All Chapters of หวนรักเมียเก่าคนโปรด: Chapter 21 - Chapter 30

ปัง! เสียงประตูห้องถูกเปิดอย่างถือวิสาสะพร้อมกับร่างของกวินท์ที่เดินพรวดพราดเข้ามาอย่างไร้มารยาท ทำให้เหมราชที่นั่งทำงานอยู่ในห้องของตัวเองถึงกับขมวดคิ้วด้วยความสงสัย“มึงนี่ไร้มารยาทไม่เปลี่ยนเลยนะ”“มึงเองก็ไม่ได้มีมารยาทมากกว่ากูขนาดนั้นหรอก”“กวนตีนนะมึง แล้วมาหากูมีไร?”“เบื่อว่ะ”“เบื่อ?”“เออ ไม่อยากนอนคนเดียว”“เลยจะมานอนกับกู?”“กูไม่ได้มีรสยมชอบของแปลกแบบมึงนะ”“แล้วมาหากูเพื่อ”“แค่อยากมา” เขาล้มตัวนอนเหยียดเท้าบนโซฟาตัวยาวของเหมราชอย่างเบื่อหน่าย“ไม่แปลกใจว่าทำไมเมียถึงไม่ยอมคืนดีด้วย”“……” กวินท์ตวัดสายตามองเหมราชอย่างไม่พอใจบางทีเพื่อนของเขาก็ประชดประชันเก่งเหมือนกันนะ“ถามจริงจะตามง้อเมียแบบนี้ตลอดไปเหรอ?”“เออ”“หาเมียใหม่น่าจะง่ายกว่าตามง้อเมียเก่านะ”“ทำไมปากหมาแบบนี้วะ”“กูแค่แนะนำเองนะ” เหมราชตอบก่อนจะมองเพื่อนชายคนสนิท บางทีก็แอบสมเพชอยู่ไม่น้อยเมื่อเห็นกวินท์เป็นแบบนี้“คำแนะนำของมึงไว้ใช้ตอนมึงมีเมียเถอะ”“ต่อให้กูมีเมียกูก็ไม่ได้โง่แบบมึงหรอก”“แต่มึงก็ไม่ได้ฉลาดไปมากกว่ากูเลยนะ”“แต่อย่างน้อยก็ไม่ได้โง่เท่ามึง”“เออ กูจะรอดูมึงก็แล้วกันหวังว่าจะฉลาดกว่ากูนะไม

“เธอยังไม่ต้องตัดสินใจตอนนี้ก็ได้ พี่จะไม่เร่งให้เธอทำอะไรที่อึดอัดใจ” เสียงของกวินท์พูดขึ้นอย่างอ่อนโยนและมั่งคง แววตาอ่อนลงจนน่าประหลาดใจ ราวกับว่าเขาพยายามโอบรับความลังเลทั้งหมดของเธอไว้ในอ้อนแขนโดยที่ไม่เอ่ยตรง ๆ สิ่งที่เขาต้องการตอนนี้คือ การให้เธอยอมรับความรู้สึกตัวเองที่ยังคงมีต่อเขาอยู่ เขาไม่ได้เร่งให้เธอตัดสินในตอนนี้ทันที การขยับตัวเข้าหาเธอทีละนิดมันก็เป็นสิ่งที่ดีสำหรับเขาแล้วไข่มุกเงยหน้าขึ้นมองเขาอีกครั้ง ดวงตากลมโตสั่นไหวเล็กน้อย ความอบอุ่นทางวาเขานั้นแทรกซึมเข้าที่ก้นบึ้งของหัวใจเธอ ความกังวลและสับสันเริ่มคลายตัวลงอย่างช้า ๆ“พี่ไม่รู้ว่าตัวพี่เองต้องใช้เวลานานเท่าไหร่......แต่ถ้าวันหนึ่งเธอหันกลับมา แล้วพี่ยังยืนอยู่ตรงนี้ได้ วันนั้นเป็นวันที่พี่จะให้เธอตัดสินใจด้วยตัวเอง”“......” หญิงสาวยังคงเงียบและจ้องมองใบหน้าหล่ออย่างไม่หลบสายตา“วันนั้นถ้าเธอตัดสินใจได้แล้ว พี่จะเคารพการตัดสินใจของเธออย่างไม่ลังเลแต่ตอนนี้พี่ขอโอกาสได้พิสูจน์ตัวเองสักครั้งได้ไหม”“มุกต้องไปทำงานแล้วค่ะ ถ้าพี่วินท์ต้องการอะไรเดินไปบอกมุกได้นะคะ” หญิงสาวเลี่ยงที่จะตอบคำถามของอดีตสามี เธอจึงเลื

