หวนรักเมียเก่าคนโปรด のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

เอี๊ยด เสียงรถยนต์มาจอดอยู่หน้าบ้านของสุดาและธานินก่อนที่ร่างของไข่มุกจะลงจากรถ โดยที่เธอยังคงสวมใส่เสื้อทำงานอยู่หญิงสาวเดินเข้าไปภายในบ้านก่อนจะกวาดสายตามองไปรอบ ๆ บ้านแต่ก็ไม่มีใครอยู่กระทั่งน้ำเสียงที่แสนคุ้นเคยก็ดังแว่วเข้ามาเสียก่อน“กลับมาแล้วเหรอ”“......” ไข่มุกหันไปมองตามเสียงก็พบว่าเป็นอดีตสามีของตัวเอง เธอแสดงสีหน้าเรียบนิ่งราวกับว่าคำพูดของเขานั้นไม่มีความหมายกับเธอ“เดี๋ยวนี้ทำหน้าเย็นชาใส่พี่จังนะ” ชายหนุ่มเอ่ยถามในขณะที่จ้องมองใบหน้าสะสวยของอดีตภรรยาไม่วางตา“ก็ไม่ได้สนิทกันมุกคิดว่าไม่จำเป็นต้องยิ้มให้ก็ได้ค่ะ” คำพูดไม่แยแสของเธอทำให้กวินท์แสดงสีหน้าบึ้งตึงออกมาทันทีอย่างไม่พอใจนัก“แต่ฉันจำได้นะว่าเราเคยสนิทกันแถมมากกว่าสนิทอีกด้วย” เขามองเรือนร่างของเธออย่างนึกสำรวจอยู่ไม่น้อย ทำเอาไข่มุกได้แต่เม้มริมฝีปากเข้าหากัน เธอรู้ว่าเขากำลังสื่อถึงอะไร“หยุดมองมุกด้วยสายตาแบบนั้นนะ”“สายตาแบบไหน” กวินท์ไม่ถามเปล่าพลางเดินเข้าหาร่างบางจนไข่มุกต้องถอยตัวหนี“ก็สายตาโรคจิตแบบนี้ไง”“ทำไม ไม่ชอบเหรอ”“ค่ะ มุกไม่ชอบ” เมื่อพูดจบแล้วหญิงสาวก็เดินเลี่ยงไปทางอื่นทันทีปล่อยให้กวินท์ย

เช้าวันต่อมากวินท์ตื่นขึ้นมาหลังจากที่ใบหน้าถูกแสงแดดกระทบอย่างจัง เขาใช้มือลูบใบหน้าตัวเองเพียงนิดก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นนั่งเมื่อไม่เห็นไข่มุกอยู่ด้วย“จะตื่นก็ไม่ปลุกกันเลย” เขาพึมพำอย่างไม่ชอบใจนักก่อนจะเหลือบใบเห็นกระดาษใบเล็ก ๆ ที่วางไว้บนหัวเตียง มือหนาเอื้อมไปหยิบก่อนจะเห็นข้อความบนกระดาษขอโทษนะคะที่ไม่ได้ปลุก มุกเห็นพี่วินท์หลับอยู่เลยไม่อยากกวน ถ้าตื่นแล้วรบกวนปิดไฟ ปิดแอร์ก่อนออกจากห้องด้วยนะคะ“เขียนแค่นี้เหรอ” กวินท์พ่นลมหายใจออกมาหนัก ๆ เขาคิดว่าเธอน่าจะเขียนอะไรเกี่ยวกับเขาสักอย่างแต่พออ่านแล้วไม่มีอะไรที่เกี่ยวกับเขาเลยบางทีการตื่นมาได้เห็นข้อความดี ๆ จากเธอสักนิดมันก็คงจะเป็นวันที่ดีวันหนึ่งเลยแหละ กวินท์ได้แต่ส่ายหน้าไปมาเบา ๆ กับความคิดของตัวเอง ตอนนี้เขาเหมือนเด็กน้อยที่กำลังน้อยใจแม่ตัวเองตรือ เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นทำให้เขาละทิ้งความคิดน้อยใจออกไปก่อนจะเพ่งมองที่ปลายสายพบว่าภากรเป็นคนโทรมา“มีเรื่องอะไร”(นายอยู่ไหนครับ)“คือกูต้องรายงานมึงทุกเรื่องเลยเหรอ”(ตอนนี้คุณก้องภพต้องการพบคุณวินท์ครับ ท่านมารอที่บริษัทแล้วครับ)“พ่อเนี่ยนะ?”(ครับ)“เออ เดี๋ยวกูไปเดี๋ยวแวะ

