียหลังจากที่เริ่มสร่างเมา ดวงตาคมค่อย ๆ ลืมตาแล้วกวาดสายตามองไปรอบ ๆ ห้องก็พบว่านี่เป็นห้องของตัวเองชายหนุ่มผลุนผลันลุกขึ้นมาด้วยความมึนงงอยู่ไม่น้อยว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ เขาใช้มือคลึงขมับตัวเองเบา ๆ เพื่อทบทวนเรื่องราวทั้งหมดของเมื่อคืนเขาจำได้ว่าเมื่อคืนเขาขับรถไปหาไข่มุกที่คอนโดเธอและได้นอนกับเธอแต่ทำไมตื่นเช้ามาถึงได้นอนห้องของตัวเองแบบนี้“ตื่นแล้วเหรอครับนาย” น้ำเสียงคุ้นเคยดังขึ้นทำให้กวินท์หันไปมองตามต้นเสียงทันทีก็พบว่าเป็นภากร“ทำไมกูถึงมานอนที่ห้องตัวเอง” เขาเอ่ยถามด้วยความสงสัยทำให้ภากรที่ได้ยินแบบนั้นก็ขมวดคิ้วสงสัยก่อนจะเอ่ยถามกลับไป“แล้วถ้าไม่นอนที่ห้องตัวเองจะให้ไปนอนที่ไหนครับ?”“กวนตีนนะมึง” กวินท์หมายหัวลูกน้องคนสนิทด้วยความคาดโทษก่อนที่ภากรจะยอมตอบคำถาม“คุณไข่มุกโทรให้ผมไปรับนายที่คอนโดของเธอครับ”“......” ชายหนุ่มได้แต่ทำสีหน้าบึ้งตึงอย่างไม่พอใจเพราะเมื่อคืนตั้งใจที่จะไปนอนกับเธอโดยตรงแต่ไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้“นายเมาแล้วยังจะไปลำบากคนอื่นอีกนะครับ”“นั่นเมียกู”“แต่ผมจำได้ว่านายกับคุณไข่มุกหย่ากันแล้วไม่ใช่เหร