“พี่คิดถึงเธอ” เมื่อพูดจบแล้วเขาก็เริ่มถอดเสื้อผ้าของตัวเองออกจนหมด โดยมีสายตาของไข่มุกที่มองอยู่แบบนั้น มันน่าแปลกใจที่เธอรู้สึกไม่อยากขัดขืนเขาอีกต่อไป ตอนนี้ความรู้สึกของเธอมันมีเพียงแค่ความต้องการชายหนุ่มจับเรียวขาคู่สวยแยกออกจากกันเผยให้เห็นส่วนลับของเธอที่ปิดสนิทอยู่ตรงหน้า มือเขาลูบไล้เบา ๆ เพื่อปลุกอารมณ์เธอมากขึ้นจนไข่มุกที่ควบคุมร่างกายตัวเองไม่ได้ก็หลุดลอดเสียงครางน่าอายออกมาในห้องที่เปิดแอร์จนหนาวเย็นมันไม่ได้ทำให้ร่างกายของทั้งคู่นั้นมีความเย็นลงแม้แต่น้อย ไอความร้อนที่อยู่ภายในร่างกายทำให้มีแต่ความอยากเท่านั้น“พี่วินท์” หญิงสาวเอ่ยเรียกชื่อชายหนุ่มเสียงแผ่วเมื่อเขาใช้แก่นกายใหญ่ถูไถบริเวณเนินสาวเบา ๆ เพื่อให้น้ำหล่อลื่นของเธอออกมา ใบหน้าหวานแสดงสีหน้าที่เย้ายวนใจจนแทบจะทำให้กวินท์นั้นทนไม่ไหว“คืนนี้พี่ขอนะ........” เขาเอ่ยขอด้วยน้ำเสียงแหบพร่าทำให้หัวใจดวงน้อยของเธอเต้นระรัวขึ้นมา บางทีเธอควรยอมรับความรู้สึกของตัวเองตรง ๆ เหมือนที่ร่างกายที่สวนทางกับคำพูดเธอจ้องมองแววตาของเขาที่เต็มไปด้วยความทรมาน เธอสัมผัสถึงความต้องการของเขาได้อย่างชัดเจน เมื่อความรู้สึกทางกายมันม

“มาแล้วเหรอครับ” ภากรที่นั่งทำงานอยู่เอ่ยถามเจ้านายหนุ่มที่เดินเข้ามาภายในห้องด้วยความนิ่งเฉย“ตาบอดเหรอ” กวินท์ถามกลับไปก่อนที่เขาจะเดินไปนั่งบริเวณโต๊ะทำงานของตัวเองโดยมีสายตาของภากรจ้องมองอยู่ คนที่โดนจ้องที่รู้สึกได้ดังนั้นแล้วก็ไม่วายที่จะเอ่ยถาม“มองหน้ากูทำไม?”“คืนนั้นนายไปหาคุณไข่มุกใช่ไหมครับ” ภากรถามอย่างตรงไปตรงมา เขามองใบหน้าของเจ้านายหนุ่มอย่างต้องการคำตอบ“รู้แล้วถามทำไม”“ผมเดาว่านายคงทำอะไรเลยเถิดใช่ไหมคะ” คำพูดของภากรทำให้ชายหนุ่มที่ได้ยินแบบนั้นจึงหันไปมองทันที“เสือกจริง ๆ นะมึงเนี่ย” เขาส่ายหน้าไปมาพลางพ่นลมหายใจออกมาเบา ๆ“คุณไข่มุกยอมเหรอครับ”“ถ้ามุกไม่ยอมกูไม่กล้าทำหรอก ใครจะไปขืนใจเมียเก่าวะ”“…..” ภากรได้แต่ยืนเงียบและสงสัย ตอนนี้เขาไม่รู้ว่าความสัมพันธ์ของเจ้านายกับอดีตภรรยาเป็นอย่างไร แต่ทำไมไข่มุกถึงยอมให้กวินท์มีสัมพันธ์ด้วยสิ่งนี้ที่ทำให้เขานั้นนึกสงสัยบางทีการที่ไข่มุกยอมให้กวินท์ทำแบบนั้นเพราะเธอก็เริ่มใจอ่อนให้กวินท์ก็ได้ เขาเชื่อว่าถ้าไข่มุกไม่ยอมกวินท์ก็คงไม่ทำแบบนั้น“แล้ววันนี้มีงานอะไรที่กูต้องเซ็นไหม”“ไม่มีครับ แต่นายมีไปดูงานที่โกดังครับ”“เ

“......” กวินท์ที่ได้ยินแบบนั้นก็ยินชะงักอยู่เล็กน้อยแม้ว่าใบหน้าของเขาจะดูไม่แสดงอาการใด ๆ ออกมาตอนนี้แต่ภายในใจนั้นแทบจะอยากกอดเธอจนแทบจะบ้า“มุกยอมกลับไปอยู่ด้วยกันอีกคระ......อ๊ะ !” หญิงสาวร้องขึ้นด้วยความตกใจเมื่อจู่ ๆ กวินท์โผลเข้ามาสวมกอดเธออย่างไม่ทันได้ตั้งตัวแม้แต่น้อย“พี่ขอบคุณนะ” ชายหนุ่มพูดอย่างซึ้งใจ ความพยายามของเขาไม่สูญเปล่าแล้ว เขากระชับกอดเธอให้แน่นมากขึ้นกว่าเดิมราวกับว่าไม่อยากปล่อยให้เธอหายไปจากอ้อมกอดของเขาอีกแล้ว“แต่มันก็ขึ้นอยู่กับการกระทำของพี่วินท์เหมือนกันนะคะ” ที่เธอยอมให้โอกาสเขาเพราะเธอยังรักเขาอยู่ เธอหลอกคนอื่นได้แต่เธอไม่สามารถหลอกใจตัวเองได้เธอมองเห็นความพยายามของกวินท์มาโดยตลอดเพียงแต่อยากเห็นเขาพยายามมากกว่านี้ ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าไม่ใช่แค่เขาที่ขาดเธอไม่ได้ เธอก็ไม่สามารถขาดเขาได้เช่นกัน“พี่ขอบคุณมุกจริง ๆ นะ พี่สัญญาว่าจะไม่ทำให้มุกเสียใจอีก”“มุกจะเชื่อคำพูดของพี่วินท์อีกครั้งนะคะ”“ขอบคุณนะ” เขาเอ่ยขอบคุณเธอด้วยความซาบซึ้งใจ“มุกให้โอกาสพี่วินท์แค่ครั้งเดียวนะคะ หากพี่วินท์ยังเป็นแบบเดิมอยู่มุกขอไม่กลับมาอีกแล้วนะคะ” เธอรู้ว่าการกลับไปอยู่ใน