ปัง เสียงวางแก้วเบียร์ดังลั่นหลังจจากที่กวินท์ยกดื่มพรวดเดียวท่ามกลางสายตาของเพื่อน ๆ และรุ่นน้องคนสนิท“ทำไมเฮียวินท์เป็นแบบนี้?” นาวาเอ่ยถามด้วยความสงสัยเมื่อเห็นกวินท์เอาแต่ยกเบียร์ดื่มไม่เลิก“สงสัยคิดถึงเมียมันมั้ง” เหมราชปรายตามองเพื่อนสนิทเล็กน้อยทำเอาคนที่ถูกพูดถึงที่ได้ยินแบบนั้นก็จ้องเขม็งกลับทันที“มึงนี่มันปากหมาจริง ๆ” กวินท์เอ็ดเพื่อนสนิทเล็กน้อยก่อนที่เขาจะเอนหลังพิงโซฟาพลางหลับตาลงอย่างช้า ๆ“ถ้าเมาก็กลับไปนอนที่บ้าน”“กูไม่ได้เมา กูแค่หลับตาเฉย ๆ” เมื่อพูดจบแล้วเขาก็กระดกเบียร์เข้าปากอีกครั้งท่ามกลางสายตาของเพื่อนสนิท“ถ้าเมากูไม่ไปส่งนะ แดกเองก็รับผิดชอบตัวเองให้ได้ก็แล้วกัน” เหมราชยักไหล่อย่างไม่แคร์ก่อนที่เขาจะหยิบมือถือขึ้นมากดเล่น“ทำไมเฮียวินท์เป็นถึงขนาดนี้เนี่ย” นาวาแสดงสีหน้าสงสัยอยู่ไม่น้อยโดยที่เขายังคงจ้องมองใบหน้าของกวินท์อยู่แบบนั้น“สงสัยอะไรนักหนา” ชายหนุ่มที่ถูกพูดถึงที่ได้ยินแบบนั้นก็ถามกลับไปเสียงเรียบ เขาพ่นลมหายใจออกมาหนัก ๆ ด้วยความรู้สึกเบื่อหน่ายอยู่ไม่น้อยในใจนั้นรู้สึกคิดถึงใครบางคนอยู่ หากเขาไม่ไปอำเภอกับเธอตอนนี้ความรักพวกเขาทั้งสองจะเหมือ

“อึก มะ มุกจุกค่ะ” เธอเบ้หน้าอย่างเหยเกเมื่อความจุกเริ่มเล่นงานมันไม่ใช่แค่ความจุกเท่านั้นมันมีความเจ็บนิด ๆ เช่นกันเนื่องจากห่างหายเรื่องบนเตียงมานาน“ซี้ด” ชายหนุ่มส่งเสียงครางเมื่อรับรู้ถึงแรงตอดรัดจากใจกลางเป็นสาว เขาคาแก่นกายใหญ่ไว้ในนั้นสักพักเพื่อให้เธอผ่อนคลายลง“พี่วินท์มุกอึดอัด” เธอขยับเล็กน้อยเมื่อเขากระชับกอดเธอแน่นมากขึ้น“คืนนี้พี่ขอนะ” เขาขอเธอในขณะที่ส่วนนั้นของเขารุกล้ำเข้ามาในพื้นที่สงวนของเธอแล้วงั้นเหรอ ไข่มุกได้แต่กัดริมฝีปากตัวเองเพื่อไม่ให้เสียงครางเล็ดลอดออกมาเธอยอมรับเลยว่าตอนนี้เธอมีอารมณ์เช่นกัน มันยากที่จะผลักไสเขาออกไป ร่างกายเธออ่อนระทวยจนแทบไม่มีแรงขยับความเสียวซ่านเริ่มแผ่ซ่านเข้ามาเมื่อเขาเริ่มขยับแก่นกายใหญ่ปึก! ปึก! ปึก!เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังลั่นห้องเมื่อกวินท์ถาโถมแรงกายเข้าใส่หญิงสาวที่นอนอยู่ใต้ร่าง เขาไม่สามารถควบคุมตัวเองได้พอเป็นเธอทีไร ทุกอย่างที่เคยอดกลั้นมันกลับจางหายไปวับตา“อ๊ะ! พะ พี่วินท์……มุกจุกเบา ๆ อ๊า” เธอนอนตัวกระเด็นกระดอนไปมาตามแรงขยับของคนบนล่าง ความรู้สึกตอนนี้มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูกตอนนี้เธอกำลังมีความสัมพันธ์บนเตียงกับ

“คนบ้าอะไร” ไข่มุกที่เดินเข้ามาในห้องนอนเธอได้แต่เอ่ยพึมพำกับตัวเองเบา ๆ เมื่อนึกถึงการกระทำของกวินท์ใบหน้าเธอร้อนผ่าวเมื่อเรื่องราวเมื่อคืนหวนกลับเข้ามาในความคิดของเธออีกครั้ง เรื่องเมื่อเธอไม่เข้าใจตัวเองทำไมถึงกล้าให้เขาทำแบบนั้น ทั้งที่หย่ากันไปแล้ว“เป็นบ้าอะไรของเธอเนี่ยไข่มุก” หญิงสาวส่ายหน้าตัวเองไปมาก่อนที่เธอจะล้มตัวนอนบนเตียงอีกครั้งติ๊ง เสียงโทรศัพท์ของกวินท์ดังขึ้นหลังจากที่เขากำลังทำกับข้าวอยู่ เสียงนั้นเรียกความสนใจแก่เขาไม่น้อยก่อนที่เขาจะเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์“ว่าไง”(นายอยู่ไหนครับ)“วันหยุดมึงยังจะตามราวีกูอีกนะ”(คุณท่านอยากเจอนายครับ)“พ่อเนี่ยนะ นี่กูได้ยินไม่ผิดใช่ไหม”(นายได้ยินแบบไหนก็แบบนั้นแหละครับ)“กวนตีนนะมึง”(ท่านมารอที่บริษัทแล้วครับ)“มึงไม่ได้บอกเหรอว่าวันนี้กูไม่ได้เข้าบริษัท”(นายไม่ได้บอกผมล่วงหน้านะครับ)“เออ เดี๋ยวกูไปหาพ่อที่บ้านให้แกกลับไปรอที่บ้านแล้วกัน”(นานไหมครับกว่านายจะเข้าบ้าน)“เดี๋ยวไปแค่นี้นะ” เขากดวางสายลงก่อนจะส่ายหน้าไปมาด้วยความเอือมระอา ชายหนุ่มรีบทำกับข้าวให้เสร็จเพื่อเก็บไว้ให้หญิงสาว เขารู้ว่าเธอนั้นเพลียจากเรื่องเมื่อวา